เมื่อถึงจังหวะที่กำลังจะเข้าปะทะกันทั้งสองฝ่ายได้มีเื่ผิดปกติิเกิดขึ้นคืือฝ่ายตระกูลเฟยไม่สามารถใช้ลมปราณภายในได้เส้นลมปราณปั่นป่วนจุดขีพจรทำงานผิดปกติสำหรับผู้ฝึกยุทธหากสูญเสียการควบคุมลมปราณก็ไม่ต่างกับมือเปล่าวิ่่งเข้าสนามรบเฟยเฉียนขณะจะใช้วิชากายเทพอัสนีกลับไม่สามารถโคจรพลังปราณได้จึงนึกขึ้นได้ว่า(แย่ละสิในเสบียงที่ชิงหลงส่งมาต้องมียาพิษอยู่เป็แน่)รู้ดังนั้นเฟยเฉียนก็สั่งถอยทัพขึ้นไปยังเขาอี้ซานเพราะฝืนสู้ไปก็มีแต่จะพากันตายกันทั้งตระกูลแต่ก็ไม่ใช่เื่ง่ายที่จะสลัดกองทัพขนาดนี้หลุดแต่ยังดีเฟยเฉียนพยายามเดินลมปราณจนขจัดพิษได้ใช้วิชากายเทพอัสนีทำให้เฟยเฉียนเคลื่อนไหวรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาดเข้าฮั่มหั่นศัตรูอย่างรวดเร็วรังสีกระบี่อัสนีกระจายไปทั่วสร้างความหวั่นเกรงแก่ทหารแคว้นถังนี่หรือคนที่อยู่จุดสูงสุดของยุทธภพแต่แล้วก็มีสตรีนางหนึ่งนำทหารจำนวนหนึ่งตีฝ่าเข้ามานางก็คือหลานหลงคู่มั่นของเฟยเฉียนสตรีที่เฟยเฉียนรักเห็นดังนั้นเฟยเฉียนก็เอ่ยขึ้น"หลานหลงเ้ามาช่วยข้าแล้ว" หลานหลงตอบว่า"ดีใจที่ข้ามาทันข้าเกือบเสียท่านไปเสียแล้ว" เฟยเฉียนรู้สึกปิติยินดียิ่งนีกที่ได้พบสตรีที่เขารักเฟยเฉียนกับหลานหลงหลังชนกันเพื่อระวังให้กันและกันเพราะขุนพลทั้งสามต่างก็เข้าจู่โจมพร้อมกันแต่หาได้ทำอะไรเฟยเฉียนไม่แต่ทว่า ฉึกกก เฟยเฉียนมองไปยังหน้อกที่ตอนนี้มีกระบี่แทงทะลุอกจากด้านหลังก่อนจะเหลือบหันไปมองเห็นเ้าของกระบี่เล่มนั้นคือหลานหลง!!เฟยเฉียนสำลักเืออกมาเฮือกใหญ่พยายามจะใช้พลังปราณแต่ดูเหมือนที่ตัวกระบี่จะมียาพิษเคลือบอยู่ทำให้เฟยเฉียนไม่สามารถต่อต้านอะไรได้เฟยเฉียนเอ่ยทั้งน้ำตา"หลานหลงทำไมเ้า..." หลานหลงตอบ"ฝ่าาสัญญาไว้ว่าจะมอบตำแหน่งฮองเฮาให้กับข้าอโหสิให้ข้าเถอะต้องโทษท่านที่พลังสูงเกินไปจนทำให้ฝ่าาต้องระแวงไร้ซึ่่งเ้าฝ่าาถึงจะยืนอยู่ในจุดสูงสุดที่แท้จริง" เฟยหลงที่คลายพิษได้แล้วเห็นน้องชายตัวเองเสียท้าจึงทะยานเข้าไปช่วยใช้ฝ่ามืออัสนีซัดใส่หลานหลงหลานหลงผละออกมาจากเฟยเฉียน เฟยหลงหิ้วร่างเฟยเฉียนหนีออกไป "น้องข้าแข็งใจไว้ข้าจะช่วยเ้าออกไปให้ได้ขอเพียงเ้ามีขีวิตตระกูลเหยของเราก็ยังไม่สิ้นสลาย" สามขุนพลเห็นดังนั้นก็ไม่อยู่เฉย ได้ทะยานเข้ามาหมายจะเอาขีวิตเฟยเฉียนแต่เฟยเฟย เฟยหยวนและเฟยฮงที่คลายพิษได้ก็ใช้วิชากายเทพอัสนีมาขวางเอาไว้เกิดการปะทะกันระหว่าง3ขุนพลกับสามพี่น้องตระกูลเฟย พี่น้องทั้งสามจู่โจมด้วยกระบวนท้าและพลังอัสนีที่รวดเร็วและรุนแรงกระหน่ำใส่สามขุนพลแต่ตำแหน่งขุนพลก็ไม่ใช่แค่ของประดับชื่อขุนพลทั้งสามสามารถป้องกันการโจมตีของสามพี่น้องได้แต่ก็ยากจะสวนกลับเพราะแค่ป้องกันก็เต็มกลืนแล้วจะพลาดท่าเมื่อไหร่ก็ขึ้นอยู่กับเวลา