หาดสวยน้ำใส
@Ray
“หิวยังครับ?” ผมถามเธอ ขณะได้ที่นั่งริมหาดเรียบร้อยแล้ว
ผมพาสาวน้อยของผมมานั่งริมหาดที่มีม้านั่งแบบพับนอนได้
“ไม่ค่อยหิวค่ะ” เธอตอบผมขณะที่เอนหลังพิงม้านั่ง
“รินยังไม่ทานอะไรเลยนะ” ผมไม่้าเห็นเด็กอดอาหารประท้วงแค่นี้ก็ผอมจะแย่อยู่แล้ว
“รินยังงอนพี่อยู่เหรอครับ?” ผมดึงมือเธอมากุม หันมองเธอ อ้อนวอนให้เธอหายงอนด้วยสายตา
“รินยังไม่หิวจริงๆ ค่ะ” ดูท่าจะจริง แต่คงบวกกับอาการงอนด้วย
“อือ ... งั้นไปเล่นน้ำเป็เพื่อนพี่นะ” ผมเดินข้ามไปโต๊ะที่ว่างคั่นระหว่างเราไปนั่งเบียดบนม้านั่งตัวเดียวกันกับเธอ
“มะ พี่ท่าครีมกันแดดให้” เธอที่ยังเงียบ แต่ก็ขยับให้ผมนั่งข้างๆและยอมให้ผมทาครีมให้
หลังผมทาครีมกันแดดเสร็จ ผมก็จูงมือเธอลงไปเล่นน้ำทะเล ผมรู้ว่าเธอชอบเล่นน้ำและเธอก็ดูสนุก ผมตวัดน้ำใส่เธอ
“อะ พี่เรย์” เธอร้องออกมา แต่ก็ตวัดน้ำกลับใส่ผมผมกับเธอเล่นน้ำแบบเด็กๆ เธอใช้มือลูบหน้าและผมของตัวเอง หลังจากที่สู้ผมไม่ได้
ผมเดินเข้าไปช่วยเธอจัดผมและดึงเธอเข้ามากอด
หาดนี้คนเยอะพอควร ผมที่้าความเป็ส่วนตัวแต่ก็ไม่ได้ความเป็ส่วนตัวอย่างที่คิดอยากจะจัดคนตรงหน้าซะตอนนี้แต่ก็ต้องชั่งใจไว้ก่อน
แต่ผมก็มีแผนของผมที่ปลุกอารมณ์ของเธอ ผมดึงเธอเข้ามากอดในสภาพที่ร่างของเราทั้งคู่อยู่ใต้น้ำดันเธอให้เดินลึกลงไป และห่างจากฝูงชนให้มากที่สุด และก็มีเพียงเราสองคนอยู่แถวนี้ร่างของเธออยู่ใต้น้ำจนถึงเลยระดับไหปลาร้าขึ้นมาเล็กน้อย
มันเป็ระดับที่กำลังพอดี มือผมเริ่มบีบนวดหน้าอกของเธอเพื่อช่วยให้เธอผ่อนคลาย
“พี่เรย์ ทำอะไร!!?” เธอถามผมเสียงหลง หันหน้ามองด้วยความใ
ผมพบวิธีที่จะทำให้เด็กดื้อหายงอนผม และผมก็เริ่มวิธีที่คิดทันที
ผมยิ้ม “เล่นน้ำกับรินไงครับ” ผมตอบคำถาม พร้อมกับมือของผมที่กำลังซุกซนเล่นบริเวณหว่างขาของเธอ“อะ … พี่เรย์” เสียงเธอดูดุๆ แต่ ... ไม่ดึงมือผมออก ฮึฮึฮึ
มือผมก็ไม่หยุด และชอนไชเข้าไปในชุดบิกินี่ตัวจิ๋วนิ้วของผมเริ่มทำงาน ทั้งส่วนบนและส่วนล่างของร่างกายเธอ
“คนเยอะ พี่เรย์!!!” เธอพยายามปราม
“ไม่มีคนเห็นหรอก พี่พาออกมาไกลอยู่นะ” ผมหันหน้าเธอเข้าหาทะเลอันกว้างไกลและแผ่นหลังของผมช่วยเป็โล่งป้องกันไม่ให้คนเห็นว่าเธอกำลังแสดงสีหน้าอย่างไร
เธอหันมองรอบๆ “อือ” เสียงตอบรับว่าเธอเริ่มมีอารมณ์ใบหน้าของเธอเย้ายวนจริงๆ
