คำว่า อาหาร ยังก้องสะท้อนอยู่ในหัวแม้เคยใช้คำนี้ในชีวิตประจำวันจนเคยชินแต่ยังไม่มีครั้งไหนสยองเท่ากับตอนนี้อีกแล้วทุกคนต่างรู้สึกถึงภัยร้ายที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของอสูรนั่น
[ ค่าความหวาดกลัวเพิ่มขึ้น ]
การโจมตีเริ่มขึ้นทันทีที่มันประกอบร่างได้สมบูรณ์
หายวับ!
ไม่มีใครทันเห็นจุดเริ่มต้นมีเพียงผลลัพธ์ที่ตามมา
ฉัวะ!!
อัศวินชุดพรางคนหนึ่งถูกผ่าออกเป็สองส่วนั้แ่ไหล่ถึงเอวเืสาดเป็ฝอยกลางอากาศ
“ตั้ง-”
เสียงสั่งยังไม่ทันจบ
ฉึบ!
ท่อนบนของอีกคนหายไปครึ่งตัวพื้นดินชุ่มเืในพริบตา
“กระจายตัว!” เอเมอร์ะโสุดเสียง
สนามรบกลายเป็พื้นที่ของผู้ล่าที่แข็งแกร่งกว่า
เงาดำวูบไหวไปมาระหว่างร่างคนไม่มีจังหวะให้ตาม ทิศทางยากจะคาดเดา
แซมกัดฟันแน่นเหวี่ยงอาวุธเข้าใส่เงาที่พุ่งมา
แกร๊ง!
ดาบสั้นปะทะกับสิ่งที่แข็งแกร่งพลางดึงรั้นสิ่งตรงหน้าไว้ด้วยออร่าเฉพาะตัว
“จับได้แล้ว!” คำพูดนั้นแทรกเข้ามาในหัว
ฉับ!
เนื้อของอสูรงอกขึ้นไหลพันใบดาบของแซมก่อนจะอ้าปากกว้างแล้วกัดคำโต
กร๊อบ!
อาวุธในมือบิ่นทันที
[ ความทนทานของอาวุธลดลงอย่างรุนแรง ]
“เฮ้ย!”
แขนอีกข้างแทงสวนมาแซมบิดตัวหลบได้เพียงครึ่งเดียว ปลายคมเฉือนสีข้าง เปิดแผลยาวจนเห็นเนื้อด้านใน
“อึก!”
เขาถอยกรูด เืไหลไม่หยุด
“แซม!”เอเมอร์พุ่งจากแนวหลังห่างไม่ถึงสิบก้าว ยิงตัดจังหวะ
ลูกธนูอาบด้วยพลังออร่าพุ่งทะลุเข้าไปในร่างของสิ่งนั้นแล้วจมหายไปในเนื้ออันน่ารังเกียจ
“ไม่ได้ผล!”
[การโจมตีด้วยออร่าทั่วไปไร้ประสิทธิภาพ ]
[ เป้าหมายกำลังดูดซับพลังงาน ]
พรึ่บ!
ตัวประหลาดโผล่มาตรงหน้าเขาใกล้จนได้กลิ่นเน่า ดวงตาหลายคู่จ้องลึก
“อาหาร…”
[ สัญชาตญาณเอาตัวรอดกำลังทำงาน ]
ฉัวะ!
แขนแหลมแทงทะลุเกราะเอเมอร์เข้าไประดับหนึ่ง
“อึก!”
เขากระอักเสียงแห้งมือคว้าสิ่งนั้นไว้สุดแรง แรงกดของมันเพิ่มขึ้นทีละนิด อีกไม่กี่อึดใจหัวใจจะถูกแทงทะลุ
ตูม!!!
แรงกระแทกซัดเข้าด้านข้างโจเวละโจากด้านขวาของแนวรบด้วยแรงทั้งหมด ตวัดเตะสวนใส่มันเต็มแรง
ฉับ!
