อู่เจียวเฉินยังไม่ได้รับคำตอบจากหัวหน้าโจรนางก็ได้ยินเสียงคนเรียกเขาดังมาจากด้านนอก หลังจากชายหนุ่มหันกายผละจากนางไป จึงได้ยินเขาสั่งคนเฝ้านางอย่าให้สามารถหนีไปได้
“เ้าคนชั่ว! คนเลว! ข้าไม่เคยมีความแค้นกับเ้า ปล่อยข้าไปนะปล่อยข้าเ้าลูกเต่าชั่วช้า!” หญิงสาวทุบประตูกระท่อมปังๆโดยไม่กลัวว่ามันจะพังความรู้สึกอ่อนล้าสะสมเมื่อตอนนั่งรถม้าและเกี้ยวเ้าสาวหายไปหมดสิ้น
“เอ่อ...พี่ใหญ่จะทนให้นางด่าไปเรื่อยๆอย่างนี้หรือ” ขณะถามผู้เป็พี่ใหญ่และหัวหน้ากลุ่มโจรสิบกว่าชีวิต เสี่ยวเส้าก็ยังได้ยินเสียงด่าทอจากหญิงสาวชุดแดงเป็พรืดจนอดรู้สึกทึ่งไม่ได้กับความขวัญกล้าไม่กลัวตายของนาง
“ทนฟังอีกหน่อยเถอะนางคงอยู่ได้ไม่นาน”
คนในห้องที่ทุบประตูโครมๆชะงักมือ...
หรือนางจะถูกฆ่าตายที่นี่จริงๆ
ไม่นะไม่นางยังไม่อยากตาย!
เสี่ยวเส้านั้นถึงกับถอนหายใจอย่างนึกเสียดายแรกเริ่มเขาคิดว่า พี่ใหญ่จับผู้หญิงคนนี้มาทำเมียเสียอีกพวกเขาเคยปล้นชิงแต่ทรัพย์สิน ไม่เคยลักพาคนกลุ่มโจรพยัคฆ์ครามน้อยนักจะเข่นฆ่าชีวิตผู้อื่นโดย ไร้เหตุผลมีแต่คนสมควรตายเท่านั้นที่พี่ใหญ่อนุญาตให้ลงมือฆ่า
หลังสั่งความเสี่ยวเส้าแล้วผังเสียงหยี่ก็เดินออกมายังลานดินหน้ากระท่อม
“มีเื่ใดรึ”
“ทางการติดประกาศจับพวกเราไปทั่ว”จงเทาที่เพิ่งรู้ข่าวสำคัญรีบบอก
“มีประกาศจับตัวพวกเรามากี่ปีแล้วพวกเราก็ยังอยู่กันดีไม่ใช่หรือ” ในวาจาเจือแววเยาะหยันคนของทางการอยู่เต็มเปี่ยม
“หนนี้ไม่เฉพาะแต่ทางการลูกชายเปาห้าวสงประกาศว่าจ้างนักฆ่ามากมายเพื่อตามล่าเ้าหนำซ้ำมันยังประกาศไปทั่วว่าจะส่งเื่นี้ไปถึงเมืองหลวง” สีหน้าจงเทามีแวววิตกชั่วแวบทว่าคนเป็พี่ใหญ่ของกลุ่มโจรก็สังเกตเห็น
เื่ฆ่าเปาห้าวสงนั้นเขาเตรียมการมาหลายปีแล้วและเตรียมพร้อมเสมอกับการไล่ล่าของทางการ เพราะที่ผ่านมากลุ่มโจรเล็กๆของเขาก็ขึ้นชื่ออยู่ในหมายจับอันดับต้นๆ ทว่าคนที่เขาฆ่าล้วนสมควรตายไม่ว่าจะเป็เ้าหน้าที่ทางการที่เอารัดเอาเปรียบรีดนาทาเร้นชาวบ้านหรือพวกโจรร้ายปล้นฆ่าชิงทรัพย์ผู้อื่น
