เสียงตะหลิวเคาะกับกระทะดังโป๊กเป๊กอยู่พักใหญ่ ในที่สุดอาหารเช้าหน้าตาฝรั่งอย่างแซนด์วิชแฮมกับชีสเยิ้ม ๆ พร้อมไข่ดาวที่ขอบกรอบจนเกือบไหม้และไข่แดงแบบสุกสุด ๆ ก็ถูกจัดวางลงบนจานสามใบอย่างสวยงามในสายตาของเขา วินในร่างแม่พิมพ์ใช้ผ้ากันเปื้อนเช็ดเหงื่อที่ซึมตามไรผมเบา ๆ พลางเป่าปากด้วยความโล่งอก
"โอเค... หวังว่าคงใช้ได้นะ นึกว่าจะไม่รอดซะแล้ว"
"อืม... หอมจังเลยครับพิมพ์ วันนี้ทำอะไรกินเอ่ย?"
เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังมาจากข้างหลังทำเอาวินสะดุ้งโหยง พ่อธรรศเดินเข้ามาในครัวด้วยชุดลำลองสบาย ๆ ใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส สายตาที่มองมายัง 'ภรรยา' นั้นหวานซึ้งเชื่อมเพราะมาจากความสัมพันธ์จากเมื่อคืนจนวินหน้าแดงแปร๊ดและขยับขาถอยหนีโดยอัตโนมัติ
"ซะ... แซนด์วิชกับไข่ดาวค่ะพี่ธรรศ ทานตอนร้อน ๆ เลยนะคะ จะได้อร่อย"
วินดัดเสียงพูดท้ายประโยคให้ละมุนที่สุด
"น่าทานมากครับ"
พ่อธรรศไม่พูดเปล่า แอบเดินเข้ามาโอบเอวของวินจากทางด้านหลังแล้วก้มลงหอมแก้มฟอดใหญ่
"เมื่อคืนคุณสุดยอดมากเลยนะพิมพ์ ผมมีความสุขที่สุดเลย"
เฮือก!
วินตัวแข็งทื่อราวกับหิน ลำคอแห้งผาก ได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ พูดกับตัวเองในใจว่า
‘กูอายชะมัดเลย!’
"อรุณสวัสดิ์ครับแม่..."
เสียงเนือย ๆ ของมิกซ์ดังขึ้นพร้อมกับร่างของเพื่อนสนิทที่เดินสวมชุดนักเรียนเข้ามาในห้องครัว มิกซ์หย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้พลางหาวหวอดใหญ่ ก่อนจะชะงักไปเมื่อเห็นแม่ของตัวเองกำลังยืนแก้มแดงแจ๋อยู่ข้าง ๆ พ่อ
"เป็อะไรอ่ะแม่ หน้าแดงเชียว ไม่สบายป่ะเนี่ย?"
มิกซ์ถามพลางหรี่ตามองด้วยความสงสัย
"เปล่า ๆ จ้ะมิกซ์! น่าจะเป็เพราะไอร้อนจากกะทะน่ะ กินข้าวเถอะลูก เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ"
วินรีบตัดบทพลางใช้มือเลื่อนจานแซนด์วิชไปวางตรงหน้าเพื่อนสนิท
มิกซ์หยิบแซนด์วิชขึ้นมากัดคำโต เคี้ยว ๆ อยู่สองสามทีดวงตาก็เบิกกว้างขึ้น
"โห... แม่! วันนี้แม่ทำแซนด์วิชสูตรใหม่ ผมว่าอร่อยมากเลยครับ ชีสเยิ้มสะใจขอบขนมปังกรอบมาก ปกติแม่ชอบทำแบบสุขภาพเน้นผักเยอะ ๆ ผมไม่ค่อยชอบเท่าไร แต่วันนี้ผมชอบมากเลยครับ"
"อ๋อ... แม่แค่อยากลองเปลี่ยนสูตรดู ชอบก็กินเยอะ ๆ เลยนะ"
วินยิ้มหวานในร่างแม่พิมพ์ พลางเอื้อมมือไปลูบหัวมิกซ์ด้วยความเอ็นดูตามสัญชาตญาณเพื่อนซี้
มิกซ์ขมวดคิ้ว พลางมองมือของแม่ที่กำลังลูบหัวตัวเอง ด้วยความรู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก แถมสำเนียงคำพูดคำจาของแม่วันนี้ดูเปลี่ยนไปคล้าย ๆ เหมือนคุยกับเพื่อนสนิท แถมยังตักอาหารให้เขาและพ่ออย่างเอาอกเอาใจเป็พิเศษจนผิดหูผิดตา
"วันนี้แม่ดู... แปลก ๆ ป่ะพ่อ?"
มิกซ์หันไปกระซิบถามพ่อธรรศ
พ่อธรรศหัวเราะร่วนพลางส่งสายตากรุ้มกริ่มไปให้วินที่ยืนล้างกระทะอยู่
"ไม่แปลกหรอกมิกซ์... แม่เขาแค่เอาใจเก่งขึ้นน่ะ กิน ๆ ไปเถอะลูก"
วินที่แอบได้ยินถึงกับเสียวสันหลังวาบ ได้แต่ก้มหน้าก้มตาล้างกระทะต่อไป พลางคิดในใจว่า วันแรกของการเป็แม่บ้าน... มันช่างเต็มไปด้วยเื่ตื่นเต้นจริง ๆ !
(จบบทที่ 9)
1K
