“ผู้ใด?” เนี่ยเทียนป้าเดินอยู่นอกวัดเก่าพลางถอนหายใจ
ตามหาพวกมันมาสองวันแล้ว แต่คนตระกูลหวังตั้งมากมายกลับไม่พบแม้สักคนเนี่ยเทียนป้ายิ่งมายิ่งสิ้นหวังสองวันที่ผ่านมามันไล่ตระเวนตามหาคนไปทั่วจนหน้าทุกคนดูเหมือนหวังเค่อไปหมดแล้วพอมาหยุดพักที่วัดเก่า คาดไม่ถึงจะยังเจอคนอีกสามคน พวกมันหาที่นี่พบด้วยตัวเองรึ?
เนี่ยเทียนป้าเหลือบมองดูทั้งสาม
หญิงเฒ่าร่างท้วมนวดหน้าอกตัวเองไม่หยุดใบหน้าโฉดชั่วทำให้เนี่ยเทียนป้าหนังหัวชาด้านภาพตรงหน้าเลวร้ายยิ่งกว่าพี่หญิงใหญ่ของหวังเค่อเสียอีกเนี่ยเทียนป้ารู้สึกสองตาร้อนวูบจนทนมองดูต่อไปไม่ไหว
คนต่อมาคือหวังเค่อ ร่างของหวังเค่อเวลานี้โค้งโก่ง ดวงตาหรี่เล็กใบหน้าตะปุ่มตะป่ำด้วยสิวเขรอะเนี่ยเทียนป้าไม่อาจนำไปเชื่อมโยงกับหวังเค่อผู้หล่อเหลาได้
ส่วนบุรุษคนสุดท้ายกลับสวมผ้าคลุมหน้าของอิสตรีด้วย?
บุรุษผู้นี้ตัวไม่สูงเท่าหวังเค่อเนี่ยเทียนป้าจึงไม่คิดว่าเป็คนที่มันกำลังตามหาอยู่
“บัดซบ! ไม่ใช่อีกแล้ว!” เนี่ยเทียนป้าเผยสีหน้าหดหู่
ไกลออกไป พวกหวังเค่อทั้งสามถอนหายใจโล่งอก การปลอมตัวได้ผลใช่หรือไม่?
“เ้า ถอดผ้าคลุมหน้าออกมาเป็บุรุษอกสามศอกจะสวมผ้าคลุมหน้าของสตรีไปหามารดาเ้ารึถอดออกมาให้ข้าดูหน้าเ้าหน่อย!” เนี่ยเทียนป้าเบิกตาจ้องเขม็ง
องค์หญิงโยวเยว่ลนลานอยู่ครู่หนึ่ง
“พี่ข้าเป็โรคเรื้อนไม่สะดวกถอดผ้าคลุมหน้าเพราะอาจแพร่โรคต่อผู้อื่น ขนาดข้าเองยังติดเลย!”หวังเค่อเค้นเสียงแหบพร่าออกมา
“โรคเรื้อนรึ? เหอะข้าไม่กลัวหรอก ถอดออกมา!” เนี่ยเทียนป้าสะบัดมือชักมีดดาบออกมา
แม้ในใจมันจะไม่สงสัยคนทั้งสามแล้วแต่ก็ต้องยืนยันให้แน่ใจตามนิสัยอยู่ดี
องค์หญิงโยวเยว่กังวลอยู่พักหนึ่งก่อนนางจะยอมถอดผ้าคลุมหน้าออกตามที่หวังเค่อส่งสัญญาณเมื่อนางถอดผ้าคลุมหน้าออก เส้นผมของเนี่ยเทียนป้าก็ลุกซู่ทันควันนี่มันโรคเรื้อนบ้าบออะไร? นั่นยังเป็ใบหน้ามนุษย์อยู่หรือไม่?
“ปิดไป ปิดไปเถอะ!” เนี่ยเทียนป้าอุทานด้วยสีหน้ารังเกียจ
องค์หญิงโยวเยว่สลดใจยิ่งกว่าเดิมั้แ่เยาว์วัยนางไม่เคยถูกผู้ใดแสดงท่าทีรังเกียจใส่มาก่อนทั้งหมดเป็เพราะหวังเค่อแท้ๆ เลย!
