ภาพที่ไทเห็นเมื่อหันขวับไป คือหัวแรดแบบเดียว ขนาดเดียวกันกับหัวแรดที่ถูกตัดนอและวางไร้ชีวิตอยู่ที่พื้น เพียงแต่หัวนี้ มีนออยู่ครบสมบูรณ์ และยังมีชีวิต แถมกำลังวิ่งฝ่าป่าพุ่งมาหาเขาอย่างรวดเร็ว ระยะห่างระหว่างเขากับแรดตัวนั้นไม่เกิน 10 เมตร ซึ่งนั่นทำให้เขาไม่มีเวลาทำอะไรแม้แต่น้อยนอกจากยกแขนขึ้นมาไขว้เป็รูปกากบาทกันแรงกระแทกที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง
ปัง....
เสียงนอแน่นๆ กระแทกเข้ากับเนื้อท้องเน้นๆ แขนที่ไทพยายามยกเป็กากบาทป้องกันไว้ไม่ช่วยอะไรเพราะจังหวะที่ใกล้จะถึงตัว เ้าแรดมันกดกัวลงต่ำ และเสยนอเข้าใส่พุงกะทิของไทอย่างว่องไว หมายจะขวิดไทให้ไส้ไหลกระจากตกตายในครั้งเดียว
ไทลอยคว้างไปกลางอากาศสูงกว่า 3 เมตร และลอยไปไกลถึง 10 เมตร ก่อนจะตกลงพื้นดังตุ๊บ กลิ้งหลุนๆไปนอนหมอบกระแตอยู่ห่างจากแรดราว 15 เมตร
ปี๊บ… กายาแรดศิลาค่าฝึกฝนเพิ่มขึ้น 21 หน่วย
ปี๊บ… ร่างกายไบโอโรบอทเสียหาย 43%
ไทกระอักเืออกมา 2-3 ครั้ง ตอนนี้ท้องของงไทมีรูโบ๋ขนาดใหญ่ดูน่ากลัวเปิดอยู่ มีเืสีแดงๆไหลออกมา ความเ็ปกระจายไปทั่วร่างทำให้ไทต้องบิดตัวร้องด้วยความเ็ป
พอได้ยินข้อความเตือนจากระบบ ไทก็เข้าใจทันทีว่า “รับการโจมตี” มันหมายความว่าอะไร ในใจคิดก่นด่าบรรพบุรุษของปื๊ดอยู่ ที่ให้เขามารับทักษะที่ต้องใช้วิธีฝึกแบบแปลกๆนี่ ไม่น่าให้อภัยยิ่งนัก
“เอ้าๆ อย่ามัวนอนโอ้เอ้ รีบหยิบน้ำยาฟื้นฟูเืแรด มาดื่มให้ไวถ้าไม่อยากตาย” เสียงของคนที่ถูกด่าบรรพบุรุษดังมาจากข้างๆเขา ร่างกายโฮโลแกรมของมันหายวับจากจุดที่มันเคยยืนมาโผล่ข้างๆไทอย่างรวดเร็ว และเอ่ยปากเตือนให้เขารีบกินน้ำยาฟื้นฟูเพื่อรักษาร่างกายของไบโอโรบอทอย่างไม่สนใจในความเ็ปของไท
พอได้ยินคำว่าตาย ไทก็คิดได้ รีบสลัดความเ็ปยันตัวขึ้นอย่างลำบาก ก่อนหยิบน้ำยาฟื้นฟูเืแรดขึ้นมาดื่มหมดขวดอย่างรวดเร็ว ที่จริงน้ำยาก็ไม่ได้ขวดใหญ่แต่อย่างใด แค่ 3 อึกก็หมดแล้ว
พอดื่มเสร็จ ไทก็ต้องตะลึงกับผลของน้ำยาฟื้นฟู แผลที่ท้องของเขาที่ดูเหวอะหวะกำลังสมานตัวอย่างรวดเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ นี่มันสามารถรักษาแผลได้ใน 3 วินาทีเลยรึไงกัน!!!
