หลังจากไต่เถาวัลย์ลงมากว่า 10 เมตร ฝุ่นหยุดที่ปากถ้ำเอาปลายเถาวัลย์มัดไว้กับก้อนหิน หลังจากเดินเข้าไปในถ้ำ หัวใจของฝุ่นเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆถ้ำแห่งนี้ช่างแปลกประหลาด ขนาดของถ้ำไม่ใหญ่นัก ทางเดินแคบๆคดเคี้ยวไปมาทางด้านซ้ายมีแอ่งน้ำสีแดงส่องสว่างตลอดเส้นทาง ทำให้ถ้ำที่ควรจะมืดมิดสว่างไสว ทุกสิ่งเงียบงันมีเพียงหยดน้ำสีแดงสะท้อนแสงหยดลงมาจากหินงอกหินย้อยบนเพดานถ้ำกระทบสู่เบื้องล่างดังก้องกังวาลไปทั่วทั้งถ้ำเป็ระยะๆ
ติ้ง! [ท่านค้นพบถ้ำลึกลับใต้ทะเลเป็คนแรก ชื่อเสียง+100]
ผ่านไปไม่ถึง 5 นาทีก็เดินเข้ามาจนสุดทาง เมื่อมองไปรอบๆพบว่าเป็ห้องโถงขนาดใหญ่เพดานสูงประมาณ 10 เมตร มีเสาหิน 8 ต้นตั้งอยู่ทั้ง 8 มุม มีทางเดินหินเล็กๆทอดยาวไปจนแท่นหินสีเงินใจกลางทะเลสาบสีแดงผิวน้ำนิ่งสงบเหมือนกระจกเรืองแสงสีแดงขนาดใหญ่ ความเงียบเขาปกคลุม เสียงหยดน้ำอยู่ๆก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
มือขวาของฝุ่นหยิบดาบขึ้นมากระชับแน่นค่อยๆเดินมุ่งไปยังแท่นหินสีแดงอย่างช้าๆ เมื่อเดินเข้าใกล้แท่นหินอยู่ๆก็ปรากฏแสงสีฟ้าเลือนลางขึ้นเบื้องหน้าจนกลายเป็หญิงสาวคนหนึ่งเธอค่อนข้างงดงามและมีเสน่ห์อย่างน่าประหลาดใจ ดวงตาสีน้ำเงินเขียวน้ำทะเลเรือนผมสีเขียวอ่อน ท่อนบนเป็คน ท่อนล่างมีหางเหมือนปลา “นางเงือก” คำๆนี้ฝุดขึ้นมาให้ห้วงความคิดของฝุ่น
“ตัวเราคือลูกหลานของผู้ปกปักษ์ผืนท้องทะเลอันกว้างใหญ่ มนุษย์ตัวจ้อยเอ๋ย สถานที่แห่งนี้เป็จุดเริ่มต้นของเื่ราวความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์บนพื้นพิภพกับเผ่าพันธุ์ใต้พิภพาอันยาวนานเืและเนื้อที่ไหลนองดั่งทะเลเืหลอมรวมและแกะสลักจนกลายเป็แท่นหินแห่งนี้ เพื่อสะสางเื่ราวในอดีตเ้าพร้อมรับการทดสอบแห่งโชคชะตาหรือไม่” เสียงเ็าดังขึ้นในหัวของฝุ่น
ฝุ่นกำลังครุ่นคิดเราควรจะกลับไปเพื่อเตรียมตัวให้พร้อมแล้วค่อยกลับมาใหม่ดีมั้ย “ถ้าผมปฏิเสธ แล้วกลับมา ทำภายหลังได้มั้ย” ฝุ่นถามออกไป
“หากเ้าปฏิเสธ จะถือว่าไม่มีคุณสมบัติอีกต่อไป” เสียงเ็าดังขึ้นในหัวฝุ่นอีกครั้ง
“ยอมรับการทดสอบครับ” ฝุ่นตอบกลับไปแทบจะทันที