เปาห้าวสงนับว่ายังกินบุญเก่าได้เสพสุขอยู่บนโลกนานกว่าคนชั่วพวกนั้นด้วยซ้ำแม้กลุ่มโจรพยัคฆ์ครามเป็ที่ชื่นชมของผู้ถูกกดขี่ข่มเหง แต่กระนั้นการฆ่าผู้อื่นเพื่อผดุงความยุติธรรมตามอย่างพวกเขาคิดก็เป็เื่ผิดกฎหมายบ้านเมือง
“แล้วนางคนนั้นเล่าเ้าจะทำอย่างไร” จงเทาหมายถึงอนุภรรยาที่เป็หม้ายก่อนทันเข้าหอของเปาห้าวสง
“รอให้นางเลิกแว้ดๆเลิกมองข้าตาขวางเสียก่อน ข้าจึงจะปล่อยนางไป แต่ถ้าคุยกันดีๆไม่ได้ก็คงจัดการขั้นเด็ดขาด”
“เ้าคิดจะฆ่านางหรือ”เปาห้าวสงมีความแค้นส่วนตัวกับเพื่อนของเขาก็จริงอยู่แต่การเอาชีวิตสตรีอ่อนแอกว่านั้นก็มิใช่วิสัยของบุรุษพึงกระทำ
“หากนางยังไม่เลิกโวยวาย”
“แต่เ้าไม่เคยลงมือกับผู้หญิง”แม้อีกคนเป็หัวหน้า ทว่าก็มีอายุเท่ากัน การคบหาจึงเป็ดั่งเพื่อนตายมาแต่แรกเริ่มก่อตั้งกลุ่มโจรพยัคฆ์คราม
“นางอาจเป็คนแรกก็ได้”น้ำเสียงนั้นไม่จริงจังนัก
“ตอบข้ามาตามตรงเสียดีกว่าเ้าพานางมาด้วยเพราะเหตุใด หรือหนนี้คิดจะเรียกค่าไถ่”
ในตอนนั้นเมื่อเขาสบตานางที่อาจหาญฟาดไม้ใส่กลางหลังพี่น้องเขาความเดือดดาลก็ข้นคลั่ก หนำซ้ำฐานะนางยังเป็เมียน้อยของ เปาห้าวสง จึงชิงตัวนางมาด้วยเสียอย่างนั้นมาคิดดูแล้วการเพิ่มภาระด้วยคนหนึ่งคนระหว่างหลบหนีเกือบก่อให้เกิดปัญหากับคนหมู่มาก เ้าคนชั่วแซ่เปานั่นตายไปแล้วยังจะมีผู้ใดสนใจตามหาอนุที่ยังไม่แต่งเข้าบ้านอีกและเขาก็เพิ่งรู้ว่านางเป็เ้าสาวตัวปลอมเมื่อหนึ่งเค่อที่แล้วนี่เอง
“ข้าก็แค่นึกสนุกจับนางมาให้หนักม้าเท่านั้นเองเอาเถอะ...อย่าสนใจนางเลย นางคงอยู่กับพวกเราไม่นานนักหรอก” ชายหนุ่มคิดถึงเสียงโวยวายใหญ่โตขัดกับร่างเล็กบอบบางซึ่งทำเขาปวดหัวตุบๆเมื่อได้ยิน
“จะให้นางอยู่ในกระท่อมของเ้าหรือ”
ลองได้ถามเช่นนี้ผังเสียงหยี่ก็รู้แล้วละว่าจงหลิงกลับไปโวยวายและ ปั้นน้ำใส่ไฟให้พี่ชายฟังจนหมดแล้ว จงเทาเป็เพื่อนสนิทและเป็มือขวาของเขาทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาล้วนดีหมดยกเว้นความใจอ่อนและตามใจน้องสาวจนกลายเป็คนเอาแต่ใจตนอย่างร้ายเหลือ
