วันนี้วันจันทร์ พี่ปลาไม่กลับบ้านทั้งอาทิตย์ เพราะต้องนอนที่ออฟฟิต งานพี่ปอเป็งานตัดต่อรายการซึ่งจะมีบาง่ที่ไม่ได้กลับบ้านเป็เื่ปกติ ปอนอนคนเดียว ในเสื้อคอกลม และกางเกงขาสั้นที่พี่โตซ้อให้ ปอชอบใ่เพราะใส่สบาย ใสนอนหลายๆ วันค่อยซักทีหนึึ่ง
สามทุ่มกว่าๆ ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตู
ปอ "เปิดเข้ามาได้เลยค่ะ" ปอสงสัยว่าใคร ปรากฏว่า เป็พี่ปิ่น พี่ปิ่นเดินเข้ามาในชุดทำงาน กระโปรงทำงานสั้นและเสื้อเชิร์ตทำงาน พี่ปิ่นเดินมานั่งบนที่นอนข้างๆปอ
พี่ปิ่น "ปอ พี่ถามอะไรแล้วตอบพี่ตรงๆ ปอมีแฟนยัง"
ปอหัวเราะ "ก็มีพี่ มีบ้างไม่มีบ้าง"
พี่ปิ่น "แล้วเคยมีอะไรกับแฟนมั้ย พี่ถามจริงๆ พี่ไม่บอกป๊ากับม๊า พี่สีญญา"
ปอพยักหน้า "ใครๆ เค้าก็มีกับแล้วพี่ปิ่น พี่มีอะไรเหรอ"
พี่ปิ่น "ปอไปนอนกับพี่นะ" แล้วปิ่นก็จูงมือปอมาที่ห้อง"
ณ.ห้องนอนพี่ปิ่น-พี่โต ปอเดินตามเข้าไปในห้อง มือข้างนึงถือมือถือ อีกข้างกอดตุ๊กตาตัวโปรดปิดไว้ เพราะกางเกงที่ใส่มา ค่อนข้างโป๊ ปอไม่ได้ใส่ชั้นในอะไรมาเลยด้วย
พี่ปิ่นจัดแจงหาที่นอนให้น้องสาว พี่ปิ่นจะนอนตรงกลางเอง ให้พี่โตนอนข้างซ้ายของพี่ปิ่น ให้น้องสาวนอนฝั่งขวาของตัวเอง พี่โตออกมาจากห้องน้ำนุ่งผ้าเช็ดตัว พร้อมกับเช็ดผม พี่โตเอ่ยทักทายปอ
พี่โต "นอนด้วยกันนะคืนนี้ ปลามันไม่กลับบ้านนี่"
ปอ "ใช่ค่ะพี่ หลาไม่กลับหลายวันเลย" ปอตอบ งงๆ แล้วปอก็ล้มตัวลงนอนเล่นมือถือ แต่ตาของเธอแอบมองไปที่พี่โต พี่โตที่ตอนนี้ ถอดผ้าขนหนูออก เพื่อแต่งตัว ท่อนเนื้อของพี่โต ขนาดไม่เบาทีเดียว พี่ปิ่นแอบเห็นว่าน้องสาวมอง เอามือปิดตาแล้วตีเบาๆ
ทั้งสามคนปิดไฟนอนเหลือเพียงแสงสลัวๆ จากโคมไฟเล็กๆ คืนนี้ ปอนอนไม่หลับเลยไม่รู้เพราะผิดที่หรือเธอกำลังตื่นเต้นอยู่นแ่ๆ
ปอนอนหันหลังให้พี่ปิ่น เธอนอนไม่หลับ แต่เธอก็นอนนิ่งไม่ได้ขยับตัว เธอได้ยินเสียงพี่สาวกระซิบกับพี่โตเบาๆ
พี่ปิ่น "ไม่เอานะ เธอให้ชั้นพาน้องมาแค่นั้นไง“ ตุ๊บๆ! ”โอ้ย“ เสียงเหมือนพี่ปิ่นถูกทำร้าย ทำให้ปอไม่กล้าขยับตัวอะไร
พี่โต ”มึงลุกมานี่ พี่โตพูดเบาๆ จิกผมปิ่นลุกจากที่นอน ผลั่ว โอ้ย พี่โตกระหน่ำตบหน้าปิ่นไม่ยั้ง ปอหลับตาไม่กล้าขยับตัว สักพัก ปอได้ยินเสียงเหมือนโซ่เธอไม่กล้าปม้หันมามอง
พี่โตเดินมาที่ปอ “น้องปอ” ทันทีที่พี่โตเอามือแตะตัวน้องปอ น้องปอสะบัดหนีไปอีกด้านนึงทันทีด้วยความกลัว พี่โตเดินไปเปิดไฟ แล้วพูดต่อ “ไมาต้องใครับน้อง ปิ่นมันโดนแบบนี้ประจำ เมียพี่มันชอบ
ปอหันไปมองรอบห้อง เห็นว่าพี่สาวตัวเองถูกเอาโซ่ล่ามมืออยู่กับตะขอกลางห้อง พี่โตเดินมาข้างตัวั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้ พี่โตเอาโซ่ออีก2 เส้นรัดข้อมือปอทั้งสองข้างไว้กับหัวเตียง
