ในขณะที่เหนี่ยวเหนี่ยวพูดบ่นออกมาก็มีเ้าขาวผ่อง ท่านพ่อ ท่านแม่ ที่นั่งใกล้นางที่สุดก็ได้ยินเช่นเดียวกันพวกท่านจดจ้องไปที่ลูกสาวตัวน้อยว่ากำลังเพ่งมองไปทางทิศใดกัน
ส่วนเ้าขาวผ่องนั้นที่เป็สัตว์ในอสูรพันธะของนางย่อมมีจิตใจรวมเป็หนึ่งเดียวกับเ้านายเสมอย่อมคิด และรับรู้ความรู้สึกของเหนี่ยวเหนี่ยว
มันก็มองตามไปที่ตำแหน่งนั้นด้วยเหมือนกัน และมันก็เห็นแบบที่เ้านายของมันเห็นแล้ว แต่ท่านพ่อ ท่านแม่ ที่มีพลังธาตุที่มีระดับน้อยกว่ายังคงไม่เห็นอยู่เหมือนเดิมทั้งๆที่พยายามแล้ว
“เ้านาย…!?”ขาวผ่อง หันหัวของมันมามองเหนี่ยวเหนี่ยวเพื่อดูสัญญาณจากเ้านายของมันว่าจะเอาอย่างไรกับสิ่งนี้ดี??
“ไปดูกันเลยขาวผ่อง ข้าจะไม่พลาดอย่างแน่นอน”เหนี่ยวเหนี่ยว เริ่มที่จะตื่นเต้นกับการผจญภัยครั้งแรกของนางเสียแล้วสิ
“ได้เ้าค่ะ เ้านาย”ขาวผ่อง
“ฟี้ว……….”ขาวผ่องหันหัวเอียงขึ้น และก็เอียงหัวลงสลับไปสลับมาอย่างรวดเร็ว
“หวือ…..กรี๊ด……”เสียงทุกๆคนร้องใกรี๊ดกร๊าดดังอย่างต่อเนื่องที่จู่ๆเ้าขาวผ่องก็บินร่อนขึ้น บินร่อนลง โดยที่ไม่ได้บอกกล่าวใดๆเลย
“ไอ้หยา..!!!”ทุกๆคน
“เอาอีกแล้วเหรอเนี่ย เหนี่ยวเหนี่ยวจะเล่นอะไรอีก”พี่ชายใหญ่ซือจื่อ
“ข้าเองก็คิดว่าน้องเล็กคงจะอยากเล่นสนุกอะไรอีกนั่นแหละ แต่ข้าจะไม่ไหวเอาเหมือนกันนะพี่ใหญ่”พี่ชายรองเหลาหู่
ทุกๆคนต่างมองไปที่หัวขบวนที่เป็ผู้นำทางบินของพวกเขา ก็กำลังเห็นว่า เหนี่ยวเหนี่ยวกำลังสร้างอะไรบางอย่างโดยใช้พลังธาตุของนางอีกครั้ง
และสิ่งที่นางสร้างอยู่ในมือของเหนี่ยวเหนี่ยวแล้วในตอนนี้ รูปร่างมันเหมือนกับที่จับแมลงที่บินได้!! พวกผีเสื้อ ตั๊กแตน…ฯลฯ
และทุกๆคนกำลังคิดว่าเหนี่ยวเหนี่ยวกำลังจะทำอะไรกันกับ้านี้ ในขณะที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้าแบบนี้ด้วย นี่คือสิ่งที่ทำให้ทุกๆคนเกิดความสงสัยขึ้นมาอย่างมากอีกด้วย
“ที่จับแมลง?!”ทุกๆคน เห็นสิ่งเดียวกัน
“เหนี่ยวเหนี่ยวลูก บอกให้ขาวผ่องช้าๆลงหน่อยเดี๋ยวทุกๆคนจะตกลงไปนะ”ท่านแม่
“ทำตอนนี้ไม่ได้เ้าค่ะท่านแม่ แต่ไม่ต้องห่วงเดี๋ยวเหนี่ยวเหนี่ยวทำเกราะเสริมให้ทุกๆคนเองเ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“พรึ่บ…..”เหนี่ยวเหนี่ยว เพียงสละมือข้างหนึ่งสลัดไปด้านหลังที่ทุกๆคนกำลังนั่งโดยสารเ้าขาผ่องกันอยู่โดยที่ทุกๆคนมีเหมือนเข็มขัดนิรภัยคล้องตัวอยู่ทุกๆคนทันที
“...............!!”ทุกๆคน ที่จู่ๆก็มีเส้นพลังธาตุสีทองรัดลำตัวพวกเขาอยู่เพื่อกันตก ก็พากันโล่งใจไปได้