“ให้นางนอนร่วมกระท่อมคืนนี้ข้าคงได้นอนละ ให้ใครสักคนพานางไปขังไว้ในเล้าไก่ก็แล้วกัน”
คำตอบของสหายทำให้จงเทาเบาใจกว่าครึ่งว่าผังเสียงหยี่ไม่มีความรู้สึกพิเศษให้ผู้หญิงที่ลักพามาด้วยน้องสาวเขาโวยวายด่าทอนางเสียใหญ่โต ทำให้เขาอยากจะทำความรู้จักกับนางมากขึ้นเสียดายที่เมื่อวานเขายังท้องเสียต่อเนื่องเพราะผลข้างเคียงจากการทดลองยาตัวใหม่ จึงไม่ได้ติดตามออกไปทำภารกิจพิเศษนี้ร่วมกันพี่น้องคนอื่นจะว่าไปก็น่าขันที่หมอของกลุ่มโจรกลับเจ็บป่วยก่อนงานสำคัญเสียเอง
เมื่อเสร็จธุระพูดคุยกับจงเทาแล้วผังเสียงหยี่ก็เดินกลับเข้ากระท่อม ประตูเปิดกว้างชั่วอึดใจ ก็มีของสิ่งหนึ่งถูกขว้างข้ามห้องมาเกือบโดนกลางแสกหน้าดีว่าเขาหลบทันเสียก่อน
“ข้ากำลังใจดีคิดจะปล่อยเ้าไปแส่หาเื่ทำข้าอารมณ์เสียนักก็อยู่ที่นี่ต่อเถอะ...เสี่ยวเส้า” สิ้นคำเรียกลูกน้องที่ยืนอยู่หน้ากระท่อมก็ปรี่เข้ามารับคำสั่งเร็วรี่
“พานางออกไป”
“จะพาข้าไปที่ไหน”อู่เจียวเฉินเริ่มเดินวนไปรอบห้องไม่ให้คนทั้งสองเข้ามาใกล้
“เ้าอยากไปจากกระท่อมข้านักไม่ใช่หรือ”
“แต่เ้ายังไม่บอกว่าจะพาข้าไปที่ไหน”
ผังเสียงหยี่พเยิดหน้ากับเสี่ยวเส้าเสี่ยวเส้าจึงสืบเท้าเขาหาหญิงสาวแล้วนางก็เริ่มโวยวายด่าทอแถมยังเงื้อมือทุบเขาไปหลายหน แม้เขาเป็โจรแต่พื้นเพก่อนหน้าก็ไม่ใช่คนกักขฬะและไม่เคยทำร้ายผู้หญิง มาก่อน เสี่ยวเส้าจึงได้แต่ถอยห่างจนพี่ใหญ่ร้อนรนทนไม่ไหวกระแทกเท้าก้าวอาดๆเข้ามาจัดการหญิงสาวเสียเอง
เ้าของร่างสูงใหญ่ราวปีศาจร้ายที่เคยแต่พานพบในฝันตรงเข้ามาดึงแขนนางแล้วกระชากตัวขึ้นพาดบ่าหนาอู่เจียวเฉินกรีดร้องพร้อมกับทุบทึ้งเขาเป็พัลวัน
เผียะ! เสียงฝ่ามือหนาฟาดกระทบยังก้นนาง หญิงสาวชุดแดงชะงักงันก่อนกรี๊ดสุดเสียง
“ไอ้โจรถ่อย! ไอ้ลูกเต่า!”
“ด่าคำเดิมอีกแล้วข้าเบื่อรู้หรือไม่ ขืนยังพูดมากะโไร้สาระหนวกหู ข้าจะทำมากกว่าตีก้นเ้า!”