พี่โต “น้องปอกลัวเหรอ”
ปอ “พี่โตอย่าทำอะไรหนูนะ”
พี่โต ”ไม่ต้องกลัว พี่จะไม่ทำอะไรปอ ถ้าปอไม่ขอให้พี่ทำอะไรปอ พี่สัญญา“ พอล๊อคข้อมือปอเสร็จ พี่โตเอามือทั้งสองของตนดึงกางเกงขาสั้นน้องปอลง แล้วถอดมันออกอย่างง่ายดาย พี่โตยังถกเสือยืดน้องปอขึ้นไปพาดไว้หลังคออีก น้องปอโชว์ร่างเปลือย แต่พี่โตก็ไม่ได้สนใจ พี่โตเอาเหล็กกลมๆอะไรสักอย่างยาวประมาณ 12 นิ้ว มาล๊อคไว้ระหว่างเข่าทั้งสองข้างของปอทำให้ขาน้องหออ้าออกเล็กน้อย
พี่โต “เหล็กนี้เป็เหล็กพิเศษนะคะ ยิ่งน้องปอขยับ มันจะยิ่งยาวขึ้นๆ จนถึงประมาณเมตรนึงได้นะคะ ดังนั้น พยายามยู่นิ่งๆ” พี่โตเอามือขยุ้มหัวปอ ทำให้ปอรู้สึกอบอุ่นและไม่น่ากลัวอีกครั้ง
พี่โตเดินไปหาปิ่น ปลดพันธนาการปิ่น ปิ่นทรุดนั่งลงกับพื้น พี่โตเดินไปนั่งที่โซฟา พี่โตเปิดผ้าขนหนูที่นุ่งออก ของพี่โตผงาดแข็งตั้ง ปอเห็นแล้วรู้สึกมีอารมณ์ แกร๊ก เสียงเหล็กที่ขาปอยืดขึ้น ขาปอถูกอ้าขึ้นทีละน้อย
พี่ปิ่นค่อยๆคุกเข่าไปหาพี่โต เธอ บวฟ บวฟ พี่ปิ่นใช้ปากทำรักให้สามีเธอ ไม่นานนัก น้ำกามพี่โตทะลักจนล้นหกจากปากปิ่น “เพี๊ยยย!! ” พี่โตอตบปากภรรยา “กินเข้าไปให้หมด“ พี่โตพูดพลางเอาเท้าเหยียบหัวพี่ปิ่นไปแนบพื้น พี่ปิ่นต้องเอาลิ้นเลียน้ำเชื้อที่พื้นจนหมด
พี่ปิ่นขึ้นไปนั่งเทียนบนตัวพี่โต พี่ปิ่นผโยกตัวขึ้นลง ตับๆๆๆ ภาพทั้งหมดอยู่ในสายตาปอ ปอมีอารมณ์มาก มากจนหมดแรง เธอเสียวบิดตัวจนขาอ้าออกจนสุด รูเสียว รูก้น ไม่มีอะไรปิด เหลือเพียงเอ่ยปากขอให้พี่โตมามีอะไรกับเธอแค่นั้น ความอยากทั้งหมดจะได้สนองทันที แต่เธอทำม่ได้ นั่นสามีพี่สาวเธอนะ ปอจึงต้องอดทนอยู่แบบนั้น
พี่ปิ่นพี่โตมีเพษสัมพันธ์กันจนหมดแรง พี่โตเดินเข้ามาหาปอด้วยร่างกายที่เปลือย แม้จะมีอะไรหลายครัง แท่งแสดงความเป็ชายยังคงแข็งโด่เด่ ปอถอยผงะ แต่พี่โตก็ไม่ได้ทำอะไรเธอ พี่โตเดินมายืนมองหว่างขาปอ ปอนอนอ้าขาแบบหมดสภาพ เธออยากมาก ฝจเธออยากให้พี่โตใส่เข้ามาในตัวเธอเลย พี่โตล้มตอวนอนลงข้างๆตัวปอ พี่กิ่งก็ลุกขึ้นมานอนอีกข้างหนึ่ง ปอกลายเป็คนที่นอนตรงกลาง ในท่าอ้าขาอ้าแขนแบบนี้
กลินตัวฟิโรโมนของพี่โตยิ่งทำให้ปอนอนไม่หลับ พี่โตหลับไปแล้ว ปอหันไปเรียกพี่สาว “พี่ปิ่นๆ“ พี่ปิ่นลืมตามองน้องสาว ปอพูดต่อ
ปอ ”พี่ปิ่นช่วยหนูหน่อยนะ หนูไม่ไหวแล้ว“
พี่ปิ่น ”ไม่ได้ เด่วโตมันเอาพี่ตาย“
ปอ ”หนูไม่ไหวแล้วพี่“
พี่ปิ่น ”…นอนไป” แล้วพี่ปิ่นก็พลิกตัวหันไปอีกด้าน นอนหลับ แต่อีกนานแค่ไหนไม่รู้ สักพัก ปอก็หลับโดยไม่รู้ตัว
จนถึงตอนเช้า พี่ปิ่นก็เอาพันธนาการที่ตัวปอออกก่อนไปทำงาน ปอก็นอนหลับต่อบนเตียงพี่ปิ่นต่อด้วยความอ่อนเพลีย