“เต็มกำลังไปเลยขาวผ่อง นู้นข้างบนทางซ้ายเร็วเข้า”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ได้เ้านาย..”ขาวผ่อง
“ขาวผ่อง เอียงขวาลงมาหน่อยด้านขวา”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ขาวผ่อง ซ้าย….ขึ้น….เอียงขวา….ลงขวา..”เหนี่ยวเหนี่ยว
“หันโค้งกลับซ้าย….ลงล่าง”เหนี่ยวเหนี่ยว
เ้านายเอ่ยปากสั่ง ขาวผ่องบินแบบไม่ให้เสียชื่อสัตว์อสูรที่มีปีกที่บินได้รวดเร็วทุกท่วงท่า
“..................!!”ทุกๆคน
ระหว่างที่เหนี่ยวเหนี่ยวกับขาวผ่องกำลังประสานงานกันอยู่ ก็ไม่ได้หันกลับไปดูผู้ที่มาด้วยเลยว่าตอนนี้หน้าตา และอารมณ์ของแต่ละคนเป็อย่างไรกันบ้าง
แต่ที่แน่ๆหลายๆคนมึนและงง พะอืดพะอมกันไปหมดแล้วกับการบินขึ้นๆลงๆ ซ้ายๆขวาๆของเ้าขาวผ่อง และไหนจะความเร็วของมันอีก
“มันเกิดอะไรกันขึ้นเนี่ย เกิดอะไรขึ้นท่านอาเล็กกำลังทำอะไรกัน”หลานชายคนโตสงสง
“เ้ายังไม่รู้ แล้วพวกข้าจะรู้ได้อย่างไรกันก็นั่งอยู่ด้วยกันทางด้านนี้น่ะ”หลานชายรองหม่าหม่า
“คงจะมีเพียงแค่ท่านปู่ กับท่านย่าในตอนนี้เท่านั้นที่ข้าและพวกเ้าหวังว่าจะหยุดการกระทำตอนนี้ของท่านอาเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวได้”หลานชายสามหลางหลาง
“แต่ถ้าท่านย่า ท่านปู่ ตามใจท่านอาเล็กเล่า??”หลานชายสี่เมาเมา
“..........!!!”หลานชายคนอื่นๆที่คิดตามไปด้วย
เหนี่ยวเหนี่ยวกับเ้าขาวผ่อง ประสานงานกระทำบางอย่างใช้เวลาไปประมาณ 1 เค่อ (1 เค่อ = 15 นาที) เห็นจะได้ก็ประสบความสำเร็จและหยุดบินอยู่กับที่พร้อมกับที่ช้อนบางอย่างที่เป็ปริศนาจนหงายหลังก้นกระแทกบนคอเ้าขาวผ่องอย่างแรง
“ได้แล้วข้าจับมันได้แล้ว…ฮ่า…ฮ่า….”เหนี่ยวเหนี่ยว ค่อยๆยืนขึ้นและชูมือทั้งสองข้างที่นางจับบางอย่างที่เป็ปริศนาเอาไว้
ทุกๆคนที่มองมาก็แทบจะไม่รับรู้อะไรเลยเพราะเวียนหัวกันไปหมดแล้วถึงกับนอนหงายกันไปหมด และพยายามเป่าปากหายใจเข้า หายใจออกกันลึกๆ แต่กับพวกเด็กๆเห็นจะตรงกันข้ามตลอดพวกเขายังคงหน้าตาตื่นเต้นและสนุกสนานกันอยู่
ยังดีที่ว่า้าท้องฟ้ามีลมโกรดพัดผ่านให้ความเย็น และความสดชื่นพร้อมกับพลังธาตุที่ลอยตามกระแสลมมาด้วย ที่คอยช่วยให้พวกผู้ใหญ่มีอาการดีขึ้นทันตาเห็นเลย
“เหนี่ยวเหนี่ยว ลูกกำลังทำอะไรอยู่”ท่านแม่ ที่พอจะรู้สึกตัวบ้างแล้วก็รีบเอ่ยปากถามลูกสาวอย่างรวดเร็วทันที
“ท่านแม่ ท่านพ่อ ท่านดูนี่เ้าค่ะข้าจับมันได้แล้ว”เหนี่ยวเหนี่ยว ชูที่จับตัวปริศนายื่นไปใกล้ๆพวกท่านได้ดูอีกครั้ง..