ที่จริงร่างกายไบโอโรบอทของไท เมื่อได้เรียนรู้ทักษะ กายาแรดศิลาระดับ 0 ก็มีความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นเป็ระดับตะกั่วขั้นต้นแล้ว แต่เมื่อต้องรับพลังทำลายของแรดศิลาที่เป็ระดับตะกั่วขั้น 6 มันย่อมฉีกขาดเป็เื่ธรรมดา แต่ที่ไทไม่รู้คือ ถ้าเขาไม่ได้รับทักษะ กายาแรดศิลาระดับ 0 มาก่อนหน้านี้เพียงแค่ไม่กี่นาที ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายระดับตะกั่วขั้น 1 โดนแรดศิลาขวิดเสยเพียงทีเดียวเขาคงตัวขาดครึ่งกลับบ้านเก่าไปทันที นี่จึงเป็โชคดีของไทเป็อย่างมากและเป็เื่ที่ปื๊ดแอบลอบถอนใจอยู่ลับๆไม่ได้บอกให้ไทรู้ถึงความเป็ตายที่ผ่านเข้ามาอย่างฉิวเฉียด
ส่วนประสิทธิภาพของน้ำยาฟื้นฟูเืแรดก็ตามที่ไทคิดนั่นล่ะ ฟื้นร่างกายได้ใน 3 วินาที ไวยิ่งกว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เพราะร่างไบโอโรบอทสามารถดูดซึมพลังงานเข้มข้นจากน้ำยามาใช้ฟื้นฟูร่างกายได้อย่างทันทีทันใด
แรดศิลาเห็นไทไม่เป็อะไร แถมพอมันทำจมูกฟุดฟิดได้กลิ่นเืแรดที่คุ้นเคยซึ่งไทยกขึ้นมาดื่มอีก ก็เกิดอาการบ้าคลั่งทันที มันตะกุยดิน 3-4 ครั้ง พ่นลมหายใจสีแดงออกมาทางจมูก รอบๆตัวแรดมีไอสีแดงลอยออกมาตามรูขุมขน ก่อนพุ่งเข้ามาชาร์จซ้ำด้วยความรุนแรงที่มากกว่าเดิม
ปัง....
ภาพไทลอยกระเด็นกลางอากาศเกิดขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้ไทกระเด็นไปไกลกว่าเดิมถึง 5 เมตร แผลที่เกิดขึ้นก็น่ากลัวกว่าเดิม รอยฉีกที่ท้องกว้างถึง 20 เิเ ไม่ต้องพูดถึงความเจ็บที่ไทได้รับ และประมาณเืที่ไหลและไทกระอักออกมาออกมา มันต้องมากกว่าเดิมอยู่แล้ว
ปี๊บ… กายาแรดศิลาค่าฝึกฝนเพิ่มขึ้น 35 หน่วย
ปี๊บ… ร่างกายไบโอโรบอทเสียหาย 64%
ไทรีบฝืนตะเกียกตะกายลุกขึ้น ครั้งนี้เขาคล่องตัวขึ้นเพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่ใช่ครั้งแรก เขารีบหยิบน้ำยาฟื้นฟูขึ้นมาดื่ม ก่อนหยิบดัมเบลซึ่งเป็อาวุธเพียงอย่างเดียวของเขาขึ้นมาถือเพื่อเตรียมสู้ ทันใดนั้นเสียงปื๊ดก็พูดขัดขึ้นมา
“นายจะรีบสู้มันไปทำไม ปล่อยมันชนนายอีกซัก 2-3 ทีก่อนก็ได้”
ไทหันขวับไปมองมันอย่างใทันที เอ็งไม่ใช่คนถูกชนนี่หว่า ก็พูดได้สิ ไม่ได้เจ็บด้วยนี่ ก่อนเห็นปื๊ดกำลังยิ้มด้วยสายตาเ้าเล่ห์ ทันใดนั้นเขาก็เห็นมันมองไปอีกทางกลับไปทางแรดศิลา ไทจึงมองตามสายตาไปก็นึกขึ้นได้ว่าเขาลืมอะไรไปบางอย่าง
เขากำลังสู้อยู่กับแรดศิลาตัวมหึมา!! และเขาดันเสียสมาธิไปโมโหเ้าปื๊ดได้อย่างไร!!
พอหันกลับไป นอของมันก็ห่างจากท้องเขาแค่เมตรเดียว!!
ปัง....
