หนูคือของเล่นของเขา

ไข่สั่นยังถูกจี้คาอยู่ตรงแตxหนูตลอด และเ๽้านายก็ยังเปิดมันคาไว้โดยที่ไม่คิดจะเบามันเลย

พอหนูแตกไปได้ยังไม่ทันจะหยุดกระตุก ไข่สั่นก็ถูกเปิดให้สั่นแรงขึ้นอีก

หนูน้ำแตกออกมาอีกครั้งอย่างต่อเนื่อง ไม่มีท่าทีที่จะหยุด ได้แต่น้ำแตกจากความเสียวอีกครั้ง…อีกครั้ง…และอีกครั้ง

หนูครางออกมาโดยไม่รู้ตัว ร่างบิดเร่า ขาแทบทรุด ถุงดำที่อยู่ตรงหว่างขาหนู…เปียกจนได้ยินเสียงน้ำหยดใส่เสื้อในกับกางเกงในข้างใน

ของที่หนูเคยใช้ปกปิดความเป็๲ผู้หญิง…ตอนนี้กลายเป็๲ผ้าขี้ริ้วที่รองรับน้ำxีของตัวเอง

กลิ่นน้ำเงี่ยxของตัวหนูเองลอยฟุ้งไปทั่วห้อง

หนูยืนแทบจะไม่ไหวแล้ว…แต่เ๽้านายก็ยังไม่สั่งให้หยุด

หนูปล่อยน้ำออกมาอีกจนหน้าท้องหนูเกร็งจี๊ด ความเสียวมันท่วมหมดทั้งร่าง รู้แค่ว่าข้างล่างมันเปียกไปหมดแล้ว

หนูรู้สึกได้เลยว่ามันไหลย้อยลงมาตามต้นขา หยดลงบนถุงดำอีกหลายจุด

“ดีมาก…มึงนี่มันร่าxดีจริง ๆ”

เ๽้านายพูดเสียงต่ำแล้วเอื้อมมือมากดหัวหนูลง

“ถือไข่สั่นไว้เอง แล้วคุกเข่า”

หนูทำตามทันที ไม่ต้องรอซ้ำ

เ๯้านายก้าวเข้ามา…รูดกางเกงเขาลง

หนูยังหายใจไม่ทันเลยด้วยซ้ำ แต่หน้าของหนูอยู่ตรงเป้าของเ๽้านายแล้ว อยู่ต่อหน้าควxของเขา

“รู้ใช่ไหมว่าทาสควรจะต้องทำอะไรหลังจากได้ความสุขจากเ๯้านายไปแล้ว?”

“ค่ะ…เ๽้านาย…หนูต้อง…ต้องทำให้เ๽้านายมีความสุขบ้างค่ะ…” หนูตอบพร้อมน้ำเสียงสั่น

“ทำเลยสิ” เขากดหัวหนูแนบเข้าไป

หนูอ้าปากออกทันทีโดยไม่กล้าแม้แต่จะลังเล

รสชาติคาว ๆ กลิ่นเฉพาะของเ๯้านายมันคุ้นแล้วสำหรับหนู…แต่ครั้งนี้มันเข้มกว่าครั้งก่อน ๆ เพราะหนูยังเสียวจากไข่สั่นที่คารูxีอยู่ ร่างกายยังค้างเติ่ง

เ๽้านายไม่ให้หนูตั้งตัว เขากระแทกควxเข้ามาในปากหนูโดยที่หนูไม่มีโอกาสขยับ

“อมให้ดี…แล้วกลืนน้ำควxกูให้หมดด้วย…ถ้าหกแม้แต่หยดเดียว กูจะยัดลึกกว่านี้อีก”

“อืมม…ค่ะ…อืม…” หนูตอบอู้อี้

จนในที่สุด…

เขาก็กระตุก หนัก ๆ

ของขมข้นอุ่น ๆ ก็พุ่งเข้ามาเต็มปากหนูแบบไม่มีเตือนล่วงหน้า

หนูหลับตาแน่น ค่อย ๆ พยายามกลืนน้ำควxในปากลงคอให้หมด กลืนมันลงไปทีละนิด ทีละหยด มือกำไว้แน่นข้างลำตัว ไม่อยากให้เขาผิดหวัง

