กรุงเทพกระหายเลือด 18+

เอี๊ยยยยด!!เสียงรถเก๋งสีขาวคันงามของพี่แป้งขับเข้ามาจอดหน้าหอที่หน้าตาคุ้นๆสาวสวยหน้าเจื่อนหนักมากเธอลืมไปซะสนิทว่าหอของเพื่อนหงส์น่ะเป็นหอเดียวกับผมนั่นเอง!"เฮ้ย! แป้งหน้าแกดูไม่ดีเลยถ้าไม่อยากกินแกกลับบ้านก็ได้นะเว่ย"พี่หงส์คนสวยบอกด้วยความเป็นห่วง"ปะ เปล่าเอ้อ... แป้งแค่เครียดๆน่ะ"จะให้บอกได้ยังไงล่ะ...ว่าเธอเพิ่งเอากับผมอย่างหนักที่นี่เมื่อคืนแถมยังมีคนเห็นตอนเอากันนอกระเบียงอีกด้วย!ถึงจะไกลมากก็เถอะ!เมื่อเดินขึ้นมาถึงชั้นที่ห้องของพี่หงส์อยู่เธอก็หน้าเจื่อนอีกรอบ!ตายแล้วฉัน!!!ตายๆๆๆ!!!เธออุทานในใจเมื่อเพิ่งสังเกตว่าห้องที่เธอแอบหนีออกมาเมื่อเช้ามันอยู่ข้างห้องเพื่อนของเธอแบบผนังเดียวกัน!"แป้งรู้ปะ เมื่อวานห้องข้างๆแม่งเอากันดังมากอะแกเสียงเตียงลั่น เสียงร้องครางดังยังกับควายถูกเชือดไม่รู้ว่าเอากันมันส์ขนาดไหนฉันนี่นอนแทบไม่ได้ยันสว่างเลยอะแก!"พี่หงส์บ่นอย่างเซ็งในอารมณ์มาก พลางทำท่าหาวนอนส่วนพี่แป้งคนสวยก้มหน้างุดๆหน้าแดงก่ำอายอย่างแทบจะแทรกแผ่นดินหนี!ห้องผมอยู่ข้างห้องพี่หงส์โดยที่ผมก็ไม่เคยรู้มาก่อนเพราะไม่ค่อยได้สนใจคนอื่นบวกกับไม่ค่อยจะได้เข้าหอตรงเวลาเดียวกัน"ระ... รีบเข้าห้องกันเหอะ หงส์แป้งอยากอาบน้ำหน่อย รู้สึกเหนียวตัวน่ะ!"สาวสวยรีบเฉบอกเพื่อนนอกจากเปลี่ยนเรื่องแล้วเธอยังกลัวว่าจะบังเอิญเจอกับผมเข้าอย่างจังขึ้นมาด้วย!ใช่...พูดถึงโจโฉ โจโฉก็มา!ผมที่แบกพิมอยู่บนหลังขึ้นลิฟท์ตามหลังพวกเธอมาถึงชั้นนี้พอดีกับที่สองสาวหุ่นสวยกำลังเดินลับหายเข้าไปที่ห้องข้างๆ"หูย! ข้างห้องเก่งมีสาวสวยอยู่ด้วยแหละ"พิมอดไม่ได้ที่จะทักขึ้นมา ด้วยหุ่นทรงของพี่สาวทั้งสองสุดสะบึมยังกะเซ็กซี่โมเดลผมที่ไม่ทันมองก็เลยตอบไปว่า"จริงดิ วันหลังต้องแอบดักเจอหน่อยแล้วอยู่ห้องข้างกันมาตั้งนาน ยังไม่เคยเห็นเลยนะเนี่ย!""ก็เก่งน่ะ เอาแต่โลกส่วนตัวสูงนี่นาไม่เคยจะสังเกตใครเลย"เธอพูดเหมือนมีความหมายแฝงบางอย่างแต่ผมนั้นไม่รู้ตัวเลยซักนิด!"