ไม่มีอะไรหรอกครับ เขาคือเพื่อนของผมเอง
“ฉันไม่ได้อะไรหรอกนะ แต่น้องกายเป็เพื่อนกับเธอได้ยังไงล่ะ”
“เราเป็เพื่อนเรียนอยู่มหาลัย สาขาเดียวกันและตอนนี้ก็มาฝึกงานด้วยกันครับ”
“เลิกคบไปเลยได้ไหม ยัยเด็กที่ชื่อขวัญข้าวเนี่ย”
“หะ อะไรนะครับ”
“เลิกคบไปเลย พี่ไม่ชอบ”
กายไม่เข้าใจเธอเลย และวันนี้ทั้งวันเขาต้องมาอยู่กับคนแบบนี้ก็ทำเอาเวลาที่เหลือในเวลางานช่างยาวนานเหลือเกินขวัญข้าวเอ๋ยขอให้เธอรอดพ้นปลอดภัยนะ เป็ห่วงตัวเองแล้วก็ต้องมาเป็ห่วงเพื่อนด้วย
พนักงานที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ใบหน้าคุ้นตา วันนี้เขามาดูหน้าตาโรงแรมที่เขาจะมาร่วมงานด้วยครั้งนี้เป็ครั้งที่สามแล้วที่เขาเข้ามาที่นี่ ดูจะเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันสมแล้วที่ตอนนี้เป็โรงแรมระดับห้าดาว เขาไม่ต้องมาทำอะไรที่นี่ก็สมบูรณ์พร้อมไปหมดแล้วถ้าเขาจะเข้ามาคณะกรรมการไม่ค้านกันหัวชนฝาหรือไง แต่ในเมื่อมาแล้วก็เข้ามาดูซะหน่อยโรงแรมนี้ก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง เขาเหมือนจะเจอคนที่เขาเคยรู้จักอยู่ด้วยสินะ
“สวัสดีครับทุกคน”
เขามายืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์เพื่อทำความรู้จักกับทุกคนรวมทั้งผู้หญิงใบหน้าสวยสดงดงามหนึ่งในห้าของพนักงานที่อยู่ที่เคาน์เตอร์เขาอยากจะรู้ชื่อของผู้หญิงคนนั้น จึงเริ่มแนะนำตัวเองก่อน
“สวัสดีครับ ยินดีที่ได้รู้จัก ผมชื่อเก็นจิครับ”
ส่วนเธอที่เป็หนึ่งนั้นก็เหมือนจะลืมหายใจไปชั่วขณะคนในความทรงจำในอดีต มายืนอยู่ตรงหน้าเธอและยิ้มให้เธอมันทำให้เธอนึกหวนไปถึงความทรงจำในอดีต
เด็กผู้หญิงที่นั่งมองดูเขาที่กำลังเตะบอลกับเพื่อนอย่างสนุกสนานทุกเที่ยงวันแต่มาวันนี้เขากลับมาแล้ว ใบหน้าเขายังเหมือนเดิมแต่ดูจะเป็ผู้ใหญ่มากขึ้นจนผิดหูผิดตาและนิสัยก็ดูจะเ้าเลห์มากขึ้นด้วย เธอยังไม่ลืมวันนั้นและตลอดไปเธอจะไม่มีวันลืมเลยว่าเธอเ็ปในรักครั้งแรกของเธอมากแค่ไหนถึงแม้จะเป็แอบรักเขาข้างเดียวก็ตาม
“ชื่อเพิร์ลค่ะ”
เพิร์ลยิ้มให้อย่างลืมตัว ขวัญข้าวเพิ่งเห็นครั้งแรกที่เพิร์ลจะลืมตัวขนาดนี้
“ขอโทษค่ะ ไม่ทราบว่าจองห้องไหน ไว้คะ พอดีทางเราดูชื่อแล้วคุณเก็นจิไม่ได้จองที่นี่ไว้ค่ะ”
“ผมไม่ได้มาพักที่นี่ครับ แต่ผมจะมาฝึกงานที่นี่ต่างหาก”
“มีมาเพิ่มอีกหนึ่งคนสินะ พี่ชื่อโบนัส”
“พี่ชื่อมายด์”
“พี่ชื่อจิมมี่ดูหน้าตาน้องคุ้นๆอยู่นะ”
“เราคงเคยเจอกันน่ะครับพี่”
“หรอไปเจอตอนไหนนะพี่คิดไม่ออก”
“แล้ว..?”
เขาหันมาถามขวัญข้าว เธอจึงยิ้มให้
“ชื่อขวัญข้าวค่ะ”
“เราเคยรู้จักกันใช่ไหมครับ”
“อย่าเรียกว่ารู้จักดีกว่าค่ะ เรียกว่าเคยอยู่โรงเรียนเดียวกันจะดีกว่า”
“จริงด้วยนะครับ ผมเคยเจอคุณ ตอนนั้นเราอยู่โรงเรียนเดียวกัน”
“ค่ะ”
เธอไม่พูดอะไรอีก ดูแล้วเขาก็ไม่ได้ทุกร้อนอะไรเป็เธอเองซะอีกที่รู้สึกเจ็บจี๊ดที่ เมื่อก่อนไปชอบคนแบบนี้เข้าได้
“เก็นจิไม่น่าจะมาฝึกงานวันนี้ใช่ไหม”
“ครับพี่จิมมี่ ผมไม่ได้มาทำงานวันนี้ แต่จะมาเริ่มพรุ่งนี้ครับวันนี้ผมแวะมาทำความรู้จักกับทุกคนก่อนน่ะครับ”
“ดีเลย เข้าใจนะเนี่ย”
2K
