การเดินทางของทรราช บทที่ 01
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ในวันหนึ่ง ที่ดวงอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า
ณ ใจกลางป่าใหญ่อันน่าพิศวง ซึ่งเต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดหลากชนิด ในความน่าสะพรึงกลัวเ่าั้ ไม่น่าเชื่อ ว่าจะยังมีกลุ่มคนร่วมร้อยกำลังเดินทางไปยังทิศตะวันออกอย่างไร้จุดหมายที่แน่ชัด....
.
.
.
.
.
.
!เฮ้อ~! "ให้ตายเถอะ! เราเดินตามดวงอาทิตย์ มา 3 วันแล้วไม่ใช่รึไง ทำไมมันยังไม่พ้นจากเขตป่าบ้าๆนี่ซักที!" เสียงบ่นจากชายหนุ่มดังระงมไปทั่วบริเวณด้วยท่าทีไม่สบอารมณ์เป็ที่สุด เขาเดินทางมาพร้อมกับคนกลุ่มใหญ่ซึ่งมีทั้งชายและหญิงปะปนกันไป
กลุ่มคนนับร้อย กำลังเดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดียวกัน แต่ก็ยังไม่มีจุดหมายที่แน่นอน พวกเขาทำเพียงแค่เดินตรงต่อไปเรื่อยๆเพื่อเอาชีวิตรอดเพียงเท่านั้น
"เอาน่า พยายามต่ออีกหน่อยเถอะครับ เอาไว้ตะวันใกล้ลับขอบฟ้า พวกเราค่อยตั้งแคมป์พักผ่อนกัน อย่างน้อยๆ ไปได้ไกลอีกซักนิดก็ยังดี ไม่แน่ เราอาจจะได้พบร่องรอยของมนุษย์บ้างก็ได้" ชายหนุ่มผมแดง ลักษณะท่าทางดูน่าจะเป็ผู้นำของกลุ่มได้กล่าวขึ้น ทุกคนล้วนเชื่อฟังชายคนนี้อย่างสนิทใจ
ในป่าใหญ่ ซึ่งมองไปทางไหนก็สิ้นหนทางออก พวกเขาทุกคนถูกดึงมา ณ ใจกลางป่าแห่งนี้ ร่วม 3 วันเข้าไปแล้ว! ไม่น่าเชื่อว่า เหล่าคนที่เคยมีชีวิตอันสงบสุขก่อนหน้า จู่ๆก็ถูกกระชากอย่างแรงด้วยพลังงานบางอย่าง พอรู้สึกตัวอีกที ก็อยู่ในที่ๆตนไม่เคยรู้จัก กันซะแล้ว~~~
.
.
.
.
.
ทุกคน ถูกดึงมาจากโลกที่ตนเคยอยู่ เพื่อมาช่วยเหลือโลกที่กำลังจะล่มสลาย!!!
!!!!????
นั่นคือเื่ราวทั้งหมดที่พวกเขาได้รับรู้มา เมื่อ 3 วันก่อนหน้า! และ ในกลุ่มกว่า110คน ไม่รู้ว่าเพราะคนเยอะจนไม่ทันสังเกตุ
หรือตัวของเขาจืดจางจนไม่มีใครเลยที่รู้สึกถึงการมีอยู่ของเขากันแน่!
ชายคนที่รูปร่างน่าจะสูงจนดูน่าแปลกตา แต่กลับไม่เป็ที่สนใจ ทั้งยังเดินเซไปมาเนื่องจากได้รับาเ็มาอย่างรุนแรง!
"ชิ ไอ้พวกโง่นี่ มันเชื่อคำพูดของเ้าตัวบ้านั่นจริงๆงั้นเรอะ! ดูยังไงก็น่าจะรู้นะว่ามันผิดปกติ กู้โลก สังหาราาปีศาจ เพื่อทวงคืนโลกของตัวเอง บ้าบอสิ้นดี!!" ชายคนที่111กล่าว
เขาคนนั้นคือ มาโอ คนที่ได้รับาเ็อย่างรุนแรง ด้วยเหตุที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าด้วยซ้ำว่าเพราะอะไร!