องค์หญิงโยวเยว่สวมผ้าคลุมหน้าอีกครั้งอย่างโกรธขึ้ง
“เอาเถิด ออกไปจากที่นี่เสียอย่ามาทำให้ข้าคลื่นไส้อีก!” เนี่ยเทียนป้าสบถใส่ทั้งสามอย่างหดหู่
ดวงตาของทั้งสามสาดประกาย นี่ใช่รอดพ้นแล้วหรือไม่?
พวกหวังเค่อหันกายเดินจากไปโดยไม่พูดมากความ
ตอนนี้เอง บางทีอาจเป็เพราะจางเจิ้งเต้าตื่นเต้นมากเกินไปมันบิดร่างก่อนแตงโมสองลูกจะร่วงหล่นลงแทบเท้าพร้อมเสียงดังแผละ
พวกหวังเค่อทั้งสามชะงักเท้า เนี่ยเทียนป้าเองก็ตะลึงงันสายตาเหม่อมองหน้าอกที่แฟบลงของอีกฝ่ายสลับกับแตงโมสองลูกตรงเท้า
บรรยากาศรอบด้านพลันอึดอัดขึ้นมาแม่เฒ่าผู้นั้นนวดหน้าอกจนหลุดออกมาเชียวรึ?
“ดะ ได้ยังไงก่อน…?” เนี่ยเทียนป้าเหม่อมองแตงโมสองลูกด้วยสีหน้าว่างเปล่า
“สายขาด สายรัดแตงโมขาด!”จางเจิ้งเต้าพยายามสะกดเสียงแตกตื่นของตนไว้
หวังเค่อคิดกล่าวคำเพื่อคลี่คลายสถานการณ์ องค์หญิงโยวเยว่ที่กังวลเกิดเหตุก็พลันะโออกมา“ไปเถอะ รีบหนี!”
“เสียงสตรี? ที่แท้เ้าก็เป็สตรี!”เนี่ยเทียนป้าตอบสนองทันควัน มันก้าวเท้าออก
องค์หญิงโยวเยว่หันกายออกวิ่งจางเจิ้งเต้าไม่ไปสนใจแตงโมทั้งสองลูกอีก มันรีบออกวิ่งตามไป
“ต่อหน้าข้ายังคิดหนีรึ?” เนี่ยเทียนป้าะโก่อนกระโจนมาหยุดลงตรงหน้าทั้งสอง
“ตูม~~~~~~!”
หนึ่งกำปั้นชกออกองค์หญิงโยวเยว่ที่เพิ่งออกวิ่งก็ปลิวตีลังกาหมุนคว้าง กระอักโลหิตเป็สายกลางอากาศ
เนี่ยเทียนป้าสะบัดมีดฟันใส่จางเจิ้งเต้า
“อ๊ะ!” จางเจิ้งเต้ากรีดร้องก่อนจะชักกระบี่ออกมาต้านรับ
“เปรี้ยง~~~~~~~~~!”
บังเกิดเสียงดังสนั่น กระบี่ยาวในมือจางเจิ้งเต้าหักครึ่งคนปลิวลิ่วกระแทกพื้นอย่างแรง
เนี่ยเทียนป้าสะบัดมีดขวางทางทั้งสามไว้ด้วยสีหน้าดุดัน
“เ้าเป็สตรี!เมื่อกี้เ้าเพิ่งพูดว่าไปเถอะใช่หรือไม่? ข้าเข้าใจฮ่าฮ่าฮ่า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า องค์หญิงโยวเยว่ เป็เ้านี่เอง เ้าไปไหนไม่ไปสุดท้ายกลับมาอยู่ในกำมือข้า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!” เนี่ยเทียนป้าพลันหัวร่อ
องค์หญิงโยวเยว่ที่นอนกองอยู่บนพื้นปั้นหน้าเกรี้ยวกราด “เนี่ยเทียนป้าสักวันข้าจะล้างแค้นเ้า!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ล้างแค้นรึ? เลิกฝันกลางวันเถอะหลังจับเ้าได้ประเดี๋ยวข้าก็จะได้เป็ศิษย์พรรคอีกาทองคำแล้วเ้าจะยังล้างแค้นอะไรได้? จะว่าไป เ้าสองคนนี้เล่า…?ไหนดูซิ เ้าคนที่ลูบแตงโมคือ…!” เนี่ยเทียนป้ามองจางเจิ้งเต้าที่ยันกายลุกขึ้นด้วยสีหน้างุนงง
เนี่ยเทียนป้าฝืนทนดวงตาที่แสบร้อนขณะพินิจมองอีกฝ่ายหลังเพ่งดูรูปร่างอีกฝ่ายแล้วมันก็เลิกคิ้วสูง “เ้าก็คือเซียนแซ่จางจางเจิ้งเต้านี่? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เ้ากลายเป็ผีเฒ่าไปั้แ่เมื่อไหร่? แล้วเสี่ยวเยว่เยว่ของเ้าเล่า? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
จากนั้นเนี่ยเทียนป้าค่อยหันกลับมามองหวังเค่อ “หากข้าเดาไม่ผิดคนสุดท้ายคงเป็ประมุขหวังสินะ ประมุขหวัง อุบายยอดเยี่ยมนักเมื่อครู่ถึงกับตบตาข้าได้ คนที่หลอกข้าได้ซึ่งหน้ามีเ้าเป็คนแรก!”
