ย้อนเวลาไปหาขุนเขา

ย้อนกลับไปเมื่อปี 20x2

ชีวิตมหาลัยในชั้นปีที่สี่เทอมสองของไต้ฝุ่นนั้นบอกเลยว่าค่อนข้างหนักหนาสาหัสเอาเ๱ื่๵๹เลยทีเดียว แต่ยังดีที่มีขุนเขาแฟนหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันคอยช่วยซัพพอร์ตเขาอยู่ตลอด

ไต้ฝุ่นและขุนเขาคบกัน๻ั้๫แ๻่เริ่มขึ้นปีสี่ใหม่ ๆเขาทั้งสองเจอกันครั้งแรกตอนปี 3 ที่ร้านถ่ายเอกสารหน้ามหาลัยเพราะเป็๞๰่๭๫เปิดเทอมวันแรก ๆ ร้านถ่ายเอกสารแถวนั้นเลยยังไม่ค่อยเปิดให้บริการมากสักเท่าไร

วันนั้นทั้งไต้ฝุ่นและขุนเขาต่างไปปริ้นเอกสารยื่นขอลงทะเบียนวิชาเสรีเหมือนกันแต่ดันได้เอกสารสลับกันซะงั้นกว่าที่ทั้งสองจะรู้ตัวก็ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปคนละทางแล้ว

ยังดีที่ในเอกสารมีข้อมูลการติดต่อเขียนติดเอาไว้อยู่ด้วยขุนเขาจึงได้โทรติดต่อหาไต้ฝุ่นทันทีที่รู้ว่าเอกสารสลับกัน

ตู๊ดดดดดด........ ตู๊ดดดดดดด

ขุนเขาถือสายรออยู่สักพักก็มีคนรับสาย

‘สวัสดีครับ’

“คะ...ครับ เอ่อ... ไม่ทราบว่าใช่คุณอินทัชไหมครับ”ขุนเขาถามออกไปอย่างไม่มั่นใจนัก ถึงข้อมูลตรงหน้าจะมีครบถ้วนแต่ก็ไม่แน่ว่าเ๯้าของเบอร์จะใช่คนเดียวกับที่เอาเอกสารมาปริ้นที่ร้านมีคนจำนวนมากที่ชอบฝากเพื่อนปริ้นงานให้

[ใช่ครับ อินทัชชื่อผมเอง คุณมีอะไรรึเปล่าครับ]เสียงปลายตอบออกมาอย่างฉงน

“คือ คุณน่าจะสลับเอกสารกับผมนะครับ”

[ห้ะ! จริงเหรอครับ] ขุนเขาได้ยินเสียงจากปลายสายดังเหมือนเริ่มรื้อค้นอะไรบางอย่างอยู่จึงตัดสินใจพูดจุดประสงค์ของตนกับปลายสายต่อ

“ครับ พอดีผมพึ่งสังเกตว่ามันเป็๞เอกสารของคุณถ้ายังไงคุณลองตรวจเอกสารของคุณหน่อยนะครับว่าใช่ชื่อกรินทร์ไหม”

[อ่า ได้ครับ เอ่อ...]

“ครับ?” ขุนเขาเอ่ยเสียงงุนงงออกมาเมื่อปลายสายไม่ยอมพูดต่อ

[คุณรีบใช้เอกสารไหมครับพอดีผมออกจากหน้ามหาลัยมาแล้วยังไม่สะดวกกลับเอาไปคืนให้ตอนนี้น่ะครับ]

“ยังไม่รีบใช้ครับ ผมใช้พรุ่งนี้ตอนบ่าย”

[คุณพักแถวมหาลัยไหมครับไม่งั้นผมเข้าเอาไปคืนให้คุณวันพรุ่งนี้ที่มหาลัยก็ได้]

“ผมพักอยู่แถวมหาลัยครับ หอ RR” ขุนเขาลังเลนิดหน่อยก่อนจะบอกชื่อหอให้กับปลายสายไป

[เห้ย! หอเดียวกันเลยครับงั้นตอนเย็นผมเอาไปคืนให้นะครับ]

“ครับ” ขุนเขาตอบรับแบบงง ๆ ก่อนที่จะกดวางสายไปอะไรจะบังเอิญขนาดนั้นนะ

19.24 น.

ตู๊ดดดดด ตู๊ดดดดดด

หลังจากที่ไต้ฝุ่นเสร็จธุระแล้วก็รีบกลับหอทันทีเนื่องจากเกรงใจเ๯้าของใบลงทะเบียนวิชาเสรีเพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะรอเอาเอกสารจากตนนานเกินไป

“ฮัลโหล ผมอยู่หน้าหอแล้วนะครับ คุณอยู่ที่ห้องไหน”

[ผมออกมาซื้อข้าวข้างนอกครับ คุณอยู่ชั้นไหนห้องไหนครับ เดี๋ยวขากลับผมแวะไปเอาเอกสารที่ห้องเอง]

“เอางั้นก็ได้ครับ” ไต้ฝุ่นอุตส่าห์รีบกลับมาแต่สุดท้ายก็ยังต้องรอเ๽้าของเอกสารมาเอาเสียเอง

[ครับ]

“ห้องผมอยู่ชั้น 3 ห้อง 307ครับ”

[โอเคครับ เดี๋ยวอีกสักพักเจอกันครับ]

“ครับ” ไต้ฝุ่นตอบรับก่อนจะตัดสายทิ้งไป

หลังจากที่ไต้ฝุ่นวางสายไปเขาก็เลือกที่จะเดินขึ้นไปรอบนห้องตัวเองเพื่อรอเวลาที่เ๯้าของเอกสารจะทำธุระเสร็จเมื่อเวลาผ่านไปไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

แกร๊ก!

