กู้ชิงเกอตกตะลึง
เมื่อครู่นางได้ยินสิ่งใดกัน
“ฮูหยินเหตุใดจึงทำหน้าตาเลื่อนลอยเช่นนี้ หรือว่าดีใจจนเกินไปใช่หรือไม่”
เมื่อเห็นสีหน้าเลื่อนลอยของกู้ชิงเกอ ซูฉางเซิงแสร้งทำเป็สงสัยพลางเอ่ยถาม
ในขณะเดียวกันก็ถอนหายใจเบาๆ
สมกับเป็จักรพรรดินีในอนาคตเสียจริงเชียว
แม้ว่าตอนนี้จะดูยังเด็ก ทว่ายังงดงาม แม้นสีหน้าจะเลื่อนลอยและแข็งทื่อ ก็ยังคงเผยให้เห็นถึงความน่ารักไร้เดียงสา
“ซูฉางเซิง! คำพูดเล่นเมื่อครู่ของเ้าไม่ตลกเลย ข้าจะถือว่าไม่ได้ยินก็แล้วกัน!”
ไม่นานนัก กู้ชิงเกอก็ได้สติกลับมา ดวงตากลายเป็เ็าและกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
นางเป็ถึงจักรพรรดินีจะยอมให้เซียนตัวเล็กๆ มาดูิ่เยี่ยงนี้ได้อย่างไร
หากไม่ใช่เพราะเพิ่งเกิดใหม่ได้ไม่นานและสถานการณ์ยังไม่เอื้ออำนวย นางคงจะตบซูฉางเซิงให้ตายไปแล้ว
“พูดเล่นหรือ ไม่ นี่ไม่ใช่การพูดเล่นนับั้แ่นี้ไป เ้าคือฮูหยินของข้าแล้ว เมื่อเื่นี้ของตระกูลซูจบลง ก็จะเป็วันอภิเษกของเรา”
ซูฉางเซิงส่ายหน้า แล้วกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
“เ้า... อย่าสร้างปัญหาให้ตนเอง เ้ารู้หรือไม่ว่าการกระทำที่ล่วงเกินจักรพรรดินีนั้นจะส่งผลเช่นไร!”
ท้ายที่สุดเวลานี้เองที่กู้ชิงเกอเข้าใจว่าเป้าหมายที่แท้จริงของซูฉางเซิงั้แ่แรกคือนางการพูดคุยก่อนหน้านี้ล้วนเป็การแสดง จึงตะเบ็งเสียงโมโห
“ตอนนี้เ้าอาจปรามข้าได้ ทว่าหลังจากผ่านไปสิบปีหรือร้อยปี การสังหารเ้าก็ไม่ต่างจากการพลิกฝ่ามือ!”
และนี่ไม่ใช่เื่ตลก
แม้ว่าเศษเสี้ยวิญญาของนางจะยังใช้ไม่ได้ใน่เวลาอันสั้นนั้นทว่าตราบใดที่ให้เวลานางสักสองสามทศวรรษกู้ชิงเกอก็เชื่อมั่นว่าจะฝ่าไปสู่ระดับเซียนนักบุญได้ใช้เศษเสี้ยวิญญาได้อีกครั้ง และปลดปล่อยพลังแห่งมหาเซียนออกมา
เมื่อถึงเวลานั้น การสังหารเซียนนักบุญธรรมดาๆ ทั่วไปอย่างเขา ก็เป็เื่ง่ายดายยิ่ง
“ข้าทราบ ทว่าสิ่งนี้ไม่อาจขัดขวางความปรารถนาของข้าที่จะได้เ้ามาข้าจะอภิเษกกับเ้า เกี่ยวข้องอันใดกับเ้าเล่า!”