เนี่ยเทียนป้าตื่นเต้นยินดีนักเมื่อรู้ถึงตัวตนของทั้งสามตอนแรกมันคิดว่าตนหมดสิ้นหนทางแล้ว แต่สุดท้ายกลับจับปลาตัวใหญ่ได้
“พี่หวัง หนีไม่รอดแล้ว เราต้องสู้แล้วล่ะ!”จางเจิ้งเต้าก้าวออกมาด้วยสีหน้าหดหู่
“ใช่แล้ว หวังเค่อ พวกเราช่วยกันรุมมันกันมันแค่ตัวคนเดียว!” องค์หญิงโยวเยว่ปาดคราบเืที่มุมปากพร้อมกล่าวอย่างห้าวหาญ
หวังเค่อ “…!”
บัดซบ ถ้าพวกเ้าสองคนไม่รวมหัวกันทำพังเมื่อครู่พวกเราจะยังต้องสู้หรือ? ไม่เห็นหรือว่าเนี่ยเทียนป้ามันปล่อยพวกเราไปแล้ว? พวกเ้าเป็คนทำพังกันเอง!แถมยังมีหน้ามาลากคอข้าไปลงหลุมด้วยกันอีก?
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า พวกเ้าสามคนกับข้าคนเดียวพวกเ้ามั่นใจว่าสู้ไหว? เมื่อครู่ลองดูก็รู้แล้วจางเจิ้งเต้า องค์หญิงโยวเยว่ พวกเ้าไม่ใช่คู่มือข้า ส่วนหวังเค่อไม่ต้องพูดถึงั้แ่มันเข้ามาทำธุรกิจค้าขายในเมืองจูเซียนข้าก็ได้ตรวจสอบฝีมือมันอย่างละเอียดแล้ว ก็แค่ชนชั้นเซียนเทียนดาษๆ ทั่วไปไหนเลยจะสู้ข้าได้? ตัวข้าที่บรรลุถึงขีดสุดขั้นเซียนเทียนแถมยังฝึกปรือ ‘เคล็ดเทพวายุ’ ประจำตระกูลเนี่ยต่อให้เป็ศิษย์พรรคเซียนที่บรรลุขั้นเซียนเทียนเหมือนกันยังไม่ใช่คู่มือข้าพวกเ้าสามคนจะเอาอะไรมาสู้?” เนี่ยเทียนป้าแค่นเสียง
“ประมุขเนี่ย ท่านมั่นใจเกินไปหรือไม่?” หวังเค่อก้าวออกมาเอ่ยเสียงเย็น
“มั่นใจรึ? ข้าแค่พูดตามความจริงภายในขอบเขตฝีมือขั้นเซียนเทียนข้านั้นแทบไร้คู่ต่อกร ข้าห่างชั้นจากพวกเ้ามากหลายวันมานี้เ้าปั่นหัวข้าไปทั่ว เหอะ ไม่ต้องห่วงไปข้าไม่ปล่อยให้พวกเ้าได้ตายดีแน่ข้าอยากให้เ้าเห็นข้าจับกุมศิษย์ตระกูลเ้าทุกคน เอาบุรุษมาเป็ทาสเอาสตรีมาเป็นางบำเรอ ข้าจะทำให้เ้าเสียใจที่แข็งข้อกับข้า เนี่ยเทียนป้า!รับคมดาบเทพวายุ!” เนี่ยเทียนป้าตะเบ็งเสียงดุดันก่อนฟันมีดในมือออก
จางเจิ้งเต้ากับองค์หญิงโยวเยว่รีบชักดาบออกมารับไว้
“เปรี้ยง~~~~~~~~~~~!”