ปี๊บ… กายาแรดศิลาค่าฝึกฝนเพิ่มขึ้น 32 หน่วย
ปี๊บ… ร่างกายไบโอโรบอทเสียหาย 57%
Loop เดิมๆเกิดขึ้นซ้ำอีกรอบ ไทยังคงบินไปไกลกว่า 10 เมตร แต่ครั้งนี้ไทจะไม่ยอมให้เหตุการณ์เดิมๆเกิดขึ้นอีกแล้ว เขาลุกขึ้นดื่มน้ำยาฟื้นฟู กระชับดัมเบลในมือ เตรียมรับการพุ่งเข้ามาของแรดศิลาตัวมหึมา ไม่สนใจคำพูดของเ้าปื๊ดที่พยายามพูดทำลายสมาธิของไทอีก
ถึงเขาจะหลบไม่ทันจะโดนชน เขาก็จะขอโป๊กหัวมันให้ได้ซักทีเหอะวะ ไทคิดในใจอย่างมุ่งมั่น ระหว่างที่ตั้งสมาธิรอรับการพุ่งเข้ามาของแรดศิลา ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมพลาด
ที่จริงเ้าปื๊ดก็ไม่ได้ทำผิดอะไร มันเห็นไทมีน้ำยาฟื้นพลังถึง 500 ขวด และการจะเพิ่มความแข็งแกร่งของไท ก็ต้องเพิ่มระดับของทักษะกายาศิลาให้ได้ การที่ไทโดนแรดชนกระเด็นกระดอนหลายๆครั้งก็เป็หนทางที่ดีทางหนึ่งในการเพิ่มความแข็งแกร่งของไท าคือความโหดร้าย ยิ่งไทแข็งแกร่งขึ้นไวเท่าไร ยิ่งมีโอกาสรอดมากขึ้นเท่านั้น
ฝ่ายแรดศิลาเห็นไทยังยืนขึ้นมาได้โดยไม่เป็อะไรถึง 3 ครั้ง ไหนจะน้ำยาที่มาจากเืของคู่ชีวิตของมันที่ไทดื่มเข้าไปอีก มันก็โกรธถึงขีดสุด สีผิวเปลี่ยนเป็สีแดงเข้มทั้งตัว ก่อนกระทืบเท้าเร่งความเร็วเต็มที่ พุ่งเข้าชนหมายจะจัดการไทให้ได้ในครั้งนี้
ปัง....
โป๊ก…
เสียงกระทบทั้งสองเสียงเกือบจะเป็จังหวะเดียวกัน ร่างของไทปลิวกระเด็นไปอีกครั้ง ครั้งนี้เขาลอยอย่างสวยงามกระทบพื้น ม้วนหน้าอีก 3 รอบ กลิ้งอีก 8 ตลบ ก่อนนอนแผ่หลาหมดสภาพอยู่บนพื้น เรียกได้ว่าเป็การลงพื้นอย่างหมดจดและหมดสภาพอย่างที่สุด
ปี๊บ… กายาแรดศิลาค่าฝึกฝนเพิ่มขึ้น 45 หน่วย
ปี๊บ… ร่างกายไบโอโรบอทเสียหาย 71%
ปี๊บ… กายาแรดศิลาเพิ่มระดับจากระดับ 0 เป็ระดับ 1
ไทรีบลุกขึ้นมาและดื่มน้ำยาฟื้นฟูทีเดียวสองขวดรวด ก่อนมองไปที่แรดศิลาเตรียมตั้งรับการโจมตีอีกครั้ง แต่พอมองไปครั้งนี้กลับผิดคาด
แรดศิลาที่ควรจะยืนอยู่ในท่าพร้อมเตรียมพุ่งชนเขาอีกครั้ง ตอนนี้มันนอนนิ่งสงบเสงี่ยมอยู่ที่พื้นไม่กระดุกกระดิกแต่อย่างใด
ไทค่อยๆเดินเข้าไปหามันด้วยความระมัดระวัง เขากำลังสับสน
นี่แรดมันหลอกให้เขาตายใจเข้าไปใกล้ก่อนจะลุกขึ้นมาขวิดซ้ำรึเปล่า??