ทั้งๆที่คนกว่า110คน สามารถผ่านมันไปได้ด้วยดี แต่เขากลับไม่อาจผ่านมันไปได้!! "ชิ เจ็บใจนัก เทพบ้าบออะไร หน้าตาไม่มีความเป็มิตรเลยซักนิด ไอ้บ้าเอ้ย!!"
ต้นเหตุของอาการาเ็และความแค้นใจทั้งหมดล้วน มาจาก 3 วันก่อนหน้านี้ หรือ วันแรกที่เขาได้ตื่นขึ้นมาบนโลกใบใหม่ รวมทั้งเป็วันสุดท้ายที่เขาได้อยู่บนโลกก่อนหน้า ซึ่งนั่นคือ ก่อนที่เขาจะตาย!!!
.
.
.
.
.
.
.
.
มาโอ คือชายชรา อายุกว่า 80ปี!! เขามีความสามารถในด้านศิลปะการต่อสู้จนเข้าขั้นอัจฉริยะ ในวัย 40ปี เขาได้เข้าทำงานเป็ครูสอนประวัติศาสตร์ และเปิดสำนักศิลปะการต่อสู้ของตัวเอง จนมีลูกศิษย์ลูกหามากมาย ทว่า!!
แม้จะมีประสบการณ์โชกโชน ตัวมาโอในวัย 60 ปี ก็ต้องเผชิญกับโรคร้ายที่ไม่อาจเลี่ยง!!
Black Hell เชื้อไวรัสอุบัติใหม่ มันคร่าชีวิตคนนับล้านได้ภายในวันเดียว และมาโอก็ได้รับเชื้อตัวนี้ด้วยเช่นเดียวกัน
ในประวัติศาสตร์กว่า 20 ปี นับั้แ่ค้นพบผู้ติดเชื้อรายแรก มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่กัดฟันทน จนมีชีวิตรอดมาได้นานถึง 20 ปี นั่นก็คือ ตัวของมาโอเอง!
ความทรมานจากโรค ทำให้ทั่วร่างราวกับกำลังโดนเผาทั้งเป็อยู่ตลอดเวลา แม้จะดูเหมือนเป็ปาฏิหาริย์ที่ทำให้ตัวเขาอดทนมาได้ถึงขนาดนี้
เพียงแต่~ ในท้ายที่สุดแล้ว ร่างกายก็มาถึงขีดจำกัด
มาโอเสียชีวิตลง ในวัย 80 ย่าง 81ปี ทว่า ร่างกายที่ไร้ิญญาของเขา กลับได้ช่วยชีวิตคนเอาไว้อีกมากมาย นักวิทยาศาสตร์และแพทย์นับพันชีวิตทั่วโลก รวมถึงน้องชายแท้ๆของเขา ได้ทำการวิจัยจนได้รับวัคซีน หมายเลข 0 มาในที่สุด!
วัคซีนสามารถรักษาโรค Black Hell ได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ทว่า! ด้วยผลที่ดีเกินคาดนั่นเอง จึงทำให้โลกต้องเผชิญกับหายนะที่ไม่ควรจะเป็ยิ่งกว่าเดิม!!!.....(ซึ่งมันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเนื้อเื่หลักแต่อย่างใด!!)
.
.
.
.
.
.
ท่ามกลางความมืดมิด ไร้ที่สิ้นสุด
(สุดท้ายก็อดทนได้เพียงเท่านี้ นี่หรือความตาย? ) ทุกสิ่งเกิดขึ้นมาในห้วงความคิดของดวงิญญาที่ไร้แม้กระทั่งอาภรที่ส่วมใส่ร่าง!
การลอยคว้างไปอย่างไร้จุดหมายดำเนินไปนานหลายนาที จนในที่สุด จู่ๆความเงียบสงบก็ถูกทำลายลง....
.
.
.
.
.