ดวงตาทั้งสองเริ่มพร่ามัวภาพทั้งหมดบิดเบี้ยวขุ่นมัว อยู่ๆก็มีแสงสว่างว่าบขึ้นมาทำให้ต้องรีบหลับตาลงลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่ากำลังนอนอยู่ในกระท่อมเล็กๆเมื่อมองลงไปพบว่าตอนนี้อยู่ในชุดผ้าลินินเนื้อหยาบเก่าๆ ฝุ่นยกมือขึ้นจับที่ใบหน้าและลูบไปที่ผม ก็พบว่าร่างนี้ไม่ใช่ร่างของตัวเองอย่างแน่นอนร่างนี้เป็ชายหนุ่มผิวคล้ำ ผมหยักศก ร่างกายกำยำอายุประมาณ 30 ปี เมื่อเปิดประตูกระท่อมก็พบกับหญิงชราอายุประมาณ60 นั่งอยู่บนเก้าอี้ยาวที่ทำจากไม้ไผ่ที่กำลังหันมาพอดี
“ตื่นแล้วเรอะ มานี่มากินข้าวกินปลาก่อน” หญิงชราพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น
ภาพความทรงจำมากมายหลั่งไหลเข้ามาเป็ภาพหญิงสาวสวยคนหนึ่งกับเด็กน้อยหัวเราะด้วยกันยิ้มด้วยกันั้แ่เล็กจนโต
“ครับแม่” ฝุ่นก็ตอบออกไปโดยที่ไม่รู้ตัวแล้วเดินไปนั่งบนแคร่ไม้
ระหว่างทานอาหารฝุ่นไม่สามารถควบคุมร่างกายได้ฝุ่นยังคงคุยกับหญิงชราอย่างต่อเนื่องแล้วก็มีเด็กชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาเกาะที่ขาของฝุ่น
“ไหนพ่อบอกว่า วันนี้จะพาผมไปตกปลา” เด็กชายพูดขึ้นมาทันทีด้วยน้ำเสียงไม่พอใจแฝงอยู่เล็กๆ
“ไม่ลืมๆ กินข้าวเสร็จแล้วจะพาไป แล้วนั่นถืออะไรมาด้วย” ฝุ่นก็ตอบออกไปโดยที่ไม่รู้ตัว
“นี่พ่อ ย่า แล้วก็ผม” เด็กน้อยคลี่กระดาษออกแล้วอธิบายด้วยรอยยิ้ม ในนั้นเป็รูปคนตัวสูงคนตัวเล็กและอีกคนใส่กระโปรงยืนอยู่หน้ากระท่อมแล้วอธิบายด้วยรอยยิ้ม
ตกกลางคืนยินเสียงโครมครามดังลอยมาพร้อมๆกับเสียงร้องขอความช่วยเหลือ “แม่! ม่อน!” เร็วเท่าความคิดฝุ่นรีบพุ่งออกจากห้องเห็นชายในชุดดำใส่ผ้าปิดหน้าดำจับหญิงชรา และเด็กน้อยมัดเอาไว้
“มีของมีค่าอะไรเอาออกมา ไม่งั้นพวกมันตาย” ชายชุดดำะโเสียงดัง
“พวกเราเป็คนจนหาเช้ากินค่ำ นี่คือทั้งหมดที่มี พร้อมยื่นถุงเงินไปให้”ปากของฝุ่นพูดออกไปเอง
“ชิ แค่นี้มันไม่พอหรอก มีชีวิตรอดได้แค่คนเดียวจะเลือกยายแก่ หรือเด็กน้อย” ชายชุดดำยิ้มอย่างชั่วร้าย พร้อมเอามีจ่อที่คอของเด็กน้อยจนมีเืซึมออกมา
“ฮือ...พ่อช่วยด้วย...ฮือ....อือ”เด็กน้อยตัวแข็งทื่อร้องไห้ออกมาไม่หยุด
“ช่วยม่อนก่อนลูก” หญิงชราพูดพร้อมเสียงสั่นเครือ
“พวกเราไม่มีอะไรอีกแล้ว ถ้าท่านอยากได้อะไรหยิบไปได้เลย”
โจรมองดูรอบๆ“เลือกมาก่อนที่ข้าจะหมดความอดทนฆ่ามันทั้งหมดให้เวลานับ 1-3”
1...
“เอาชีวิตฉันไปเถอะ ปล่อยเด็กไป” หญิงชราพูดพร้อมน้ำตานองหน้า
ตอนนี้ฝุ่นพบว่าสามารถควบคุมตัวเองได้แล้วความสับสนเข้าครอบงำฝุ่นไม่สามารถเลือกได้คนหนึ่งแม่ คนหนึ่งลูกชาย
2....