“................??”ท่านแม่ ท่านพ่อ ก็พากันมองหน้าส่ายหัวไปมาให้กัน
“มันคืออะไรกันล่ะเหนี่ยวเหนี่ยว ท่านพ่อกับแม่ไม่เห็นแบบที่เ้าเห็นเลยนะลูก คงจะเหมือนตอนที่เ้าจับขาวผ่องนั่นแหละ”ท่านแม่
“โอ้..จริงด้วยคงเป็ข้าเพียงผู้เดียวอีกแล้วที่เห็นเ้านี่ ขอโทษด้วยเ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ครืด….ครืด…..”เหนี่ยวเหนี่ยว เขย่าที่จับไปๆมาๆกลิ้งไปกลิ้งมา เพื่อเป็การส่งสัญญาณบอกเ้าสิ่งปริศนานี้ว่าให้เผยตัวตนได้แล้วนะ
“..................!!”เ้าสิ่งปริศนากำลังงงๆกับการอยู่ในที่จับที่ตอนนี้โดนเขย่าตัวกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่อย่างนั้น
“ท่านย่าเล็กเ้าค่ะ/ขอรับ ท่านจับอะไรได้งั้นเหรอ??”พวกเด็กๆ รีบพากันเดินมารวมกลุ่มตรงด้านหน้าทั้งหมดและนั่งก้มลงมองดูตรงที่จับอย่างเพ่งมองกันเต็มที่เลย
เ้าสิ่งปริศนา ค่อยๆเผยตัวตนออกมาทีละนิด ทีละนิดให้ทุกๆคนได้เห็นความเงางามเป็ประกายดุจดั่งอัญมณีที่แพง และล้ำค่าส่องแสงเป็ประกาย
“ว้าว…..สวยมากๆเลย”พวกเด็กๆ
“มันคือแวววาว หรือเ้าคะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวสี่ทู่จึ
“มันดูเหมือนอย่างนั้นใช่ไหมล่ะ เป็ประกายวิบวับ แวววาวเหมือนเครื่องประดับ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“ใช่ๆ”พวกเด็กๆ ต่างพากันพยักหน้ากันและมองตาไม่กระพริบจากที่จับแมลงเลยแม้แต่คนเดียว
“เอามันไปขายได้หรือไม่เ้าคะ ท่านย่าเล็ก?”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋
“.................!!”เ้าสิ่งปริศนา ที่เริ่มจะหายงุนงงไปบ้างแล้ว เพราะเหนี่ยวเหนี่ยวไม่ได้สั่นคลอนที่จับอีกต่อไปนางถือแบบนิ่งๆ
“จริงด้วยสวยๆ มีแสงเป็ประกายวิบวับ แวววาวแบบนี้น่าจะขายได้หลายตำลึงนะเ้าคะท่านย่าเล็ก”เหลนสาวรองมี่เฟิง
“โชคดีจังเลย กำลังเดินทางไปที่ตัวเมืองหนิงหวงท่านย่าเล็กก็ได้ของวิบวับ แวววาวมาอีกรอบนี้จะต้องได้เงินหลายตำลึงกลับบ้านแน่ๆเลยดีจังเลยเนอะพวกเรา”เหลนสาวคนโตยายา
“ใช่ๆ”พวกเด็กๆ ต่างพากันพยักหน้าเห็นด้วยเมื่อคิดได้ว่าจะมีรายได้ก้อนใหญ่เข้ามาสู่ครอบครัวของพวกเขาก็อดที่จะมีความสุขไม่ได้จริงๆ
“จริงๆแล้วถ้าจะขายก็ขายได้อยู่หรอกนะ แต่ว่าถ้าข้าบอกพวกเ้าไปว่ามันคืออะไร พวกเ้าย่อมไม่มีผู้ใดที่จะบอกให้ข้าขายเ้านี่แน่นอนเลยนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“เอ๋….??”พวกเด็กๆ