ไต้ฝุ่นรีบลุกไปเปิดประตูทันทีที่ได้ยินเสียงเคาะนั้น

“คุณกรินทร์นะครับ” ไต้ฝุ่นเอ่ยทักชายหนุ่มหน้าคมตรงหน้าทันที

“ครับ เรียกขุนเขาก็ได้ พวกเราน่าจะรุ่นเดียวกัน”ไต้ฝุ่นยืนมองหน้าของขุนเขาอยู่ครู่หนึ่งอย่างพิจารณารูปหน้าของอีกฝ่ายไม่รู้ว่าอีกฝ่ายนั้นทำศัลยกรรมมาหรือเปล่า ใบหน้าถึงได้รับเข้ากันไปซะหมด

ทั้งจมูกที่มีสันโด่ง ปากที่ดูเอิบอิ่ม ดวงตาสีน้ำตาลประกายวาวแต่กลับดูดุดันเมื่ออีกฝ่ายพยายามเพ่งเล็งอะไรสักอย่างดูเหมือนว่าไต้ฝุ่นจะมองขุนเขามากเกินไปจนอีกฝ่ายจับได้ซะแล้วเพราะเ๯้าของร่างหนาหันมาเลิกคิ้วมองเขาด้วยความสงสัย

“อ่า ครับ ผมไต้ฝุ่นนะครับ”

“ครับ”

“เออ...เข้ามาข้างในก่อนไหมครับ เดี๋ยวผมหยิบเอกสารให้”เมื่อเห็นว่าขุนเขาไม่ยอมพูดอะไรต่อ ไต้ฝุ่นจึงชวนให้ขุนเขาเข้ามาให้ห้องเสียก่อน

“งั้นรบกวนหน่อยนะครับ”

“เชิญครับ”ไต้ฝุ่นขยับหลีกทางให้ขุนเขาเข้ามาในห้องได้อย่างสะดวกมากขึ้นก่อนจะปิดประตูลงเมื่อขุนเขาเข้ามาในห้องเรียบร้อยแล้ว

“คุณเรียนบริหารเหรอ?” ไต้ฝุ่นถามออกมาอย่างหาอะไรชวนคุยระหว่างที่ตัวเองกำลังเดินนำขุนเขาไปนั่งที่โซฟารับแขกตรงมุมห้องด้านหนึ่ง

“อ่า...ใช่ เอ่อ ไม่ต้องเรียกคุณก็ได้นะ พูดปกติก็ได้พอดีรู้สึกมันทางการเกินไปน่ะ” ขุนเขาบอกออกมาอย่างเป็๲กันเองกับไต้ฝุ่น

อาจจะเพราะทั้งคู่เรียนอยู่ในระดับชั้นปีเดียวกันและน่าจะมีอายุใกล้เคียงกันแถมการพูดสุภาพมากเกินไปมันก็ไม่ใช่นิสัยของเด็กมหาลัยส่วนใหญ่เสียด้วย

“โอเค ๆ งั้นรอแป๊บนึงนะ ขอไปหยิบเอกสารมาให้ก่อน”ไต้ฝุ่นตอบรับก่อนจะเดินไปหยิบเอกสารที่เขาวางเอาไว้ที่โต๊ะหนังสือซึ่งอยู่ไม่ไกลกับโซฟาที่ขุนเขานั่ง

“อ่า ผมลืมเอาเอกสารมาให้นายนะพอดีลงไปซื้อข้าวเลยไม่ได้หยิบติดมือมาด้วย”

“ไม่เป็๲ไร ๆ เดี๋ยวเดินไปเอาพร้อมนายก็ได้ยังไงพวกเราก็อยู่หอเดียวกันนี่น่า อ๊ะ เอกสารนาย”ไต้ฝุ่นหันกลับมาตอบก่อนที่จะเดินเอาเอกสารมายื่นให้ขุนเขา

“งั้นไปเอาเอกสารกันเลยไหม”เมื่อได้เอกสารคืนแล้วขุนเขาเลยลุกขึ้นก่อนจะเอ่ยชวนไต้ฝุ่นไปเอาเอกสารที่ห้องของตนต่อ

“ไปสิ”

แกร๊ก!

“นี่ห้องนายเหรอ อยู่ไม่ไกลจากห้องผมเลยนะ”ไต้ฝุ่นเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าเดินขึ้นมาอีกชั้นก็เป็๞ห้องของขุนเขาแล้ว

“ครับนี่ตอนคุยกับนายครั้งแรกยัง๻๠ใ๽อยู่เลยทำไมถึงบังเอิญขนาดนี้นายนั่งรอตรงนั้นก่อนนะเดี๋ยวผมไปหยิบเอกสารมาให้”ขุนเขาบอกกับไต้ฝุ่นก่อนจะชี้ไปยังชุดโซฟารับแขกที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากจุดที่ไต้ฝุ่นยืนอยู่มากนัก

“อืม”

หลังจากนั้นเป็๲ต้นมา ไต้ฝุ่นและขุนเขาก็เป็๲เพื่อนที่ดีต่อกันมาโดยตลอดทั้งสองคอยดูแลเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน จนทั้งคู่มีความรู้สึกดี ๆต่อกันมากขึ้นเรื่อย ๆ ในวันหนึ่งขุนเขาจึงตัดสินใจที่จะขอไต้ฝุ่นคบเป็๲แฟน

“คบกันนะไต้ฝุ่น”

“อืม คบกันนะ”