น้ำหวานเป็สาวมหาลัยเอกชนชื่อดัง เธอเรียนอยู่ชั้นปีที่ 3 คณะมนุษยศาสตร์ ด้วยความที่มีรูปร่างที่อวบอิ่ม และใบหน้าจิ้มลิ้มสวยหวาน จึงทำให้เป็ที่จับจ้องจากเหล่าหนุ่มๆ แต่เนื่องด้วยน้ำหวานเป็คนไม่เชื่อในเื่ความรัก เธอจึงมักจะวันไนท์แสตนด์กับหนุ่มๆ พวกนั้นเสมอ
ต่อให้จะหล่อหรือรวยแค่ไหน น้ำหวานก็ไม่เคยสนใจที่จะผูกมัดกับใครอยู่แล้ว
“ค่ะแม่”
น้ำหวานรับโทรศัพท์จากมารดา
“เดือนหน้าหนูว่างหรือเปล่าหวาน”
“ก็...ว่างนะคะ แม่มีอะไรหรอ”
“แม่จะชวนหนูมางานเลี้ยงของคุณลุงเขาน่ะ มานะ ถือว่าแม่ขอล่ะ”
“ไว้...หนูจะคิดดูอีกทีนะคะ”
หญิงสาวตัดสาย ก่อนจะเดินนวยนาดด้วยชุดนักศึกษารัดติ้วขึ้นไปเรียนที่ห้อง เหตุผลที่เธอไม่เชื่อเื่ความรัก ก็คงเป็เพราะว่าพ่อและแม่ของเธอหย่าร้างกันมาั้แ่ยังเด็ก หลังจากนั้นไม่นาน คุณพ่อก็มีครอบครัวใหม่ ส่วนคุณแม่ก็แต่งงานมาแล้วถึงสามหน จนในที่สุดก็มาหยุดที่หนุ่มเ้าของสวนผลไม้ร้อยไร่ ั้แ่ที่คุณแม่แต่งงานกับผู้ชายที่ชื่อพจน์ น้ำหวานก็รู้สึกไม่ถูกจริตกับพ่อเลี้ยงคนใหม่ของตัวเองทันที
ชายร่างสูง ผิวแทนเข้ม หนวดเคราเต็มริมฝีปาก มักจะมองลูกเลี้ยงด้วยสายตาแปลกๆ
นั่นคงเป็เหตุผลที่น้ำหวานไม่ชอบขี้หน้าของพจน์
แม้ว่าชายวัยกลางคนผู้นั้นจะพูดจาด้วยความอบอุ่นกับเธอทุกครั้ง แต่เมื่อไหร่ที่อยู่ใกล้กัน มือหนาหยาบซากร้านก็มักจะเอื้อมมาััเธอให้ได้ระคายเคืองอยู่เสมอ...
697