“อือ อือ อือ” เสียงครางของเธอเบามาก และพยายามกลั้นเสียงตัวเอง
“ครางออกมาได้นะ” ผมกระซิบข้างหู “แต่อย่าดังมาก”
@Darin
“ครางออกมาได้นะ ... แต่อย่าดังมาก”อีตาพี่เรย์จอมหื่นเล่นฉันอีกแล้ว
ซู่ซู่ เสียงน้ำทะเลดังตลอดเวลามันช่วยกลบเสียงครางของฉันได้ดี ฉันพยายามกลั่นเสียงของตัวเองให้เบาที่สุด
“ร้อนมั้ย” คำถามของเขาที่ขัดกับการกระทำเสียงจริงเพราะนิ้วของเขายังคงปลุกอารมณ์ของฉัน จนหัวฉันขาวโพลน ร่างกายของฉันถูกเขาควบคุมง่ายมาก
และอีตาพี่เรย์สายหื่นก็จัดฉันจนเสร็จสุขด้วยนิ้วของเขา
่เวลาที่เขาช่วยฉันในน้ำทะเลเป็เวลาเพียงเวลาสั้นๆเท่านั้น
แต่มันทำเอาฉันตื่นเต้น ใ แต่ก็ความสุขที่แปลกใหม่
หลังเขาส่งฉันขึ้น์ด้วยนิ้วของเขาเสร็จเขาก็จับเอวฉันและยกตัวฉันขึ้น และหมุนฉันไปมา เขาหัวเราะ และยิ้มอย่างอารมณ์ดี
“มีความสุขไหมครับ?”คำถามของคนขี้แกล้งสายหื่น
“อะ พี่เรย์ ปล่อยรินคะ!”
“ไม่ปล่อย” เขายิ้มกวน
“เขาแบกฉันขึ้นไหล่ และพาฉันเล่นน้ำยังกะพาเด็กมาเล่นน้ำเขาทั้งช้อนตัวฉันหมุนไปรอบๆ และให้ฉันขี่หลังว่ายน้ำเล่นจนได้เวลาที่เราต้องเตรียมตัวกลับ
บนเรือสปีดโบ๊ท
@Darin
เขากุมมือฉันและโอบตัวฉันตลอดเวลาที่เราอยู่บนเรือเพื่อเดินทางกลับขึ้นฝั่ง
ฉันเหนื่อยจากการเล่นน้ำ และยังถูกเขาช่วยเื่นั้นอีกพลังของฉันจึงหมดไปอย่างรวดเร็ว ทำให้พอขึ้นเรือ ฉันก็แทบทรุด ซบที่ไหล่ของเขาฉันไม่ได้หลับหรอก แค่พักสายตานิดหน่อย
@Ray
สาวน้อยของผมน่าจะหายงอนแล้ว เพราะเธอเริ่มพูดคุยกับผมเป็ปกติ เธอดูจะเหนื่อยๆแต่ก็ดูมีความสุข
ผมโอบไหล่เธอและกุมมือเธอตลอดที่เราอยู่บนเรือที่กำลังมุ่งหน้าเข้าฝั่ง
วิธีของผมใช้ได้ดีทีเดียวผมยังต้องดำเนินแผนการต่อไปที่จะให้เธอขาดผมไม่ได้!
และเรียนรู้นิสัยของเธอ เพื่อที่ผมจะได้ป้องกันตัวเองได้หากเธอรู้ตัวตนของผม และอีกไม่นาน เธอก็จะรู้ว่าผมเป็ใคร!
มือของผมลูบศีรษะเธอเบาๆ เธอหลับตา ผมรู้ว่าเธอไม่ได้หลับแต่ก็ไม่ได้กวนเธอ เธอคงเหนื่อยจริงๆ นั่นล่ะ
ร้านอาหารริมหาดพัทยาใต้
@Darin
“เอานี่ค่ะ รินตักให้ กินเยอะนะคะพ่อคนสายหื่น” ฉันลวกหมูและผักและตักสิ่งเ่าั้ทั้งหมดลงในถ้วยให้กับอีตาพี่เรย์สายหื่น
สมชื่อจริงๆ ที่ฉันเรียกเขาอย่างนี้ ก็หื่นจริงหื่นได้ตลอดเวลาสินา!!