“ฮือ....เจ็บ...พ่อช่วยม่อนด้วย...ฮือ....อือ” เด็กน้อยร้องดังขึ้นเรื่อยๆ
หัวใจของฝุ่นปวดร้าวด้วยความรู้สึกผูกพันจากความทรงจำที่ผ่านเข้ามา มันสมใจจนไม่นึกว่ามันเป้นแค่เกมอีกต่อไปถ้าเสียใครไปคนนึง ต้องเสียใจไม่ตลอดชีวิตที่เหลืออยุ่อย่างแน่นอน
3...
ฝุ่นเลือกที่จะพุ่งเข้าไปกระแทกโจรให้ออกห่างจากทั้งสองคน หลังจากการต่อสู้จบลง โจรแน่นิ่งไปฝุ่นทิ้งตัวลงพื้นเนื่องจากถูกแทงหลายแผลแต่ไม่โดนจุดสำคัญนอนมองทั้งคนที่ยังถูกมัดอยู่ ความเ็ปเข้าจู่โจมยาวนานจนเืไหลหมดตัว สติของฝุ่นค่อยๆเลือนรางลงเรื่อยๆจนดวงตาปิดสนิท
ฝุ่นได้สติขึ้นอีกครั้งยังไม่ทันลืมตา ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย
โจรมองดูรอบๆ“เลือกมาก่อนที่ข้าจะหมดความอดทนฆ่ามันทั้งหมดให้เวลานับ 1-3”
1...
“เอาชีวิตฉันไปเถอะ ปล่อยเด็กไป” หญิงชราพูดพร้อมน้ำตานองหน้า
2....
“ฮือ....เจ็บ...พ่อช่วยม่อนด้วย...ฮือ....อือ” เด็กน้อยร้องดังขึ้นเรื่อยๆ
3....
ฝุ่นเลือกทำเหมือนเดิมคือต่อสู้กับโจร จุดจบลงแบบเดิมความเ็ปจากาแอันยาวนานจนเืหมดตัวและตายไปเมื่อฝุ่นลืมตาขึ้นอีกครั้งเหมือนเดจาวูทุกอย่างถูกย้อนกลับไปให้ฝุ่นเลือกอีกครั้ง หลังจากดำเนินมาถึงรอบที่ 10ภาพค่อยๆพร่ามัวบิดเบี้ยวแล้วพาฝุ่นกลับมาที่แท่นหินอีกครั้ง
“ข้าได้รับรู้จิตใจของท่านแล้ว เื่ในวันข้างหน้าคงต้องฝากไว้ที่ท่านแล้วมนุษย์ผู้มีจิตใจอ่อนโยน เข้มแข็ง และความกล้าในการเผชิญกับความสิ้นหวัง เราหวังว่าท่านและผู้กล้าคนอื่นจะสามารถหยุดหายนะในคำทำนายได้ขอทวยเทพ และาาแห่งท้องทะเลอำนวยพรให้ท่าน” ก่อนที่เสียงเย็นเยียบจะพูดจบภาพนางเงือกตรงหน้าเลือนรางจางหายไป
ติ้ง! [ท่านได้รับภารกิจ ผู้ถูกเลือกแห่งโชคชะตา]
ภารกิจ : ผู้ถูกเลือกแห่งโชคชะตา (เกาะเริ่มต้น)
เงื่อนไข : นักผจญภัยที่ยังมีระดับไม่เกิน20 และยังไม่เคยออกจากเกาะเริ่มต้น
ระดับ : SSS
รายละเอียด : ออกจากเกาะเริ่มต้นตามหาร่องรอยพลังของาาแห่งท้องทะเลด้วยไข่มุกหัวใจมหาสมุทร
รางวัล : ?????
ฝุ่นหยิบไข่มุกเม็ดขนาดเท่ากำปั้นสีดำสนิทที่ดูธรรมดาๆบนก้อนหินขึ้นมา “ท่านและผู้กล้าคนอื่น”แสดงว่ายังมีคนอื่นได้รับเควสแบบนี้อีกสินะไหนระบบบอกว่าเราเข้ามาที่นี่เป็คนแรก ฝุ่นได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ
ติ้ง! [ท่านได้รับไข่มุกหัวใจมหาสมุทร]
ถ้ำเริ่มสั่นไหว ฝุ่นรีบเก็บไข่มุกและออกวิ่งอย่างรวดเร็วแรงสั่นะเืค่อยๆเพิ่มขึ้นจนสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง เหมือนจะถล่มลงมาได้ทุกเมื่อเมื่อออกมาอยู่ที่ปากถ้ำ ถ้ำก็ถล่มลงมา ทางเข้าถูกปิดตาย