“นายจะรอมันลุกขึ้นมาไล่ชนนายอีกรึไง แต่รอก็ดีนะ นายจะได้เพิ่มค่าฝึกฝนทักษะอีกหน่อย” เ้าปื๊ดบอกมาจากด้านหลัง มันแอบทำเสียงจึ๊ปากอย่างไม่พอใจ อยากให้ไทโดนแรดศิลาชนอีกซัก 10 ที แต่จะทำอย่างไรได้ เมื่อไททุบเ้าแรดศิลาหลับไปเสียแล้ว
“ทำไมมันนิ่งไปล่ะ ฉันตีโดนหัวมันแค่ทีเดียวเองนี่ หรือว่า...” ไทถามปื๊ดแบบงงๆ ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้โดยไม่ต้องรอคำตอบจากปื๊ด
ความสามารถพิเศษ
เมื่อโจมตีที่หัว จะทำให้ผู้ที่โดนโจมตีสลบไปเป็เวลา 30 วินาที มีผลกับมอนสเตอร์ที่มีขั้นสูงกว่าไม่เกิน 2 ระดับ
หรือว่านี่มันจะเป็ความสามารถพิเศษของดัมเบลของเขา!!
“ไม่ต้องมาสงสัยแล้ว นายจะรอ 30 วินาทีอัญเชิญให้มันลุกขึ้นมากระทืบนายก่อนเพื่อจะพิสูจน์ไหม หรือจะรีบไปกระหน่ำหัวมันให้ตายๆไป ตอนนี้ก็น่าจะเหลืออีก 10 วินาที” เสียงปื๊ดประชดดังมาจากด้านหลังคลายความสงสัยของไท ปื๊ดมันยังคงเสียดายอยู่นิดๆ ที่ไทรีบทุบหัวแรดศิลาสลบเร็วไปหน่อย
ไทรีบวิ่งสุดตัวราวกับเข้าขันแข่งวิ่ง 4x100 เมตรพุ่งไปหาแรดศิลาที่นอนสลบอยู่ ก่อนเงื้อดัมเบลในมือขึ้นสูง
ฝั่งแรดศิลาที่นอนอยู่ กำลังเริ่มสะลึมสะลือลืมตาพร้อมกระพริบตาปริบๆด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นมัน ทำไมจู่ๆมันก็วูบไป พอมันลืมตามองไปข้างหน้าก็เห็นร่างๆหนึ่งกำลังยกมือขวาเงื้อขึ้นสูง ในมือถืออะไรบางอย่างที่ดูอันกระจ้อยร่อยนัก
เ้าแรดนึกได้ทันทีว่าร่างนี้ล่ะที่ทำให้มันโกรธแค้น ร่างที่ฆ่าคู่ชีวิตของมันไป แถมยังเอาเืคู่ชีวิตของมันมาดื่มอีก มันต้องชดใช้ ต้องฆ่ามันให้ได้ มันคิดได้ดังนั้นก็หายใจฟืดออกมาดังสนั่น ก่อนขยับตัวเตรียมลุกขึ้นยืน
ด้วยความประมาท เ้าแรดไม่คิดจะป้องกันตัวอะไรจากสิ่งของอันกระจ้อยร่อยที่อยู่ในมือไททั้งนั้น ปล่อยให้ไทฟาดใส่หัวมันอย่างเต็มที่ ไอ้สิ่งของกระจ้อยร่อยชิ้นแค่นั้นจะทำอะไรแรดศิลาอย่างมันที่หนักกว่า 4 ตันได้!!!
และนั่นก็เป็ความคิดผิดครั้งสุดท้ายที่แรดศิลามีโอกาสได้คิด!!!
โป๊ก…
เสียงดัมเบลกระทบหัวแรดดังสนั่น สติของมันก็ดับวูบไปอีกครั้งทันที
ครั้งนี้ไทไม่ประมาทให้มันยืนขึ้นมาอีกแล้ว เขากระหน่ำดัมเบลซ้ำๆลงไปที่เดิมอย่างรัวๆ
โป๊กๆๆๆๆๆ…
ระหว่างที่กระหน่ำตีลงไป ไทก็กำลังสับสนในตัวเองว่า ดัมเบลอันจ้อยที่ตนใช้เป็อาวุธ จะฆ่าแรดศิลาที่หนักถึง 4 ตันได้หรือไม่ แต่ตอนนี้เขาก็มีอาวุธชิ้นเดียว แถมถ้าไม่ตีหัวมันทุก 30 วินาที มันคงตื่นมาไล่ขวิดเขาอีก ไทจึงไม่มีทางเลือกนอกจากฟาดหัวมันไปเรื่อยๆ
หลังจากที่เขาลงดัมเบลไปครบ 20 ที ก็มีเสียงดังขึ้นแปลกๆจากกะโหลกของแรกศิลา
เปรี๊ยะ...
