ในเช้าที่อากาศแจ่มใสเจียวซิ่นยืนรับลมที่ศาลากลางสวนปราณตอนนี้ที่หน้าบ้านได้มีการขนผักขึ้นเกวียนไปขายให้กับจวนนายอำเภอไป๋เพิ่มเพราะที่จวนจะมีงานเลี้ยงฉลองบุตรชายของท่านนายอำเภอมีอายุครบสามเดือนแล้วซึ่งทางบ้านจางได้เตรียมของขวัญให้คุณชายไป๋ แล้วนั้นคือผลน้ำนมปราณที่เติบโตในมิติของนางผลน้ำนมนี้ย่อมหาไม่ได้โดยง่ายเพราะผลน้ำนมที่เติบโตในมิติปราณ์ของนางนั้นจะอุดมด้วยปราณ์และมีรสชาติที่ยอดเยี่ยมมากกว่าผลไม้ทั่วไปซึ่งหากคนทั่วไปรู้ถึงการมีอยู่ของผลน้ำนมปราณไม่ว่าที่ใดอาจมีการต่อสู้แย่งชิง ที่เป็เช่นนี้เนื่องเพราะผลไม้ปราณนั้นหายากหากขึ้นชื่อว่าเป็ผลไม้ปราณไม่ว่าจะเป็ผลไม้ชนิดใดล้วนมีค่าทั้งสิ้นทั้งนี้ต่อให้มีปราณแฝงเพียงเล็กน้อย อย่างผักและผลไม้ที่คนในบ้านจางใช้ในการประกอบอาหารและของว่างกินเล่นของเด็กๆในบ้านก็ล้วนเป็ของมีค่าที่ผู้ฝึกตน้ามีไว้ในทั้งสิ้นดังนั้นบ้านจางจึงยังไม่พร้อมที่นำออกไปวางขายในตลาดเพราะห่วงเื่ความปลอดภัยของคนในบ้านเพราะในตอนนี้คนในบ้านยังไม่แข็งแกร่งพอที่จะเอาตัวรอดจากอำนาจของสำนักใหญ่ต่างๆที่คอยฉกชิงของวิเศษจากผู้ที่อ่อนแอกว่าอยู่เสมอและนี้ก็เป็อีกเหตุผลที่ทำให้ท่านพ่อคอยเตือนทุกคนเกี่ยวกับการระวังตนของคนในครอบครัวว่าด้วยการอย่าทำตัวโดดเด่นเพราะตอนนี้ตระกูลจางยังไม่สามารถรับมือกับอำนาจจากฝ่ายต่างๆได้อย่างที่สองอย่าได้กล่าวถึงผลไม้หรือผักปราณที่บ้านจางได้ให้กับคนที่ไม่ใช่คนในครอบครัวและประการสุดท้ายและสำคัญที่สุดคือห้ามกล่าวบอกใครเื่ที่เจียวซิ่นสามารถปรุงโอสถได้แก่ผู้ใดเด็ดขาดคนไม่ผิด ผิดที่หยกโดยแท้จริง ยิ่งคิดยิ่งปวดหัวก้าวแต่ละก้าวของตระกูลจางต่อไปนี้อันตรายจริงๆ
"ซิ่นเออร์ "ลู่ซิ่นเรียกบุตรสาวที่นั่งเหม่อมองสระบัวอยู่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน"ท่านพ่อ"
เจียวซิ่นลุกขึ้นทำความเคารพบิดาตามธรรมเนียม
"ตามสบายเถอะ"ลู่ซิ่นกล่าวแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามกับเจียวซิ่น
