เื่:จะรักกันกี่โมง?
ตอนที่10 สปอยเื่ภาขวัญ+หมวดกวิน
ผู้แต่ง:รัตนาภรณ์
ตัดภาพมาตอนเย็นบ้านภาขวัญ18.30น.
เสียงรถที่ดังเข้ามาจอดภายในรั้วบ้าน ทำเอาภาขวัญอดชะโงกหน้าออกไปดูอย่างตื่นเต้นไม่ไหว ว่าชายคนรักคงเข้ามากัน เวลาผ่านไปเพียงครู่ หมวดกวินก็เดินนำคุณอุไรและคุณสุวัฒน์ที่ทั้งสองเดินตามหลังเข้ามาข้างในตัวบ้าน ตามด้วยเอกภพ ปลัดดนุ ที่คงโดนเพื่อนโทรตามให้มาด้วยกัน คงเพราะความเห่อว่าตนจะมีเมียแล้ว จึงได้โทรไปเร่งรัดให้มา ทั้งสองจึงเดินตามหลังเข้ามาด้วย
"สวัสดีค่ะพี่แพร พี่ดนัย น้องมาเป็ธุระให้หมวดอาร์มเื่หนูภาขวัญนะคะ"คุณอะไรเอ่ยทักทายเ้าของบ้านอย่างสนิทสนม
"เชิญนั่งก่อนค่ะคุณน้องทั้งสอง กินน้ำกินท่ากันก่อนนะคะ เดี๋ยวเราค่อยมาคุยกัน"พูดพร้อมรอยยิ้มส่งไปให้ทุกคนที่อยู่แถวนั้น
"ขอบคุณค่ะ"
"เข้าเื่เลยนะคะคุณพี่ ลูกของพวกเราสองคนชอบใคร่ชอบพอกัน แล้วลูกชายของน้องก็จะให้มาเจรจาทาบทามสู่ขอหนูขวัญให้แกไว้ก่อนนะคะ แกอยากจะขอหมั้นหนูขวัญเอาไว้ก่อน หากหนูขวัญเรียนจบจะแต่งเลย หรือว่ารอสักสองสามปีก่อนก็ได้นะคะ" เกริ่นบอกจุดประสงค์ของการมาครั้งนี้ เพื่อให้อีกฝ่ายทราบ
"น้องไม่ว่าหรือขัดข้องนะคะ เพราะหมวดก็เป็เพื่อนของภาวินพี่ชายยัยขวัญที่น้องเห็นมาตั้งนาน รู้นิสัยใจคอว่าแกเป็คนดี แถมดีใจมากเสียอีกค่ะที่ยัยขวัญจะได้มีคนดูแล"
"เป็อันว่าตกลงนะคะ ส่วนค่าสินสอดเรียกมาได้เลยค่ะ ทางเราไม่ขัดข้อง"
"เื่นั้นแล้วแต่คุณพี่เลยแล้วกันค่ะ เราไม่ว่าอะไร ขอแค่หมวดรักลูกสาวเราก็พอค่ะ" สรุปฝ่ายพ่อแม่กวินให้เงิน5ล้าน ทองคำ100บาท ที่ดินในตัวจังหวัดอีกห้าไร่ กำหนดฤกษ์ธันวาสิ้นปีพอดี คืออีกสองเดือน หลังคุยธุระกันเสร็จเรียบร้อยเเล้ว ก็รับประทานอาหารเย็น ก่อนขอตัวลากลับบ้านไป ส่วนหนุ่มๆ ทั้งสี่ ก็ชวนกันออกไปไนต์ครับ เพราะมีเื่ต้องคุยธุระกันต่อหลายเื่ ส่วนหมวดกวินก็หนีบภาขวัญติดสอยห้อยตามไปด้วย ส่วนณัชชาขอให้ไปส่งที่บ้าน เพราะหญิงสาวเพลียมากแถมยังปวดหัวเหมือนจะเป็ไข้ จึงอยากกลับบ้านไปกินยานอนพักผ่อน
ไนต์คลับ
ทั้งห้าคนเดินเข้ามาภายในไนต์คลับ สาวน้อยสาวใหญ่ต่างเมียงมองทั้งสี่หนุ่มตาเป็มัน จนภาขวัญแอบแซวไม่ได้ว่า
"มิน่า พวกพี่ถึงชอบมาที่นี่กันนัก พี่อาร์มอย่าให้ขวัญรู้นะคะว่าพี่เเอบซุกเด็กไว้ที่นี่"
"โถ่ขวัญ! เด็กเดิกอะไรเล่า มันมีที่ไหนกันละ"พร้อมกับจุ๊บหน้าผากหญิงสาวไปหนึ่งครั้ง
"อย่าให้ขวัญจับได้ก็แล้วกันค่ะ ขวัญเอาตายทั้งคู่"พร้อมกับคาดโทษชายคนรักออกมาเบาๆ