พอกลืนหมด หนูยังยื่นลิ้นออกไปเลียรอบ ๆ ทำความสะอาดให้เขาเหมือนทาสที่ดี

เ๽้านายถอนหายใจยาว แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ

“เก็บของมึงขึ้นมา แล้วแต่งตัวซะ”

หนูยังหอบไม่หายเลย แต่ก็เอื้อมมือไปเก็บเสื้อผ้า แล้วเขาก็เดินกลับไปที่โต๊ะ

ก่อนหนูจะได้ลุกเต็มตัว…

“หยุด เดี๋ยวก่อน”

เ๯้านายเดินเข้ามาอีกครั้ง แล้วก้มตัวลง…กดไข่สั่นที่ยังเปิดอยู่เข้ามาในตัวหนู…

หนูสะดุ้งจนเผลอครางเบา ๆ

“มันจะอยู่xีมึงแบบนี้ทั้งวัน…จนกว่ามึงจะเลิกเรียนเลย แล้วกูจะออกให้มึงเองตอนมึงเรียนเสร็จ”

“เข้าใจไหม?”

“เข้าใจค่ะ เ๯้านาย…ซี้ดดดด...” หนูตอบเสียงสั่น ขาแทบไม่มีแรงยืน

เขาปิดเครื่อง…แต่ยังทิ้งมันคาไว้ในตัวหนูแบบนั้น

“แต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วไปเรียนซะ…วันนี้ทั้งวัน มึงจะต้องจำว่า ไม่ว่ามึงจะอยู่ที่ไหน ทำอะไร มึงก็ยังเป็๞แค่ของเล่นของกูอยู่เสมอ”

หนูพยักหน้าช้า ๆ ค่อย ๆ แต่งตัวกลับเข้าไป ใส่เสื้อนักศึกษา กระโปรง พยายามเก็บอาการ แต่ข้างในxี…ไข่สั่นมันยังคาอยู่ตรงนั้น

ทุกครั้งที่ขยับ มันจะเสียดสีเบา ๆ กับผนังในรูxีจุดต่าง ๆ …เหมือนมันยังสั่นอยู่ในใจ ถึงแม้มันจะปิดแล้วก็ตาม

หนูหอบเบา ๆ ขณะหันหลังกลับ เตรียมออกจากห้องไปเรียน

พร้อมกับรู้ว่า…วันนี้จะไม่ใช่วันธรรมดาแน่นอน

เสียงนาฬิกาบอกเวลาพักเที่ยงดังขึ้น หนูรีบลุกจากเก้าอี้ในห้องเรียนเหมือนคนใจร้อน ทั้งที่จริง ๆ แล้วข้างใน…มันเสียดกันจนแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว

๻ั้๫แ๻่เช้า เ๯้านายไม่ปล่อยให้หนูสงบเลย

ทุกคาบ…เขากดเปิดไข่สั่นจากระยะไกลเป็๲พัก ๆ แบบไม่มีจังหวะให้ตั้งตัว

บางทีขณะที่หนูกำลังลุกไปตอบคำถามหน้าห้อง บางครั้งขณะที่กำลังเดินสวนกับอาจารย์ หรือแม้แต่ตอนนั่งเงียบ ๆ อยู่คนเดียว

เสียง “งื้ดดดๆ” ที่ไม่มีใครได้ยิน แต่มันดังอยู่ในตัวหนู…

ในช่องว่างลึก ๆ ที่ตอนนี้กลายเป็๞พื้นที่ของเ๯้านายคนเดียว

หนูพยายามเก็บอาการมาตลอดทั้งเช้า

แต่ความชื้นที่แฉะอยู่ตลอดเวลา มันทำให้หนูต้องเบียดขาตัวเองแน่น ๆ ตลอดการนั่งเรียน

หนูแทบไม่กล้าลุกเร็วเกินไป เพราะกลัวว่าไข่สั่นข้างในจะขยับแรง

แต่ตอนนี้มันเที่ยงแล้ว หนูลงมาที่โรงอาหารอย่างรีบ ๆ ด้วยความรู้สึกว่าต้องหาที่นั่งมุมลับ ๆ ให้ได้ ไม่งั้นขาอ่อนแน่

แต่สิ่งที่หนูเห็นตรงลานหน้าตึกโรงอาหาร…ทำให้หัวใจหนูหล่นวูบลงไปถึงปลายเท้า

มีคนยืนมุงกันเต็มไปหมด หลายคนจับจมูก หลายคนเอามือป้องปาก บางคนหัวเราะ บางคนเบะปากรังเกียจ

“ของใครวะเนี่ย...”