ก็เราไม่ชอบวุ่นวายน่ะรู้จักเยอะไปก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตเราดีขึ้นสักหน่อย"ผมคนเก่าเริ่มพูดออกมา"จริงๆพิมก็เป็นเหมือนกัน ฮะฮะ"เธอพูดอย่างยอมรับอูยยยย!เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บแปล๊บๆเมื่อผมวางพิมให้นั่งบนเตียงของผมต่อจากนั้นก็จัดหมอนดุนหลังเธอให้นั่งสบายวางขาที่เจ็บอยู่ให้ราบกับเตียงนอนผมนึกกลัวอยู่นิดหน่อยเพราะกลิ่นคาวๆยังติดอยู่ตามหมอนหรือผ้าปูที่นอน ที่ยังไม่ได้เก็บซักแต่ดูพิมไม่ได้สังเกตเธอเองคงไม่ค่อยประสีประสาเรื่องนี้หรอกเนาะผมคิด...แต่แล้ว!ชิบหาย!!ผมหน้าเสียเมื่อเหลือบไปเห็นชุดนศ.ที่ขาดวิ่นรวมถึง กกน. และบราที่รวมอยู่ในตระกร้าข้างตู้เสื้อผ้านั่นรีบขยับตัวที่ใหญ่เหมือนหมีไปบังมุมมันออกจากสายตาของพิมทันที!"เอ้อใช่! เรามียาแก้เคล็ดอยู่ในตู้นะ เดี๋ยวเอามาทาให้"ผมนึกขึ้นได้ก็รีบลุกไปหยิบออกมาจากในตู้และแอบถือโอกาสคุ้ยผ้ามั่วๆโยนใส่ตระกร้าให้มันทับชุดนศ.และกกน.ของพี่แป้งไปให้หมด!"มันจะร้อนวูปหน่อยนะ ใช้นวดเวลาเคล็ดจากเล่นกีฬาน่ะ""อื้อ ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวเราทาเอง โอ๊ย!"เธอเอื่้อมมือมาจะหยิบยา แต่เผลอขยับขาข้อเท้าก็เลยเจ็บขึ้นมา"พิมอยู่นิ่งๆเลย เดี๋ยวเราทาให้เอง""ตะ...แต่ว่า""เอาน่า หน้าที่ของการเป็นคนป่วยคือการยอมให้คนอื่นดูแลรู้มั้ย!"ใบหน้าผมที่ยิ้มนั่นทำให้เธอสบายใจเอนหลังลงไปพิงหมอนอย่างสงบลงอืยยย...อูยยเสียงเธอร้องด้วยเจ็บแปล๊บเวลาที่ผมนวดคลึงทำเอาผมเผลอจินตนาการลามกไปนิดหน่อยไม่รู้ตัวควยผมก็แข็งขึ้นหน่อยดันกางเกงจนขึ้นรูป!สาวแว่นถึงกับตาโตมองมันอย่างอดเสียไม่ได้ด้วยกางเกงสแล็คตัวบางไม่สามารถปกปิดรูปร่างยามที่มันดันผ้าขึ้นมาได้เลยแม้ควยผมยังไม่ได้แข็งเต็มที่แต่มันก็อยู่ในขนาดที่ใหญ่กว่ามาตรฐานชายไทยซะอีก!พิมขยับซอกขาถูกกันอย่างไม่รู้ตัวหน้าแดงๆเธอแอบมีอารมณ์หน่อยๆเมื่อมองท่อนควยในกางเกงสลับกับใบหน้าหล่อเหลา ที่กำลังก้มทายาให้ผมเห็นขาเธอขยับไปมาน้อยๆก็คิดว่าเธอเมื่อย ด้วยหวังดีก็เลยจับขาเธอคู้ขึ้นแต่กระโปรงพีซที่ปลายบานกลับทำให้ผมเห็นเข้าไปถึงไหนต่อไหนผมตกใจนิดหน่อยเลยแอบมองขึ้นไปเห็นพิมเงียบหน้าแดงมองบางอย่างเขม็งเมื่อเห็นเธอไม่ว่าอะไรผมก็เลยทายานวดต่อสายตาก็แอบมองลอดเข้าไปดูต้นขาขาวและเนินหีอวบใต้กกน.