เช้าวันทำงานมาถึง ฟ้าไลน์ไปบอกเ้าน้องชายว่าให้ไปทำงานเองก่อนเพราะเธอ้าเวลาแต่งตัวเพิ่มขึ้นนิดหน่อย เธอยืนส่องกระจกบานใหญ่ในห้อง มองดูทรวดทรงสมส่วนของตัวเองแล้วก็ยิ้มหวาน
วันนี้เธอปัดหน้าแต่งตาเติมสีสรรจนงามหยด เขียนกรีดขอบตาเส้นบางๆ ให้ดูโฉบเฉี่ยว ลงลิปแมทสีส้มอิฐขับผิวหน้าขาวผ่องให้ดูสว่างยิ่งขึ้น แค่เธอลองเอียงหน้าเหล่มองตัวเองในกระจกด้วยหางตาก็รู้สึกภูมิใจขึ้นมา
สวยเหมือนกันนะเนี่ย ฮ่าๆ แต่งชุดไหนดีน้าาาาา... มันต้องชอบแน่ๆ...
เธอยิ้มกว้างคิดในใจด้วยความสนุกว่าหากเ้าน้องชายตัวแสบได้เห็นเธอวันนี้จะทำหน้ายังไง หันไปเปิดตู้เสื้อผ้าเลือกชุดพร้อมกับฮัมเพลงด้วยความอารมณ์ดี
***************
"มอนิ่งค่าทุกโคนนน" ฟ้าเปิดประตูห้องทำงานเข้ามาทักทายอย่างร่าเริง
"หวัดดีจ้า หูยยยย น้องฟ้า... วันนี้ทำไม... แต่งตัวแบบ... สวยจังคะ?"
"ก็เบื่อๆ แบบเดิมแล้วอะค่ะ อยากลองเปลี่ยนดูบ้าง... มันดูโอเคมั้ยอ่า..."

"โห ยิ่งกว่าโอเคอีก แต่งแบบนี้มาบ่อยๆ นะฟ้า ออฟฟิศจะได้สดชื่น"
"สุดยอดเลยพี่ฟ้า ดูเป็คนละคนเลยอะ"
"ถ้าพี่จะมาแนวนี้นะ... ผมขอจีบเลยนะพี่ พูดตรงๆ เลย"
"ไปเลยมึง กลับไปถามเมียที่บ้านก่อนเถอะ... ต้องพี่นี่ ยังโสด... เย็นนี้ไปกินข้าวกับพี่นะครับ"
"โหหหหห ใจเย็นๆ ทุกคน ฟ้าแค่แต่งตัวใหม่แค่นั้นเอง ข้างในยังเหมือนเดิมค่าาาา ฮ่าๆๆ"
"ปัดโธ่......"
ฟ้าพูดคุยหัวเราะทักทายกับทุกคนอย่างสนุกสนาน ด้วยการแต่งหน้าแต่งตัวแบบสาวออฟฟิศสุดสวยทำให้เกือบทุกคนในห้องกรูกันเข้ามาขอคุยด้วย ยกเว้นเด็กใหม่ที่นั่งตะลึงอยู่กับที่แอบจ้องมองจากมุมไกลๆ
เธอเหลือบไปเห็นสีหน้าของตะวันก็ถึงกับกลั้นขำแล้วเดินเข้าที่นั่งของตัวเอง พอลงนั่งได้ยังไม่ทันจะจัดของบนโต๊ะเสร็จก็มีเสียงไลน์เด้งเข้าที่โทรศัพท์ เธอหยิบมาเปิดอ่านก็อมยิ้มแล้วพิมพ์ตอบกับเขา
"แต่งตัวสวยเลยนะพี่"
"กูก็สวยแบบนี้ทุกวันอยู่แล้วป่ะ"
"ไม่อะ วันนี้สวยมากจริงๆ แต่งมาแบบนี้ทุกวันเลยเถอะ"
"นั่นแน่ ติดใจพี่สาวแบบนี้เหรอจ๊ะ น้องตะวัน"
"จะแบบไหนผมก็ชอบพี่นะ รู้อยู่แล้วนี่"
"ไม่รู้หรอก ทำงานดีกว่า"
เธอวางโทรศัพท์ลงแล้วปั้นหน้านิ่งพยายามบีบริมฝีปากไม่ให้ตัวเองเผลอยิ้มออกมา หันไปมองจอคอมฯ บนโต๊ะแต่ก็อดไม่ได้ที่จะแอบเหลือบหางตาไปทางอีกฝั่งของมุมห้องก็เจอสายตาของตะวันที่ยังคงจ้องเธออยู่
ฟ้ากัดปากไว้แน่นเพราะไม่อยากหลุดรอยยิ้มให้เขาเห็น ยิ่งเขามองด้วยสายตาแบบนั้นมันยิ่งทำให้เธอใจเต้นแรงแบบที่ไม่เคยรู้สึกมานาน เธอเลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดพิมพ์ส่งไปอีกครั้ง
"เลิกจ้องได้แล้ว คนจะทำงาน"
"ทำไมล่ะ ผมก็จ้องพี่แบบนี้มาตลอดไม่เห็นจะเคยรู้สึกอะไร วันนี้สายตาผมมันได้ผลแล้วเหรอ?"