ปี๊บ… แรดศิลาติดสถานะกะโหลกร้าว ร่างกายเป็อัมพาต 2 ส่วน
นี่แทบจะเป็เสียง์สำหรับไท ตอนนี้เขารู้แล้วว่าดัมเบลของเขาโจมตีแรดศิลาได้ผล มือของเขาจึงสับลงมาไม่ยั้ง ปากก็หัวเราะอย่างดีใจไปไม่หยุดราวกับคนบ้า
โป๊กๆๆๆๆๆ…
ฮ่าๆๆๆ….
ไททุบหัวแรดต่อไปเรื่อยๆ รวมถึงหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่ง ระบบก็เตือนขึ้นมาทุกๆ 20 ครั้งว่าแรดศิลามีร่างกายเป็อัมพาตเพิ่มขึ้น ครั้งละ 2 ส่วน จนกระทั้งไททุบหัวมันครบ 100 ครั้ง
ปี๊บ… แรดศิลาติดสถานะกะโหลกแตก
ปี๊บ… แรดศิลาทนพิษาแจากกะโหลกแตกไม่ไหว เสียชีวิต
ต้องบอกก่อนว่า ถึงตอนนี้ ร่างกายไบโอโรบอทของไทจะแข็งแกร่งทนทานเทียบเท่ากับอสูรระดับตะกั่วขั้น 6 จากทักษะกายาศิลาที่เพิ่มระดับจากระดับ 0 (แข็งแกร่งระดับตะกั่วขั้นต้น) ขึ้นมาเป็กายาศิลาระดับ 1 (แข็งแกร่งระดับตะกั่วขั้นกลาง) แต่พลังที่แท้จริงของเขายังอยู่ในระดับตะกั่วขั้น 1 หรือเทียบได้กับมือใหม่เท่านั้น การฆ่าอสูรข้ามขั้น 1 ระดับก็เป็เื่ยากแล้ว เพราะอสูรขั้น 2 จะแข็งแกร่งกว่าอสูรขั้น 1 ประมาณ 2 เท่าตัว และอสูรขั้น 3 จะแข็งแกร่งกว่าอสูรขั้น 1 ประมาณ 3 เท่าตัว ถ้าไม่มีคนมากกว่า 3 คนช่วยกันรุม การจะฆ่าอสูรที่มีขั้นสูงกว่าตนเอง 2 ขั้นขึ้นไปแทบเป็ไปไม่ได้เลย การที่มือใหม่อย่างเขาสามารถฆ่าอสูรที่มีขั้นสูงกว่าถึง 5 ขั้น จึงถือเป็เื่น่าอัศจรรย์มาก นี่เป็เพราะเ้าดัมเบลอันจ้อยนี่ทั้งนั้น และสิ่งที่ไทได้รับจากแรดศิลายังไม่หมดแค่นั้น
ปี๊บ… พลังของท่านเพิ่มจากระดับตะกั่วขั้น 1 เป็ระดับตะกั่วขั้น 3
ไทยืนหอบแฮ่กๆด้วยความเหนื่อยก่อนหัวเราะออกมายาวนานอย่างสะใจ เขาสามารถฆ่าแรดศิลาที่มีขั้นสูงกว่าเขาถึง 5 ขั้น แถมยังเพิ่มระดับพลังของตนเองทีเดียว 2 ขั้นจากระดับตะกั่วขั้น 1 เป็ระดับตะกั่วขั้น 3 เป็อะไรที่สะใจมาก ถึงแม้จะค่อนข้างเสี่ยงแต่มันก็คุ้ม
ทันใดนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงสวบๆมาจากทางหนึ่ง
“รีบหนีเร็ว มีคนมา ตอนนี้นายยังไม่เก่งพอสำหรับคนแถวนี้” ปื๊ดบอกไทอย่างเร่งรีบ
ไทได้ยินดังนั้นก็รีบเก็บเกี่ยวร่างของอสูรแรดศิลาเข้ากำไลมิติ