"หืม? โอ้ ในที่สุดก็เจอิญญามนุษย์เหมาะๆแล้ว แบบนี้คงจะส่งให้ไปปะปนกับการอัญเชิญครั้งใหญ่ของพวกมันได้" ในความมืดมิด กลับมีเสียงนึงดังขึ้น เสียงนั้นราวกับได้พบกับสิ่งที่ตัวเอง้า หลังจากที่ตามหาอยู่นาน "เอ่~ อ่อนแอสุดๆไปเลยนี่หน่า แบบนี้จะไหวรึป่าวนะ" ~
(ไอ้บ้านี่เป็อะไรของมันน่ะ? เอาแต่พูดๆๆมาั้แ่เมื่อครู่แล้ว ไปไกลๆไป คนจะนอน!) มาโอกล่าวขึ้นมาในห้วงจิต เขาไม่ทราบเป้าหมายที่แน่ชัดของเ้าของเสียง จึงไม่สามารถหาทางรับมือกับมันได้ และฟังจากน้ำเสียงแล้ว สิ่งที่มันพูดก็คงจะไม่ใช่เื่ที่ดีแต่อย่างใด
"แถมยังแก่สุดๆไปเลย"
(ไอ้บ้านี่ เอ็งว่าใครแก่วะ!!!) ิญญาเกิดการสั่นะเืขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากความโมโห
"โอ้ยังมีสติอยู่ด้วยรึ น่าแปลกจริง?......... ชิ! ช่างเถอะ ยังไงซะในบรรดามนุษย์ เ้านี่ก็เหมาะที่สุดแล้ว ข้าจะมอบพรให้เ้า เอ่อ~.. หรือมันอาจจะเป็คำสาปกันหว่า!? ฮ่าๆๆ ช่างมันไปก่อนก็แล้วกัน... รับไป! แต่อย่าตายซะก่อนล่ะ ไม่งั้นสิ่งที่ข้าให้ไปมันจะสูญเปล่าเอา!" ????
เพียงสิ้นเสียงนั้น ดวงิญญาของมาโอก็เกิดการสั่นไหวอีกครั้ง ก่อนที่จะไม่มีวี่แววของเสียงใดๆปรากฏออกมาอีกเลย!
(อะไรกันเ้าคนเมื่อครู่ แล้วที่รู้สึกได้เมื่อกี๊มันคือ อะ ไร~ อัก! อ๊ากกกกกกกก!!!!!!) ในห้วงจิตเกิดการสั่นะเือย่างรุนแรง ความเ็ปมหาศาลทะลักเข้ามาในร่างกาย มันยิ่งกว่าอาการของโรคที่เคยเผชิญมากว่าตลอด 20 ปีซะอีก!!!
ครั้งนี้ราวกับ ร่างกายกำลังแตกออกเป็เสี่ยงๆ มาโอแทบสิ้นสติเมื่อได้รับรู้ถึงมัน! ่เวลาแห่งความทรมานดำเนินมาได้ซักพัก ก่อนที่ภาพเบื้องหน้าของเขาจะเปลี่ยนไป
อุโมงสีขาวขนาดใหญ่ปรากฎขึ้น เขาลอยเข้าไปในอุโมงนั้นพร้อมกับคนอีกนับร้อย ซึ่งนั่นเป็ภาพสุดท้ายที่เขาได้เห็นเมื่อยังมีสติอยู่!........... ~
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
"อะไรกัน ที่นี่มันที่ไหน?!!"
"ห่ะ! นี่มันที่ไหนเนี้ย เมื่อกี๊ฉันกำลังจะจ่ายเงินกับพนักงานสาวสวยที่หน้าแคชเชียร์?"
@$#$@&#$@&@&@&&#
เกิดเหตุชุลมุนขึ้น จำนวนมนุษย์ร่วมร้อยเริ่มลืมตาตื่นขึ้นมาในที่ๆตนไม่รู้จัก รอบตัวเต็มไปด้วยสัตว์แปลกๆที่ไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต รวมทั้งต้นไม้โดยรอบก็ยังดูใหญ่กว่าปกติ เห็นได้ชัดว่า ที่นี่คือป่าที่ค่อนข้างจะอุดมสมบูรณ์ แต่! พวกเขามาอยู่ที่นี่กันได้ยังไง!!?
ความวุ่นวายเกินขึ้นได้ไม่นาน มาโอก็ได้ตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกรำคาญ
เขาสำรวจรอบข้างอย่างสนอกสนใจ ที่นี่ไม่ใช่โลกเดิมที่เขารู้จักอย่างแน่นอน! ต้นไม้พวกนี้ไม่ใช่สายพันธุ์ที่มีอยู่บนโลก สัตว์บางตัวรอบๆ บ้างมีไฟลุกท่วม บ้างเดินบนอากาศได้ นี่มันผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด!