"ไม่ได้ผลอะไรทั้งนั้น มันแค่......"
"รำคาญเหรอ"
"เปล่า แค่เขินๆ"
"งั้นก็แสดงว่าได้ผลแล้วล่ะ ฮ่าๆ"
คราวนี้ฟ้าหลุดหัวเราะเบาๆ พร้อมกับยิ้มกว้างออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เธอถอนหายใจปลงแล้วเงยหน้ายิ้มหวานส่งไปทางเด็กหนุ่มที่ยิ้มตอบกลับมาจากอีกฝั่ง
"พูดจริงๆ นะพี่ แต่งตัวแบบนี้มาบ่อยๆ นะ ผมชอบ"
ฟ้าถึงกับใจฟูเมื่ออ่านจบ ถึงตรงนี้เธอหุบยิ้มไม่อยู่แล้ว รีบจิ้มตอบกลับไป
"ก็ถ้ามึงอยู่ในโอวาทกูอะนะ กูก็จะแต่งตัวสวยๆ มาให้ดูเป็อาหารตาอีก โอเคป่ะ?"
"ผมเคยดื้อกับพี่ด้วยเหรอ?"
"ก็นี่ไม่เรียกว่าดื้อรึไง ทั้งดื้อทั้งตื้อเป็ที่สุด ไอ้น้องบ้า"
"ก็ไม่อยากเป็น้องแล้วนี่ พี่พูดไม่รู้เื่เองต่างหาก"
"อยากเป็ผัวว่างั้น?"
"ใช่ เป็แฟนผมเถอะนะ"
ฟ้าสนุกกับการพิมพ์ต่อล้อต่อเถียงกับน้องชายจนถึงจุดที่เธอหลุดถามอะไรตรงๆ ออกไปโดยไม่รู้ตัว พอเขาตอบกลับมาเธออ่านเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมองกลับไปทางตะวันที่จ้องมองด้วยสีหน้าจริงจัง เธอคิดอะไรในใจสักพักแล้วพิมพ์กลับไป
"งั้นเที่ยงนี้ มาคุยกันที่ห้องถ่ายเอกสาร"
เธอวางโทรศัพท์ลงแล้วหันไปทำงานอย่างจริงจัง ตะวันอ่านเสร็จก็ใจเต้นรัวคิดไปต่างๆ นาๆ แต่ก็ไม่กล้าจะพิมพ์ถามอะไรต่อให้เสียบรรยากาศเลยหันไปทำงานของตัวเองเช่นกัน
.
.
.
"น้องฟ้าาา ไปกินข้าวกันค่ะ"
"อืมมม พี่ๆ ไปกันก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวฟ้ามีธุระนิดหน่อย"
ฟ้าบอกปัดรุ่นพี่ในห้องแล้วทำนั่งทำงานต่อรอจนทุกคนเดินออกห้องไปจนหมด เหลือแค่ตะวันที่ยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม พอทั้งออฟฟิศเงียบแล้วเธอก็ลุกทำเป็ไม่มองน้องชายแล้วเดินออกห้อง ตะวันรีบลุกตามไปทันที เขากระวนกระวายจนอยู่ไม่สุขทั้งเช้า คิดเดาไปต่างๆ นาๆ ถึงเื่ที่พี่สาวอยากจะคุยด้วย
เขาเลี้ยวไปถึงห้องถ่ายเอกสารที่เป็ห้องเล็กๆ ตรงมุมตึก เขายืนอยู่หน้าประตูคิดทบทวนคำพูดที่เตรียมมาว่าจะต้อนพี่สาวคนนี้ยังไง ถอนหายใจให้สมองโล่งแล้วเปิดประตูเข้าไป
"ไงมึง... อยากเป็ผัวกูจริงเหรอ?"