"แหวะ! เหม็นความรักวะ กูซักอยากรู้แล้วสิว่าสองคนนี้รักกันได้ยังไง พี่ให้โอกาส ตกลงกันเอาว่าใครจะเป็คนเล่า"ภาวินพูดขึ้นอย่างสนใจใคร่รู้ พร้อมสายตาหกคู่ที่หันมามองทั้งหมวดกวินและภาขวัญเป็สายตาเดียวอย่างรอคอยคำตอบ
"ถ้าให้กูเล่า มึงจะต่อยกูไหมวะไอ้วิน! กูขอถามมึงแค่นี้ก่อน" เป็กวินที่พูดเอ่ยปากถามขึ้นก่อน
"มึงเล่ามาก่อน เดี๋ยวกูบอกมึงเองทีหลัง" แล้วกวินก็เริ่มเล่าถึงวีรกรรมของน้องสาวตัวแสบของเพื่อน ว่าภาขวัญทำอะไรไว้กับตนเองบ้าง แถมเวลาที่ตนเองหลงรักเ้าหล่อนเข้าขันหัวปักหัวปำ กลับคิดที่จะเสือกใสไล่ส่งตนเองซะอีก หมวดกวินจึงรีบรวบรัดตัดบทให้ผู้ใหญ่มาพูดคุยกันเลยตามที่เห็น
"ไอ้เหี้ยอาร์ม! นี่มึงเล่นล่อน้องกูั้แ่ยังเรียนไม่จบ ม.6 เลยเหรอวะ "ภาวินพูดขึ้นอย่างมีโมโห
"เราเองก็เหมือนกันยัยขวัญ มันใช่เื่เสียที่ไหนกัน อยากลองอยากรู้ไม่เข้าท่า ชอบทำอะไรแผลงๆ ถ้ามันไม่ใช่ไอ้หมวด แต่เป็คนอื่นเราจะทำยังไง" พร้อมกับเอ็ดน้องสาวเบาๆ เป็การบ่นไปอย่างงั้นแหละ
"ก็เด็กมันยั่วอะ กูก็คนนะมึงไอ้วิน ใครมันจะไปอดใจได้วะ ขวัญออกจะน่ารักปานนี้ แล้วถ้าเป็มึง มึงจะอดได้ไหมวะ ถ้ามีคนมาทำกับมึงแบบที่กูโดนกระทำบ้าง แถมเรายังมีใจกับเขามากด้วยสิ แต่ความรู้สึกตอนนั้น คือไม่รู้ตัวว่าชอบหรือแอบรักเขามากแค่นั้นเอง"
"แบบไหนกันวะ"ปลัดดนุที่ถามเพื่อนขึ้น
"ภาษากายมันจะบอกมึงเองวะ อย่าให้กูต้องอธิบายมากเลย เดี๋ยวถ้าพวกมึงเจอคนคนนั้น ขึ้นมาจริงๆ พวกมึงจะรู้เองวะเพื่อน"
ส่วนภาวินได้แต่คิดในใจ ภาขวัญน้องสาวเขาแก่เเดดแก่ลมเหมือนณัชชาไม่มีผิด ภาขวัญคงจะไปยั่วยวนไอ้หมวดจนมันทนไม่ไหวเหมือนเขาละมั้ง แต่ไอ้หมวดมันดีกว่าเขาตรงที่มันรักของมัน ผิดกับเขาที่ไม่มีความรักให้ณัชชาเลย อันชอบในรสรักของเธอนะเขายอมรับ แต่ไม่ได้รัก ไม่ได้ชอบเหมือนที่รักเมริสาคนรักเก่า แต่ถ้าถามว่าเขายังไม่ลืมเมริสาก็ไม่ใช่ เพราะเขาไม่คิดถึงเธอมาตั้งนมนานแล้ว
"แล้วสรุป มึงก็ตกลงบ่วงที่ภาขวัญขุดหลอกล่อเอาไว้ซะมิดตัวเลย"ปลัดดนุเป็คนพูดแซวเพื่อนไป
"กูรักขวัญมากเฉยๆ หรอก เลยอยากเป็เ้าของเขาเพียงคนเดียว"ผู้หมวดหนุ่มพูดขึ้นพร้อมทอดสายตามองภาขวัญคนรักอย่างรักใคร่ไม่ปิดบัง
"แต่มึงก็ยังเอาคนอื่นไปทั่วละวะไอ้หมวด อย่าให้กูได้บอกน้องกูนะ" เป็ภาวินที่พูดขึ้นด้วยความหมั่นไส้ ก็เขามันคนมันหวงน้องนี่ ถึงแม้คนที่น้องจะตกล่องปล่องชิ้นด้วยจะเป็เพื่อนสนิทก็ตามทีเถอะ
"ใครบอกมึงครับ! ว่ากูนอนกับคนอื่น?"