ตามด้วยการพลิกตัวฟาดคมดาบตัดแขนของอสูรขาด
“…”
รอบนี้ไม่เกิดการเผาผลาญด้วยพลังออร่าสีเงินเหมือนก่อนหน้าประหนึ่งพลังของมันอยู่คนละระดับโดยสิ้นเชิง
เนื้อของมันดีดกลับและเชื่อมคืนในเสี้ยววินาที
โจเวลพยายามใช้ระบบตรวจสอบการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิตตรงหน้าแต่กลับได้ความผิดหวังกลับมา
[ การวิเคราะห์โครงสร้างล้มเหลว ]
“บ้าเอ้ย! มันแข็งแกร่งเกินไป”เอเมอร์กัดฟัน
พรึ่บ!
ไม่มีใครตั้งตัวทันมวลเนื้อบิดเบี้ยวหายไปอีกครั้ง คราวนี้เร็วกว่าเดิม
แสงจากพระอาทิตย์ถูกบดบังด้วยบางอย่างโจเวลเงยหน้าขึ้นมองด้วยหัวใจที่เต้นระทึก
“ระวังที่พื้น!”
ะเิตูม!
ทุกคนกระโจนหนีแทบพร้อมกันแต่บางคนหนีไม่ทัน หนวดแทงทะลุร่าง ถูกเสียบทั้งเป็
[ ลูกน้องภายใต้สังกัดชั่วคราวเสียชีวิต]
[ ขวัญกำลังใจของกองกำลังลดต่ำ ]
[จิตสังหารระดับสูงกดทับความสามารถอาณาเขตของท่าน ]
“บ้าเอ้ย!”
ทิ้งภาพความสยดสยองให้ทุกคนได้หน้าถอดสีภาพนั้นติดตาเพียงชั่วครู่ก่อนศพถูกดูดจมหายลงใต้ดินสู่ความมืดมิดที่มีฟองเืผุดขึ้น
สัตว์อสูรแห่งการกลืนกินขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่าตัวดวงตานับสิบสอดส่องทุกมุม ไม่ต่างจากนักล่าที่กำลังเลือกเหยื่อรายต่อไป
เงาวาบ!
สัตว์อสูรหายไปซ้ำก่อนเสียงครางต่ำดังขึ้นด้านหลังอัศวินคนหนึ่ง
ความตายพ่นลมหายใจรดลำคอความกลัวบีบแน่นจนหายใจไม่ออก ทั้งตัวแข็งทื่อประหนึ่งเขาไม่ได้ควบคุมร่างนี้อีกต่อไป
“ก้มหัวลง!”
อัศวินคนนั้นรีบก้มลงทันทีเมื่อได้ยินเสียงของโจเวล
แรงปะทะสนั่น!
ดาบสองมือเล่มใหญ่ปะทะเข้ากับฟันนับร้อยกลางลำตัวของสัตว์อสูร
ความรุนแรงของการโจมตีส่งอัศวินคนนั้นกระเด็นกลิ้งไปกับผืนดิน ก่อนถูกหยุดด้วยโล่ของแซม
“รับนี่ไป!”
ตู้มมม!
โจเวลถีบตัวขึ้นแล้วหมุนตัวทิ้งส้นเท้าลงกลางหัวขอมันเต็มแรงตามด้วยการฟาดฟันด้วยดาบที่เคลือบออร่าหลายที
“แฮ่ก…แฮ่ก…”
เหงื่อไหลจากหน้าผาก หยดลงพื้นทีละหยดหอบหายใจหนัก หลังฝืนใช้งานร่างกายเกินขีดจำกัดออร่าที่เคยเต็มเปี่ยมเหลือเพียงไม่กี่หยด
[ ค่าพลังออร่าคงเหลือ : ต่ำกว่า 8% ]
[ ร่างกายเข้าสู่ภาวะวิกฤต ]
[ ค่าสถานะพื้นฐานโดยรวมถูกลดทอนลง 10%]
“ทุกคนหนีไป ข้าจะถ่วงเวลาให้”โจเวลเค้นเสียงออกคำสั่ง
“นายน้อยระวัง!”เอเมอร์มองเห็นเงาได้เลือนราง แต่สายไปเสี้ยววินาที
สายตาของคนหลายสิบคนมองไปยังจุดเดียวของสนามรบด้วยใจเต้นระทึก
ฉึก!
