ทุกสายตาจ้องมองมายังหญิงสาวคนหนึ่ง...
เรียวขาระหงเดินผ่านฝูงชนพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ไฟหน้าลูกโตพุ่งทะยานออกมาเรียกความสนใจมากกว่าใบหน้าหวานสวย บั้นท้ายอวบอ้วนรัดแน่นนวยนาดยั่วยวนสายตาชายหื่น ณ สถานนีขนส่ง ดวงตากลมโตมองหารถแท็กซี่เพื่อไปยังหมู่บ้าน โดยที่มีไอ้พวกลุงแก่หัวงูมากมายร้องเรียกเป็ขบวน
“ไปหมู่บ้านนี้มั้ยคะคุณลุง”
“ไปสิหนู ขึ้นรถลุงมาได้เลย”
“ขอบคุณค่ะ”
แพรไหมฉีกยิ้ม...
เมื่อหญิงสาวยื่นโทรศัพท์ให้ลุงแท็กซี่ดู ไอ้แก่หัวหงอกก็ยกกระเป๋าใบใหญ่ขึ้นหลังรถทันที เธอไม่ได้เข้าเมืองกรุงมาหลายสิบปี และไม่ชอบแสงสีเสียงในเมืองใหญ่เท่าไหร่นัก แต่สาเหตุที่ต้องเดินทางมาก็คงเป็เพราะคำข้อร้องของน้องสาวที่กำลังต้องครรภ์
ฝ้ายขอให้พี่สาวช่วยมาอยู่เป็เพื่อน เนื่องจากสามีของเธอชอบทำงานดึกดื่นจนไม่มีเวลาให้
เมื่อเห็นน้องสาวขอร้องเช่นนั้น...
มีหรือที่พี่สาวอกสะบึมจะปฏิเสธ เพราะเธอเองก็อยากเจอหน้าน้องเขยและสั่งสอนให้ช่วยดูแลภรรยาใจจะขาด ั้แ่ที่ภพกลับบ้านไปเยี่ยมพ่อตาแม่ยายวันนั้น ทั้งสองก็ไม่ได้เชื่อมสายสัมพันธ์ด้วยกันอีกเลย ย่ิงคิด...ร่องสวาทก็ชื้นแฉะจนแทบจะทนรอไม่ไหว!
เวลาต่อมา...
“ขอบคุณนะคะคุณลุง”
“ไม่เป็ไรจ๊ะหนู”
ร่างระหงเดินลงมาจากรถแท็กซี่...
เธอจ้องมองบ้านหลังหนึ่งด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ เพียงแค่กดออดไม่ทันไร น้องสาวที่ตั้งครรภ์ท้องใหญ่ก็ออกมาต้อนรับด้วยความรวดเร็ว สองพี่น้องสวมกอดทักทายกันด้วยความคิดถึง ยกเว้นเสียแต่ชายหนุ่มที่ยืนรออยู่หน้าประตูบ้านไกลๆ
น้องเขยและพี่สะใภ้จ้องมองกันด้วยความรู้สึกมากมาย แม้ว่าดวงตาของภพจะเต็มไปด้วยความกังวล แต่ดวงตาของแพรไหมกลับเต็มไปด้วยความสุขสมและความตื่นเต้นเร้าใจอย่างบอกไม่ถูก!
“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะภพ”
“สวัสดีครับ”
“ไม่ต้องไหว้ก็ได้….คนกันเอง”
น้ำเสียงหวานแหบพร่าทำให้ชายหนุ่มรีบคว้ากระเป๋ามาจากมือเพื่อเอาขึ้นไปยังห้อง ภพปล่อยให้สองพี่น้องได้พูดคุยกันตามลำพัง ความหลังแอนแสนวาบหวิวยังคอยหลอกหลอนอยู่ตลอดเวลา ใบหน้าพี่สะใภ้บ้านนายังคงสวยหวานเหมือนเดิม
แม้ภายนอกเธอจะดูเป็หญิงสาวจิตใจดี...
แต่ภายในภพก็รู้ดีว่าเธอไม่ต่างจากสตรีติดสัตว์ ท่วงท่าและลีลาที่พี่สะใภ้เคยร่อนรักบนตัวมันช่ำชองจมกองน้ำกามแค่ไหน แม้เวลาจะผ่านมานานหลายปี แต่ความผิดบาปที่ได้รวมประเวณีกับพี่สะใภ้ก็ทำให้ชายหนุ่มคาแคลงใจมาตลอด...
11K
