บทที่ 10
บังเอิญเกินไป
"น้ำพริกถึงคอนโดแล้วครับ" พี่เกียร์เขย่าตัวชั้นนิดหน่อยเพื่อปลุกให้ตื่น
“ถึงแล้วหรอคะ”ฉันลืมตาขึ้นแล้วมองไปรอบๆตัวรถก็เห็นว้ารถของพี่เกียร์จอดอยู่หน้าคอนโดแล้ว
“ถึงสักพักแล้วค่ะแต่พี่ให้พริกนอนต่อเห็นนอนน้ำลายยืดเชียว”พี่เกียร์พูดขำๆจนฉันรีบเอามือมาจับที่แก้มดู
“ไม่เห็นมีเลยค่ะพี่เกียร์แกล้งพริกหรอคะ”
“พี่ล้อเล่นนะเห็นเราหลับสนิทเลยไม่อยากปลุกแต่ก็อยากให้เราขึ้นไปนอนสบายๆข้างบนห้องดีกว่าเลยปลุกนะ”พี่เกียร์พูดยิ้มๆแล้วมองหน้าฉันอีกครั้ง ทำให้เราสองคนสบตากันจนฉันรู้สึกทำอะไรไม่ถูก
"ขอบคุณพี่เกียร์มากๆที่มาส่งพริกนะคะ"
ฉันจึงยกมือไหว้พี่เกียร์ พร้อมก้าวลงจากรถบีเอ็มคันหรูแล้วเดินเข้าไปในคอนโดอย่างรวดเร็ว ในระหว่างรอลิฟต์รู้สึกว่ามีคนมายืนข้างๆ
"ใครมาส่ง ไม่ใช่รถเฮียนิ" อ่าคู่หมั้นตัวร้ายของฉันนี้เองอะไรจะบังเอิญเห็นได้เหมาเจาะปานนั้น
"น้องคณะเฮียนะคะ เขาผ่านมาแถวนี้เลยแวะมาส่ง"
"ทีหลังก็บอกถ้าเฮียไม่ว่าง เดี๋ยวไปรับเอง เพราะถ้าแม่พี่รู้ พี่จะโดนด่าได้นะว่าดูแลคู่หมั้นไม่ดี"ที่แท้ก็กลัวคุณป้ารู้นี้เอง
"ไม่เป็ไรค่ะ พรุ่งนี้จะเอารถที่บ้านมาใช้ คงไม่รบกวนพี่วินอีก"ฉันพูดขึ้นอย่างอารมณ์เสีย
ตึ่ง! เสียงลิฟต์เปิดออก ขณะที่พี่วินกำลังงงๆอยู่นั้นน้ำพริกก็ก้าวเข้ามาในลิฟต์แล้วปิดประตูลิฟต์ทันที
เฮ้อออ ปกติไม่เคยสนใจใยดี วันนี้ดันมาเจอทั้งวันทำไมยิ่งหนียิ่งเจอวะ เหนื่อยจังเลย คราบกาแฟที่เสื้อนี้ก็เหนียวไปทั้งตัว ถึงห้องแม่จะอาบน้ำนอนดูซีรีย์ให้สบายใจไปเลย
มหาวิทยาลัย
คณะบริหาร
"อั้มเื่งานวิจัยเราจะไปทำที่ไหนกันดี"ฉันถามอั้มถึงเื่รายงานที่จับคู่เมื่อวันก่อน
"ห้องสมุดรวมดีป่ะ"
"งั้นไปกันเถอะ ไปรถเรานะ"
"แกเอารถมาเองหรอ ปกติเห็นไปแต่กับพี่วิน" โอ้ยจะบ้าตายทำไมต้องมีแต่คนเอ่ยถึงคู่หมั้นของฉันเนี่ยก็คงจะสมเพชฉันที่ทำตัวเป็ปลิงเกาะแข้งเกาะขาเขาตลอดเวลาสินะ
"อือ เอารถมาใช้เองแล้ว ไม่อยากเป็ภาระใคร" อั้มพยักหน้ารับรู้พร้อมเดินตามไปขึ้นรถมินิคูเปอร์สีแดงของฉันที่จอดอยู่ลานหน้าคณะยังไม่ทันได้ก้าวขึ้นรถก็เจอก้อยวิ่งเข้ามาทัก
"ทำไมแกเอารถมาใช้เองละพริก"