โจเวลสะดุ้งแขนแหลมของอสูรแทงทะลุไหล่ด้านหลัง เืกระฉูดพุ่งออกจากรอยแผล
[ ได้รับการเจาะทะลุระดับรุนแรง ]
[ ตรวจพบพลังงานแปลกปลอมกำลังแทรกซึม ]
“อาหาร…”
แรงดูดกระชากโจเวลเข้าไปหา
“อึก!”
ไม่เพียงแค่ความเสียหายทางกายภาพโจเวลรับรู้ได้ถึงความผิดแปลกจากภายใน
ความมืดไหลเข้ารัตติกาลเย็นเยียบแทรกซึม ความชั่วร้ายถาโถม มองทุกสิ่งเป็เพียงเศษซากและความหิวกระหายไร้ที่สิ้นสุด
[ ค่าความมั่นคงทางจิตใจลดต่ำ ]
เขากัดปากแน่นจนเืไหลรอดไรฟัน
สัตว์อสูรพยายามกลืนเขา
“บอส!” แซมคำรามฝืนพิษาแดึงออร่าสีเหลืองทองขึ้นสุดใจแล้วพุ่งเข้าใส่
เอเมอร์ยกคันธนูขึ้นเหนี่ยวรั้งควบแน่นพลังแล้วยิง
ตู้ม!
แต่ทุกอย่าง ช้าเกินไปเถาวัลย์เนื้อของอสูรไหลขึ้นมาถึงคอของโจเวลแล้ว
“อาหาร!”ถ้อยคำกระซิบดังลึกเข้าไปในจิตใต้สำนึก
ภาพพร่าเลือน ลมหายใจสะดุดติดขัดเศษร่างนับไม่ถ้วนที่ถูกบดเคี้ยว เสียงร้องของคนที่เขาไม่เคยรู้จักแต่กลับรู้สึกเคยเป็หนึ่งเดียวกับทุกอย่างในนั้น
[ จิตสำนึกภายนอกพยายามหลอมรวม ]
ภายใต้ความมืดกลับมีแสงจากปลายอุโมงค์ส่องกระทบเข้าดวงตา
ดาบในมือของเขาเริ่มเปล่งแสงกลายเป็เปลวเพลิงสีเงินสวยงามแฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม
[ หัวใจแห่งผู้ท้าทายกำลังทำงาน ]
[ อาวุธเฉพาะตัวตอบสนองต่อภัยคุกคาม ]
[ อัตราการซิงโครไนซ์เพิ่มขึ้น ]
ตึงงงง!
เสียงสั่นต่ำลึกเหมือนสิ่งมีชีวิตความร้อนแล่นขึ้นจากด้าม สวนกลับไปยังสิ่งที่พยายามจะกลืนกินเขา
“ใครจะไปยอม!”
โจเวลกระซิบแ่มือที่แทบหมดแรงกำแน่นขึ้น
[ อัตราการซิงโครไนซ์ถึงเกณฑ์กำหนด ]
[ บรรลุเงื่อนไขปฐมบทแห่งลาเมทัส ]
[ ปลดล็อกทักษะพิเศษ : ขีดจำกัดสายเืขั้นต้น ]
“จงขานนามข้า”
สำเนียงไม่มีที่มาที่ไปถูกยิงตรงเข้าสมองของโจเวล ความอิ่มเอิบบังเกิดขึ้นรสชาติแห่งความสดชื่นหลังฝนตกหนักโอบอุ้มทั่วทั้งร่าง
“อาร์คเธรอส!”
แสงสีเงินะเิออกจากดาบพลังพุ่งย้อนเข้าไปในตัวมัน ตราประทับตระกูลลาเมทัสสะท้อนบนอัญมณีสีแดง
“กรี๊ดดดดด!”
เป็ครั้งแรกที่อสูรกรีดร้องด้วยความทรมานแขนที่แทงบนไหล่ของโจเวลเริ่มสลายหายไป การฟื้นฟูไม่เป็ผลสัตว์อสูรดูร้อนรนเสียจนโจมตีมั่วไปทุกทิศทางไม่เป็ระเบียบ
[ การฟื้นฟูของเป้าหมายถูกยับยั้ง ]
หนามแหลมพุ่งออกจากตัวของก้อนเนื้อดั่งระบบป้องกันที่ถูกปลุกขึ้น แต่ไม่อาจทำอันตรายแก่โจเวลได้เลยแม้แต่นิดเดียว
โจเวลเบิกตากร้าว “ไอ้สัตว์อสูรนรก!”
