ตอนที่ 18 สอนวิชาหมัด
หลินชิ่งจู๋เอียงคอพร้อมยิ้มหวานออก “ก็รอให้คุณมาสอนฉันไง”
ั้แ่เมื่อวานที่เธอได้เห็นวิชาหมัดอันน่าใของหลินเยี่ย เธอจึงอยากขอร้องให้หลินเยี่ยสอนวิชาหมัดให้
แต่เพราะไม่มีช่องทางติดต่อ เธอจึงนั่งอยู่ที่ตีนเขาเทียนหูไม่ยอมไปไหนด้วยอยากจะลองเสี่ยงโชคดูว่าจะเจอหลินเยี่ยอีกครั้งหรือไม่
คิดไม่ถึงว่าจะโชคดีขนาดนี้ หลังจากนั่งรออยู่ทีู่เาเทียนหูไม่นาน หลินเยี่ยปรากฏตัวขึ้นในป่าไผ่
"ฉันไม่ว่าง!" หลินเยี่ยปฏิเสธอย่างไร้เยื้อใย
กว่าจะได้ค้นพบวิธีการฝึกฝนชั้นดีเช่นการใช้วงแหวนหยก์ไม่ใช่เื่ง่าย อีกทั้งตอนนี้ยังพบเจอสถานที่ที่ยอดเยี่ยมอย่างูเาเทียนหูอีก เขาจึงไม่คิดเสียเวลากับสิ่งอื่น
ในใจของเขา้าเพียงขึ้นไปบนยอดเขาเพื่อบำเพ็ญตน ชายหนุ่ม้าเลื่อนขั้นให้เร็วที่สุดเพื่อจะได้ช่วยเหลือภรรยาให้ได้
"ท่านสอนวิชาหมัดให้ข้ามันไม่เสียเวลานานนักหรอก ข้าเพียง้าเรียนรู้หมัดพยัคฆ์กระเรียนคู่ที่แท้จริงเท่านั้น" หลินชิ่งจู๋พูดด้วยเสียงอ้อนวอน ดวงตาเต็มไปด้วยความปรารถนา
เห็นได้ชัดว่าหญิงคนนี้หลงใหลในวิชาหมัดพยัคฆ์กระเรียนยิ่ง
"แล้วทําไมข้าต้องสอนเ้าด้วย?" น้ำเสียงของหลินเยี่ยเต็มไปด้วยความก้าวร้าว แฝงไว้ด้วยความเ็า
หากเป็คนปกติ เมื่อเจอสาวสวยอย่างหลินชิ่งจู๋ก็คงจะต้องหาทางเข้าใกล้ให้ได้อย่างแน่นอน และต้องพูดจาหวาน ๆ ด้วย
แต่หลินเยี่ยกลับปฏิบัติต่อหญิงสาวอย่างเ็า
แต่ก็ไม่ใช่เื่แปลกประหลาดแต่อย่างใด เพราะหลินเยี่ยไม่ใช่คนธรรมดา ในทางกลับกันเขามีจิตสำนึกอันแรงกล้าจากการบำเพ็ญเพียรนับพันปี อีกทั้งยังมีตำแหน่งเป็จักรพรรดิเซียนด้วย
ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับนางฟ้าสาวสวยอีกสักกี่นาง เขาก็สามารถสงบนิ่งได้ ภายในจิตใจสงบไม่หวั่นไหวใด ๆ
"เ้า..." หลินชิ่งจู๋ถึงกับพูดไม่ออก
ผู้ชายรอบข้างเธอแทบจะน้ำลายไหลเมื่อต้องเผชิญหน้ากับตน อีกทั้งยังพยายามใช้ทุกวิถีทางเพื่อเข้าใกล้เธอให้ได้ แต่ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านี้กลับไม่แยแสกับคําอ้อนวอนที่มากล้นด้วยเสน่ห์ของเธอเลย
หญิงสาวเริ่มไม่พอใจพร้ะโกนเสียงดัง "เฮ้! คุณเป็ผู้ชายหรือเปล่า?"
"ไปให้พ้น" หลินเยี่ยี้เีจะพูดให้มากเื่ จึงหันหลังอย่าง้าเดินขึ้นูเาเทียนหู
"ถ้าคุณไม่คิดจะสอนฉัน คุณก็ไม่มีสิทธิ์ไปไหนทั้งนั้น!" หลินชิ่งจู๋ะโด้วยความโมโห แล้วรีบวิ่งเข้าไปกอดหลินเยี่ยไว้แน่น
"ถ้าอย่างนั้น… ก็อย่ากล่าวโทษว่าฉันหยาบคาย!" หลินเยี่ยขมวดคิ้ว ดวงตาฉายแววโกรธเกรี้ยว
ตอนนี้เขารู้สึกเสียใจจริง ๆ ที่เมื่อวานพูดมากเกินไป การชี้แนะว่าวิชาหมัดของหลินชิ่งจู๋มันผิดทำให้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก ไม่อย่างนั้นคงไม่ถูกถูกหญิงคนนี้ตามตื๊อไม่หยุด
หลินชิ่งจู๋ยืดตัวตรง แสร้งทําเป็กล้าหาญ "หึ แล้วอย่างคุณจะทำอะไรได้? กินฉันหรือไง?"