ระหว่างที่เขาเก็บร่างแรดศิลาเข้ากำไลมิติ ก็ปรากฏกองกระดูกกองหนึ่งโผล่ขึ้นมาบนพื้นในตำแหน่งที่เขาฆ่าแรดศิลา คาดว่าน่าจะเป็กองกระดูกของผู้ร่วมาที่แรดตัวนี้กินเข้าไปและยังย่อยไม่หมดในกระเพาะของมัน ไทมองแว้บเดียวก็เห็นว่ามีแต่กองกระดูกไม่ได้มีของมีค่าอะไร จึงไม่ได้สนใจวิ่งหนีไปทางตรงกันข้ามโดยเร็วและหาที่ซ่อนดูอยู่ห่างๆ
ไม่นานตรงที่ไทเคยสู้กับแรดศิลา ก็ปรากฏชายหญิงคู่หนึ่งขึ้น ชายหนุ่มร่างสูงไว้หนวดเครารุงรัง มือถือกล้องถ่ายภาพยนต์ขนาดใหญ่ ขณะที่หญิงสาวสวยคนหนึ่ง แต่งตัวเปรียวจี๊ดแบบสมัยใหม่ถือไมค์ชิ้นหนึ่งอยู่ในมือขวา กำลังเดินเข้ามาใกล้ที่เกิดเหตุอย่างช้าๆ สีหน้าของทั้งสองคนสยดสยองด้วยความหวาดกลัว
“ที่เกิดเหตุน่าจะเป็ตรงนี้” หญิงสาวพูดกับชายหนุ่มพร้อมมองไปรอบๆ สภาพป่าที่เธอเห็นถูกตัดราบเป็หน้ากลอง และมีรอยป่าราบเป็ทางยาวเป็แนวมาหาตรงที่เธอยืนอยู่ ที่พื้นมีรอยเืเป็หย่อมๆ ห่างกันราว 10 - 15 เมตร รอยเืสุดท้ายตรงที่เธอยืนมีกองกระดูกมนุษย์วางอยู่ เมื่อรวมกับเสียงสยดสยองที่เธอได้ยินมาซักครู่ ทั้งเสียงทุบ เสียงกระดูกแตก เสียงหัวเราะ ทำให้เธอถึงกับขนหัวลุก
“จอร์จ ชั้นว่าตรงนี้มันต้องมีการฆาตกรรมหมู่เกิดขึ้นแน่ๆ” หญิงสาวมองไปที่กองกระดูก เธอเห็นมันเป็กระดูกสดๆ มีรอยเืติดเต็มไปหมด นับจากกะโหลกรวมๆไม่น้อยกว่า 20 คน กระดูกบางชิ้นยังมีร่องรอยของชิ้นเนื้อติดอยู่
“นั่นสิซาร่า แกอย่ายืนตรงนี้นานเลย ชั้นขนลุกว่ะ ฉี่จะราดแล้วเนี่ยแก สิ่งที่ทำได้แบบนี้ไม่น่าจะใช่คนแล้ว” ชายหนุ่มที่ดูแมน พอเห็นกองกระดูกตรงหน้าก็ถึงกับแต๋วแตก ยืนขาสั่นพั่บๆ
“แกก็รีบมาถ่ายเร็วๆซิ จะได้รีบไป ฉันก็กลัวจะฉี่ราดแล้วเนี่ย” ซาร่าบอก เธอก็ไม่ได้อยากยืนอยู่ตรงนี้นานนัก
ชายหญิงคู่นี้ มาจากสำนักข่าวของผู้ร่วมา ซึ่งเป็องค์กรเป็กลาง ตั้งขึ้นเพื่อรายงานข่าวาครั้งนี้ออกในสื่อกลางของระบบโดยเฉพาะ ซึ่งไบโอโรบอททุกตัว สามารถรับข่าวสารจากช่องนี้ได้ตลอดเวลาและสามารถดูย้อนหลังได้
ส่วนตัวนักข่าวเอง จะได้รับความสามารถพิเศษติดตัว ทำให้ทั้งผู้ร่วมาและอสูรไม่สามารถโจมตีได้ แต่นักข่าวจะทำได้เพียงอย่างเดียวคือทำข่าว และไม่สามารถร่วมในาได้
