มนุษย์เราเมื่อเผชิญกับวิกฤตคับขันมักจะะเิศักยภาพอันไร้ขีดจำกัดออกมา แม้แต่อันหลินก็ไม่เว้น
เมื่อเขาััได้ว่า มีพลังที่น่ากลัวอย่างยิ่งกำลังก่อตัวขึ้นด้านหลังในที่สุดเขาก็ะเิพลังออกมา!
“สาวน้อยนักเวทย์ ไว้ชีวิตข้าเถอะ! ข้าแค่ผ่านมาซื้อซีอิ๊ว[1]เท่านั้น!”
อันหลินคนเมื่อก่อนปล่อยความดังเสียงได้แค่ 120 กว่าเดซิเบล ทว่าตอนนี้เขารู้สึกถึงภัยคุกคามของความตายจึงปล่อยเสียงดังเกิน 200 เดซิเบลออกมา!
หากนี่ไม่ใช่การะเิพลังจะเรียกอะไร!
หญิงสาวข้างหลังได้ยินเสียงก็โพล่งขึ้นมาว่า ‘เอ๊ะ’พลังที่ก่อตัวบนคทาเริ่มสลายไป
“ได้...ได้ผลเหรอ”
อันหลินััได้ว่าแรงกดดันด้านหลังว่างเปล่าบอลแสงที่พันธนาการตัวเองก็หายไปด้วย ก็อดอุทานด้วยความใไม่ได้
ไม่นานเขาก็รู้สึกได้ว่ามีคนกำลังจิ้มที่หลังเขาเบาๆ
เมื่อเขาหันกลับไป ก็พบหญิงสาวที่มีใบหน้างดงามอย่างยิ่งเหาะมายืนตรงหน้าเขาแล้ว กำลังประเมินเขาอย่างสงสัย
“เ้าเป็ใครกันแน่ ถึงได้รู้ว่าข้าคือสาวน้อยนักเวทย์”หญิงสาวนั่งอยู่บนคทาขนนก เอียงหน้าเล็กน้อยดวงตาสีม่วงคู่งามกำลังกะพริบใส่อันหลิน เห็นได้ชัดว่าสงสัยเป็อย่างยิ่ง
“ข้าชื่ออันหลิน ข้ามาจากโลกมนุษย์ เคยเห็นตัวละครหนึ่งในเกมแต่งตัวคล้ายเ้ามากถึงได้ะโออกมาด้วยความร้อนใจ” อันหลินตอบตามความจริง
“โลกมนุษย์!” ดวงตาของหญิงสาวผมชมพูเปล่งประกายชี้หน้าอันหลินแล้วพูดว่า “ข้านึกออกแล้ว เ้าคืออันหลินเด็กเส้นที่เส้นใหญ่ที่สุดของสำนักเรา!”
อันหลินเกาหัวหัวเราะแหะๆมองออกว่าเขามีชื่อเสียงในสำนักมากจริงๆ แม้แต่สาวน้อยนักเวทย์ก็รู้จักฉายาของเขา!
แม้ฉายานี้ฟังดูแล้ว จะทำให้เขาเกิดความรู้สึกอยากร้องไห้ก็ตาม...
หญิงสาวะโลงจากคทาเดินมายืนตรงหน้าอันหลิน พูดยิ้มๆ ว่า “เ้าเล่นลีกออฟเลเจนด์เป็เหมือนกันใช่ไหม”
อันหลินพยักหน้า สมัยเรียนเขามักจะเล่นเกมกับเพื่อนบ่อยๆ ได้ระดับเพชรจากการแข่งขันจัดอันดับของซีซั่นที่แล้วก็นับว่าเป็มือฉมังในเกมนั้นอยู่
“เย้ ดีจังเลย!”
หญิงสาวดีใจอย่างเห็นได้ชัด จากนั้นนางก็ล้วงมือถือเครื่องหนึ่งออกมายื่นให้อันหลิน...