สีขาวตัวน้อยนั่นมันแอบเปียกเป็นดวงจากน้ำเงี่ยนที่เธอเผลอมีอารมณ์ตอนนั้น ผมยังไม่เอะใจด้วยประสบการณ์ที่ยังน้อย(ถึงจะเย็ดพี่แป้งไปซะเยอะแล้ว)ผมก็คิดไปว่า ฉี่เธออาจเล็ดออกมาตอนที่โดนชนล้มและตื่นกลัวมือก็นวดไป ตาก็จ้องมองหีอวบไม่วางตาน้ำเงี่ยนของพิมที่เริ่มซึมออกมาเยอะขึ้นทำให้รูปร่างของมันยิ่งชัดมอนเห็นกลีบเป็นกลีบ ติ่งเป็นติ่งชูชันตาผมจ้องเขม็งควยแกร่งเกร็งดันพุ่งจนเป็นหัวจรวด!แต่แล้ว!"กะ...เก่ง เราว่าเราหายเจ็บแล้วล่ะ"พิมร้องบอก เพราะว่านอกจากทายาแล้วผมยังใส่เวทย์ฮีลอ่อนๆ ค่อยๆรักษาไม่ให้เธอรู้ตัวด้วยผมที่แอบเสียดายเลยปล่อยมือออกจากข้อเท้าแล้วก็ถือโอกาสมองหีพิมพ์เป็นครั้งสุดท้ายอุ๊ย!เหมือนเธอจะรู้ตัวรีบตลบกระโปรงลงหน้าแดงซ่านเอามือกุมปิดหีแน่น"หะ...เห็นรึเปล่า...หะ..เห็นสินะ"เธอก้มหน้างุดอย่างเอียงอายที่เปิดหีอวบอูมให้ผมเห็นทั้งยังแอบน้ำเงี่ยนไหลเยิ้มเพราะจ้องควยผมอยู่ด้วย!"เอ่อ...ก็เห็นมาซักพักแล้วเก่งขอโทษ...คือเก่งก็ผู้ชายพอเห็นของสวยๆงามๆก็เลยอดที่จะแอบดูไม่ได้""สะ...สวยเหรอ?"เธออ้อมแอ้มถามเสียงเหมือนคนละเมอ"สวยสิ เนินหีอูมใหญ่กลีบก็สวยน้ำเยิ้มน่ามองแถมขาอ่อนก็ขาวสวยด้วย"ผมก็เผลอตอบเหมือนคนเงี่ยนปนละเมอออกไปเหมือนกัน"คะ...ความจริงแล้ว พิมก็แอบมอง...คะ...ควยเก่งเหมือนกัน น้ำเก่งก็เยิ้มหัวเลยน่ะ"พิมชี้ไปที่เป้ากางเกงผมที่ควยโด่มีน้ำซึมตรงหัวอย่างเธอว่าสาวแว่นคงเผลอพูดหยาบออกมาตามที่ผมพูดก่อน ด้วยอารมณ์เงี่ยนที่พลุ่งพล่านผมไม่ได้ก้มไปมองมันแต่กลับคลานขึ้นไปหาเธอทางหว่างขาซึ่งพิมก็อ้ามันออกกว้างอย่างไม่ขัดขวางเมื่อร่างของเราใกล้ชิดสบสายตากันใกล้เข้าจนได้ยินเสียงลมหายใจของอีกฝ่ายพิมก็หลับตา เผยอริมฝีปากจิ้มลิ้มน่ารักขึ้นมาเตรียมรับจูบของผมส่วนผมเองก็เอียงหน้าเตรียมจะจูบริมฝีปากชมพูนุ่มนั่นแต่แล้ว!กึก!ผมใช้สองมือจับไหล่เธอไว้แล้วยันตัวเองออก!"เก่ง?!"