"น่ารำคาญจริง ๆ" หลินเยี่ยยกมือขวาขึ้นแล้วผลักร่างนั้นออกไปเบา ๆ
เขาไม่ได้คิดจะฆ่าหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า
อย่างไรเสียหญิงสาวคนนี้ก็แค่อยากเรียนวิชาหมัดเท่านั้น โดยสันดานมีจิตใจดี ไม่มีเจตนาร้ายต่อเขา จึงไม่ถึงกับต้องฆ่ากัน
เขาเพียง้าผลักหญิงสาวที่ขวางทางออกไป แต่ฝ่ามือนี้กลับตบไปที่หน้าอกของหญิงสาว ทําให้เธอกรีดร้องออกมาอย่างตื่นตระหนก
"อ๊า!”
หลินชิ่งจู๋กรีดร้องพร้อมถอยหลังไปหลายก้าวด้วยฝ่ามือที่เบาราวกับปุยนุ่น สุดท้ายร่างกายของเธอก็ล้มลงกับพื้น
เมื่อเทียบกับความเ็ปของร่างกายแล้ว ในใจกลับรู้สึกอายมากกว่า
เธอลุกขึ้นมาพร้อมใช้มือสองข้างปกปิดหน้าอก แล้วะโน้ำเสียงโมโหว่า "คนลามก!"
"ฉันขอโทษ... มันเป็อุบัติเหตุ" หลินเยี่ยแอบรู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจ
ถึงแม้จะเป็เพียงอุบัติเหตุ แต่เขาก็ไม่ระวังจนไปััอีกฝ่ายจริง ๆ
"คุณเอาเปรียบฉัน แค่ขอโทษก็คิดว่าไม่เป็ไรแล้วงั้นเหรอ?" หลินชิ่งจู๋กัดฟันแน่น ทําท่าทางเหมือนจะเอาเื่ให้ถึงที่สุด
"แล้ว้าอะไร?"
"ขอโทษฉันด้วยการสอนวิชาหมัด!" หลินชิ่งจู๋ใช้โอกาสนี้เสนอเงื่อนไข
เธอรู้ดีว่าหลินเยี่ยไม่ได้ตั้งใจ เมื่อถูกเอาเปรียบไปแล้วก็ทําอะไรไม่ได้ จึงใช้โอกาสนี้บีบบังคับให้หลินเยี่ยยอมทำตาม
"เฮ้อ! ก็ได้!" เมื่อเื่นี้มาถึงขั้นนี้แล้ว หลินเยี่ยจึงทำได้เพียงแค่ตอบตกลง
ไม่ว่าอย่างไรเขามีตำแหน่งเป็จักรพรรดิเซียน ไม่อยากจะทิ้งชื่อเสียงว่าเป็พวกลามกให้คนด่าสาปแช่ง
"เยี่ยมไปเลย!" เมื่อได้ยินคําพูดนี้ หลินชิ่งจู๋ก็ไม่สนใจความเ็ปและความเขินอายแล้ว เธอรีบก้าวออกมาเร่งเร้า "งั้นรีบสอนหมัดพยัคฆ์กระเรียนคู่ให้ฉันเร็วเข้า"
"ได้ หมัดพยัคฆ์กระเรียนคู่จุดสำคัญอยู่ที่ความแข็งแกร่ง รูปร่าง ลักษณะ ความหมาย และการเคลื่อนไหวหมัดต้องเคลื่อนไหวดั่งสายน้ำ สง่างาม ออกหมัดต้องแข็งแกร่งดั่งพยัคฆ์ร้าย พยัคฆ์ที่ทรงพลัง..."
หลินเยี่ยอธิบายทักษะหมัดพยัคฆ์กระเรียนคู่อย่างจริงจัง หลินชิ่งจู๋ที่ได้ยินถึงกับอ้าปากค้าง
สุดยอด วิธีการและคําอธิบายของหลินเยี่ยยอดเยี่ยมมาก รู้สึกราวกับว่าเบื้องหน้ามีภาพทักษะหมัดปรากฏขึ้นมาเลย
หลินเยี่ยพูดจบก็พบว่าหลินชิ่งจู๋ยังตะลึงอยู่ จึงก็กระแอมเล็กน้อยสองครั้งแล้วกำชับว่า "ทำตามที่บอกไปเมื่อครู่ แล้วลองฝึกอีกรอบ”
"อื้ม ขอบคุณมาก!"