อันหลินมองมือถือสีชมพูในมือ ยืนนิ่งอยู่กับที่
“ใช้มือถือไม่เป็หรือ” หญิงสาวเห็นอันหลินทำหน้ามึนงงจึงเอ่ยปากถาม
“ใช้... ใช้เป็” อันหลินได้สติกลับมาเริ่มเปิดมือถืออย่างคล่องแคล่ว
ผู้บำเพ็ญเซียนคนหนึ่งยื่นมือถือมาให้ตัวเองเครื่องหนึ่ง...
ช่างเป็ภาพที่ถามว่าพิลึกแค่ไหนก็คงตอบว่าพิลึกเป็ที่สุด!
อันหลินพูดอย่างงงงวยว่า“จะว่าไป เ้าให้มือถือเครื่องนี้กับข้าทำไม”
หญิงสาวล้วงมือถือสีชมพูอีกเครื่องออกมา พูดอย่างตื่นเต้นว่า “เรามาเล่นโหมด SOLO[2] ของลีกออฟเลเจนด์กัน หากเ้าชนะ ข้าจะปล่อยเ้าไป!”
อันหลิน “…”
ในใจของอันหลินฮึกเหิม ทว่าใบหน้าอันหลินกลับมึนงง!
คนคนนี้เป็นักพรตจริงหรือ คงไม่ใช่สาวน้อยโอตาคุ[3]ที่ข้ามมิติมาจากโลกมนุษย์หรอกนะ
อีกอย่าง ใช้มือถือเล่นเกมลีกออฟเลเจนด์มีกี่ความหมายกัน
แน่ใจนะว่าเป็ลีกออฟเลเจนด์ แต่ไม่ใช่ลีคออฟคิงอะไรนั่น! ยิ่งไปกว่านั้น แดนบำเพ็ญเซียนเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตได้ด้วยหรือไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!
อันหลินมีคำพูดผรุสวาทมากมายที่อยากจะพ่นออกมาแต่อำนาจของสาวน้อยนักเวทย์ค้ำคอ เขาจึงทำได้แค่อดทนอดกลั้นกดไอคอนของเกมลีกออฟเลเจนด์ในมือถือเงียบๆ...
เป็ไปตามคาด หลังเข้าสู่เกม มันเป็หน้าจอของเกมลีคออฟคิง
ตัวละครของเขามีชื่อว่า‘แอปเปิ้ลน้อยผู้น่ารัก’
หลังล็อกอินเข้าสู่ระบบเกมแล้ว ก็มีหน้าต่างเด้งขึ้นมาบนอินเตอร์เฟสของเขา
‘แอปเปิ้ลน้อยผู้งดงาม’ ได้รับคำเชิญให้เข้าร่วมโหมดSOLO
ข้อความนี้มาจากหญิงสาวคนนั้น มือถือนี่เชื่อมอินเตอร์เน็ตได้จริงๆ ด้วย!
อันหลินใไม่น้อย เขากดปุ่ม ‘ตอบรับ’ เข้าสู่อินเตอร์เฟสของการเลือกฮีโร่
หลังเข้าสู่อินเตอร์เฟสเลือกฮีโร่ เขาก็อึ้งไป
คุณพระอินเตอร์เฟสของลีคออฟคิง แต่ทำไมฮีโร่ข้างในถึงได้เป็ตัวละครของลีกออฟเลเจนด์หมดเลยล่ะ!
ขณะนั้นเอง หญิงสาวผมชมพูก็ขยับเข้ามาพิงตัวอันหลิน พูดเสียงน่าฟังว่า “การสื่อสัญญาณของค่ายกลในมือถือสองเครื่องนี้ มีระยะทางที่จำกัด มาเรามาชิดกัน สัญญาณจะได้ดีหน่อย”
อันหลิน “…”
ที่แท้ก็เป็มือถือที่ผ่านการดัดแปลงนี่เอง อีกอย่างแม้แต่เกมก็ผ่านการดัดแปลงมาเช่นกัน!
ความสามารถของนางเกินกว่าที่เราจินตนาการไว้เยอะ เราควรจะชมนางว่าเป็ ‘อัจฉริยะ’ หรือเปล่า
อันหลินเลือกฮีโร่ที่ชื่อจอมเวทย์แม่มด ตอนแรกเขาอยากเลือกริเว่นนั่นเป็ฮีโร่ที่เขาถนัดมากที่สุด แต่กดสกิลสลับกับการโจมตีปกติ[4]ด้วยความเร็วแสงในเวอร์ชั่นมือถือเขาทำไม่เป็จริงๆ...
