บทที่119: ชั้นสองของหอสมุด
ตำราวิชาสมุนไพรศาสตร์และการปรุงยามายาระดับสูงไม่ใช่เรื่องที่ต้องกังวลอีกต่อไปเพราะ แลร์รี มีเก็บไว้ครบทุกเล่ม และได้มอบมันให้แก่ เฮรัค เรียบร้อยแล้ว
นอกจากนี้แลร์รียังถ่ายทอดวิชาให้เขาในฐานะศิษย์ในนามอย่างแท้จริงเฮรัคหยิบศิลาสื่อสารออกมาตรวจสอบตารางเรียนพบว่าคอร์สเรียนส่วนใหญ่ยังไม่เริ่มขึ้นเนื่องจากความวุ่นวายหลังสงครามเพิ่งจะเริ่มคลี่คลาย
ความรู้ที่เขาต้องการอย่างเร่งด่วนในตอนนี้คือข้อมูลเกี่ยวกับ"เวทมนตร์โบราณ" ซึ่งไม่มีอยู่ในหอสมุดชั้นหนึ่งเขาจึงมุ่งความหวังไว้ที่ชั้นสอง
หอสมุดแห่งป่าแสงจันทร์มีทั้งหมดสิบเจ็ดชั้นทว่าศิษย์พ่อมดชั้นสามอย่างเขามีสิทธิ์เข้าถึงได้สูงสุดเพียงชั้นสองเท่านั้นหากต้องการสูงกว่านั้นต้องเป็นพ่อมดทางการที่ลงนามสัญญาผูกพันกับองค์กร
รุ่งเช้าวันถัดมาเมื่อแสงอาทิตย์แรกจับขอบฟ้าเฮรัคเสร็จสิ้นการทำสมาธิอันเข้มข้นและมุ่งหน้าไปยังหอสมุดทันที
“ตรวจสอบสถานะร่างกาย:ระดับ พลังเวทมนต์ เต็มเปี่ยม... ระบบ ชิปพันธุกรรม พร้อมสำหรับการสแกนและบันทึกข้อมูลในระดับสูง”
เชนหลาน รายงานเสียงเรียบ
ที่หน้าหอสมุดมีศิษย์พ่อมดกลุ่มหนึ่งยืนรออยู่ก่อนแล้วบางคนนั่งอ่านตำราใต้แสงตะเกียงถนนอย่างมุมานะไม่ต่างจากลีโอสหายเก่าของเขาเมื่อเข็มนาฬิกาชี้ที่เลขหก ประตูหอสมุดก็เปิดออกโดยอัตโนมัติเฮรัคก้าวผ่านชั้นหนึ่งที่คุ้นเคยขึ้นไปยังบันไดวนที่มุ่งสู่ชั้นสอง
เขาเสียบหินยันต์สื่อสารลงในช่องที่ประตูเสียง 'ติ๊ง' ดังขึ้นพร้อมแสงสีเขียวที่อนุญาตให้เขาผ่านเข้าไปภายในชั้นสองกว้างขวางกว่าชั้นหนึ่งอย่างมหาศาลแถวชั้นหนังสือสูงตระหง่านทอดยาวจนสุดสายตา
“ดูเหมือนที่นี่จะใช้เวทมนตร์มิติขยายพื้นที่สินะ”
เฮรัคประเมินด้วยสายตาพื้นที่ภายในใหญ่กว่าภายนอกถึงสามเท่า
ที่เคาน์เตอร์ด้านหน้ามีบรรณารักษ์ชราผมขาวโพลนนามว่า'เลย์ตัน พอตเตอร์' นั่งอยู่เขาเงยหน้ามองเฮรัคด้วยดวงตาที่ยังคมกริบ
“เพิ่งเลื่อนขั้นมารึ?ข้าจำหน้าศิษย์ระดับสามได้ทุกคน แต่เจ้า...ข้าเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก”
เฮรัคพยักหน้าทักทายและพูดคุยเพียงสั้นๆก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปยังหมวดประวัติศาสตร์และเวทมนตร์โบราณชั้นหนังสือที่นี่สูงราวเก้าเมตร แต่สำหรับเขาที่สามารถควบคุม พลังเวทมนต์ ได้อย่างคล่องแคล่วการหยิบหนังสือจากที่สูงไม่ใช่เรื่องยาก
“เชนหลาน เริ่มกระบวนการสแกนและบันทึกข้อมูลทั้งหมดลงในฐานข้อมูลสำรอง”
“รับทราบ:เริ่มต้นโหมดสแกนความเร็วสูง... กำลังประมวลผลข้อมูลลงในหน่วยความจำของ ชิปพันธุกรรม”
เฮรัคเดินผ่านชั้นหนังสือเล่มแล้วเล่มเล่าเขาไม่ได้หยุดอ่านอย่างละเอียดแต่ใช้ดวงตาเป็นสื่อกลางให้เชนหลานบันทึกข้อมูลภาพและอักขระทั้งหมดลงไป
เนื้อหาในชั้นสองนี้ลึกซึ้งกว่าชั้นล่างมากมีทั้งบันทึกการสำรวจดินแดนไกลโพ้นและทฤษฎีเวทมนตร์ที่ซับซ้อน
สี่วันผ่านไปเฮรัคยืนอยู่หน้าชั้นหนังสือสุดท้าย เขาปิดหนังสือเล่มหนาที่ชื่อภูมิศาสตร์เผ่ามังกร ลงหลังจากสแกนหน้าสุดท้ายเสร็จสิ้น
“เสร็จเสียที”
เขาคิดในใจด้วยความยินดีข้อมูลมหาศาลที่ศิษย์พ่อมดคนอื่นต้องใช้เวลาอ่านนานนับสิบปีบัดนี้ถูกบรรจุอยู่ในสมองของเขาผ่านเชนหลานเรียบร้อยแล้ว
เขาสามารถเรียกดูข้อมูลเรื่องประวัติศาสตร์พ่อมดโบราณหรือวิชาขัดเกลาร่างกายได้ทุกเมื่อที่ต้องการ
ก่อนออกจากหอสมุดเขาเหลือบเห็นเลย์ตันบรรณารักษ์ชราฟุบหลับอยู่บนกองหนังสืออย่างสงบเฮรัคเดินผ่านไปเงียบๆ มุ่งหน้ากลับบ้านเพื่อเริ่มศึกษา มหานภามืดมิด อย่างจริงจังในพื้นที่ส่วนตัวของเขา