ณ โรงเรียนซันไชน์ หลังจากรายงานข่าวได้จบลงดูเหมือนว่าคนจะมาโรงเรียนน้อยนะเนี่ย
ผมชื่อ เรย์ นักเรียนมัธยมปลายคนหนึ่งที่ไม่ได้สนใจสิ่งที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย แต่ว่าเหมือนสิ่งรอบๆผมจะเปลี่ยนไปมากมันเงียบมากคนมาเรียนน้อยกว่าครึ่งขนาดที่ว่าครูบางคนยังไม่มาสอนเลย ทำให้ผมมีเวลาว่างมากๆในตอนนี้ เห้อออ น่าเบื่อจังเลย
"ไหนๆวันนี้ก็จะต้องตายกันทุกคนอยู่แล้ว พวกเรามาข่มขืนผู้หญิงกันดีไหมพวกเรา"
"อืม เอาสิพวก"
"เอาด้วยๆ"
"จัดไปอย่าให้เสีย"
"ก็ดีนะ ชั้นคิดว่าไม่น่าจะมีใครมาเป็ฮีโร่ตอนนี้หรอกเพลอๆนะผู้ชายทั้งหมดอาจจะร่วมวงกับเราก็ได้นะ ฮ่าฮ่า"
"ดีหล่ะงั้นเรายึดห้องตอนนี้ไว้ก่อนแล้วก็ค่อยจับมาทีละคนละกัน"
"ตามนั้นเลยพวก"
"เป็ความคิดที่ดี"
"บันเทิงแน่งานนี้"
10 นาทีต่อมา
"ว้ายยยยยย ทำอะไรคะเนี่ยพวกคุณเป็ใครกัน"
"แม่สาวน้อย ไม่อยากเจ็บตัวก็เงียบๆไว้นะ"
"หึหึ"
"หึหึ"
"หึหึ"
"หึหึ"
"ใครก็ได้ช่วยด้วยค้าาาาา"
"เพี๊ยะ บอกว่าอย่าเสียงดังไง"
"ไม่นะคะ ฮือๆ อย่าถอดนะคะ"
"พวกแกดูสิ แค่ถอดถุงเท้าก็รองไห้แล้วหว่ะ"
"ฮ่าๆๆๆ"
หืมมม พวกแกนี้ทำเื่น่าไม่อายกันจังเลยนะ
"หืมแกเป็ใครวะ"
ชั้นนะหรอ ชั้นชื่อว่า เรย์ รู้จักไหมหล่ะ
*กระซิบ* "ลูกพี่ ไอหมอนี้ใช่เรย์ ชายที่เคยต่อยกับพวกรุ่นพี่เมื่อก่อนรึเปล่าอะ"
*กระซิบ* "ไม่รู้เหมือนกัน แต่เราจะไปกลัวอะไรแค่คนเดียวเอง"
"นี้นายหน่ะชื่อ เรย์ ใช่ไหม ทำไมไม่มาสนุกกับพวกเราหน่อยหล่ะ วันนี้วันสุดท้ายแล้วนะ ดาวมันใกล้จะถึงโลกอยู่แล้ว"
ฮ่าๆ ก็เป็ความคิดที่ดีนะ แต่เธอคนนั้นไม่ตรงสเปคฉันหน่ะ แล้วฉันก็ไม่ชอบให้ใครมาปลุกชั้นเวลานอนซะด้วย เพราะฉะนั้นพวกแกต้องเจ็บตัวบ้างแล้วแหละ
"หึ ทำเป็อวดดี ตรงนี้มีตั้ง 5 คน นายจะสู้ไหวได้ยังไง แถมอีกอย่างพวกเราไปรบกวนแกนอนตอนไหนฟ้ะ?"
ฮ่าๆ ก็ตอนที่ผู้หญิงคนนั้นร้องไง ไอพวกโง่ เล่นซะชั้นตื่นเลย เอาหล่ะหมดเวลาคุยแล้วเข้ามาให้หมดเลย
"ย่าาาาาา"
ปัก ปัก ปักก ปั่ก ปั๊ก (เสียงหมัดของเรย์นั้นดังมาก)
โหเก่งดีนี้ คนอื่นๆโดนหมัดเดียวก็ล้มแล้ว นายยังยืนได้อีกหรอเก่งไม่เบานี้
"ฮ่าๆ นายมันตัวอะไรกันแน่"
แอ๊ก(ล้มลง)
หืมสุดท้ายก็หมัดเดียวเหมือนกันแฮ้ะ ชั้นไม่ใช่ตัวอะไรซักหน่อย ก็แค่คนที่พึ่งตื่นเท่านั้นเอง