เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่หนึ่งร้อยห้าสิบเก้า วิทยาศาสตร์การกีฬา

ผมมีทฤษฎีหนึ่งเกี่ยวกับเวทย์หากว่าเอาเรื่องของการ

“ของขึ้น”

จากการสักยันต์ที่เป็นลิงลมคนก็จะทำท่าคล้ายลิง

คนที่สักจระเข้ก็จะส่ายขาไปมาแบบจระเข้

หรือพระเยซูไปช่วยคนที่เป็นชีเปลือยอยู่ในสุสานเนื่องจากผีเข้าคนนั้นเป็นกองทัพLegion ลีเจี้ยน

หรือตำนานเกี่ยวกับหลวงพ่อเอาน้ำมนต์รดคนที่เป็นชีเปลือยในวัดให้กลับมามีสติอยู่ได้

ผมสรุปได้ว่าคนเรามีสิทธิกลายเป็นชีเปลือยได้อย่างมีนัยยะสำคัญในการที่เราจะเล่นเกี่ยวกับวิชาคาถาอาคมพวกนี้

มีคนกล่าวถึงการผิดพลาดพวกนี้น้อยมาก

แต่ละคนชอบกล่าวถึงความสำเร็จของคาถาและเคล็ดวิชาแต่แกล้งๆลืมความผิดพลาดจากคาถาและวิชาต่างๆไป

เห็นได้จากเคล็ดวิชา

“นอนกับผี”

ที่ปลุกผีสาวและครอบครัวของเธอมานอนด้วยตลอดทั้งคืน

แค่ห้ามกินอาหารที่ทางบ้านผีสาวนั้นเอามาให้หรืออยู่ต่อจนเลยยามเช้า

หากรักษาข้อห้ามที่ว่าได้

เด็กเกรียนที่ไหนก็สามารถเอาผีสาวมา xxx ได้

ถึงพิจารณาจากคนที่มีสติว่ามันไม่ค่อยคุ้มค่ากันสักเท่าไร

ยุคสมัยที่มีโอนลี่แฟนเช่นปัจจุบันนั้นปลอดภัยกว่ามาก

แต่หากเราศึกษาจากที่พวกสาวกเคออสของจักรวาลWarhammer ลองอธิบายเกี่ยวกับเรื่องเวทย์

ด้วยความที่เอเรบัสนั้นสักยันต์ทั่วร่างกายคล้ายเณรชื่อดัง

คำกล่าวของเอเรบัสหรือสาวกเคออสน่าจะเชื่อถือได้ในระดับหนึ่ง(แม้การกินเนื้อมนุษย์และจับคนมาบูชายัญของพวกเขาทำให้ผมไม่คิดว่าพวกเขามีสติครบสมบูรณ์สักเท่าไรก็ตาม)

ว่าการเล่นกับพลังที่อยู่เหนือโลกวัตถุนั้น

คนเราต้องพยายามตั้งสติหักห้ามใจตนเอง

เวลาใช้คาถาใดใดเสร็จหากรู้สึกคอแห้งอยากดื่มน้ำก็ต้องห้ามตนเองเอาไว้

เพราะจะกลายเป็นนิสัยที่ตอนแรกอาจจะเริ่มจากการดื่มน้ำต่อไปจะกลายเป็นดื่มเลือด กัดริมฝีปากตนเองจนกลายเป็นแผล

จากนั้นจะค่อยๆต้องการลิ้มรสของเลือดและคร่าชีวิตคนเพื่อตอบสนองความอยากนั้น

ระวังความรู้สึกของตนเองเสมอเวลาที่ใช้เวทย์หรือเรียกพลังมาจากต่างโลก

หากพิจารณาจากการเป็นชีเปลือยหรือลักษณะของการ

“ของขึ้น”

น่าจะเริ่มมาจากที่เรารู้สึกร้อนจนกระทั่งต้องการถอดเสื้อผ้าทีละนิดทีละนิด หรือทำพฤติกรรมใกล้เคียงกับสัตว์ไปทีละนิด ทีละนิด

จนกระทั่งเรากลายเป็นชีเปลือยหรือไร้สติไม่ต่างกับสัตว์ในที่สุด

นั่นคือหนทางของเดรัจฉานวิชา Path of Damnation

ที่เต็มไปด้วยความเสี่ยงและอันตราย