หานซ่งคิดขึ้นว่า(พี่น้องตระกูลเฟยฝีมือร้ายกาจกกว่าที่ลือกันเสียอีกข้าคงยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขาเป็แน่) หานซ่งได้ให้สัญญามือธนูให้คอยหาจุดบอดลอบยังธนูพิษลุมกระหน่ำยิงใส่พี่น้องทั้งสามพอได้จังหวะพลธนูก็แผลงศรออกไปสามพี่น้องที่มีสมาธิกับการโจมตีจึงไม่สามารถป้องกันธนูทั้งหมดได้ธนูอาบยาพิษได้ปักเข้าร่างของทั้งสามจึงทำให้หมดสภาพในการต่อสู้ตงหลางได้สั่งทหารให้ปิดล้อมจับตัวทั้งสามไว้ เฟยเฉียนเห็นดังนั้นจึงบอกเฟยฟลง "พี่หลงท่านไปช่วยพวกท่านพี่เถอะไม่ต้องห่วงข้าข้าไม่อาจทนดูพวกเขาตายได้" เฟยหลงกล่าวตอบ"น้องพี่คืนนี้ยังไงพวกเราก็หนีไม่พ้นความตายมีเพียงเ้าที่เป็ความหวังสุดท้ายขอเพียงเ้ายังอยูู่ตระกูลเฟยก็ยังสามารถยืนหยัดได้อีกครั้ง" เฟยหยวนะโออกไปว่า"น้องพี่เ้าหนีไปซะขอเพียวเ้ารอดขีวิตนี้ข้าไม่เสียดายเลยแม้แต่น้้อย" เฟยเฟยะโต่อ"ใช่แล้วเฟยเฉียนเ้ารีบหนีไปซะไม่ต้องห่วงพวกข้า" เฟยฮงะโต่อ"เ้าคือความหวังที่เหลือของตระกูลเฟยน้องข้าเ้าจะตายไม่ได้" ในขณะนั้นเองเหอเกอก็ได้ตัดคอเฟยหยวนหานซ่งตัดคอเฟยเฟยตงหลางตัดคอเฟยฮงที่หมดฤทธิ์แล้วเฟยเฉียนเห็นดังนั้นจึงะโพร้อมน้ำตาที่ไหลพรากว่า"ท่านพี่!!!!!!!!!!"พร้อมกับตะเกียดตะกายจะไปหาร่างของพวกเขาแต่ถูกเฟยหลงห้ามไว้เฟยหลงลากเฟยเฉียนหนีไปถึงหน้าผาจนฟมดหนทางหนีหานซ่งเห็นดังนั้นก็หังเราะขึ้น"ฮ่าๆๆๆๆเ้าหมดหนทางหนีแล้วท่านแม่ทัพใหญ่ยอมมอบหัวให้ข้าแต่โดยดีเถอะ" เฟยหลงตอกหลับไป"ขุนพลกระจอกๆอย่างพวกเ้าอย่าหวังว่าจะได้แตะต้องน้องชายข้า"พร้อมทะยานเข้าใส่สามขุนพลในพี่น้องสี่คนเฟยหลงนั้นแข็งแกร่งที่สุดเป็รองแค่เฟยเฉียนเท่านั้นสามขุนพลได้กระหน่ำโจมตีเฟยหลงแต่ก็ไม่อาจทะลวงการป้องกันของเฟยหลงได้ในระหว่างที่สู้กันหลานหลงก็ได้หาช่องโหว่ซัดเข็มพิษใส่เฟยหลงเฟยหลงทีาโดนเข็มพิษค่อยๆเสียพลังลงเลื่อยๆสุดท้ายพลาดท้าถูกหอกเหอเกอแทงเข้าที่ช่องท้อง เฟยเฉียนเห็นดังนั้นก็ะโด้วยความเสียใจว่า"พี่เฟยหลงงงงง!!!!!" เฟยหลงหันกลับไปมองเฟยเฉียนพร้อมกับหลี่ตาลงยิ้ม"เฟยเฉียนน้องพี่ชาติหน้าเราเกิดมาเป็พี่น้องกันอีกนะ" จากนั้นเฟยเฉียนซัดพลังปราณสุดท้ายซัดเฟยเฉียนตกหน้าผาไป ตอนนั้นเฟยเฉียนคิดขึ้น(ข้าสาบาณจะต้องให้พวกมันชดใช้ข้ากรำศึกมาให้พวกมันนับครั้งไม่ถ้วนที่มันมีทุกวันนี้ได้ก็เพราะข้าข้าภักดีต่อพวกมันทำทุกอย่างให้ะวกมันแค่พวกมันเอ่ยปากไม่เคยบ่นแต่มันกลับตอบอทนโดนการสังหารพี่น้องข้าทั้งหมดรอข้าให้ดีเถอะอย่าพึ่งตายก่อนละ"ในเวลานั้นด้วยพลังที่คุ้มคลั่งจากความแค้น ความมุ่งมั่นและความรู้สึกสงบนิ่งเมื่อเผชิญกับความตาย
(เฟยเฉียนบรรลุขั้นที่เก้าแล้ว)
232K