ตู้ม!!!
เขาเหวี่ยงตัวหมุนทั้งร่างลูกข่างเพลิงวนเข้าใส่มัน
ฉับ!!!
ดาบเฉือนผ่านลำตัวกรีดร้อยปากอันน่ากลัวของมันจนฉีกาแเกิดการเผาไหม้เป็สะเก็ตไฟลามกัดกินเนื้อรอบาแถูกฉีกกระชากด้วยพลังลึกลับ
“นี่แหละอาหารของแก!”
“อาหาร! อาหาร! กริ๊ดดดด!!!”เสียงในหัวแตกพร่า
ก้อนเนื้อบิดกระชากอย่างรุนแรงปากหลายชั้นอ้ากว้างจนแทบฉีก ขย้ำงับใส่โจเวลผ่านหนวดแหลมที่พุ่งแทงซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ทุกการโจมตีกลับกระแทกหยุดอยู่กับบาเรียที่ห่อหุ้มตัวเขาอย่างไร้ผล
โจเวลไม่หยั้งมือหมุนตัวฟันต่อเนื่องไม่หยุด
ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!
ทุกการฟาดฟันฉีกก้อนเนื้อออกร่างอันมหึมาเริ่มยุบตัวหดลง เหลือเพียงแกนเนื้อสูงเท่าตัวคนทั่วไปก้อนเดียวที่ดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง
ดวงตาคู่สุดท้ายของสัตว์ประหลาดจ้องเขาด้วยความอ้อนวอน
“...อา…หาร…”
“กลับนรกไป!”
หนวดทั้งหมดพุ่งเข้าหาเขาพร้อมกันหนีความตายเฮือกสุดท้าย แต่ทันทีที่เข้าใกล้ เปลวเพลิงสีเงินเผามันจนหดตัว
[ ความสามารถขีดจำกัดสายเืถูกใช้งาน]
[ ประสาทััทั้งห้าถูกยกระดับขึ้น ]
[ พละกำลังและความเร็วเพิ่มขึ้น 2 เท่า ]
[ เนื่องจากร่างกายรับภาระหนักเกินไปอัตราเผาผลาญจิตอสูรสูงกว่าค่าปกติ ]
[ อัตราสิ้นเปลือง : 39 หน่วยต่อวินาที ]
โจเวลรีดพลังออร่าจนถึงขีดสุดสีผมสีดำเริ่มถูกย้อมกลายเป็สีขาวเงิน ออร่าปกคลุมทั่วร่างรอบตัวเกิดประกายแสงดัง เปรี้ยะ!
[ คมดาบแห่งลาเมทัส กระบวนท่าที่ 3คลื่นดาบสะท้านภพ ]
พื้นดินที่ยืนถูกไฟไหม้จนเกิดรอยแดงมือทั้งสองกำด้ามดาบแน่นดวงตาแน่วแน่จ้องไปยังสิ่งผิดปกติตรงหน้าแล้วเหวี่ยงดาบกวาดเป็วงกว้าง
ออร่ากลายเป็คลื่นกระแทก
ใบดาบตัดผ่านอัญมณีตรงกลางอกของมันได้แม่นยำ
ตู้มมม!!!
กริ๊ดดดดด!!!
กรีดร้องระทมก้องทั่วผืนป่าธงสีแดงที่ยืนอยู่ไม่ไกลถูกเผาไหม้ด้วยเพลิงสีเงินส่องสว่างกลิ่นอายอันน่าสะอิดสะเอียนพร้อมไอควันสีดำสลายไป
[ สังหารเป้าหมายสำเร็จ ]
[ ระบบกำลังประมวลผลค่าตอบแทน ]
“ลาเมทัส! แก...”