ซูฉางเซิงกล่าวไม่ใส่ใจ
ไม่เลวทีเดียว ด้วยฐานะของกู้ชิงเกอ ระดับจักรพรรดินีของนางการบำเพ็ญเพียรอีกครั้ง กอปรกับความเข้าใจในอนาคตการที่จะกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้งนั้น ไม่ใช่เื่ยากเย็นแต่อย่างใด
ไม่ต้องพูดถึงร้อยปี แม้แต่สิบปี การที่จะฆ่าเซียน ซูฉางเซิงก็เชื่อว่ากู้ชิงเกอทำได้เช่นกัน
หากเป็เช่นในอดีต ซูฉางเซิงคงจะเลือกเป็ผู้พิทักษ์ของกู้ชิงเกอ ช่วยให้นางขึ้นสู่จุดสูงสุด
ทว่าบัดนี้ ระบบของเขาถูกปลุกแล้วมีเส้นทางที่จะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดให้ยึดมั่น
ในเมื่อเป็เช่นนี้ เหตุใดจึงไม่ต่อสู้เล่า
เขากลายเป็ระดับกึ่งเซียนนักบุญได้จากอัจฉริยะธรรมดาๆ คนหนึ่ง แน่นอนว่าไม่ได้เป็คนประเภทที่จะลังเลคิดมาก
แม้ว่าจะทำให้กู้ชิงเกอขุ่นเคือง ก็ใช่ว่าเขาจะสนใจ
ยิ่งไปกว่านั้น...
ฐานะของจักรพรรดินีก็ยังทำให้เขาเกิดความคิดจะเปลี่ยนใจ
นั่นคือจักรพรรดินีเชียวนะ
ฐานะอันสูงส่งเช่นนี้ปลุกความปรารถนาที่จะเอาชนะในใจของซูฉางเซิงที่หายไปนานให้กลับมา
“เ้า... เ้าหัวแข็งดื้อรั้น... เ้า... เ้าไร้ยางอาย... เ้าคนชั่วร้าย...!”
กู้ชิงเกอกัดฟันแน่นหน้าอกของนางกระเพื่อมขึ้นลง ใบหน้างามแดงก่ำ จ้องมองซูฉางเซิงด้วยความโกรธ
นางมองเห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของซูฉางเซิงได้ นั่นคือลักษณะของผู้ที่เหนือกว่าปุถุชนทั่วไป ครั้นตัดสินใจแล้วย่อมไม่เปลี่ยนแปลง
ยิ่งไปกว่านั้นนางยังเข้าใจว่าอีกฝ่ายมุ่งมั่นที่จะลงมือ และไม่สนใจผลลัพธ์ในอนาคต
สิ่งนี้ทำให้นางโกรธแค้นอย่างที่สุด
“ดี ขอให้เ้าอย่าได้เสียใจในภายหลัง!”
กู้ชิงเกอแค่นเสียงเคืองแค้นจากนั้นก็นั่งลงบนพื้น หลับตาลง ไม่สนใจซูฉางเซิงอีกต่อไป
ท่าทางเช่นนั้นราวกับเด็กสาวที่กำลังกระเง้ากระงอด
“เหอะๆ ...”