"เย็นนี้พ่อจะนำของขวัญไปให้คุณชายน้อยตระกูลไป๋ที่จวนท่านนายอำเภอนี้จะเป็ก้าวแรกที่เราเริ่มเปิดตัวผลไม้ปราณจากสวนของเราหลังจากเปิดตัวแล้วคงมีคนสนใจตระกูลเรา.เ้าและน้องๆไม่ควรไปที่ใดตามอำเภอใจเข้าใจที่พ่อพูดหรือไม่" ลู่ซิ่นกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความห่วงใยในความปลอดภัยของคนในครอบครัว"ลูกเข้าใจเ้าค่ะ แต่หลังจากนี้เราควรระวังพื้นที่รอบสวนให้มากนะเ้าคะข้าคิดว่าคงมีคนประสงค์มาเยี่ยมชมสวนของเราอีกมากอย่างไรลูกว่าจะวางกับดักอาคมรอบเขตรั้วของสวนและตัวบ้านดีหรือไม่เ้าคะ"เจียวซิ่นถามความเห็นของบิดาเอ๊ะหรือนางควรจะนำพืชปราณประเภทดักจับสิ่งมีชีวิตมาปลูกรอบรั้วบ้านและสวนของนางดี
"เ้าจะทำสิ่งใดล้วนทำได้ทั้งนั้นพ่อตามใจเ้าขอแค่สิ่งนั้นไม่ทำอันตรายต่อเ้าเองและคนในครอบครัวก็พอแล้วพออนุญาตเ้าทุกอย่างที่เ้าจะทำเข้าใจรึไม่ซิ่นเออร์ทุกคนในครอบครัวคือชีวิตของพ่อพ่อไม่้าให้เกิดสิ่งใดขึ้นกับเ้าและพี่น้องและย่าของเ้า"ลู่ซิ่นกล่าวพร้อมยกมือมาวางบนหัวของเจียวซิ่นเมื่อพูดคุยกันจนถึงเวลาที่สมควรลู่ซิ่นและลู่ฉีจึงขึ้นรถม้าเพื่อไปงานที่จวนนาอำเภอเจียวซิ่นยืนส่งรถม้าจนลับสายตาแล้วจึงเริ่มการวางเขตอาคมในบริเวณรั้วบ้านและสวนในคืนนั้นทันที
ในยามเช้ามาเยือน
บ้านตระกูลจางตื่นมาพร้อมกับความตื่นตะลึงที่มีเทียบเชิญส่งมาที่บ้านตระกูลจางอย่างล้นหลามไม่ว่าจะเป็เชิญไปงานเลี้ยงเสวนา งานเลี้ยงน้ำชางานชมผ้าและอื่นๆอีกมากที่ทำให้ทุกคนปวดหัวเพราะไม่คิดว่าจะได้รับความสนใจอย่างมากมายจนรับไม่ไหวอย่างที่เป็ในตอนนี้พ่อบ้านจางทำเพียงแค่ยืนยิ้มให้กับนายในบ้านที่ตอนนี้เลิกสนใจเทียบเชิญแล้วกันมาสนใจอาหารบนโต๊ะแทนเมื่อทานอาหารเสร็จเจียวซิ่นจึงได้บอกกล่าวทุกคนเกี่ยวกับพืชปราณที่รั้วบ้านและสวนต่อด้วยเขตอาคมที่นางได้วางไปเมื่อคืนโดยนางได้มอบหยกดำให้แก่สมาชิกในครอบครัวและมอบหยกแดงให้แก่พ่อบ้านจางมอบหยกขาวมันแพะให้แก่คนรับใช้ใกล้ชิดนางและคนในครอบครัวและหยกเขียวให้แก่คนสวนและคนรับใช้ทั่วไปหยกเหล่านี้จะแสดงถึงลำดับความสำคัญของบุคคลในตระกูลจางหยกรูปดอกเหมยจึงเป็สิ่งสำคัญที่สามารถพาคนเข้าตระกูลจางได้แต่ต้องเป็เ้าของหยกหรือได้รับการต้อนรับจากเ้าของหยกขาวมันแพะขึ้นไปเท่านั้นจึงสามารถพาคนเข้าไปในบ้านจางได้
239