เสียงดังสนั่นหวั่นไหว คนทั้งสองถูกเนี่ยเทียนป้าฟันกระเด็นปากกระอักโลหิตพร้อมเสียงร้องลั่น ทว่าหวังเค่อกลับหลบคมดาบไปได้
“หวังเค่อ เ้าคนไม่รักดีไหนเ้าว่าจะร่วมหัวจมท้ายไปด้วยกัน แล้วเ้าหลบทำไม!”จางเจิ้งเต้าที่นอนแผ่ออกบนพื้นด่าพลางกระอักเื
“พวกเ้าพักผ่อนก่อน เดี๋ยวเนี่ยเทียนป้าข้าจัดการเอง!”หวังเค่อส่ายหน้า
“ว่าอะไร? ตัวคนเดียวเนี่ยนะ?”องค์หญิงโยวเยว่และจางเจิ้งเต้าพลันเบิกตาโต
เนี่ยเทียนป้าเองก็ชะงักไป “เ้ารึ? จะจัดการข้าคนเดียว? ฮ่าฮ่าหวังเค่อเอ๋ย เ้ากลัวข้าจนเสียสติไปแล้วหรือไร? เ้าอยากประมือกับเคล็ดเทพวายุของข้า?”
“คนจนพึ่งพาการเปลี่ยนแปลง คนรวยอาศัยวิทยาการ เพ้ยไม่สิ เ้า เนี่ยเทียนป้าฝึกตนด้วยกำลัง ส่วนข้า หวังเค่อฝึกตนด้วยเงินตรา!”หวังเค่อเอ่ยเสียงเย็น
“อาศัยเงินตรา?” เนี่ยเทียนป้ามึนงงไปพักใหญ่
“หากเ้ามีเงิน เ้าก็สามารถหาซื้อศาสตราวิเศษได้!จงดูกระบี่ข้าก่อนเป็อย่างไร?” หวังเค่อหัวเราะร่า
หวังเค่อหยิบกระบี่สีฟ้าออกมาจากกระเป๋ามิติกระบี่เล่มนี้ดูธรรมดาสามัญ แต่เมื่อหวังเค่อชักมันออกจากฝัก แสงสีฟ้าก็สาดสว่างจิตฆ่าฟันน่าหวาดหวั่นถาโถมรายล้อมเนี่ยเทียนป้าเอาไว้จนอีกฝ่ายขนหัวลุก
สัญชาตญาณของเนี่ยเทียนป้าร้องเตือนว่ามีบางสิ่งไม่ถูกต้องขณะมันกำลังจะทะยานร่างเข้าไปก็เห็นหวังเค่อปล่อยมือให้กระบี่สีฟ้าลอยอยู่กลางอากาศอย่างพิสดาร
ชายหนุ่มไม่ได้แตะััด้ามกระบี่แต่กระบี่กลับสามารถลอยค้างอยู่กลางอากาศได้
“กะ กระบี่บิน?” เนี่ยเทียนป้าอุทานโดยไม่กล้าขยับตัว
จางเจิ้งเต้าปาดคราบเืที่มุมปากก่อนเอ่ยอย่างตะลึง “หวังเค่อเ้าไปเอากระบี่บินมาจากไหน? เ้าถึงกับมีศาสตราวิเศษระดับนี้?”
“กระบี่บิน? เป็ไปไม่ได้เ้าจะมีกระบี่บินได้ยังไง! ในสำนักเซียน ขนาดผู้บรรลุขั้นดวงธาตุทองคำก็ยังไม่มีกระบี่บินมีเพียงยอดคนขั้นทารกแกนิญญาเท่านั้นที่สามารถหลอมกระบี่บินได้ เป็ไปไม่ได้ขั้นเซียนเทียนกระจอกๆ อย่างเ้าจะมีกระบี่บินได้ยังไง!” เนี่ยเทียนป้าอุทาน
“กระบี่บินเล่มเดียวก็นับเป็สมบัติประจำเมืองของพรรคเซียนขนาดเล็กได้แล้วเมื่อกระบี่บินออกจากฝัก กระบี่จะเคลื่อนไหวตามใจผู้เป็นายทะยานผ่านพันลี้ปลิดชีพศัตรูในอึดใจต่อให้เป็ยอดฝีมือขั้นดวงธาตุทองคำยังไม่กล้าต่อกรซึ่งหน้า หวังเค่อเ้าร่ำรวยแท้ ไม่สิ เ้าไปซื้อมาจากไหน!” จางเจิ้งเต้าอุทานอย่างตื่นเต้น
ตอนนี้เองกระบี่บินก็พุ่งเป้าเข้าหาเนี่ยเทียนป้ามันไหนเลยจะกล้าเดินต่อ? ตามที่ลือกันมากระบี่บินสามารถฟันร่างยอดฝีมือขั้นดวงธาตุทองคำขาดได้ในพริบตาแล้วข้าควรทำอย่างไร?