"น่าสนใจ~"
.
.
.
.
.
!วูบบบ!
และภายในความวุ่นวายนั่นเอง จู่ๆก็ปรากฏบางสิ่งขึ้น
!!คลืด!!!
มันดึงดูดความสนใจของทุกคนไปไว้ที่มันจนหมดสิ้น ร่างเรืองแสงสีทอง ปรากฎขึ้นพร้อมกับแท่นบูชาขนาดใหญ่!!
หินสีน้ำตาลถูกแกะสลักออกมาอย่างประณีต เป็รูปของชายวัยกลางคนที่ดูสง่างาม พร้อมกับสวมชุดเกราะแนวตะวันตกอย่างเต็มชุด ดูน่าเกรงขาม!
มาโอเริ่มรู้สึกตื่นเต้นดีใจขึ้นมา แบบที่ในชีวิตเก่าของตนไม่เคยเป็มาก่อน!
และไม่นาน ร่างนั้นก็ได้เปิดปากพูด!
"ยินดีต้อนรับ เหล่าผู้ถูกเลือกทั้ง 111 คน ข้าคือ ตัวแทนของเหล่าเทพ มาต้อนรับพวกท่าน"
??????
"ตัวข้าคือจิติญญาแห่งเผ่ามนุษย์ มีหน้าที่มอบพรให้กับพวกท่านทุกคน"
!!!!!
????
"หมายความว่ายังไงกัน ที่สำคัญกว่าคือ ที่นี่มันที่ไหนต่างหาก?" ไม่นานก็มีคนได้สติก่อนจะไตร่ถามไปยังร่างเรืองแสง ชายหนุ่มผมแดงผู้ที่ทุกส่วนของร่างกายดูดีไปหมดั้แ่ปลายเส้นผมยันปลายเท้า ไม่ว่าจะเป็หน้าตาหรือรูปร่าง
"ไม่ทราบว่า ท่านคือ?? "
"ผมชื่อโนอา กรุณาบอกเหตุผลที่เรามาอยู่ที่นี่ด้วยครับ ตอนนี้ทุกคนเริ่มหวาดกลัวคุณกันหมดแล้ว" เป็อย่างที่เขาว่า คนกว่าร้อยคนที่จู่ๆก็มาโผล่ในที่ที่ตนไม่รู้จัก ทั้งยังต้องมาพบกับิญญาที่อ้างนู้นอ้างนี่ไม่หยุด คนธรรมดาที่ไหนเขาจะรับไหวกัน!
"โอ้ เสียมารยาทแล้ว ข้าต้องขออภัย เหตุผลที่พวกท่านมาอยู่ที่นี่ก็คือ บนโลกใบนี้ใกล้จะถูกยึดครองโดยเหล่าปีศาจจดหมดสิ้น
พื้นที่บนโลกกว่า 80% มนุษย์และอีกหลายเผ่าพันธุ์ไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้ ตามชายแดนได้เกิดาขึ้นตลอดเวลา เพราะเหตุนี้ หลายเผ่าจึงเสียสละจอมเวทย์ของตนหลายร้อยคน เพื่ออัญเชิญเหล่าผู้ถูกเลือกมายังโลกใบนี้!"
"นั่นคือพวกเรา แต่เราเป็แค่คนธรรมดาเองนะ? "
"ไม่ต้องเป็ห่วงไป พรที่ข้าจะมอบให้พวกท่านนั้น มีเอาไว้เพื่อให้ท่านสามารถสู้กับพวกมันได้"
"แล้วถ้าเราปฏิเสธล่ะ"
.
.
.
.
.
"หืม? ขออภัย ท่านไม่มีสิทธิ์เลือก~"
!!!!!!!!!!????????
"หมายความว่ายังไง!??" ทุกคนเริ่มวิตกกังวลกับคำพูดของร่างนั้น มันยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัยโดยที่ทุกคนไม่ทันได้สังเกตุเห็น
"โลกเดิมของพวกท่านในตอนนี้ คือสิ่งแลกเปลี่ยน หากพวกท่านเกิด เสียขีวิต หรือ ล้มเหลวในหน้าที่ โลกเดิมของพวกท่านก็จะล่มสลาย! "
ห่ะ!!!!?