ผังเสียงหยี่คำรามเสียหนักพร้อมเงื้อมือฟาดลงยังบั้นท้ายกลมกลึงและหยุ่นนิ่มของร่างเล็กอีกครั้งหญิงสาวเจ็บจนน้ำตาคลอ ความอดสูใจที่โดนหยามพลุ่งพล่าน แต่ก็ไม่กล้าก่นด่าอะไรเขาอีกจึงขืนตัวแข็งขณะเขาอุ้มพาดบ่าออกมา
เ้าปีศาจร้ายหน้าขนเดินโทงๆพานางออกมายังหน้ากระท่อม สายตาที่กลับบนลงล่างของนางกวาดมองรอบบริเวณนางพบว่าที่แห่งนี้มีกระท่อมปลูกสร้างอยู่หลายหลังผู้คนมองมายังนางที่ห้อยหัวลงล้วนแต่เป็ผู้ชายนางถูกเ้าหัวหน้ากลุ่มโจรแบกร่างมาจนถึงสิ่งที่น่าจะเรียกว่าเล้าไก่ แล้วเขาก็ทิ้งนางลงบนพื้นไม่สนว่ากระดูกกระเดี้ยวนางจะหักหรือไม่
อู่เจียวเฉินเจ็บจนน้ำตาเล็ดแต่ก็ไม่อ้อยอิ่งให้ใครสมเพชนางลุกขึ้นแล้วตรงดิ่งจะเข้าไปข่วนหน้าเขาสักทีสองทีเพื่อระบายอารมณ์ต่อให้เป็เสืออยู่ตรงหน้า นางก็ไม่กลัวแล้วทว่าด้วยความตัวเล็กกว่าจึงถูกมือใหญ่ของอีกฝ่ายผลักไหล่เสียจนเซถอยหลัง
“ถ้าทำตัวดีๆไม่รนหาเื่เจ็บตัว ข้าจะพิจารณาว่าควรเก็บเ้าไว้ต่อหรือไม่ อย่าแม้แต่จะคิดหนีเพราะข้ามันคนประเภทพูดดีด้วย ข้าจะดีด้วย หากไม่เชื่อฟัง เ้าจะถูกลงโทษ”
หางตาคนฟังกระตุกริกๆ
“ข้าไม่ใช่นักโทษของเ้า!” นางตะเบ็งเสียงใส่หน้าเขา
“ถึงไม่ใช่ก็ใกล้เคียง”ผังเสียงหยี่ไหวไหล่ เ้าของร่างเล็กหมั่นไส้แทบจะกระโจนใส่แต่สุดท้ายก็ละเลิกความคิดนั้นเสีย เพราะนางเหนื่อยเหลือเกินหญิงสาวนั่งแหมะลงบนพื้นดิน ไม่สนใจว่ามันจะทำให้เสื้อผ้านางสกปรกเพิ่มหรือไม่หลายวันมานี้มีเื่ราวต่างๆ เกิดขึ้นกับนางมากมาย ถูกจับตัวส่งมาเป็เ้าสาวให้คนแก่อายุคราวปู่ต้องแยกจากน้องชายฝาแฝดที่เติบโตมาด้วยกัน ผ่านความเป็ความตายในการปล้นฆ่า นางจะต้องมีชีวิตรอดกลับไปพบหน้าน้องชายให้จงได้
“หากยังมีศักดิ์ศรีอยู่บ้างก็รักษาคำพูดของเ้าด้วยเื่ที่จะปล่อยข้าไป”นางเงยหน้าถลึงตาใส่เขาขณะพูด
“เฮอะ...พูดง่ายอย่างนี้ก็ดีข้าก็นึกว่าจับวัวจับม้ามาถึงได้เข้าใจอะไรยากเย็นนัก”
“เ้า!” อู่เจียวเฉินกัดฟันกรอด
“ฤทธิ์มากขนาดนี้ทำอย่างไรถึงถูกจับมาเป็เ้าสาวตัวปลอมได้ ข้าละอยากรู้จริงๆ”ชายหนุ่มส่ายหน้าอย่างระอา ก่อนหันกายจากไป
เสี่ยวเส้าออกคำสั่งให้หญิงสาวเข้าไปในเล้าไก่หะแรกนางไม่ยอม แต่เมื่อเขาทำทีจะเรียกคนเป็ลูกพี่อีกหนนางจึงยอมก้มหัวมุดเข้าไปนั่งข้างในแต่โดยดี
3K