“ครับ” อีตาพี่เรย์สายหื่น ยิ้มรับ
“รินก็กินเยอะๆ นะ จะได้มีแรงสู้กลับพี่ต่อ” ดูดูสิ่งที่ตอบกลับฉัน
“ใครสู้กับพี่คะ?” ฉันย้อน
เราสองคนกำลังนั่งทานชาบูที่ร้านริมหาดโซนพัทยาใต้ ร้านนี้ขึ้นชื่อและคนก็เยอะพอสมควร
“พอแล้วค่ะ อิ่มแล้ว”ฉันปรามคนตรงหน้าที่คอยลวกหมูให้ไม่หยุดไม่หย่อน
นี้ฉันจะสู้กลับ ไม่ได้จริงๆ เหรอ แม้กระทั่งการกินฉันก็ยังลวกไม่ทันใจเขา ส่วนเขาลวกมาให้ฉัน แต่ฉันก็ดันกินไม่ไหว
ริมหาดพัทยาใต้ ยามราตรี
@Darin
หลังทานมื้อเย็นเสร็จ เขาก็พาฉันเดินเล่นที่ชายหาดเขาพาฉันนั่งชมวิวริมหาด และกอดฉันตลอดเวลาที่เรานั่งเล่นกัน
คืนนี้มีคนออกมาที่หาดกันเยอะพอดู
“หายงอนพี่หรือยังครับ?” เขาถามฉันพร้อมกับเอาคางวางที่ไหล่ของฉัน
“รินไม่ได้งอนพี่สักหน่อย” ฉันโกหก ที่จริงฉันงอนเขานั้นล่ะ
แต่ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้งอนเขา ทั้งๆ ที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรผิดแต่ฉันก็รู้สึกหงุดหงิดที่เห็นเขาไม่สนใจฉันตอนดำน้ำ และยังจะสาวๆพวกนั้นที่คอยมองเขา และเขาดันยิ้มให้พวกนางเสียด้วยสิ
นี่!!!อย่าบอกว่าฉันหึงเขานะ
“รินบอกไม่งอน แต่เล่นไม่พูดกับพี่ แล้วจะให้พี่ทำไงเมียไม่คุยด้วยรู้ไหมใจเจ็บ” คำพูดคำจาของอีตาพี่เรย์ “มาเที่ยวกับพี่สนุกไหม” เปลี่ยนบทสนทนาเร็วจริงนะพ่อคุณ
“ค่ะ สนุกค่ะ” ฉันตอบและมองดูทะเลและฟังเสียงคลื่น
ซ่า ซ่า ซ่า....
“แล้ว ... ดีไหมที่พี่ช่วยนะ” อีตาพี่เรย์~ ถามมาได้ ไม่อายปาก ฉันเงียบไม่ตอบพร้อมกับบิดไปที่ต้นแขนที่ยังกอดฉัน
“ไม่ชอบที่พี่ทำให้เหรอ?” ยังจะมาถามอีก ฉันหันไปมองหน้าคนหื่น
“อยู่กับพี่ไม่ต้องกลัวว่าพี่จะไม่ชอบ ตอบมาได้พี่ชอบที่รินเป็ตัวของตัวเอง รวมถึงเื่เซ๊กส์ด้วย พี่ก็ชอบและอยากให้รินชอบด้วย”ฟังคำตอบทำเอาฉันรู้สึกว่าอีพี่เรย์สายหื่นนี้ไปอยู่ต่างประเทศมาหรือไงถึงได้เปิดเผยเื่นี้ชัดขนาดนี้
“พี่เรย์ชอบเื่ ... อือ ...เื่นี่หรือคะ”ฉันถามเพราะอยากรู้จริงๆ อันที่จริงก็รู้อยู่หรอก ก็เล่นจับฉันกินตลอดเวลา
“ชอบสิ”
“แสดงว่าพี่เรย์มีแฟนมาเยอะสินะ” ฉันเริ่มอยากรู้คนชอบเื่นี้น่าจะมีแฟนมาเยอะพอดู
“พี่ไม่เคยมีแฟน แต่หากบอกว่าไม่เคยมีเซ๊กส์เลย ก็ไม่ใช่”เขาตอบคำถามฉันอย่างตรงไปตรงมา แต่ก็ยังไม่ครบอยู่ดี
“ทำยังกับเด็กนอกนะคะ ที่คบเพียงแค่เื่เซ๊กส์แต่ไม่ยอมเป็บอยเฟรนด์”
“พี่ก็เป็เด็กนอกจริงๆ นั่นล่ะ ถึงไม่กล้าคบใครเป็แฟนไง”
“เด็กนอก!!” คำตอบที่ทำให้ฉันต้องหันหน้ากลับไปดูคนพูด แน่ฉันได้แฟนเป็เด็กนอกเหรอ!