“อย่าขยับเชียว ยกมือขึ้น ไม่งั้นข้าจะขับ…ไม่งั้นข้าปล่อยกระบี่แน่!”หวังเค่อเอ่ยเสียงเย็น
เนี่ยเทียนป้าใบหน้าแข็งค้าง กระบี่บินเล็งมาที่มันพร้อมจิตสังหารเนี่ยเทียนป้าไหนเลยจะกล้าขยับตัวเ้าหวังเค่อผู้นี้มีวาสนาปานไหนถึงซื้อกระบี่บินมาได้? เ้ามีกระบี่บินแล้วมาทำบ้าอะไรที่เมืองจูเซียนกัน?
เคล็ดเทพวายุ? มีดีอันใดกัน! นี่ข้ายากจนจริงหรือ? ความยากจนจำกัดจินตนาการของข้าไว้หรือ?คนรวยฝึกตนได้ด้วยการใช้ศาสตราวิเศษหรือ? ข้าอยู่หรือตายตัดสินได้ในพริบตาด้วยความคิดของหวังเค่อหรือ?
เนี่ยเทียนป้าอยากร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตา ทำไมมันถึงได้อับโชคขนาดนี้
“จางเจิ้งเต้า ไปยึดอาวุธเนี่ยเทียนป้ากับค้นตัวมัน!”หวังเค่อสั่งจางเจิ้งเต้า
“ฮ่าฮ่า เื่นี้ข้าถนัด!”จางเจิ้งเต้าเร่งรุดไปอย่างตื่นเต้น
ถูกกระบี่บินจ่อไว้ เนี่ยเทียนป้าไหนเลยจะกล้าขัดขืน? มันได้แต่ยอมปล่อยให้จางเจิ้งเต้าค้นตัวยึดมีด แล้วฉวยกระเป๋ามิติไป
นี่เื่บ้าอะไรกัน? หวังเค่อต้มตุ๋นข้าไปหมดตัวยังไม่พอยังคิดที่จะยึดกระเป๋ามิติข้าไปด้วย?
“ปะ ประมุขหวัง ในอดีตพวกเรามีเื่เข้าใจผิดกันมามากในเมื่อท่านช่วยองค์หญิงโยวเยว่ได้ ท่านก็เก็บนางไว้เถอะข้ากับท่านไม่ได้มีเื่บาดหมางอะไรกัน ถ้า ถ้าท่านปล่อยข้าไปข้ารับปากว่าจะไม่ทำอะไรท่านอีก ไม่สิ ถ้าหากข้าพบตระกูลหวังท่านอีกครั้งข้าสัญญาว่าจะยอมหลีกทางให้!” เนี่ยเทียนป้าวิงวอนขอความเมตตา
“ประมุขเนี่ย ทั้งหมดนี้เป็ท่านรนหาที่เองทั้งนั้น!ข้าอยากฆ่าใครเสียที่ไหน!” หวังเค่อถอนหายใจ
“ใช่ ใช่ เป็ข้ารนหาที่เอง ต่อไปจะไม่มีอีกแล้วหวังเค่อ ขอบคุณท่านที่เมตตา ข้าขอตัวก่อน ข้าไปล่ะ!” เนี่ยเทียนป้ารีบจากไปทันที
“ปล่อยมันไปไม่ได้ มันฆ่าคนของข้าไปสองคนแถมยังฟันหน้าข้าอีก!” องค์หญิงโยวเยว่กล่าวอย่างไม่ยินยอม
เนี่ยเทียนป้าหน้าแข็งค้าง ใบหน้าเ้าตอนนี้เลวร้ายยิ่งกว่าผียังจะสนใจแผลที่ข้าทำอีก?