เมื่อเห็นเช่นนี้ ซูฉางเซิงยิ้มเล็กน้อย เขารู้ว่าสาเหตุที่กู้ชิงเกอลืมตัว เสียกิริยา ยั้งสติไว้ไม่อยู่ สูญสิ้นความสงบเสงี่ยมของจักรพรรดินีไปอย่างสิ้นเชิงนั้นเป็เพราะนางเพิ่งเกิดใหม่
กู้ชิงเกอในเวลานี้ไม่ใช่มหาจักรพรรดินีไร้เทียมทานอีกต่อไปทว่าเป็เพียงเด็กสาวธรรมดาๆ ผู้หนึ่ง
นางถึงได้รับผลจากคำพูดของซูฉางเซิง และแสดงท่าทีเฉกเช่นเด็กสาวออกมา
หากเป็จักรพรรดินีในยุครุ่งเรืองนางคงจะเฉยชา ไม่ว่าซูฉางเซิงจะพูดสิ่งใด นางก็ไม่สนใจ และพร้อมลงมือโจมตีทันที
ไม่เหมือนในตอนนี้ดั่งสาวน้อยผู้น่ารักและเย้ายวนใจ
ทว่ากู้ชิงเกอเช่นนี้กลับยิ่งดูน่ารักกว่า
……
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว สามวันผ่านไปไวราวกับพริบตา
ใน่สามวันนี้ ตระกูลซูได้ยึดครองเมืองเป่ยจี๋เทียนอย่างสมบูรณ์แล้ว ใช้เป็ศูนย์กลางในการกวาดล้างดินแดนทั้งหมด และถอนรากถอนโคนอิทธิพลทั้งหมดของตระกูลกู้
ทยอยยึดครองดินแดน ทรัพยากร เหมืองแร่และอื่นๆ อย่างรวดเร็ว
ข่าวที่น่าตกตะลึงเช่นนี้ได้แพร่กระจายไปทั่วแผ่นดินเป่ยหวง กระจายไปยังสถานที่อันห่างไกลออกไป ทำให้สำนักกองกำลังนับไม่ถ้วนต่างตกตะลึง
ไม่ว่าจะเป็สำนักกองกำลังชั้นนำหรือแม้แต่สำนักกองกำลังระดับสูงสุด ต่างก็หันมาจับตาดู
เนื่องจากบรรพบุรุษฉางเซิงของตระกูลซูได้กลายเป็เซียนแล้ว!
เป็เพราะบรรพบุรุษของตระกูลซูได้กลายเป็เซียนเต็มตัว ตระกูลซูจึงกวาดล้างตระกูลกู้และยึดครองดินแดนอันกว้างใหญ่ได้ และมีแนวโน้มที่จะกลืนกินแผ่นดินเป่ยหวงทั้งหมดกลายเป็สำนักกองกำลังระดับสูงสุด
หรืออาจกล่าวได้ว่า คนทั่วหล้ารู้ดีว่าการที่ตระกูลซูจะกลายเป็สำนักกองกำลังระดับสูงสุดนั้นเป็นเื่ที่ไม่ช้าก็เร็วต้องสำเร็จ
ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือตระกูลซูจะใช้เวลานานเท่าใดในการดูดซับทรัพยากรของตระกูลกู้
ครั้นการดูดซับเสร็จสิ้นพลังของตระกูลซูจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก และเป้าหมายต่อไปก็คือราชวงศ์ไป๋อวิ๋น
เมื่อถึงเวลานั้น ตระกูลซูที่รวมแผ่นดินเป่ยหวงเป็หนึ่งเดียวจะกลายเป็หนึ่งในสำนักกองกำลังระดับสูงสุดของทวีปเจินเซิ่ง รองจากสำนักไท่ฉือที่เป็เ้าผู้ครองนครรัฐ
อย่างไรก็ตามมีสำนักกองกำลังจำนวนมากที่ไม่พอใจตระกูลซู รวมถึงสำนักกองกำลังชั้นนำ กระทั่งสำนักว่านโซ่วที่เป็สำนักกองกำลังระดับสูงสุด
เป็ธรรมดาที่การต่อสู้กับตระกูลกู้นั้น ซูฉางเซิงไม่เพียงแต่ปราบปรามผู้าุโสำนักกองกำลังจำนวนมากเท่านั้นทว่ายังสังหารผู้าุโของสำนักว่านโซ่วอีกด้วย