“พี่เพิ่งกลับมาเมืองไทยได้ 2 ปีน่ะ”
ฉันมองหน้าเขา อึ้งในสิ่งที่เพิ่งรู้“เหมือนรินจะยังไม่รู้จักพี่ดีเลยนะคะ ขนาดพี่เป็ใครมาจากไหน? ทำอะไรบ้าง? ครอบครัวเป็ยังไง?รินก็ยังไม่ทราบเลย” ฉันเริ่มรู้สึกว่าคนตรงหน้ามีอะไรปิดบังฉันเต็มไปหมด
“รินอยากรู้เื่อะไร ถามพี่ได้ พี่จะบอกรินทุกอย่าง”
“อือ ...” ฉันมองหน้า พลางคิดถึงสิ่งที่อยากจะถาม“พี่คบกับรินแบบไหน?” ฉันถามสิ่งแรกที่อยากรู้ ก็มันคิดไม่ออกให้มาถามใน่ที่ใ เป็ใครจะคิดออกกันล่ะ
“รินเป็เมียพี่ จะให้พี่คบกับรินแบบไหนอีกครับ”คำตอบที่ฉันยังคงสับสน
“เมีย!แล้วเมียที่พี่บอกรินเนี่ย มันชัดเจนแค่ไหนคะ?” ฉัน้าความชัดเจนของสถานะไม่ใช่แค่พูดเลยๆ ก็เป็กันได้นะ เื่นี้จริงจัง!
“หากบอกว่าพร้อมจดทะเบียนด้วย รินจะยอมจดกับพี่ไหม?”คำตอบที่เล่นเอาฉันไปไม่เป็ “ที่จริง พี่ก็อยากให้รินเรียนจบก่อนแต่หากริน้าตอนนี้พี่ก็ยินดี” เขายิ้มหวาน ทำเอาฉันพูดไม่ออก นี่เขาพูดจริง!
“พี่ชอบรินจริงๆ เหรอคะ?” ฉันยังคง้าความชัวร์
“มากกว่าชอบ ... พี่รักริน” เขากอดฉันแน่นขึ้น พูดข้างหูฉัน
//เขารักฉัน//
“แต่ ... พี่กับรินเพิ่งรู้จักกันนะคะ” ฉันที่ดูเหมือนจะไม่มั่นใจก็มันเร็วมาก
“แล้วไงครับ รักไปแล้วจะให้ดูใจนานขนาดนั้น พี่ไม่รอหรอก”อีตาพี่เรย์ตอบแบบสไตล์เด็กนอกจริงๆ
“แล้วหากพี่กับรินไปกันไม่รอดล่ะคะ?” ฉันยังย้ำความชัวร์
“พี่ไม่ให้เรารอดไปไหนหรอก อย่าคิดที่จะทิ้งพี่เชียว!” อีตาเรย์พี่เรย์กอดฉันแน่นมองฉันด้วยสายที่ทำให้รู้ว่าเขาพูดจริง
“อือ ... รินไม่ทิ้งพี่หรอกค่ะ กลัวแต่พี่จะทิ้งรินนะสิพี่เ้าเล่ห์จะตาย ... แถมยังหื่นจัดขนาดนั้น เบื่อรินแล้วไปหาคนใหม่รินจะทำยังไงคะ?” ฉันบอกความรู้สึกกลัวที่อยู่ในใจ
“พี่หื่นเฉพาะกับเด็กดื้อคนนี้เท่านั้นล่ะ เพราะเด็กคนนี้ยั่วพี่เก่งจะตาย”โทษฉันจนได้สิน่า ฉันไปยั่วเขาตอนไหนก่อน!
“พี่เรย์ ... ใครยั่วกันแน่!!!” ฉันทุบไปที่หน้าอกเขาเบาๆ พอเป็พิธี
“ก็ ... ตอนนี้เด็กคนนี้ก็ยั่วพี่อยู่ไงล่ะ ... หน้าแบบนี้ท่าทางแบบนี้ ทำเอาพี่ของขึ้นแล้วรู้ไหม” ฉันจะเชื่อดีไหมเนี่ย!!! ดูคำตอบของเขาสิ
1K
![[จบ] ทะลุมิติไปเป็นสาวนาผู้ร่ำรวย](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1660529596_69231057.webp)