สาวแว่นผู้น่ารัก ตาเบิกโพลงถามขึ้นอย่างไม่เข้าใจที่เห็นผมก้มหน้าและเบือนมันหลบตาเธอ!"ขอโทษ..."ผมพูดมันออกมา"ทะ ทำไมเหรอ?"เสียงหวานเล็กๆนั่นเอ่ยถาม"คือว่าเก่งมีคนที่ชอบอยู่แล้วถึงเขาจะปฏิเสธเก่งแต่เก่งก็ยังชอบเขาอยู่ อยู่ดี..."ผมเริ่มพูดโดยที่สีหน้าของพิมมีเค้าแอบเสียใจอยู่นิดหน่อย"ถ้าเก่งทำลงไปมันจะกลายเป็นแค่ความเผลอใจเก่งไม่อยากทำให้พิมต้องเสียใจทีหลัง"พิมฟังผมสารภาพอย่างนิ่งงันผมที่พูดออกมาหมดไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับมาสบตาเธอแต่แล้ว...มือนุ่มๆเล็กๆนั่นก็ประครองแก้มของผมให้หันมาสบตาเธอใบหน้าน่ารักนั่น มีแววเสียใจให้เห็นแต่เธอก็ยังยิ้มบางๆเหมือนอย่างเคย"พิมรู้อยู่แล้ว...ว่าเก่งน่ะชอบพี่แป้งก็เก่งมองเธอไม่วางตาเลยนี่เวลาที่เธอเดินผ่าน"เธอพูดอย่างยิ้มๆ"แต่ตอนนี้เก่งกับพี่แป้งยังไม่ได้เป็นแฟนกันใช่มั้ยล่ะเขาปฏิเสธเก่ง..."เธอหยุดเว้นวรรคนิดหน่อยหันหน้าหลบตาหน้าแดงอย่างอายๆที่จะพูดก่อนจะเป่าปากฟู่เพื่อรวบรวมความกล้าแล้วหันมาพูดต่อ"เก่งบอกว่าถ้าทำลงไปมันจะกลายเป็นว่าเก่งเผลอใจแล้วถ้าพิมก็เผลอใจเหมือนกันล่ะ?"ดวงตาผมเบิกกว้างมองเธอที่หน้าแดงพูดอย่างยิ้มๆจุ๊บ!รู้สึกอีกทีเธอก็เผยอหน้าขึ้นมาจูบปากผม!"เรามาทำกันเถอะถ้าเป็นเก่ง พิมก็อยากทำนะจะแค่เผลอใจก็ไม่เป็นไรเรามาเผลอใจด้วยกันเถอะ!"ผมไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกอย่างไรมันอิ่มเอิบและรู้สึกแปลกๆแต่เมื่อเธอเสนอข้อเสนอที่ดีขนาดนี้มาให้ผมคงไม่กล้าปฏิเสธ!อืมมม...จุ๊บ...จ๊วบ...เสียงของพวกเราที่เริ่มบดปากจูบกันดังขึ้นมือไม้ของเราเริ่มไล้ลูบไปยังเรือนร่างของกันและกันอย่างปราถนาสองมือต่างช่วยกันถกถอดเสื้อผ้าของอีกฝ่ายให้เปลือยเปล่าเพื่อเตรียมพร้อมที่จะเริ่มเกมกามอันเกิดจากความเผลอใจของเราทั้งคู่...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

กรุงเทพกระหายเลือด -12 เผลอ

นิยายแนะนำ

กรุงเทพกระหายเลือด 18+

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

กรุงเทพกระหายเลือด -12 เผลอ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้