หลังทั้งคู่เลือกฮีโร่แล้ว การแข่งขันโหมด SOLO ที่ตัดสินชะตาชีวิตของอันหลินก็เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ทั้งสองคนนั่งอยู่บนหินก้อนเดียวกันต่างก็จดจ้องหน้าจอมือถือด้วยความตึงเครียด นิ้วมือเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว
หญิงสาวคนนั้นเลือกลักซ์แถมยังใช้สกิน[5]ของสาวน้อยนักเวทย์อีกด้วยดูท่านางจะชื่นชอบรูปลักษณ์ของตัวละครนี้มากจริงๆ
อันหลินคิดในใจว่าหากทั้งคู่ใช้คอมพิวเตอร์แข่งขันโหมด SOLO ครั้งนี้ล่ะก็ หญิงสาวเลือกลักซ์ เขาเลือกแม่มด แบบนั้นต่อให้หญิงสาวจะอยู่ในระดับมาสเตอร์เขาก็มีความมั่นใจว่าจะจัดการนางได้ นี่มันข้อได้เปรียบของฮีโร่ชัดๆ!
ทว่าลีกออฟเลเจนด์เวอร์ชั่นมือถือในตอนนี้... กลับทำให้อันหลินไม่กล้าปักธง[6]ตามใจชอบแล้ว
โชคดีที่สกิลในเกมไม่มีการเปลี่ยนแปลง ยังคงเป็ Summoner skill[7]สองชนิดเหมือนเดิม บวกกับสกิลฮีโร่สี่ชนิด เพียงแค่เปลี่ยนเป็การควบคุมด้วยมือ
กติกา SOLO ของหญิงสาวคือ ‘ใครทำลายคริสตัลของอีกฝ่ายได้ก่อนคนนั้นเป็ฝ่ายชนะ’
กติกานี้เป็ตัวกำหนดชะตาของการแข่งขันครั้งนี้ เป็ศึกผลาญพลังอันยาวนานแต่อันหลินยังคงไม่ลืมข้อได้เปรียบที่เคยสั่งสมมา
อันหลินควบคุมอยู่สองนาทีก็เริ่มถนัดมือขึ้นมาแล้ว
อันที่จริงมันไม่ค่อยต่างกับการบังคับของลีคออฟคิงมากนัก
หลังเลื่อนเป็ขั้นสองเขาตั้งใจว่าจะใช้มานา[8]ของจอมเวทย์แม่มดสักตั้ง
หญิงสาวคนนั้นขว้างสกิลE ของสตรีแห่งแสงได้เบี้ยวมาก เอกฐานแห่งแสงะเิข้างหลังจอมเวทย์แม่มดโจมตีไม่โดน
จากนั้นสตรีแห่งแสงก็ถูกจอมเวทย์แม่มดใช้สกิลQ กับ W โจมตีต่อเนื่องปริมาณเืลดไปหนึ่งในสาม
อันหลินบังคับให้จอมเวทย์แม่มดขยับไปข้างหลังอย่างพออกพอใจระหว่างที่บังคับถูกสตรีแห่งแสงโจมตีปกติเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
ครั้งนี้ได้เปรียบแล้วเขายิ้มบางๆ จากนั้นมองไปที่ปริมาณเืของตัวเอง ลดลงแค่สองในสามเท่านั้น
เอ๊ะสองในสามงั้นเหรอ
อันหลิน“…”
เดี๋ยวนะเรามองผิดไปหรือเปล่า ทำไมเราเหลือปริมาณเืแค่สองในสามล่ะ!
อันหลินกะพริบตาปริบๆ อึ้งไปเล็กน้อย
ขณะนั้นเองเขาไม่ทันระวังถูกสตรีแห่งแสง Auto attack ไปอีกที จากนั้นปริมาณเืก็กลายเป็หนึ่งในสาม...