หลินชิ่งจู๋ถึงได้สติกลับคืนมา แล้วทำตามวิธีการที่หลินเยี่ยเพิ่งสอนไปเมื่อครู่และเริ่มฝึกซ้อมอย่างจริงจัง
ในตอนนี้เวลาออกหมัดรู้สึกราบรื่นกว่าก่อนหน้านี้และสบายกว่ามาก
ก่อนหน้านี้เธอฝึกมานานมาก และทั้งหมดเป็การออกหมัด ตอนนี้ต่างหากถึงเรียกว่าหมัดพยัคฆ์กระเรียนคู่ที่แท้จริง
ขณะที่เธอกําลังอิ่มเอมใจคิดว่าหมัดนี้สมบูรณ์แบบ แต่กลับได้ยินหลินเยี่ยเอ่ยปากอย่างเ็าว่า "ไม่ใช่... การเคลื่อนไหวของหมัดยังไม่ต่อเนื่องและยังไม่แข็งแกร่งพอ ให้ใช้พลังออกหมัดควบคู่กับการเคลื่อนไหวก่อนจะต่อยออกมา”
"ได้!" หลินชิ่งจู๋พยักหน้า แล้วออกหมัดตามคําแนะนําของหลินเยี่ยต่อ
ไม่นานนักก็พบว่าการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย หมัดของเธอพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว ทุกครั้งที่ออกหมัดจะมีเสียงลมพัดผ่าน
"อาจารย์ คุณเก่งกาจจริง ๆ!" หลังจากฝึกหมัดเสร็จ หลินชิ่งจู๋ก็มองหลินเยี่ยด้วยสายตาชื่นชม
คิดไม่ถึงว่าผู้ชายตรงหน้านี้ไม่เพียงแต่มีทักษะหมัดที่ร้ายกาจ แต่ยังวิธีการสอนที่มีความเป็เอกลักษณ์ด้วย ทําให้ผู้เรียนเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว
"อย่าได้ดีใจไป ระดับความสามารถของเธอในตอนนี้ยังห่างไกลนัก" หลินเยี่ยพูดไม่เกรงใจ
เมื่อเทียบกับคนทั่วไปแล้ว หมัดของหลินชิ่งจู๋นับว่ายอดเยี่ยมก็จริง เพียงแต่ว่ายังห่างไกลจากมาตรฐานของหลินเยี่ยอยู่มาก
"ขอบคุณอาจารย์ที่ชี้แนะ" หลินชิ่งจู๋ก้มตัวลงเก้าสิบองศา แสดงความขอบคุณอย่างนอบน้อม
ในสายตาของเธอรู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้าที่อายุใกล้เคียงกันแต่เหมือนว่าแก่กว่าเป็พัน ๆ ปี เขาดูเงียบขรึม ไม่ยิ้มแย้ม บุคลิกทั้งหมดเต็มไปด้วยความลึกลับ
"ทําตามที่ฉันบอก แล้วตั้งใจฝึกซ้อมให้ดี ไม่นานคงฝึกสำเร็จ" หลินเยี่ยพูดจบก็หมุนตัวเตรียมจะจากไป
หลังเดินไปได้สองก้าว เขาก็ถูกหลินชิ่งจู๋หยุดไว้อีกครั้ง
"ฉันมีกระบวนท่าหมัดประหลาด อยากให้อาจารย์ช่วยดูสักหน่อย" หลินชิ่งจู๋ไม่พร่ำทำเพลง พูดจบก็เริ่มออกกระบวนท่าหมัดวิเศษนั้นทันที
หลินเยี่ยยืนนิ่งไม่พูดอะไร และมองดูหมัดที่หลินชิ่งจู๋ต่อยออกมา คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันแน่น
นี่มันหมัดอะไรกัน? เป็กระบวนที่ดูสับสนยุ่งเหยิง
คิดว่าเธอคงจะเรียนมาแค่ผิวเผินเท่านั้น แม้แต่กระบวนท่าหมัดพื้นฐานก็ยังจําไม่ได้
"พอได้แล้ว!"
เมื่อเห็นว่าหลินชิ่งจู๋ยังคงสาธิตต่อไป หลินเยี่ยจึงรีบะโว่า "อย่าฝึกวิชาหมัดนี้ต่อ มันจะกลายเป็จะเอาชีวิตไปเสี่ยงเปล่า ๆ"
"ทําไม?" หลินชิ่งจู๋เก็บหมัดและเท้ากลับ แล้วรีบถามเหตุผล
"นี่คือหมัดประหลาดทำให้าเ็ ทุกครั้งที่ใช้หมัดทําร้ายศัตรูพันครั้ง ก็จะทําร้ายตัวเองแปดครั้ง และทุกครั้งที่ฝึกจะทำให้เกิดความเสียหายต่อร่างกาย ถ้าฝึกต่ออาจจจะทำให้พิการได้" หลินเยี่ยอธิบายด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
"ห๊ะ? มันร้ายแรงขนาดนั้นเลยเหรอ? "หลินชิ่งจู๋ใมาก
ก่อนหน้านี้เคยได้ยินบางคนบอกว่าหมัดนี้เป็อันตรายต่อร่างกาย แต่ในตอนนั้นเธอแทบจะไม่ได้เก็บมาใส่ใจ
แต่ตอนนี้เมื่อได้ยินหลินเยี่ยพูด ถึงได้รู้ว่าหมัดประหลาดนี้มันมีอันตรายมากเพียงใด