คำพูดแรกจากปากของพี่ฟ้าทำให้สิ่งที่เขาเตรียมมาปลิวหายไปจนหมด เขายืนนิ่งมองดูสาวทอมที่กลายร่างเป็สาวสวยจัดๆ อยู่ตรงหน้า เธอใส่เสื้อลำลองกึ่งทำงานแขนสั้นเข้ากับกระโปรงสีครีมเข้ารูปที่สั้นจนเปิดเห็นเรียวขายาวขาวสว่างจนทำให้ตะลึงแทบลืมหายใจ
"พี่ฟ้า... พี่สวยจริงๆ..."
"พอได้ละ... ตกลงว่าไง... อยากเป็ผัวกูจริงเหรอ?"
"จะให้พูดอีกกี่รอบผมก็ยังเหมือนเดิม... เป็แฟนกันเถอะนะ ผมยอมพี่ได้ทุกอย่าง"
ฟ้าถึงกับกัดปากในคำออดอ้อนของน้องชาย เธอรู้สึกเหมือนตอนนี้บรรยากาศรอบตัวเขาเปลี่ยนไปจนไม่รู้สึกว่าตะวันเป็น้องอีกแล้ว ยิ่งเธอได้เห็นสีหน้าแววตาของเขาที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าหลงใหลมากที่สุดจนเหมือนพร้อมจะโถมเข้ามากอดฟัดร่างกายเธอได้ทุกเมื่อยิ่งทำให้ฟ้าใจสั่นหวิว
เธอเดินย่ำส้นสูงเข้าไปหาเขาช้าๆ ปล่อยให้เด็กหนุ่มมองแทะโลมไปทุกส่วนจนไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา
"ถ้ากูให้เลิกกับเจ๊ผิง รวมถึงผู้หญิงทั้งหมดของมึง... ยอมมั้ย?"
"เพื่อพี่ผมยอมทุกอย่าง ที่ผ่านมาผมไม่เคยมีใครในใจนอกจากพี่นะ"
ฟ้าขยับเข้าหาเขาอีกก้าวจนยืนอยู่ในระยะเอื้อมถึง เธอเงยหน้าจ้องตาเขาหวานเยิ้ม พูดเสียงอ้อนเบาๆ
"จริงเหรอ... แต่เจ๊ผิงน่าสงสารนะ ถ้ามึงเลิก เค้าร้องไห้แน่ๆ.. แถมเจ๊ยังน่าเอาขนาดนั้น ไม่เสียดายเหรอ"
"ความสัมพันธ์ของผมกับเจ๊เราตกลงกันไว้แต่แรกแล้ว เราคบกันเพราะอะไรเจ๊เค้าก็รู้.. และพี่ก็รู้.. ผมไม่เคยโกหกผู้หญิงนะพี่"
"หูยยยย ทำไมฟังดูดีจังล่ะตะวัน... มึงเคยโกหกกูนี่ กูจำได้"
"อะไร?... ไม่เคย... ยิ่งเป็พี่ฟ้า ผมจะโกหกอะไรได้"
"ก็มึงบอกไม่ได้จ้องนมกู"
"จะบ้าเหรอ! อันนั้นไม่นับสิ เื่แบบนั้นใครจะกล้าพูดตรงๆ"
"ฮ่าๆๆๆ นั่นไง! มึงแอบจ้องนมกูจริงๆ"
"ก็มัน....."
ตรู้ด ตรู้ดดดดด...
ตะวันรีบล้วงโทรศัพท์ในกางเกงออกมาดูด้วยความหงุดหงิด พอเห็นชื่อคนโทรมาเป็เจ๊ผิงเขาก็หยุดนิ่งไป กำลังลังเลอยู่ว่าจะกดรับตรงนี้ดีรึเปล่าพี่สาวก็ยื่นหน้าเข้ามาเห็นหน้าจอพอดี
"นั่นไง... เมียมึงโทรมาพอดี... รับสิ"
"แต่ว่า... ให้รับตรงนี้มัน.."
