หยางเฟยที่กำลัมทำความเข้าใจคัมภีร์วิชาย่างเก้าเหยียบนภาอยู่ในกระท่อมของเฒ่าหลี่ เอาหละข้าลืมเข้าใจแล้วคงต้องออกไปลองของจริงดูหน่อย
อรุณสวัสดิ์ท่านอาจารย์ ไงหยางเฟยเ้าจะไปไหนรึดูท่ารีบร้อนเชียว ข้ากะว่าจะออกไปลองฝึกวิชาดูหนะขอรับ. ระวังด้วยในป่าแห่งนี้มีอสูรอยู่เต็มไปหมดและก็อย่าเข้าไปในป่าลึกเพราะยิ่งเข้าไปลึกเท่าไหร่สัตว์อสูรก็จะยิ่งแข็งแกร่งเ้าจงจำไว้ให้ดี ศิษย์ทราบแล้วขอรับ อย่างแรกข้าต้องหาสถานที่โล่งกว้างในการฝึก ย่างเก้าเหยียบนภา ก่อน หยางเดินออกมาไม่นานก็เตอกับพื้นราบที่มี่ความกว้างเป็ทางยาวกว่า2ลี้(1กิโลเมตร) ดีในที่สุดก็หาที่โล่งกว้างๆเจอสักที เอ่อขั้นแรกของวิชาต้องทำจิตใจให้สงบรับรู้สายลมหลอมรวมเป็หนึ่งกับสายลมรวบรวมลมปราณไว้ทีเท้าทั้งสองทำจิตให้นิ่งควบคุมลมปราณให้มั่นคง จากนั้นถีบตัวไปยั่งทิศทางที่จะไป เหว่ออหยุดๆทำไมมันไม่ยอมหยุดหละ ไม่ทันแล้วววว ตุบ!! หยางเฟยพุ่งชนกับต้นไม้ โอ้ยทำไมมันถึงควบคุมยากแบบนี้ ท่าเท้าที่ข้าใช้ในชีวิตก่อนไม่เห็นจะยากแบบนี้เลย หยางเฟยเลิกบ่นและทำการฝึกท่าเท้าต่อจนเวลาล่วงเลยไปถึง 3 ชั่วยาม(ประมาณ9ชั่วโมง) จนสำเร็จ ย่างเก้านภาขั้นแรก ถ้ามืดกว่านี้คงมีสัตว์อสูรเพ่นพ้านเป็แน่ ขณะที่กำลังเดินทางกลับกระท่อมหยางเฟยรับรู้ได้ถึงดวงตาที่กำลังจ้องมองมาที่ตนนับ10คู่ หยางเฟยตัดสินใจเร่งความเร็ว ดวงตาที่จ้องมองหยางเฟยก็พุ่งออกมาจากมุมมืดและปิดเส้นทางของหยางเฟย อะไรหมาป่าสีเงิน หมาป่าสีเงินตัวใหญ่กว่าตััวอื่นเดินออกมาประจัญหน้ากับหยางเฟย แกคงเป็จ่าฝูงสินะ ขณะที่หยางเฟยกำลังหาทางทำไรสักอย่างจนได้ข้อสรุปว่าหนีเพราะระดับลมปราณของหยางเฟยตอนนี้อยู่แค่ลมปราณสีเขียวขั้น6 แถมวรยุทธที่ใช้ต่อสู้ก็ยังไม่มี หยางเฟยใช้ย่างเก้าเหยียบนภาพุ่งกับไปทางที่พึ่งเดินมาทันทีเพราะทางที่เอาไว้กลับกระท่อมถูกปิดไปเป็ที่เรียบร้อยแล้ว หมาป่าสีเงินเมื่อเห็นหยางเฟยหนีก็พุ่งตามไปทันทีถึงแม้จะไล่ตามความเร็วของหยางเฟยไม่ทันแต่ก็ยังอยู่ในระยะที่มองเห็นหยางเฟยอยู่ ผ่านไป 3เค่อ(ประมาณ45นาที) บ้าเอ้ยพวกมันยังไม่เลิกตามข้าอีกหรอเนี่ย ในตอนนี้หยางเฟยเริ่มรู้สึกเหนื่อยเนื่องจากการใช้ ย่างเก้าเหยียบนภา ตลอดเวลาควมคู่กลับการควบคุมลมปราณเพราะยังไม่ชำนาญทำให้สร้างภาระกับร่างกายอย่างมาก ไม่ไหวแล้วข้าควบคุมลมปราณไม่ได้แล้ว เดี๋ยวนั่นถ้ำนิ หยางเฟยไม่มีเวลาให้คิดพุ่งตรงเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำทันที เมื่อหมาป่าสีเงินเห็นหยางเฟยเข้าไปถ้ำก็หยุดไล่ตามทันที
หยางเฟยที่ไม่เห็นฝูงหมาป่าสีเงินไล่ตามมาก็ทิ้งตัวลงกับพื้นทันที นี่มันเวรกำอะไรของข้าเนี่ยยังไม่ทันได้ทำอะไรก็ถูกไล่ฆ่าซะแล้ว ข้าคงต้องรวบรวมลมปราณเพื่อฟื้นฟูความเหนื่อยล้าซะก่อน อยู่ในสภาพนี้โดนไล่ล่าอีกคงไม่รอด หยางเฟยโดนตรงไปที่โขดหินและนั่งโคจรลมปราณทันที ตึก ตึก ตึก!! ผ่านไปไม่ถึง2เค่อ ฟยางเฟยก็ต้องลืมตาขึ้นเนื่องจากได้ยินเสียงฝีเท้าของสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่. นั่นมันเสียงอะไร
24K