"ฉันเอามาไว้ไปทำงานกะอั้ม จะได้ไม่ต้องรอใครแกมาก็ดีแล้วฝากเฝ้าพี่วินด้วยนะ เดี๋ยวเขาก็ลงมาฉันไปล่ะ"ฉันพูดตัดบทอย่างรวดเร็วขึ้นรถแล้วขับออกมาทันที พร้อมกับยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี ที่ได้กันคนพวกนี้ออกให้ห่างจากตัวฉันมากที่สุด
หอประชุม
"ที่ผมเรียกรวมในวันนี้เพื่อเตรียมความพร้อมในการรับน้องที่เราจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้หวังว่าทุกคนจะให้ความร่วมมือเป็อย่างดีนะครับ"
พี่วินพูดอยู่หน้าแถวซึ่งตอนนี้เข้าแถวแบ่งออกตามฝ่ายใครฝ่ายมันฉันแอบมองหน้าก้อยที่อยู่คนละแถว กำลังจ้องมองพี่วินตาเป็ประกายทำไมนะเมื่อก่อนฉัน ถึงไม่สังเกตเห็นนะ
หลังจากคิดอะไรไปเรื่อยก็โดนสะกิดจากอั้มให้เดินไปนั่งที่จุดพยาบาลที่เราต้องเฝ้านั่งมองฝ่ายสันฯเต้นรำทำเพลง พรุ่งนี้สินะ "พระเอกจะเจอนางเอกแล้ว"ชีวิตนางร้ายแบบอีน้ำพริกจะสงบสุขมั้ยเนี่ย ว่าแล้วก็เช็คไอจีซะหน่อยไม่ได้เข้าดูนานแล้ว
พอเปิดไอจีขึ้นมาก็เจอรูปที่พี่วินไปกินเหล้ากับเพื่อนแล้วโดนเพื่อนๆของพี่เขาแอบถ่ายแล้วอามาลงไอจีเป็รูปพี่วินนั่งยกแก้วเหล้าเข้าปาก
THESUN >>มาถึงก็ยกเอาๆ น๊อคเลยนะมึง@WINNER
M&M: พอเขาไม่สนใจก็เมาหนักเลยนะมึง สมน้ำหน้าฟอร์มจัดดีนัก
Ploy_sai :สนใจเพื่อนนั่งดริ้งมั้ยคะพี่วิน@WINNER
เห็นโพสต์นี้แล้วก็ถอนหายใจถ้าเป็เมื่อก่อนฉันคงตามไปตบยายพลอยใสนี้อีกแน่คิดแล้วก็หงุดหงิดไม่อยากเห็นอะไรอีกแล้ว อัลฟอลแม่งทั้งหมดนี้แระ จากนั้นก็หารูปสวยๆโพสต์ดีกว่า ฉันโพสต์รูปตัวเองที่ถ่ายกับดอกไม้ลงไป
NumPrik_Narok>> ความสุขของน้ำพริก
Khunphon:น้องใครสวยจัง
Kler_kk: สวยจัง
เอ๊ะพี่เกียร์นี้มาฟอลั้แ่เมื่อไรเนี่ย พอโพสต์ไอจีเสร็จก็เงยหน้าขึ้นมาจังหวะเดียวกับที่พี่วินเงยหน้าจากจอมือถือ ที่พี่ซันส่งให้ดูสบตาพร้อมส่งสายตามาที่ฉันอย่างดุๆ พร้อมกับก้าวท้าวเข้ามาที่ฝ่ายพยาบาลอย่างรวดเร็ว
"ลบรูป" อะไรเนี่ย ลงยังไม่ถึง5 นาทีจะให้ลบทำไมไม่เข้าใจมันน่าเกลียดตรงไหน
"ทำไมต้องลบคะ"ฉันถามออกไปอย่างไม่เข้าใจ ว่าจะให้ฉันลบรูปทำไม
"พี่บอกให้ลบก็ลบ อย่ามาเถียงไม่ชอบ
"ลบแล้วค่ะ"ฉันลบรูปพร้อมกับหันหน้าจอให้พี่วินดู แล้วเขาก็เดินออกไปจ้าาาา เอาที่พี่วินสบายใจเลยจ้ะ
793
![ในร่มเงารัก [ พู่ไหม ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1578648491_60990627.webp)