"เออ จะได้พิสูจน์ให้รู้ ว่ามึงจะยอมฟังทุกอย่างที่กูพูดรึเปล่า"
ตะวันนิ่งคิดไปสักพักก็กดรับสายแล้วยกขึ้นแนบหู ฟ้าก็ขยับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ จนลมหายใจเธอรดใส่หน้าเขา เธอดึงมือเขาที่จับโทรศัพท์อยู่ออกไปกดเปิดลำโพงให้ได้ยินเสียงด้วยกัน
"ฮัลโหล ตะวันนน พักเที่ยงใช่มั้ยคะ กินข้าวอยู่รึเปล่า... คุยได้มั้ยเอ่ย?"
"เอ่อ... เจ๊ครับตอนนี้.."
ฟ้าทำตาเขียวส่ายหน้าส่งสัญญาณให้เด็กหนุ่ม เขาเลยจำใจคุยกับเจ๊ผิงต่อ
"คุยได้ครับ... เจ๊มีอะไรรึเปล่า"
"ไม่ได้มีอะไรพิเศษค่ะ... แค่... คิดถึงน่ะ... เย็นนี้...... เจ๊ว่าจะทำอาหาร ตะวันว่างมาทานด้วยกันไหมคะ?"
ฟ้ายิ้มเ้าเล่ห์แล้วยืดตัวขึ้นมาแนบแก้มกับเขาจนลมหายใจอุ่นๆ รดซอกคอ ตะวันเคลิ้มลอยไปกับไออุ่นของพี่สาวที่รวมกับกลิ่นหอมจากไรผมของเธอทำให้เริ่มคิดอะไรไม่ออก
"บอกเจ๊ไป ว่ามึงไม่ว่าง" ฟ้าเป่าคำสั่งเบาๆ ใส่หูเขา
"อะ เอ่อ... เจ๊ครับ... ่นี้... ผมยุ่งจริงๆ.."
"อืมมม... เสียดายจัง... งั้นเป็พรุ่งนี้มั้ยคะ?"
"บอกไป ว่ามึงไม่ว่างทั้งอาทิตย์"
"อะ-เอ่อ.. เจ๊.. คือ.."
ฟ้าใช้มือลูบเป้าหว่างขาเขาเบาๆ ตะวันสะดุ้งแต่ก็ยังยืนนิ่งไม่กล้าพูดอะไรออกมาปล่อยให้พี่สาวสนุกกับการได้หยอกล้อต่อไป เธอรูดซิปกางเกงเขาลงแล้วล้วงมือเข้าไปควักเอาแท่งเอ็นแข็งออกมากำไว้ในมือ
"บอกให้เจ๊ทนเก็บความเงี่ยนไว้อาทิตย์นึง"
"หะ-ห๋า?.. เอ่อ.. ผม.."
"ถ้ามึงไม่ไปหาเจ๊ผิง... กูสัญญา... กูจะมาเล่นกับมึงในห้องนี้ทุกวัน"
"ตะวันคะ?... ยังอยู่รึเปล่า?... ได้ยินมั้ยคะ?..."
"ดะ-ได้ยินครับเจ๊... ขอผมคิดแป๊บนึง.. ผมยังไม่เข้าใจเท่าไหร่"
ตะวันก้มมองหว่างขาตัวเองที่มีมือของพี่สาวกำลังนวดแท่งเอ็นให้เบาๆ เธอเริ่มรูดมันในจังหวะช้าๆ จนเขาต้องกัดฟันไม่ให้หลุดเสียงครางออกมา ส่วนฟ้าก็เริ่มเตลิดไปกับเกมส์ที่เธอเพิ่งคิดได้สดๆ ที่มันน่าสนุกจนหยุดไม่อยู่เลยพูดเป่าหูเขาต่อ
"ถ้ามึงทนไม่แตกได้ทั้งอาทิตย์... วันเสาร์เราจะไปหาเจ๊ผิงด้วยกัน... แล้วคราวนี้...... กูจะอยู่เล่นกับมึงทั้งคืน"
"จะ-เจ๊ครับ ผมจะไม่ว่างทั้งอาทิตย์เลย ผมจะไปหาเจ๊ได้วันเสาร์นะครับ แค่นี้ก่อนนะ"
ตะวันพูดอย่างรีบร้อนแล้วกดวางสาย เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าแล้วจับไหล่ของฟ้าดันตัวเธอออก กำลังจะเค้นถามให้แน่ใจแต่ก็โดนเธอยืดตัวเข้ามาบดปากจูบแบบไม่ทันตั้งตัว เขาสะดุ้งตาโตแล้วรีบพันลิ้นรับการดูดคว้านอย่างเป็สุข
"อืมมม พี่... พี่ฟ้าของผม..."