ความตะลึงงันถาโถมเข้ามาในหัว ทุกคนล้วนแล้วแต่มีสิ่งสำคัญในโลกก่อนที่อาลัยอาวร หลายคนเริ่มหัวเสียกับสิ่งที่ตนกำลังได้พบเจอ สิ่งตรงหน้าเองก็กล่าวออกมาอย่างไร้อารมณ์ราวกับความเป็ไปของโลกอื่นนั้นไม่ได้สำคัญกับพวกมันเลยแม้เพียงนิด
"บัดซับ!! " เสียงสบถดังขึ้นจนเป็ที่น่าสนใจ ชายตัวสูง ผมสีดำผิวสีแทน พุ่งเข้าโจมตีร่างโปร่งแสงอย่างรวดเร็วจนเกินกว่าที่มนุษย์ปกติจะทำได้ ทว่า! หมัดนั้นกลับไม่กระทบกับสิ่งใดเลย มันทะลุผ่านร่างนั้นไปราวกับไร้ตัวตน
"หืม มีศักยภาพที่สูงจนน่ากลัวเมื่อเทียบในหมู่มนุษย์ด้วยกัน แต่เสียใจด้วย ร่างข้ามันก็แค่พลังงาน เ้าโจมตีไม่โดนหรอก"
เมื่อนึกถึงท่าทีที่น่าหงุดหงิดของมัน เขาจึงอดใจเอาไว้ไม่ไหว ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีร่างนั้นแต่ก็ไร้ผล.....
ตัวเขาทะลุผ่านมันไป ก่อนที่จะร่วงลงแม่น้ำที่อยู่ใกล้ๆ
"เช่นนั้น ข้าขอกล่าวสิ่งสุดท้าย ขอให้ทุกท่านเดินไปแตะที่รูปปั้นแห่งมหาเทพนี้ เพื่อรับพรศักดิ์สิทธิ์ หลังจากนั้นจงเช็คสิ่งที่ตนได้รับมา และจำเอาไว้ หาก้าช่วยโลกของตนเอง พวกท่านจึงจำเป็ที่จะต้องช่วยโลกนี้เอาไว้ให้ได้เสียก่อน!" สิ้นเสียง ร่างนั้นก็สลายหายไป ทิ้งเอาไว้เพียงความตื่นตระหนก และความวุ่นวายของคนทั้งร้อยกว่าชีวิต หลายคนท้อแท้จนทรุดลง หลายคนร้องไห้ฟูมฟาย
ชายหนุ่มผิวแทนได้สติกลับมา ก่อนจะรีบปีนขึ้นมาจากน้ำให้เร็วที่สุด ซึ่งนั่นทำให้เขาได้พบ ว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกลับตัวเองหลังจากที่ได้หันกลับไปมองเงา ที่กำลังสะท้อนอยู่ในแม่น้ำ!
??!!!
แท้จริงแล้ว สิ่งที่ทำให้เขาพลาดตกลงไปนั้น หาใช่เพราะขาดทักษะในการหลบหลีก หรือไม่ได้มองให้ชัดแต่อย่างใด ทว่า มันเป็เพราะไม่คุ้นชินกับร่างกายที่กลับมาเป็หนุ่มอีกครั้งนี่ต่างหาก!!! "อะไรกัน"
.
.
.
.
.
ภายใต้สภาวะชุลมุน และสิ้นหวัง ในที่สุดก็มีคนที่ดึงสติกลับมาได้ และเสนอหนทางเพื่อเดินต่อไปให้กับทุกคน โนอา เด็กหนุ่มอายุราว 20 ปี ส่วนสูงประมาณ 185 เิเ
"ทุกคน ได้โปรดสงบสติอารมณ์ก่อน เอาเป็ว่า ทางที่เราจะรอดออกไปจากที่นี่ได้ คือรับพรตามที่ิญญานั่นบอก บางทีพวกเราก็อาจจะหาทางกลับไปยังโลกเดิมได้" หลังจากสิ้นคำพูด หลายคนจึงเริ่มได้สติ
"จริงสิ คุณชื่อโนอาใช่ไหม งะ งั้นพวกเราควรเริ่มยังไงดี? "
"ถ้าจำไม่ผิดคือเดินไปแตะที่รูปปั้นสินะ!" โนอากล่าว เขาคือคนแรกที่ยอมเสียสละตัวเองเพื่อเปิดทางให้กับทุกคน เขาเดินตรงไปยังหน้าแท่นบูชา ก่อนจะวางมือลงเบาๆ อย่างน้อยหากมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้น เขาก็จะเป็คน ทำให้คนที่เหลือได้รับรู้ถึงความอันตรายของมัน!
