เด็กขันทีประจำวังใส่รองเท้าเพียงข้างเดียวดึงร่างปูเจ๊กเทียนที่ไม่วิ่งได้พากันไปยังตรอกซอกซอยที่6เพื่อไปอยู่ในที่ลับตาแมวแต่ผู้คนจะเห็นกันหมดเพราะฉะนั้นแมวต้องนำลูกตามาทำการเหลาดินสอด้วยเครื่องเหลาดินสอสิบด้าม ขันทีจะเอาดินสอไปควงทำปฏิกิริยาให้ฟ้าผ่ากลางกระหม่อมบางๆของชายคนหนึ่งที่เอาแต่นั่งถือจอกใส่สุรารอให้จอกนั้นกลายเป็ทองคำก้อนโต
ปูเจ๊กเทียนที่หันหลังโดนลากมาก็เริ่มเข้าใจว่าขันทีเด็กคนนี้จะพามาชมหมีแพนด้าเด็กที่กำลังเกาะลูกบอลขนาดใหญ่แล้วมันไม่สามารถลงจากลูกบอลได้ เด็กขันทีเข้าไปใกล้บอลและใช้นิ้วกลางแตะลูกบอลส่วนที่เป็สีแดง จอมยุทธ์เลยตบศีรษะเด็กขันทีบอกว่าเดี๋ยวหมีแพนด้าจะตกลงมา แต่มันไม่ตกเสียทีเด็กขันทีเลยส่งลูกถีบไปที่แก้มเปียกๆของเซียนกลับคืน หมีแพนด้าวัยเด็กรำคาญ มันเคลื่อนที่ก็ไม่ได้ มันก็ลอยมาะโถีบหน้าสองหน่อได้ แล้วลอยกลับไปติดหนึบกับลูกบอลดังเดิม ใบเมเปิ้ลของประเทศอื่นเริ่มพัดปลิวมาเป็กลุ่มในพื้นที่ ดอกโบตั๋นและดอกเหมยผลิบานสองวินาทีจึงรีบหุบเพราะดอกอุตพิตส่งกลิ่นหอมหวนชวนดม
เด็กขันทีควงดินสอเล่นและโหวกเหวกโวยวายจะเอาหมีแพนด้าลงมา ปูเจ๊กเทียนมองดูก็ได้แต่ส่ายศีรษะทั้งๆที่ลูกบอลขนาดใหญ่สูงแค่พุงของเซียน และหมีแพนด้ายังเด็ก จึงถีบบอลให้กลิ้งดู หมีแพนด้ากลับติดไปกับบอล
เข้าใจแล้ว หมีแพนด้ามันมีพลังทำตัวติดกับสิ่งที่เกาะ จอมเซียนและขันทีเด็กเลยนั่งลงปูเสื่อใต้ต้นซากุระและรินสุราลงจอกเหล็กขนาดใหญ่ ขันทีเด็กดื่มแยมสตรอเบอร์รี่แทนสุรา จอมเซียนเอาสุราราดขันทีเด็กและร่างนั้นก็เมาแอ๋ทำท่าจะบินกลับบินได้และกระพือไปยังหมีแพนด้าที่อยู่ในสภาพลูกบอลทับตัวมันจมดิน
เด็กขันทีกลิ้งลูกบอล แพนด้าคลอดลูกมาอีกสิบตัว ใช้ดินสอที่เหลาแหลมเขียนสัญลักษณ์ไม้กางเขนไว้ที่พุงแพนด้า สัตว์ตัวนี้อารมณ์ดีและฉุนโกรธทำให้ขันทีเด็กต้องติดร่างแห ตัดสินใจออกจากลูกบอลไปปีนต้นไผ่ แพนด้าเกาะข้างๆไผ่มีขันทีเด็กข้างหลังคล้ายกระเป๋าสะพาย เวลาปีนขึ้นปีนลงแพนด้าจะทำปากยิ้มและหุบเป็จังหวะ ถ้าหยุดปีนมันจะยิงฟันโกรธ
เด็กขันทีข้างหลังแพนด้าเริ่มกัดฟันโกรธเอาบาทายันหลังแพนด้าและใช้บาทายันหน้าตัวเองตกลงมาคอกระแทกพื้นตาย แพนด้าก็เริ่มปีนขึ้นปีนลงพร้อมยิ้มและหุบเป็จังหวะ และหยุดปีนยิงฟันโกรธ
เงาดำๆพุ่งผ่านร่างแพนด้าไปอย่างลมปริดปลิว
32K