"มึงอย่ามาพูด! ก็เห็นมึงยังออกไปกับสาวๆอยู่เลย"
"กูจะบอกพวกมึงยังไงดีวะ"
"พูดมาให้หมดพี่อาร์ม"เป็ภาขวัญที่พูดขึ้นมาบ้าง พร้อมกับส่งสายตามองชายคนรักด้วยสายตาเดือดดาล ใครมันจะไปชอบใจกันวะ ที่คนที่ตนรักไปเอากับใครไปทั่ว แค่คิดว่าเขาไปทำกับใครเหมือนที่ทำกับเธอ แค่คิดก็แทบจะหักคอเขาให้ตายเสียเดี๋ยวนี้
"คือมันไม่มีอาร์มวะ เวลากูจะเสียบนะ หน้าขวัญนี้ลอยแวบเข้ามาในหัว มันก็หมดอารมณ์เเล้ววะ"
"แล้วมึงทำยังไง มันเหลือจะเชื่อเกินไปวะ"เป็เอกภพที่ถามขึ้นด้วยความอยากรู้ เพราะรู้ว่าไอ้หมอนี่มันเซ็กซ์จัดจะตายไป
"โห! ไอ้ห่าทำยังกับมึงไม่รู้ว่ามันไม่มีมีแค่สอดใส่แล้วกระเด้าให้แตกนี่หว่า มือมึงก็มีไหมครับ? เเล้วกูก็ไม่ได้ไปใช้ให้ใครเขาอม ให้ไปทั่วเหมือนมึงแล้วกันไอ้ภพ "พูดขึ้นอย่างมีโมโห
"พวกพี่คุยอะไรกันก็ไม่รู้"ภาขวัญพูดขึ้นอย่างอายๆ
"เออโทษทีขวัญ พี่ลืมว่าเราอยู่ด้วย พอดีไอ้นี่มันพูดชวนให้พี่สงสัยอะ"เอกภพพูดขึ้นบ้าง
"พี่อาร์มขวัญว่าเรากลับบ้านดีกว่าไหมคะดึกมากแล้ว"
"เออพวกมึงกูกลับก่อนนะ กูจะไปนอนกอดเมียให้ฉ่ำปอดซะหน่อย"
"โอ๊ย อิจฉา" เอกภพพูดขึ้น
"มึงก็รีบซะสิครับ มึงเลือกเอาดีๆ สักคนครับเพื่อนเชื่อกู'พูดออกมาอย่างหมั่นไส้
"กูยังไม่เจอคนที่กูจะหยุดที่เขาเลยวะ"
"งั้นกูกลับพร้อมไอ้หมวดเลยนะ!"ปลัดดนุพูดขึ้นพร้อมกับเดินตามหลังกันออกไป
"กูว่าจะถามมึงอยู่ว่าเื่ที่ให้ไปสืบนะไปถึงไหนแล้ววะ"เอกภพเอ่ยถามขึ้น
"กูว่ามันเป็สายให้ฝั่งนั้นมาปั่นผับเรา "
"งั้นรอดูอีกนิด รอหลักฐานให้แน่นกว่านี้ กูจัดการพวกมันแน่" เอกภพพูดขึ้น
"คืนนี้มึงไม่ไปออกไปหาใครเหรอวะ?"
"ไม่อะ เบื่อ มึงเคยเบื่อไหมวะภพ "แต่ใบหน้า กิริยาท่าทางของณัชชา ลอยเข้ามาในหัวทันที พร้อมกับสลัดหัวสองสามทีไล่ภาพในหัวออกไป
"เป็บางวันที่บางครั้ง กูก็แค่อยากกลับบ้านไปนอนเฉยๆ"
"งั้นกูว่าเรากลับบ้านกันเถอะ กูเริ่มจะง่วงแล้วเหมือนกัน กูกลัวว่าจะขับรถกลับไม่ถึงบ้านวะ"พร้อมกับเดินตามหลังกันออกมายังลานจอดรถ แล้วแยกย้ายกันขึ้นรถขับรถกลับบ้านใครบ้านมัน
เออวะสรุปภาขวัญ กับณัชชานี่ก็แสบพอๆ กันเลยเเฮะ แต่ภาขวัญผู้ชายคลั่งรักเธอมากนะเออ ว่าไม่ได้
17K