"อ้าาาา เอาสิ... จูบพี่อีก... ดูดลิ้นพี่... ชอบมั้ยคะ"
"ชอบ... ชอบมากๆ จ๊วบๆๆ"
ตะวันดูดลิ้นพี่ฟ้าที่ยื่นแหลมออกมา เขาลืมตามองพี่สาวในระยะประชิดเหมือนไม่กล้าหลับตาเพราะกลัวเธอจะหายไป ส่วนฟ้าก็หลับตาเคลิ้มไปกับรสลิ้นของน้องชายและความร้อนจากแท่งเอ็นในอุ้งมือยิ่งทำให้เกิดอารมณ์จนไม่อยากจะปล่อย
"ซี้ดดด ผมรอจูบแบบนี้มาตลอดพี่รู้มั้ย"
"ไม่รู้... กูไม่รู้อะไรทั้งนั้น... อ่าาาา"
ฟ้ารูดมือสาวลำเอ็นเร็วขึ้น บดลิ้นควงในปากกับเขาต่อเนื่อง ตะวันเกร็งตัวรับความเสียวจนแท่งเอ็นแข็งเป็หิน
"อูยสสส พี่... ถ้าพี่เร่งแบบนี้... ผมจะแตกจริงๆ นะครับ"
"เอาสิ... อยากแตกก็เอาเลย... แต่ดีลของเราก็จะจบแค่นี้นะ"
"ซี้ดดด แล้วพี่จะทำแบบนี้เพื่ออะไร... พี่อยากแกล้งผมเหรอ"
"กูก็แค่... อยากจะเตรียมควxนี่ให้พร้อมก็แค่นั้น"
"พร้อม?... พร้อมเื่อะไรครับ"
"ก้อออออ..."
ฟ้าเข้าซุกหน้าไปเอาปากแนบหูของเขาแล้วกระซิบเป่าเบาๆ จนเขาขนลุก
"วันเสาร์กูอยากให้ควxนี่มันแข็งที่สุด ให้มันอยู่ในสภาพที่เงี่ยนที่สุด... ให้มันพร้อมที่จะใช้เยดกูไง มึงอยากได้มานานแล้วไม่ใช่เหรอ"
ตะวันสะดุ้งตาโตกับคำตอบที่ไม่คาดคิด รีบจับมือของพี่สาวที่กำแท่งเอ็นอยู่ดึงออกได้ทันก่อนที่จะกระตุกแตกพอดี เขารีบสูดลมหายใจลึกๆ หลับตาตั้งสติคิดถึงเื่อื่นที่จะไม่ทำให้ตัวเองต้องถึงจุดสุดยอดในตอนนี้
ฟ้าเห็นอาการน้องชายก็ยิ่งสนุก เธอค่อยๆ นั่งลงคุกเข่ากับพื้นแล้วเงยหน้าอ้าปากกว้างแลบลิ้นห้อยออกมา ขมวดคิ้วทำหน้าเหมือนกำลังอ้อนขอพร้อมกับยกมือชี้นิ้วไปที่ปากของเธอส่งสัญญาณให้รู้ว่าคืออะไร ตะวันถึงกับกลืนน้ำลายลงคอพยายามห้ามไม่ให้หลงติดกับ

"วะ วะ-วันนี้พอแค่นี้ครับ! ผมไม่เล่นด้วยแล้ว!"
"ตะวันนน ตะวัน! กลับมาก่อนสิ ฮ่าๆๆๆ"
ตะวันเก็บอาวุธเข้าในกางเกงด้วยความรีบร้อน พอแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยก็หันหลังเปิดประตูห้องวิ่งหนีไป ทิ้งให้ฟ้านั่งหัวเราะอย่างสนุกสนานอยู่คนเดียว