แน่นอนว่าสิ่งนี้ทำให้สำนักว่านโซ่วโกรธแค้นอย่างรุนแรง
สำนักกองกำลังต่างรู้เื่นี้ดี ล้วนรอดูท่าทีการตอบกลับของสำนักว่านโซ่ว
พวกเขา้าทราบว่าสำนักว่านโซ่วจะจัดการกับตระกูลซูที่เพิ่งผงาดขึ้นมาใหม่อย่างไร
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้สำนักกองกำลังต่างๆตกตะลึงก็คือ แม้เวลาจะผ่านไปสามวันแล้ว สำนักว่านโซ่วยังคงไร้ปฏิกิริยาตอบสนอง ราวกับยอมรับทุกสิ่งอย่าง
สิ่งนี้ทำให้สำนักกองกำลังต่างๆ ฉงน และในขณะเดียวกันก็เข้าใจถึงอำนาจของเซียนอีกครั้ง
ครั้นเกี่ยวเนื่องไปถึงเซียน แม้นจะเป็เซียนที่เพิ่งก้าวขึ้นมาใหม่ก็ไม่ใช่เื่เล็กน้อย คาดไม่ถึงว่าสำนักว่านโซ่วผู้แข็งแกร่งยังเลือกที่จะไม่แก้แค้นและสงบนิ่ง
สิ่งนี้ทำให้บารมีของตระกูลซูยิ่งใหญ่ขึ้นสำนักกองกำลังต่างๆ ในแผ่นดินเป่ยหวงต่างก็เลือกที่จะยอมจำนนรวมถึงกองกำลังหลักหลายแห่งของตระกูลกู้
แน่นอนว่ายังมีสำนักกองกำลังบางแห่งที่ต่อต้านอย่างดื้อรั้นเช่นกัน
สำหรับสำนักกองกำลังเหล่านี้ ซูฉางเซิงมีคำสั่งเดียว นั่นคือกำจัดทิ้ง
ดังนั้นใน่ครึ่งเดือนกองทัพขนาดใหญ่และสมาชิกตระกูลซูจึงทำาอย่างต่อเนื่องในแผ่นดินเป่ยหวง เปลวเพลิงแห่งาแผ่กระจายไปทั่วแผ่นดิน
หนึ่งเดือนต่อมา สถานการณ์สงบลง ตระกูลซูเข้าควบคุมดินแดนของตระกูลกู้อย่างสมบูรณ์พื้นที่สองในสามของแผ่นดินเป่ยหวง
[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่เพิ่มพูนความแข็งแกร่ง ชื่อเสียง และดินแดนของตระกูลจากคะแนนโดยรวม ตอนนี้ท่านได้รับแพ็กเกจของขวัญตระกูลหนึ่งชุดท่าน้ารับหรือไม่!]
“แพ็กเกจของขวัญตระกูลหรือ”
ภายในตระกูลซู ซูฉางเซิงที่กำลังเบื่อหน่ายและหยอกล้อกู้ชิงเกออยู่ หยุดนิ้วลง แล้วครุ่นคิด
นี่คือรางวัลสำหรับการพัฒนาตระกูลอย่างนั้นหรือ
“ปล่อย... ปล่อยข้านะ...”
ขณะนี้เอง เสียงเอ็ดอึงดังขึ้นกู้ชิงเกอที่ถูกซูฉางเซิงบีบแก้มอยู่นั้น กำลังจ้องมองเขาด้วยสายตาที่ลุกเป็ไฟ
ในใจเต็มไปด้วยความอับอาย
หนึ่งเดือนแล้ว! หนึ่งเดือนเต็มๆ แล้ว!
เ้ารู้หรือไม่ว่าใน่เดือนนี้นางต้องทนทุกข์ทรมานเพียงใดหรือไม่
ซูฉางเซิงผู้นี้ไม่ใช่คนดีเลยตลอดเดือนนี้ เขาเอาแต่กลั่นแกล้งนาง!!
ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก!
“เด็กดี~”
เมื่อเห็นเช่นนี้ซูฉางเซิงลูบผมสวยของนางเบาๆจากนั้นก็จูบที่แก้มของกู้ชิงเกอราวกำลังปฏิบัติกับเด็กน้อยผู้เชื่อฟัง
สิ่งนี้แทบจะทำให้กู้ชิงเกอเป็ลม
4K