เมื่อมือััลงบนหินสลัก ความรู้สึกเย็นะเืแล่นจากฝ่ามือขึ้นมาถึงหัวไหล่ ก่อนที่จะมีแสงสีทองสว่างขึ้นที่ใต้เท้า แสงที่ห่อหุ้มทั่วร่างนั้น ทั้งอบอุ่น และทำให้ผ่อนคลาย....
ไม่นาน แสงประหลาดก็โดนดูดเข้าไปในร่างของชายหนุ่ม ก่อนที่จะมีบางสิ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขา!
วูบ!
โนอา
เผ่า : มนุษย์
ระดับ : 10
คลาส : นักรบ (ผู้กล้า)
พลังเวทย์ : 1000
ทักษะ : 1.ทักษะดาบแห่งเทพา ระดับ SSS 1/50
คุณสมบัติพิเศษ : (เฉพาะผู้กล้า ความเร็วในการเริ่มระดับมาขึ้น 0.5 เท่า)
ทุกคนได้แต่ตกตะลึง แม้จะไม่ได้เห็นทั้งหมดของหน้าจอสถานะเช่นผู้เป็เ้าของ แต่ พวกเขาก็ได้เห็น ชื่อ เผ่า และคลาสของโนอา ซึ่งมันคือผู้กล้า!
!!!!!!!??????
"ตะ ต่อไปตาฉันเอง!"
จากอาการวิตก เริ่มกลายเป็ตื่นเต้น พวกเขาเองก็อยากจะรู้เช่นกันว่าพวกตนนั้น จะได้รับคลาสผู้กล้ามาบ้างรึเปล่า?
บางคนผิดหวัง บางคนสมหวัง จนผ่านไป 110 คนอย่างรวดเร็ว ไม่น่าเชื่อว่า จะมีคนได้รับคลาสผู้กล้ามาถึง 7 คน และอีกกว่าครึ่ง ได้รับทักษะระดับสูงและคุณสมบัติพิเศษ ที่น้อยคนนักจะได้รับ!!
เดรค
เผ่า : มนุษย์
ระดับ : 10
คลาส : เบอร์เซิร์กเกอร์ (ผู้กล้า)
พลังเวทย์ : 1050
ทักษะ : จิติญญาแห่งเทพทำลายล้าง ระดับ SSS 1/50
คุณสมบัติพิเศษ : (เฉพาะผู้กล้า ความเร็วในการเพิ่มระดับมากขึ้น 0.5 เท่า)
อลิส
เผ่า : มนุษย์
ระดับ : 10
คลาส : นักเวทย์ธาตุ (ผู้กล้า)
พลังเวทย์ : 1500
ทักษะ : เวทย์แห่งเทพีมหาธาตุ ระดับ SSS 1/50
คุณสมบัติพิเศษ : (เฉพาะผู้กล้า ความเร็วในการเพิ่มระดับมากขึ้น 0.5 เท่า)
นีน่า
เผ่า : มนุษย์
ระดับ : 10
คลาส : ฮิลเลอร์
พลังเวทย์ : 1400
ทักษะ : แสงศักดิ์สิทธิ์ของเทพีแห่งชีวิต ระดับ SSS 1/50
คุณสมบัติพิเศษ : (เฉพาะผู้กล้า ความเร็วในการเพิ่มระดับมากขึ้น 0.5 เท่า)
เฟนริส
เผ่า : มนุษย์
ระดับ : 10
คลาส : นักฆ่า (ผู้กล้า)
พลังเวทย์ : 1200
ทักษะ : เงาเทพแห่งความตาย ระดับ SSS 1/50
คุณสมบัติพิเศษ : (เฉพาะผู้กล้า ความเร็วในการเพิ่มระดับ มากขึ้น 0.5 เท่า)
ไอรอส
เผ่า : มนุษย์
ระดับ : 10
คลาส : นักอัญเชิญ (ผู้กล้า)
