บทที่13 สามทักษะมืด
เนี่ยฟงรู้สึกในคำพูดของ เหม่ยตู้ซา ถ้าหากวันนี้เกินเข้าตายไปนางคงรู้สึกผิดต่อ พ่อและแม่เขา และถ้าวันนี้ไม่ได้โชคดีขนาดนี้เขาอาจไม่รอด. ครั้งต่อไปข้าต้องระวังให้มาก
เมื่อเหม่ยตู้ซากลับไป. เขาพักผ่อนดูเหมือนว่าวันนี้มันหนักจริงๆ
ยามเช้ามันมาถึงเร็วตลอดเขากลับมาจากอาบน้ำรีบแต่งตัวไปสนามซ้อมแต่ว่านางไม่ได้บอกเวลาและเข้าก็ไม่รู้ว่าสนามซ้อมอยู่ไหน
เมื่อเดินออกจากห้องเขาเดินไปสักพักมีอาคารใหญ่ตรงกลาง เข้าหยุดดู
"นี่เ้าน่ะ....เด็กใหม่รึสำนักข้ายังไม่เปิดรับนะอีกสองเดือนถึงจะเปิด"
เด็กผู้หญิงหน้าตาสวยยืนเท้าเอวพูดกับเนี่ยฟงอยู่
"นี่ข้าพูดด้วยไม่ได้ยินหรือไง"
'เ้ารู้หรือไม่สนามซ้อมไปทางไหนข้าเพิ่งมาเมื่อวานพี่สาวให้ข้าไปพบที่นั่น '
พี่สาวงั้นหรือ หรือว่าเขาเป็น้องใครในสำนักคงมีข่าวจากที่บ้านมาแจ้งแน่ๆเหตุใดจึงให้เด็กมาส่งข่าว "งั้นข้าจะพาไปเองตามมา"
"ข้าขอขอบคุณเ้ามากๆพี่สาวกำลังโกธข้ามาก หากไปสายข้าคงโดนว่าเป็แน่ "
"แล้วเ้าชื่ออะไรพี่สาวเ้าเป็ใครเป็ศิษย์ปีไหนบางทีข้าอาจรู้จักก็ได้"
"ข้าชื่อเนี่ยฟง พี่สาวข้าเ้าอาจจะรู้จักนะ ว่าแต่เ้าชื่ออะไรให้จ้าเรียกเ้าว่าอะไรดี "
"งั้นเรียกข้าว่า ซางหนิง ส่วนแซ่ข้าจำไม่ต้องรู้หลอกยังไงเราก็คงไม่ได้เจอกันอีก"
"อะนี่ถึงแล้วสนามซ้อม เมื่อซางหนิงมองไปที่สนามก็ใทำไมอาจารย์ใหญ่ถึงมาอยู่ที่นี่"
"เ้ามาสายนะหนุ่มน้อยข้ารอเ้าถึงหนึ่งชั่วยาม"
"ข้าอภัยพี่สาวขาหาทางมาที่นี่ไม่เจอดีที่ได้ซางหนิงช่วยไว้"
"เป็เช่นนี้เองเ้าไปได้แล้วซางหนิง” “รับทราบท่านอาจารย์ใหญ่"
"เ้าตามจ้ามาเนี่ยฟง" พูดจบนางก็โดดเข้าไปในป่าไผ่ทันทีเขาจึงโดดตามไป
“นี่มันเื่อะไรทำไมเนี่ยไงถึงรู้จักกับเขาล่ะหรือว่าคนที่เขาลือกันคือเนี่ยฟง ศิษย์ส่วนตัวเป็เขาเองรึ”
เมื่อเดินออกจากสำนักไม่นานก็ถึงป่าไผ่ มีสนามซ้อมอยู่ตรงกลางและมีเรือนพักเล็กๆอยู่หลังหนึ่ง
"นี่เป็ที่ฝึกลับของข้า วันนี้ข้าจะสอนเ้าเกี่ยวกับธาตุมืด"
"ครับพี่สาวข้าจะตั้งใจ"....
