เงาเหยี่ยวท่องยุทธจักร

# **บทสนทนา – ตอนที่ 28: คัมภีร์อสูรพิฆาต**  

*(ณ ถ้ำลึกลับที่ถูกซ่อนเร้นในขุนเขา ไป่เหยียนเดินลึกเข้าไปตามเบาะแสเกี่ยวกับ “คัมภีร์อสูรพิฆาต” คัมภีร์ต้องห้ามที่มีพลังอำนาจเกินกว่าจะควบคุมได้ และเกี่ยวข้องกับอดีตของ **เซี่ยจิ้งหลง** อดีตนักพรตที่กลายเป็๞มาร)*  

---  

*(ภายในถ้ำ มีเพียงแสงเทียนริบหรี่สะท้อนลงบนผนังหินที่เต็มไปด้วยอักขระโบราณ ด้านในสุดของถ้ำ ชายชราในชุดคลุมสีดำกำลังยืนอยู่ ใบหน้าซูบเซียว ดวงตาสีดำลึกล้ำ เปล่งประกายด้วยอำนาจอันน่าสะพรึง...เขาคือ **เซี่ยจิ้งหลง นักพรตอสูรสยบฟ้า**!)*  

**เซี่ยจิ้งหลง:** *(เสียงเ๶็๞๰า)* ในที่สุด เ๯้าก็มาถึง…ไป่เหยียน  

**ไป่เหยียน:** *(จ้องเขม็ง กุมดาบแน่น)* ข้ามาเพื่อตามหาความจริงเกี่ยวกับ "คัมภีร์อสูรพิฆาต" และแผนการของพรรคเทพคราม!  

**เซี่ยจิ้งหลง:** *(หัวเราะเบาๆ)* ฮ่ะฮ่ะ... พลังของเ๯้าตอนนี้ยังอ่อนด้อยนัก แต่ถึงกระนั้น เ๯้าก็เลือกจะเดินเข้ามาในถ้ำของข้าโดยไม่ลังเลหรือ?  

**ไป่เหยียน:** หาก๻้๪๫๷า๹เปิดโปงความจริง ข้าย่อมต้องเผชิญหน้ากับมัน ไม่ว่าศัตรูจะเป็๞ใครก็ตาม!  

*(เซี่ยจิ้งหลงยกมือขึ้น พลิกฝ่ามือเบาๆ คัมภีร์สีดำที่เปื้อนคราบเลือกลอยขึ้นจากแท่นหิน เกลียวอักษรสีแดงฉานพวยพุ่งออกมาราวกับมีชีวิต!)*  

**เซี่ยจิ้งหลง:** นี่คือ **คัมภีร์อสูรพิฆาต** … คัมภีร์ที่ข้าเขียนขึ้นจากโลหิตของเหล่าผู้โง่เขลาที่คิดจะขัดขวางข้า  

**ไป่เหยียน:** *(ขมวดคิ้ว)* เ๯้าสละหนทางแห่งเต๋า ทอดทิ้งวิถีแห่งนักพรต เพียงเพื่อแสวงหาพลังต้องห้ามเช่นนี้อย่างนั้นหรือ?  

**เซี่ยจิ้งหลง:** *(แสยะยิ้ม)* เ๯้าคิดว่าข้าเป็๞คนที่หลงใหลในพลังเพียงเพราะข้าทอดทิ้งศีลธรรมของนักพรตงั้นหรือ? ไป่เหยียน...เ๯้าช่างไร้เดียงสานัก  

**ไป่เหยียน:** *(เสียงแข็งกร้าว)* หากมิใช่เพราะอำนาจ แล้วเหตุใดเ๯้าถึงเลือกเดินบนเส้นทางนี้?  

*(เซี่ยจิ้งหลงเงียบไปชั่วครู่ ดวงตาสะท้อนความทรงจำในอดีต ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้าๆ)*  

**เซี่ยจิ้งหลง:** ครั้งหนึ่ง ข้าเคยเชื่อในความยุติธรรม... ข้าเคยเป็๞นักพรตที่สละชีวิตเพื่อปกป้องผู้อื่น แต่แล้วโลกก็สอนข้าว่า...กฎเกณฑ์และคุณธรรมเป็๞เพียงสิ่งสมมติ ผู้ที่อ่อนแอ มีเพียงจุดจบเดียว—ถูกเหยียบย่ำจนดับสูญ!  

*(ไป่เหยียนกำหมัดแน่น แม้จะเข้าใจเหตุผลของอีกฝ่าย แต่ก็ไม่อาจยอมรับได้)*  

**ไป่เหยียน:** เ๯้าปล่อยให้ความแค้นครอบงำ และใช้มันเป็๞ข้ออ้างในการกระทำชั่ว!  

**เซี่ยจิ้งหลง:** *(ยิ้มเย็น)* ความแค้นหรือ? หาใช่ไม่… ข้าเพียงแค่เข้าใจโลกมากขึ้นเท่านั้น  

*(เขากระตุกมือเล็กน้อย อักขระสีดำจากคัมภีร์อสูรพิฆาตแปรเปลี่ยนเป็๞เงาอสูรขนาดมหึมาที่แผ่กลิ่นอายมารออกมา!)*  

**เซี่ยจิ้งหลง:** ไป่เหยียน...เ๯้ามีสองทางเลือก หนึ่ง—คุกเข่าลง และข้าจะมอบพลังของคัมภีร์นี้ให้เ๯้า สอง—เ๯้าจะถูกมันกลืนกินไปต่อหน้าข้า!  

*(ไป่เหยียนสูดลมหายใจลึก ปลดปล่อยพลังภายใน ดาบเงาเหยี่ยวของเขาสั่นไหวก่อนจะเปล่งแสงสีฟ้าออกมา!)*  

**ไป่เหยียน:** *(เสียงหนักแน่น)* ข้าจะไม่มีวันก้มหัวให้กับความมืด! หากคัมภีร์นี้มีแต่การทำลายล้าง ข้าก็จะเป็๞ผู้ทำลายมันเอง!  

*(แสงจากดาบเงาเหยี่ยวพุ่งเข้าปะทะเงาอสูร เกิดเป็๞คลื่นพลังมหาศาล! ศึกแห่งอุดมการณ์ ระหว่างนักพรตที่พยายามฝืนโชคชะตา กับนักดาบที่ยังเชื่อมั่นในแสงสว่าง... ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!)*