“แล้วมันคือสิ่งใดกันหรือขอรับท่านย่าเล็ก”เหลนชายคนโตหยางหยาง
“เ้าก้อนกลมๆ มีแสงส่องประกายวิบๆวับๆ แวววาวนี้มันคือ….”เหนี่ยวเหนี่ยว
ทุกๆคนต่างมองไปที่จับแมลงกันอย่างใจจดใจจ่อ และคอยฟังจากเหนี่ยวเหนี่ยวว่ามันเรียกว่าอะไรกัน
“มันคือสัตว์อสูรธาตุน้ำ ระดับประกายสีทองที่มีชื่อว่า หยดน้ำเมฆา..”เหนี่ยวเหนี่ยว
“สัตว์อสูรธาตุน้ำ ระดับประกายสีทอง หยดน้ำเมฆา…!!”ทุกๆคนทวนชื่อเ้าสิ่งปริศนาที่เหนี่ยวเหนี่ยวให้เ้าขาวผ่องบินไล่จับอยู่เมื่อสักครู่นี้
“...................!!”ทุกๆคน ก็ใเป็อย่างมากไม่เคยคาดคิดกันมาก่อนเลยว่าเมื่อวานนี้เหนี่ยวเหนี่ยวก็พึ่งจะทำพันธะสัตว์อสูรในตำนานมาแล้วก็คือเ้าวิหคล่องหน หรือที่ทุกๆคนเรียกขานกันว่าเ้าขาวผ่อง
พอมาวันนี้เหนี่ยวเหนี่ยวยังจะไล่จับสัตว์อสูรในตำนานได้อีกหนึ่ง มันช่างเป็อะไรที่พวกเขาไม่แม้แต่จะกล้าคิดกันเลย และมันก็อยู่ตรงหน้าของพวกเขากันแล้ว สัตว์อสูรระดับตำนานตัวที่สองที่เหนี่ยวเหนี่ยวจับได้
เหนี่ยวเหนี่ยว เมื่อเห็นสีหน้าทุกๆคนแล้วก็รับรู้เลยว่าพวกเขาคงอยากจะรู้รายละเอียดมากกว่านี้จึงเริ่มที่จะอธิบายกับทุกๆคนได้ฟังและเข้าใจกันทันทีเลย เพราะมันอยู่ในหัวนางขึ้นมาแล้วในตอนนี้
“เ้าหยดน้ำเมฆา…นี้เป็สัตว์อสูรธารตุน้ำที่มีความสามารถทั้งรักษาโรคต่างๆได้ และสามารถช่วยเพิ่มระดับพลังธาตุของมนุษย์ได้อีกด้วย…บลา….บลา…..”เหนี่ยวเหนี่ยว
“...............!!”พวกผู้ใหญ่แต่ละคนนั่งตาโต อาปากค้างกันไปหมดแล้วกับสิ่งที่ได้ยินจากเหนี่ยวเหนี่ยว
“ว้าว….สุดยอด”พวกเด็กๆ
“วึ่บ…….”เ้าหยดน้ำเมฆา
เหนี่ยวเหนี่ยว กำลังเล่าเื่ราวต่างๆของเ้าหยดน้ำเมฆาให้ทุกๆคนได้ฟังกัน ระหว่างนั้นจู่ๆกับหยดน้ำเมฆาก็สร้างพลังธาตุแห่งพันธะขึ้นมาส่งให้เหนี่ยวเหนี่ยวทันทีทันใดเลย
“เอ๋..??เ้าก็้าจะเป็สัตว์อสูรในพันธะของข้าด้วยงั้นเหรอเ้าหยดน้ำเมฆา..”เหนี่ยวเหนี่ยว
เ้าหยดน้ำเมฆาทำแสงในตัวกระพริบ ปริบๆส่งมาให้ว่าเต็มใจเป็อย่างมากๆเลย
“โธ่เ้านาย มีหรือสัตว์อสูรระดับประสายสีทองเมื่อเจอท่านอยู่ใกล้ๆแล้วจะไม่อยากทำพันธะสัญญากับท่านน่ะ เ้าหยดน้ำเมฆามันก็ััได้อย่างข้าเช่นเดียวกัน
แต่ว่านะเ้านายข้าขออย่างหนึ่ง แรกพบเจอระหว่างกันเ้านายอย่าได้ทำเหมือนกันมากเช่นนี้เลยนะ”ขาวผ่อง
“........!!”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่กำลังโดนสัตว์อสูรในพันธะกำลังต่อว่าต่อขานถึงการที่ใช้พละกำลังไล่จับพวกมันแบบรุนแรง!!