ข้อสันนิษฐานอันน่ากลัวผุดขึ้นในใจอันหลิน นิ้วมือของเขากดเปิดข้อมูลค่าสถานะของสตรีแห่งแสงอย่างสั่นเทาจ้องมองที่ค่าสถานะด้วยสีหน้าตึงเครียด
‘ค่าสถานะเมื่อออก Doran's Ringมีข้อมูลดังนี้’
‘พลังโจมตี 65+150’
‘พลังเวทย์ 25+150’
อันหลินกดปิดหน้าต่างค่าสถานะเงียบๆมองหญิงสาวที่กำลังจดจ่ออยู่กับเกมอย่างตื่นเต้นข้างๆ ด้วยดวงตาที่ชื้นแฉะ
ในขณะนั้นเองจอมเวทย์แม่มดของเขาก็ถูกการโจมตีปกติของเลอบลังโจมตีไปทีหนึ่ง
“First blood!”[9]
เสียงของระบบช่างดังกังวานปานฉะนี้
“เย้!” หญิงสาวชูมือด้วยความดีใจร้องะโอย่างลิงโลด
จากนั้น นางก็สังเกตเห็นสายตาของอันหลิน จึงหันหน้ามามอง “เอ๊ะ เ้ามองข้าทำไม แม้ข้าจะรูปโฉมงดงามแต่ขอให้เ้าช่วยตั้งใจเล่นเกมนี้หน่อย ใจลอยไม่ดีนะสิ่งที่ข้า้าคือการต่อสู้ที่เท่าเทียม!”
การต่อสู้ที่เท่าเทียมงั้นเหรอ
ริมฝีปากของอันหลินสั่นระริกสุดท้ายก็รวบรวมความกล้าแล้วพูดว่า “ข้ามีคำถามทำไมสตรีแห่งแสงของเ้าถึงได้มีคุณสมบัติพิเศษเพิ่มมา...”
“อ้อ เ้าหมายถึงอันนั้นเหรอ” หญิงสาวยิ้มกริ่มอธิบายว่า “ข้าชอบตัวละครสตรีแห่งแสงมาก ข้าก็เลยติดตั้งสกิล‘การอวยพรแห่งเทพ’ ให้กับนางไงล่ะ!”
สำหรับคำตอบที่ไร้สาระแบบนี้อันหลินทำได้แค่พยักหน้าอย่างจนใจ จากนั้นจดจ่อกับเกมอีกครั้ง
เขาเข้าใจความหมายของประโยคนั้นแล้วความหมายของหญิงสาวคนนั้นคือ
‘ข้าจะโกง เ้ายุ่งอะไรด้วย’
[1] ซื้อซีอิ๊ว ศัพท์ในโลกอินเตอร์เน็ต หมายถึง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์
[2] SOLO คือ การเล่นเกมที่ผู้เล่นเล่นแบบเดี่ยว
[3] โอตาคุ เป็คำที่ใช้เรียกผู้ที่มีความคลั่งไคล้กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งเช่นโอตาคุอนิเมะ มังงะ หรือโอตาคุเกมเมอร์ เป็ต้น
[4] การโจมตีปกติ หรือ Auto attack คือการโจมตีทั่วไปของตัวละคร
[5] สกิน คือลักษณะปรากฏอีกรูปแบบหนึ่งของฮีโร่ บางสกินมีการเพิ่มลูกเล่นหรือลักษณะพิเศษอื่นเพิ่มเติมเช่น เอฟเฟกต์ เสียง
[6] ปักธง (立flag) เป็คำศัพท์ในอินเตอร์เน็ต แปลว่า ตั้งเป้าหมาย
[7] Summoner skillเป็เหมือนสกิลพิเศษที่ผู้เล่นสามารถเลือกใช้งานได้2 สกิล จากทั้งหมด 7 ชนิด
[8] มานา หรือ Mana คือพลังเวทมนตร์
[9] First Blood คือ การสังหารฮีโร่ตัวแรกของเกม เสียงจะดังขึ้นเมื่อสังหารตัวละครในเกมเป็ครั้งแรก