พลังเวทย์ : 1400
ทักษะ : มหาวงแหวนของเทพแห่งอสูร ระดับ SSS 1/50
คุณสมบัติพิเศษ : (เฉพาะผู้กล้า ความเร็วในการเพิ่มระดับมากขึ้น 0.5 เท่า)
บาดัค
เผ่า : มนุษย์
ระดับ : 10
คลาส : พาราดิน (ผู้กล้า)
พลังเวทย์ : 1200
ทักษะ : โล่แห่งเทพผู้พิทักษ์์ ระดับ SSS 1/50
คุณสมบัติพิเศษ : (เฉพาะผู้กล้า ความเร็วในการเพิ่มระดับมากขึ้น 0.5 เท่า)
ชายหนุ่มผิวแทน หรือแท้จริงแล้วก็คือมาโอ เขาดึงสติของตนกลับมาได้ก่อนที่จะประมวลผลเหตุการณ์อย่างคร่าวๆเอาไว้ในหัว สาเหตุที่ร่างกายของเขากลับมาเป็หนุ่มอีกครั้ง อาจจะเป็เพราะพรของชายคนที่เขาพบก่อนหน้านี้!?
เมื่อมองดูคนแล้วคนเล่าที่ขึ้นไปรับพรและเดินลงมา จนในที่สุดก็เหลือแต่เพียงเขาคนเดียว พอเห็นหน้าจอสถานะของแต่ละคนที่ได้รับคลาสแทบจะไม่ซ้ำกัน มันก็อดทำให้เขาตื่นเต้นตามเด็กๆพวกนี้ไปด้วยไม่ได้
"จากทักษะและพลังกายของข้า บางทีคงเป็จำพวกนักสู้หรือไม่ก็นักดาบล่ะมั้ง" เขาคิดเอาไว้คร่าวๆเช่นนั้น พร้อมกับเดินไปแตะที่แท่นบูชา เพียงแต่!! "เอ๊ะ??"
!!!!!!!!??????????
.
.
.
.
.
!! คลืด!!
แรงสั่นะเืบังเกิดขึ้น แท่นบูชาและรูปปั้นเริ่มแตกร้าว พลังงานประหลาดที่อยู่ภายใน ะเิออกมา ราวกับ้าจะไล่มาโอให้ออกห่างไกลๆจากมัน ซึ่งเวลาที่เขาขึ้นไปรับพรนั้น เป็่ที่ไม่มีใครสนใจที่รูปปั้นนั้นเลย พวกเขาเอาแต่จับกลุ่มพูดคุยกัน จนในที่สุด!!
!!ซูมมมม!!
!!!ตูมมมมมมมม!!!!
มาโอโดนดีดกระเด็นออกมา พร้อมกับรูปปั้นที่ะเิออกจนเกิดเป็ที่สนใจจากคนโดยรอบ ร่างของเขาพุ่งตรงเข้าไปอัดกระแทกกับก้อนหินใหญ่อย่างรุนแรง!!
!!!ตูมมมมมมมมมม!!!
ด้วยความรุนแรงและรวจเร็วจากพลังะเิ ทำให้ผู้คนไม่ทันสังเกตเห็นร่างที่พุ่งออกไปราวกับหัวะุ พวกเขาล้วนเทความสนใจไปที่แท่นบูชาที่พึ่งพังทะลายลงแทน!!
กลุ่มผู้ถูกเลือกจึงคิดได้ว่า มันอาจจะเป็เพราะการให้พรนั้นสิ้นสุดลงไปแล้ว รูปปั้นจึงทำลายตัวเอง โดยที่คาดไม่ถึงเลยว่า เหตุการณ์ประหลาดครั้งนี้จะเกิดขึ้นเพียงเพราะคนๆเดียว!
คนๆเดียวที่โดนปฏิเสธจากเหล่าเทพอย่างไร้เยื้อใย!!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
จบ