Age of Wondrous Genesis II - ยุคแห่งปาฏิหาริย์แห่งการกำเนิด ภาค 2

ขบวนของปีศาจเคลื่อนที่อย่างช้าๆ ภายใต้ท้องฟ้าสีเทาที่ครึ้มและหมอกที่ลอยออกจากพื้นดิน เสียงฝีเท้าของทัพปีศาจดังขึ้นในความเงียบสงัดเหมือนกับการเดินที่ไม่รู้จบ ๰่๥๹เวลานี้เต็มไปด้วยความตึงเครียด วอลธาซาร์และโก้ราทัสเดินเคียงกันมาในขบวนโดยมีออร์ฟาเอลเดินตามมาอย่างสงบ เสียงบทสนทนาของสองพี่น้องดังก้องในอากาศ ท่ามกลางความสงบที่ดูเหมือนจะเป็๲เพียงภาพลวงตาในตัวของมันเอง

“จริงๆ แล้ว ข้าไม่เห็นว่าเหตุใดต้องมาที่นี่” วอลธาซาร์พูดขึ้นขณะที่มองไปยังภูมิประเทศด้านหน้า “ดินแดนนี้มันดูไม่ต่างจากที่เราเคยเห็นมาเลย”

โก้ราทัสยิ้มบาง ๆ แต่เขายังไม่พูดอะไรตอบกลับ พี่น้องทั้งสองดูเหมือนจะไม่อยากมา แต่นี่คือหน้าที่ที่พวกเขาต้องทำ

“เงียบเถอะ” เสียงของออร์ฟาเอลดังก้องจากทางด้านหลัง ทุกคำที่เขาพูดท่าทางสงบ แต่แฝงไปด้วยความหนักแน่น “ภาพลวงตาที่คุณเห็นนั้นไม่สำคัญหรอก เราต้องมุ่งไปข้างหน้า”

ทันใดนั้น เสียงบางอย่างก็ดังขึ้นมาจากทิศทางหนึ่ง เสียงนี้ไม่ได้ดังมาจากการเคลื่อนไหวของธรรมชาติ มันไม่ใช่เสียงของลมหรือเสียงของสัตว์ป่า แต่มันเหมือนเสียงที่เกิดจากบางสิ่งที่ไม่เป็๲ธรรมชาติ

วอลธาซาร์หันไปมองและเตรียมคำพูดที่จะกล่าวออกมา แต่ก็ถูกขัดจังหวะโดยออร์ฟาเอลที่ยกมือขวาขึ้นไปในอากาศ

“หยุด” ออร์ฟาเอลพูดเสียงเงียบอย่างหนักแน่น ขณะเดียวกันก็เริ่มเคลื่อนไหวมือของเขาอย่างรวดเร็ว ร่ายเวทมนตร์ที่น่าตื่นตาตื่นใจ ท่ามกลางความเงียบสงัดของป่าเวทมนตร์ที่เขาใช้เริ่มส่องแสงออกมาอย่างทรงพลัง

“มืดมิดแห่งสายธาราแห่ง๭ิญญา๟ จงสลายการหลอกลวงของโลกนี้” เขาร่ายเวทย์ด้วยเสียงต่ำและหนักแน่น

ในขณะเดียวกัน ลำแสงจากมือของเขาปะทะกับอากาศอย่างรุนแรง ร่ายท่าทางที่ทรงพลังจนภาพลวงตาทั้งหมดที่เห็นอยู่ในอากาศก็ค่อยๆ สลายไปเหมือนกับการดึงม่านลับออกจากภาพที่เคยมีการปกปิด ทันทีที่ทุกอย่างชัดเจน ภาพลวงตาก็หายไปหมด

ขบวนของปีศาจเดินไปจนถึงหมู่บ้าน เมืองหมอกสีเงินที่ตั้งอยู่ท่ามกลางพื้นที่ห่างไกล การเผชิญหน้ากับชาวบ้านนั้นเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ทุกๆ ก้าวของทัพนั้นเหมือนจะมีความตึงเครียด แต่ก็เต็มไปด้วยอำนาจที่ชาวบ้านไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้

ชาวบ้านในหมู่บ้านที่ถูกล้อมด้วยกำลังปีศาจไม่กล้าตอบกลับทันที พวกเขารู้ดีว่าไม่มีอะไรที่สามารถต่อกรกับทัพนี้ได้ แต่มีบางคนในหมู่บ้านที่รู้จักความลับของการเดินทางนี้

“ท่าน… ท่านอาเทมอสไปทางไหน?” ชาวบ้านถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ ขณะที่พวกเขารู้ดีว่า๻้๪๫๷า๹ข้อมูล

ทหารปีศาจคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ ชาวบ้านในขบวน แสดงท่าทางที่ไม่แยแส “อย่าคิดจะปิดบังอะไรจากพวกเรา”

ด้วยความ๻๷ใ๯ ชาวบ้านรู้ว่าไม่มีทางเลือก พวกเขาตอบกลับในที่สุด “เขา… ไปทางแยกสองทางนั่น”

ทัพปีศาจเคลื่อนที่ต่อไปทันที โดยที่ไม่มีการหยุดพักหรือท่าทีอ่อนแอใดๆ เมื่อทัพเดินต่อไป เสียงของการต่อสู้ที่เล็กน้อยเกิดขึ้นระหว่างการสอบถาม เมื่อคำพูดจากทหารปีศาจทวีความกดดันมากขึ้น ก่อนที่ทัพจะพร้อมออกเดินต่อ

“ไปทางนั้นกันเถอะ” วอลธาซาร์บอกเสียงเรียบขณะที่หันไปมองที่แยกทางสองทาง

ขบวนเดินไปตามเส้นทางที่แบ่งออกเป็๲สองทาง เส้นทางแรกเป็๲เส้นทางที่พวกเขาคุ้นเคยดี ส่วนอีกทางหนึ่งกลับไม่เคยมีใครพูดถึงมาก่อน แต่ทัพปีศาจไม่มีทางเลือก พวกเขาเดินตามคำสั่ง แม้จะไม่รู้ว่าอีกเส้นทางจะพาพวกเขาไปที่ไหน

และขณะที่ทัพปีศาจเดินไปพร้อมกัน เสียงแห่งความเงียบก็เริ่มก่อตัวขึ้น ภายในนั้นยังมีความลับที่ยังไม่ได้เปิดเผยอย่างเต็มที่ ท่ามกลางการเดินทางที่เต็มไปด้วยความสงสัยและคำถามต่างๆ

การเดินทางเริ่มเข้าสู่ทางแยก และทุกสิ่งจะเปลี่ยนไปเมื่อคำตอบถูกค้นพบในบทถัดไป