"อย่างที่เ้ารู้การใช้ธาตุนั้นมีหลายรูปแบบแต่การจะใช้ได้ทรงพลังนั้นต้องใช้ทักษะของธาตุนั้นๆ"
"ข้าจะสอนเ้าสามทักษะ "
ทักษะที่หนึ่งกระบี่มืด. นางยกมือไปข้างหน้าพลังงานสีดำปรากฎเป็กระบี่ยาว10 เมตรตัดต้นไผ่กระจุยกระจาย
“เ้าลองทำดูรวบรวมพลังความมืดไว้จุดเดียวแล้วร้างมันเป็กระบี่"
เนี่ยฟงหลับตาแล้วทำตามความมืดก่อตัวขึ้นเป็รูปกระบี่ ยาวสามเมตร
"ไม่เลวๆ เ้าทำได้ั้แ่ครั้งแรกที่ลองดีมากๆงั้นท้าที่สองเลย" นางดีใจที่ได้ศิษย์มีพร์ในธาตุมืด
ทักษะ ใยแห่งความมืด นางหงายมือขึ้นปรากฎเส้นใยเหมือนเถาวัลย์ พันธนาการต้นไผ่ แล้วนางก็กำมือต้นไผ่ที่ถูกพันธนาการแตกขาดออก เ้าลองทำดู
เนี่ยฟงลองทำแต่ว่าธาตุมือจับมัดต้นไผ่ได้แค่ใกล้ๆเท่านั้น. “เห็นทีข้าต้องฝึกอีกเยอะ”
"ดีมากเ้านี่ทำให้ข้าใไม่หยุด ทักษะที่สามไม่ง่ายเ้าจะสามารถทำได้ในครั้งแรกหรือไม่ต้องค่อยดูแล้ว"
ทักษะหมื่นกระบี่มืด นางรวบรวมธาตุไว้ด้านหลังปรากฎกระบี่สีดำนับหมื่นอยู่ด้านหลัง นางบังคับได้ดังใจมันร้ายกาจรุนแรงทรงพลัง “เอาล่ะตาเ้า”
เนี่ยฟงหลับตากำหนดจิตกระบี่ปรากฎด้านหลังร้อยกว่าอัน
"ไม่น่าเชื่อข้าฝึกทักษะนี้อย่างยากลำบากแต่เ้ากับทำมันง่ายดาย” นางยิ้มน้อยๆ
"ขอบคุณพี่สาวที่สอนสั่งข้า ข้าจะไม่ทำท่านผิดหวัง"
"หนุ่มน้อยเ้า้าเป้าหมายอันใดในชีวิตรึข้าอยากรู้ที่เ้าหักโหมการทะลวงนี้มันรีบร้อนจนเกินไป"
"พี่สาวข้าแค่อยากเก่งขึ้นเพื่อตระกูลและคนที่ข้าต้องปกป้องและอีกอย่างอาจเกิดาขึ้นระหว่างอสูรกับมนุษย์ในการข้างหน้า"
"เ้าว่าอะไรนะากันอสูรเป็ไปได้อย่างไร อสูรระดับ7-10 ยังมีอยู่อีกรึไม่มีคนพบเห็นหลายร้อยปีแล้ว"
"พี่สาวในตอนที่ข้าเข้าทดสอบข้าเจออสูรระดับ7 มาพูดกับข้าแปลกๆละมอบกระบี่าาเต่าให้ข้า ชื่อของเขาคือเซนซุยท่านเคยได้ยินไหม"
“เต่าั์หมื่นปีมันยังมีชีวิตอยู่พวกมันต้องวางแผนอะไรบางอย่างเป็แน่นี่อาจเป็เื่ใหญ่กว่าที่คิดข้าคงอยู่เฉยไม่ได้อสูรระดับ7-10ต้องซ่อนตัวเพื่ออะไรบางอย่าง ข้าจำเป็ต้องแข็งแกร่งขึ้น ยังไงก็ตามต้องพิสูจน์ก่อน”
"หนุ่มน้อยข้าขอดูกระบี่าาเต่าหน่อยได้หรือไม่"เนี่ยฟงหยิบจากกำไลมิติ ให้นางดู
“ไม่ผิดแน่” เป็เื่จริง นางตะลึง ดาบของอสูรระดับ7จริงๆ ดาบอสูรระดับ7ขึ้นไปไท่ได้ทำจากแร่หินอะไรแต่ทำจากชิ้นส่วนร่างการและพลังของอสูรควบแน่นสร้างขึ้นมามันจึงฟันอสูรได้ง่ายดาย
"หนุ่มน้อยเ้าฝึกทั้งสามทักษะให้ชำนาญอีก1เดือนมาพบข้าที่นี่ข้าจะให้ป้ายที่เข้าออกหอหนังสือเ้า เ้าจะได้เรียนทักษะเพิ่มเติมได้ ข้าให้คนเอาเครื่องแบบไปให้ที่ห้องเ้าแล้ว ข้าไปล่ะจงตั้งใจฝึกดีๆข้าหวังในตัวเ้ามากหนุ่มน้อย"
2K