“หึ…..ก็แหมเจอกันแบบนี้มันก็ตื่นเต้น เร้าใจพวกเ้าดีมิใช่หรือไง และอีกอย่างข้าก็ถือว่าทดสอบพวกเ้าไปด้วยเลยอย่างไรเล่า”เหนี่ยวเหนี่ยว
“...........!!”ขาวผ่อง
“............!!”หยดน้ำเมฆา
“ดีนะที่พวกข้าที่เป็สัตว์อสูรระดับตำนาน ค่อนข้างจิตใจเข้มแข้งมิฉะนั้นแล้ว คงจะใตายเป็แน่”ขาวผ่อง พูดออกมาแบบนี้เ้าหยดน้ำเมฆารีบส่องแสงประกายแบบว่าข้าก็เห็นด้วยกับเ้า
“ตอนนี้ถือว่าข้าคือพี่ใหญ่แล้วใช่หรือมไม่เ้านาย…”ขาวผ่อง
“แน่นอนสิก็เ้ามาก่อนเ้าหยดน้ำเมฆา ถึงแม้จะเป็เพียงวันเดียวก็ตามทีน่ะนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว
“...............!!”ขาวผ่อง
เมื่อพูดจากันเสร็จเรียบร้อยแล้ว เหนี่ยวเหนี่ยวก็เปิดพลังธาตุเพื่อเชื่อมต่อพันธะแห่งสัญญาทันที เพื่อเปิดรับสัตว์อสูรระดับตำนานประกายสีทองตัวที่สองของนาง
“นี่ข้ากำลังฝันไปหรือไม่เ้าคะท่านพี่ ที่ข้ากำลังเห็นลูกสาวน้อยของพวกเรากำลังทำพลังธาตุแห่งพันธะสัญญากับสัตว์อสูรในตำนานระดับประกายสีทองตัวที่สอง”ท่านแม่
“เอ่อ…ข้าก็เห็นเหมือนกับเ้าน้องหญิง”ท่านพ่อ
“เหนี่ยวเหนี่ยว มีสัตว์อสูรในตำนานเป็ในพันธะถึงสองแล้วจริงๆ”ท่านแม่ ยังคงพึมพำอย่างเหลือเชื่อแต่ในแววตาของท่านแม่นั้นกับส่องแสงเป็ประกายแวววาวออกมา น้ำตารื้นๆที่คลอด้วยความปิติยินดีกับลูกสาวตัวน้อยของนางอย่างที่สุด
“ต่อไปนี้ข้าและเ้าไม่จำเป็ที่จะต้องเป็ห่วงเหนี่ยวเหนี่ยวเหมือนอย่างเคยอีกแล้วนะ น้องหญิง”ท่านพ่อ
“เ้าค่ะ ท่านพี่นางแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน”ท่านแม่
“อือ….”ท่านพ่อ มองมาที่ลูกสาวตัวน้อยด้วยสายตาที่บ่งบอกความรู้สึกอันหลากหลายจริงๆในตอนนี้
หยดน้ำเมฆา
สัตว์อสูร - ระดับประกายสีทอง
พลังธาตุน้ำ - ระดับ ???
ความเก่งกาจเฉพาะตัว
1.สามารถสร้างน้ำให้เป็มหาสมุทร หรือ น้ำทะเลได้แบบง่ายๆ
2.แค่ััมัน หรือห่อหุ้มก็สามารถช่วยล้างพิษ หรือสิ่งปรกต่างๆออกได้ทั้งหมด
3.สร้างน้ำทิพย์เมฆา ที่สามารถทำการเพิ่มระดับและรักษาทุกโรคได้หมด
4.น้ำวิเศษของหยดน้ำเมฆา สามารถปลูกพืช ผัก ผลไม้ สมุนไพรได้เป็อย่างดีเยี่ยม
ลักษณะของหยดน้ำเมฆา
1.ตัวป้อมเป็วงรี
2.สีเป็ประกายสว่างแวววาว เหมือนเพชรส่องประสายสะท้อนแสงออกมา คล้ายๆกับดาวหางหล่นจากฟากฟ้า
3.ร่างจริงของมันแบบเต็มตัว จะมีลักษณะเหมือนเด็กอ้วนกลมมีแขนและขา
4.ไม่มีผม ไม่มีขนตา ไม่มีขนที่ตัว!!
*****หมายเหตุ***** จะเจอเ้าหยดน้ำเมฆาได้ก็ต่อเมื่อท้องฟ้าแจ่มใส และเกิดสายรุ้งกลับหัวเท่านั้น
************
ท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยว ของเราที่จะออกเดินทางไปตัวเมืองหนิงหวง แต่ดันกลับได้สัตว์อสูรเพิ่มในพันธะสัญญามาอีกหนึ่งตัว และแน่นอนว่าระดับเหนี่ยวเหนี่ยวแล้วย่อมได้สัตว์อสูรที่ไม่ธรรมดานะเ้าคะ