“องค์หญิงโยวเยว่ ข้าเคยล่วงเกินท่านก็จริงอยู่แต่ทั้งหมดล้วนเป็เพราะคำสั่งจากพรรคอีกาทองคำ ข้าเองก็เป็เหยื่อเหมือนกัน!”เนี่ยเทียนป้ายิ้มอย่างขมขื่น
หวังเค่อควบคุมกระบี่บินจ่อเนี่ยเทียนป้าไว้เดิมหวังบีบให้เนี่ยเทียนป้ายอมถอยไป
ทว่าพอองค์หญิงโยวเยว่เห็นว่าฝ่ายตนได้เปรียบ นางก็ไม่ยินยอมปล่อยวาง
“ไม่ได้นะ หวังเค่อ เ้าจะปล่อยมันไปแบบนี้ไม่ได้ถ้าเ้าตัดใจทำไม่ลงงั้นเดี๋ยวข้าทำเองก็ได้ข้ารับปากว่าจะทำเต็มที่เพื่อให้เ้าได้เข้าร่วมพรรคเทพหมาป่า์ เร็วเข้าเ้ารีบฆ่ามันให้ข้า!” องค์หญิงโยวเยว่เอ่ยอย่างเกรี้ยวกราด
“องค์หญิงโยวเยว่! เื่มันแล้วก็แล้วไปเถอะ!”หวังเค่อพยายามเกลี้ยกล่อมองค์หญิงโยวเยว่
“ไม่เอา!” องค์หญิงโยวเยว่ยังคงยืนกราน
คำพูดขององค์หญิงโยวเยว่ทำให้เนี่ยเทียนป้าสิ้นหวังทันทีร้องขอความเมตตาไม่ได้ผล? เอาเถอะ ในเมื่อข้าต้องตาย เช่นนั้นก็ขอลองสู้ตายดูสักตั้ง
“หวังเค่อ ในเมื่อเ้าอยากได้ชีวิตข้าข้าก็ขอแลกชีวิตกับเ้า เท้าเทพวายุ!” เนี่ยเทียนป้าะโใส่หวังเค่อ
“หาที่ตาย!” องค์หญิงโยวเยว่และจางเจิ้งเต้าแค่นเสียง
ส่วนหวังเค่อกลับเผยสีหน้าเศร้าโศกโกรธขึ้งออกมาองค์หญิงโยวเยว่ผู้นี้ทวยเทพส่งมาให้กำราบข้าหรือไร? ข้ากำลังจะขู่เนี่ยเทียนป้าให้ถอยไปได้แล้วแท้ๆยังกลับมาทำแผนข้าพังอีก?
ท่ามกลางความเศร้าโศกโกรธแค้นหวังเค่อทำได้เพียงควบคุมกระบี่บินให้ปะทะกับเนี่ยเทียนป้า
น่าเสียดาย ตัวกระบี่บินกลับแตกต่างจากที่ทุกคนคิดเอาไว้มันไม่ได้รวดเร็วดุจสายฟ้า หากกลับอืดอาดดุจผู้เฒ่าใกล้ตายมันสั่นกระตุกสองครั้งก่อนจะลอยเนิบนาบเข้าหาเนี่ยเทียนป้า
“ตูม!”
กระบี่บินปะทะเข้ากับเท้าเทพวายุของเนี่ยเทียนป้าตัวกระบี่ปรากฏรอยร้าวขนาดใหญ่ขึ้นหลายจุดคล้ายจะหักสะบั้นได้ทุกเมื่อ
เท้าเทพวายุกับกระบี่บินปะทะหักหาญตัวกระบี่ส่งเสียงแตกร้าวพร้อมพ่นควันดำปี๋ออกมาไม่หยุดเป็สัญญาณว่ากระบี่กำลังจะหัก!
“กระบี่บินของข้าเป็ของมือสอง!เ้าคิดว่าเซียนบ้านอื่นจะยอมขายกระบี่บินให้ข้ารึไง? ก็เป็เพราะว่ากำลังจะเสื่อมสภาพนี่แหละมันถึงได้ยอมทำการแลกเปลี่ยนน่ะ!เมื่อกี้ข้าอุตส่าห์ขู่ขวัญเนี่ยเทียนป้าไปได้ แต่เ้าดันเรียกมันกลับมาเ้าเป็ไส้ศึกที่เนี่ยเทียนป้าส่งมาหรือยังไง?” หวังเค่อแทบกระอักเืออกมาด้วยความรันทดใจ
1K