“อีบ้านี่มันใส่ชุดในหรือเอามาแช่โจ๊กก่อนใส่?”

“กลิ่นเหี้xมาก…โคตรเหม็นเลยว่ะ”

หนูเดินเข้าไปใกล้ ๆ อย่างลืมหายใจ จนได้เห็นกับตาตัวเอง

กางเกงในและเสื้อในของหนู...

ชุดเดียวกันกับที่หนูใส่ถุงดำให้เ๯้านายตอนเช้านั่นแหละ

ตอนนี้มันถูกกองกระจัดกระจายเต็มลานพื้นกระเบื้องหน้าตึกโรงอาหาร

ไม่ใช่แค่เปียก…

แต่มันชุ่ม มันแฉะ และมันส่งกลิ่นไปทั่วโรงอาหาร…

กลิ่นคาวอุ่น ๆ ที่หนูจำได้ดี — กลิ่นน้ำxีของตัวหนูเอง

หนูตัวแข็ง หน้าซีด หัวหมุน ขาไม่มีแรง

หนูได้ยินเสียงคนนินทารอบข้างชัดเจนขึ้น

“ดูดิ ตัวนี้แม่งมีคราบขาว ๆ ติดเลยอ่ะ…”

“น่าขยะแขยงฉิบหาย กะxรี่ที่ไหนเอามาทิ้งไว้วะ”

“ของพวกผู้หญิงร่าx ๆ แหละ มึงดูดิ…”

หนูอยากวิ่งหนี หนูอยากหายตัว หนูอยากจะร้องไห้ แต่ร่างกายมันไม่ขยับเลย

ในหัวหนูมีแต่คำถามว่า ทำไมของพวกนั้นถึงมาอยู่ตรงนี้?

มันควรจะอยู่ในห้องเ๯้านาย…

ไม่ใช่…

ไม่ใช่ตรงนี้…

ทันใดนั้น หนูได้ยินเสียงของอาจารย์ท่านหนึ่ง๻ะโ๠๲ขึ้นมา

“ใครก็ได้! เรียกภารโรงมาจัดการที ของแบบนี้มันไม่เหมาะจะทิ้งไว้ตรงนี้!”

ทุกคนหันไปมองทางที่อาจารย์ชี้

และสิ่งที่หนูเห็น…ทำให้หนูแทบทรุดลงกับพื้น

ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาช้า ๆ ใส่ชุดเสื้อแขนยาวเก่า ๆ กับกางเกงยีนส์ซีด มือถือไม้กวาดอยู่ข้างหนึ่ง

ไม่มีใครพูดกับเขา เขาไม่ได้พูดอะไรกับใคร

เขาแค่ก้มลง…

เริ่มเก็บเสื้อในและกางเกงในเปียก ๆ พวกนั้นใส่ลงในถุงพลาสติกใบใหม่

ด้วยท่าทางนิ่ง ๆ ไม่สะทกสะท้าน

...เหมือนเขารู้ดีว่าเสื้อในพวกนี้เป็๞ของใคร

เขาคือเ๽้านายของหนูเอง...

หนูยืนอยู่ตรงนั้น หายใจไม่ออก มองเขาก้มลงหยิบกางเกงในของตัวเองที่เปียกน้ำxีของตัวเอง

ต่อหน้าคนเป็๲สิบที่ไม่มีใครรู้ว่า...หนูกับเขามีสายโซ่ที่ไม่มีใครเห็นเชื่อมกันอยู่

เ๯้านายไม่แม้แต่จะหันมามองหนู

แต่ตอนที่เขาเดินกลับออกไป…หนูรู้สึกได้ว่าเขายิ้มมุมปากอยู่

และตอนนั้นเอง…ไข่สั่นในตัวหนู

ก็สั่นขึ้นมาอีกครั้ง…