แอร์สาวดาวเด่นกับลุงยามเวรดึก

   เมื่อมาถึงห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับลูกเรือหญิง เหล่าสาวๆก็จัดแจงตารางบินและเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมตัวกลับบ้านพักผ่อน วาวารอให้ทุกคนกลับไปก่อน เธออ้อยอิ่งอยู่นานจนภายในห้องไม่เหลือใคร สนามบินยังคงเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวมากมาย แต่ก็ไม่มีอะไรจะวุ่นวายเท่าจิตใจของนางฟ้าคนนี้อีกแล้ว

   “ทำไมชีวิตฉันต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วย”

   แอร์สาวดาวเด่นตัดพ้อ

   เธอเดินออกจากห้องแต่งตัว เนื้อตัวยังคงสวมชุดแอร์เต็มยศ รองเท้าส้นสูงเดินออกไปตามห้องโถง ก่อนจะเข้าลิฟต์ดิ่งลงไปชั้นล่าง ปกติแล้วแอร์โฮสเตจจะมีชั้นจอดรถพิเศษเป็๲ของตัวเอง แต่ไม่รู้สาเหตุใด วาวาถึงได้จอดรถยนต์หรูของเธอในชั้นใต้ดินโสโครกของสนามบินก็ไม่ทราบ

   เมื่อมาถึงชั้นหนึ่ง หญิงสาวต้องเดินลงบันไดอีกชั้น เนื่องจากลิฟต์นั้นไม่ได้ลงไปถึงชั้นใต้ดินที่เธอจอดรถ ภายในมืดสลัวราวกับฉากในหนังผี มีเพียงแสงไฟไม่กี่ดวงเปิดให้เห็นทางเลือนๆ ด้านหน้ามีป้อมยามเก่าๆที่เอาไว้นั่งพักผ่อนเพียงหนึ่งคน เมื่อเดินเข้าไป กลิ่นชื้นๆก็ตีเข้าจมูกจนต้องกลั้นลม ด้านในมีรถยนต์เก่าๆจอดอยู่ไม่กี่คัน ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็๲รถของพวกลุงช่างซ่อมเครื่องบินที่ชอบผิวปากให้เธอ 

   “มาแล้วหรอครับ คุณวาวา”

   “…..!!”

   เสียงทุ้มต่ำเอ่ยมาจากด้านหลังจนวาวาสะดุ้ง

   มันคือลุงเบิ้ม ยามเฝ้าประตูทางออกของชั้นใต้ดินผู้ที่มีอายุ 58 ปี ร่างของมันสูงใหญ่ล่ำหนาต่างจากชายวัยเดียวกัน คงเป็๲เพราะทำงานแบกหามมา๻ั้๹แ๻่จำความได้ ใบหน้าเหี่ยวย่นมีรอยขีดข่วน ดวงตาเต็มไปด้วยอันตราย รอยยิ้มชวนสยดสยองมีเล่ห์กลอุบายชัดเจน หนวดเคราเฟิมๆมีสีขาวแซมอยู่ ส่วนผิวสีเข้มหยาบกร้านแห้งเหี่ยวก็เหมาะกับชุดยูนิฟอร์มรปภ.สีฟ้าซีดที่สวมใส่

   “ฉ…ฉันนึกว่าวันนี้ ก…แกไม่เข้าเวรซะอีก”

   “ลุงเข้าเวรดึกทุกวันนะ จำไม่ได้หรอ”

   “ล…แล้วทำไมฉันต้องจำได้ด้วย”

   แอร์สาวตะคอกเสียงแหลมๆ

   ชั้นจอดรถใต้ดินเย็น๾ะเ๾ื๵๠ แต่พอได้อยู่กับไอ้ลุงยามสองต่อสอง วาวากลับรู้สึกร้อนวูบวาบจนเหงื่อผุดเป็๲เม็ด สายตาของไอ้ลุงเฒ่าจ้องมองเรือนร่างเว้าโค้ง๻ั้๹แ๻่หัวจรดเท้า หญิงสาวเกลียดสายตานั้นเหลือเกิน เธออยากจะตะคอกด่าทอมันเหมือนในอดีต แต่ตอนนี้กลับทำอะไรไม่ได้!

   “มีใครอยู่ในนี้…อีกหรือเปล่า” วาวาถามเสียงเบา

   “ไม่มี เวลาเลิกงานของพวกช่างน่าจะอีกสองสามชั่วโมง”

   “ถ้าอย่างนั้น…ก็รีบๆทำธุระของแกซะ ฉันอยากกลับไปอาบน้ำแล้ว”

   “หึหึ เชิญทางนี้เลยครับ คุณวาวา”

   ลุงเบิ้มภายมมือไปทางด้านหลังของชั้นใต้ดิน ช่องแคบๆมีห้องน้ำอับๆสามห้องเปิดไว้ ซึ่งไม่มีใครเข้าไปใช้งานเลยสักหน แม้แต่แม่บ้านบางคนก็ไม่เคยรู้ว่าชั้นจอดรถใต้ดินแห่งนี้มีห้องน้ำ มันอยู่ชั้นล่างสุดของสถานที่อันกว้างใหญ่ และขัดกับบุคลิคของนางฟ้าดาวเด่นสายการบินชื่อดังลิบลับ 

   แต่ถ้าหากเป็๲ลุงยามชั้นต่ำอย่างไอ้เบิ้ม สถานที่ใต้ดินที่ลึกดุจขุมนรกก็เหมาะสมกับคนอย่างมันแล้ว (ความคิดของวาวา)