สาเหตุที่ทั้งสองคนหวาดกลัว มาจากเื่เมื่อเช้า มีข่าวแจ้งว่า ผู้เข้าร่วมากลุ่มหนึ่งกว่า 20 คน จู่ๆก็หายตัวไปในป่าแถวนี้ ทั้งหมดเป็คนของปาร์ตี้ขนาดใหญ่ที่มีชื่อว่า “บุกทะลวงฟัน” เป็ 1 ในไม่กี่กลุ่มที่มีความสามารถพอบุกเข้าสู่ส่วนสุดท้ายของดาวดวงแรกได้แล้ว มีชื่อเสียงค่อนข้างมาก วันนี้ กลุ่มบุกทะลวงฟันย้อนกลับเข้ามาในส่วนกลางของดาวเพื่อทำภารกิจอะไรบางอย่าง แต่จู่ๆก็ขาดการติดต่อไป ทั้งสองคนจึงมาตามสืบข่าวคราวดูเผื่อจะได้ข้อมูลเป็ข่าวกับเขาบ้าง พอเข้ามาถึงบริเวณนี้ก็ได้ยินเสียงทุบดังปึกๆๆ เป็ระยะ เสียงกระดูกแตก พร้อมกับเสียงหัวเราะร่าอย่างบ้าคลั่งน่าสยดสยอง จึงมั่นใจว่าตนเองมาถึงต้นตอของข่าวแล้ว
“ดิฉันขอรายงานนะคะ ที่นี่น่าจะเป็ที่เกิดเหตุอย่างแน่นอน เราสองคนพบกะโหลกมนุษย์กว่า 20 กะโหลกและกระดูกที่ถูกทุบจนแตกละเอียดของกลุ่ม “บุกทะลวงฟัน” กองอยู่รวมกัน ถ้ามองให้ดีจะเห็นว่ากระดูกแทบไม่มีชิ้นเนื้อติดอยู่เลยแสดงให้เห็นว่า สิ่งที่ทำเื่นี้นอกจากจะฆ่าเหยื่อแล้วยังกินเนื้อเหยื่ออีกด้วยนะคะ สยดสยองมาก แถมระหว่างที่ดิฉันเดินทางมาที่นี่ ยังได้ยินเสียงทุบ เสียงกระดูกแตกอยู่เป็ระยะ พร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างน่าสยดสองอีกด้วยค่ะ ราวกับว่าคนทุบกำลังสะใจกับสิ่งที่ตนเองทำอยู่ นี่มันโเี้และโรคจิตชัดๆเลย นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องรายงานข่าวดิฉันคงจะวิ่งหนีไปเรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ แค่นี้ก่อนละกันนะคะ ดิฉันกลัวจะกลายเป็เหยื่อไปอีกคน ซาร่า รายงาน จอร์จ ถ่ายภาพ”
“ไปจอร์จ กลับเร็ว” หลังจากเธอรายงานเสร็จก็ชวนเพื่อนเธอเผ่นหนีทันที
ไทที่ซุ่มดูอยู่เห็นเื่ดังกล่าวก็ได้แต่ยืนอึ้ง นี่เขากลายเป็ฆาตกรโรคจิต ฆ่า 20 กว่าศพไปแล้วรึ ไอ้คนรายงานข่าวนี่ท่าจะเพี้ยน ถ้าสังเกตดีๆ ชิ้นเนื้อที่ติดกระดูกมันเปื่อยหมดแล้ว มันถูกย่อยมาต่างหาก และที่ศพพวกนี้มันกระดูกแตกหัก ก็เพราะถูกไอ้แรดศิลาตัวนี้มันชนบ้าง กระทืบบ้าง กระดูกจะไปเหลือได้ยังไง ไทได้แต่ส่ายหน้าถอนใจ
“ไม่ดีรึ จะได้ฝึกอยู่แถวนี้ได้โดยไม่มีใครรบกวน” ปื๊ดบอกพลางยิ้ม
“ก็คงดีมั้ง” ไทได้แต่ยอมรับสภาพ มันก็คงดีจริงๆนั่นล่ะ จะได้ไม่มีใครมากวนเวลาล่าเหยื่อของเขา
หลังจากข่าวนี้แพร่ออกไปไม่นาน ป่านี้ถูกตั้งชื่อว่าป่าป่นกระดูก ลือกันว่าถ้าใครเข้าไปในป่า จะถูกทุบหัวจนหมดสติ ฆ่า เฉือนเนื้อไปกิน และทุบกระดูกจนแตกเป็ชิ้นๆ จึงไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ป่านั้นอีกเลย...