ตัวการอัญเชิญปริศนากระอั่กเืข้นเหนียวคำโตอยู่บนหลังม้าที่วิ่งออกไปไกล
ลมพัดผ่านสนามรบไม่มีเสียงคำรามหลงเหลือ มีเพียงซากศพของสิ่งที่เคยมีชีวิตเต็มไปหมด
โจเวลยืนอยู่ท่ามกลางกองเืกลิ่นไหม้คละคลุ้งรอบตัว
ดาบในมือดับแสง เขาสั่นเทา หมดเรี่ยวแรงเืไหลจากแผลทั่วตัว ออร่าดับสนิทราวบ่อน้ำที่แห้งขอด
“จบแล้ว…”
เขาก้าวไปข้างหน้าด้วยใบหน้าผ่อนคลายรอยยิ้มฉีกให้แซมกับเอเมอร์ มือที่จับดาบเริ่มคลายออกโดยไม่รู้ตัวทุกสิ่งรอบข้างเงียบงัน เหลือเพียงเสียงหัวใจเต้นแ่ช้าขาทั้งสองข้างทรุดลงเหมือนรับน้ำหนักตัวเองไม่ไหวอีกต่อไป
[ การเชื่อมต่อกับอาวุธสิ้นสุด ]
[ พลังออร่าหมดสิ้น ]
[ร่างกายเข้าสู่สถานะจำศีลเพื่อรักษาชีวิต ]
แล้วทุกอย่างตรงหน้าโจเวลดับวูบ
“นายน้อย!”
เอเมอร์คลานมาถึงตัวโจเวลก่อนใครมือที่เต็มไปด้วยาแของเขาเริ่มสั่นเทา
“…”
ไม่มีเสียงตอบ
ยกนิ้วแตะใต้จมูกเพื่อตรวจลมหายใจใบหน้าไม่สู้ดีของเอเมอร์ส่ายไปมาบอกความหมายแก่ทุกคน รอบตัวเหลือรอดแค่ไม่กี่คนพวกเขาทั้งหมดต่างอยู่ในสถานะาเ็สาหัส
“ไม่นะ บอส!”
แซมยืนนิ่ง สายตาว่างเปล่า
“บอส!!!”
…
อีกด้านหนึ่งของหมอกเงาหนึ่งกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเสียงแผดร้องอันทรมานโหยหวนตามจากแผ่นหลังของเขา
เมกัสควบม้าไล่ตามอัศวินชุดพรางตรงหน้าด้วยใบหน้าอันยิ้มเหี้ยมภายในหัวของเขามีเพียงสิ่งตอบแทนที่จะได้รับจากข้อตกลงจากสิ่งที่น่ากลัว
สวบ!
เขาปาหอกในมือแทงเข้ากลางหลังอัศวินของลาเมทัสตรงหน้าอย่างจังร่างนั้นทรุดลงคุกเข่ากับพื้น มือข้างหนึ่งพยายามเอื้อมไปยังปราการตรงหน้าพร้อมพยายามเปล่งเสียงสุดแรง
แต่มันกลับมีเพียงก้อนเืพุ่งออกมาแทน
“น่าเสียดาย…ที่เ้าไม่ได้เป็อัศวินของข้า”
แสงคมดาบวาบเดียวหัวหลุดของอัศวินผู้นั้นหลุดลงพื้นเสียงดัง
เมกัสย่อตัวลงกระซิบข้างหูศพที่ยังอุ่น“ฝากสวัสดี นายน้อยของพวกเ้าในนรกให้ด้วย หึ!”
เขาเตะหัวตรงหน้ากลิ้งไปกับผืนดินอย่างลบหลู่เกียรติ
“เก็บกวาดให้หมดอย่าให้เล็ดลอดไปได้แม้แต่คนเดียว”
“ขอรับ!” อัศวินกุหลาบเพลิงไล่ค้นหาอัศวินชุดพรางและจบชีวิตพวกเขาด้วยกำลังทั้งหมดที่มี
เมกัสแบล็กธอร์นมองความหรรษาตรงหน้าด้วยความพึงพอใจเขาหันกลับไปมองยังปราสาทที่อยู่ปลายทางด้วยอารมณ์ที่ยากหยั่งถึง
เส้นทางแห่งความหวังของกลุ่มโจเวลตอนนี้เต็มไปด้วยรอยเืของผู้ภักดีอันทรงเกียรติที่น่าเศร้า
“ป่านนี้…มันคงตายไปแล้ว”
30K
