
ตอนที่82 โอ้แม่เจ้า..ไข่ดำกำลังแตก
"ถ้าอย่างนั้นข้าจะไล่หมอกควันพิษพวกนี้ออกจากถ้ำไปก่อน แล้วจะตั้งม่านบาเรียพลังจิตระดับเหล็กครอบป้องกันเกาะไว้ ข้าใจร้อนอยากประสาน วิญญาณเศษเสี้ยวภูตอสูรให้กับหนิงหนิง..เสร็จเรื่องแล้วพวกเราจะได้รีบออกจากที่นี่"
กริชเพชรหันมาบอกองค์หญิงเจ้าเฟิง นางพยักหน้าเห็นด้วย เพราะการที่จะอยู่ในเขตแดนของศัตรูนานเกินไปย่อมไม่ดีแน่ เรื่องนี้รู้ถึงหูกษัตริย์อสูรมหาสมุทรต้องเป็นเรื่องใหญ่ สงครามระหว่างเขตต้องหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะองค์ชายสิบสี่กับนางลักลอบมาเอาทรัพยากร ในเขตของพวกเขา และยังได้สมบัติมหาศาลไปอีกด้วย
กริชเพชรหยิบไข่ดำ แล้วกระโดดขึ้นไปนั่งอยู่บนแท่นศิลาสีดำสนิทกลางห้อง พลิกฝ่ามือนำไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาลออกมา ไข่สีขาวและไข่สีดำวางคู่กัน เขาเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้คนอสูรระดับห้า ดูดวิญญาณภูตอสูรสาวระดับเทพออกมา ใช้มือซ้ายส่งพลังสายฟ้าบีบอัดภูตอสูรสาวย่อขนาดลงไปเรื่อยๆ
วาบๆ ๆ!! วูบๆ ๆ ๆ!!
ทำให้บอลดวงจิตแก่นแท้เล็กลงเท่ากำปั้นส่งประกายสีเขียวเข้ม ถ้าไม่ใช่กริชเพชรผนึกดวงจิตของนางไว้ก่อน ป่านนี้ภูตอสูรร้ายคงจะขย้ำคอ กริชเพชรแหลกลาญคามือไปแล้ว ชายหนุ่มค่อยๆ ร่ายคาถาเร็วขึ้นเรื่อยๆ พลังบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้ง ส่งประกายสายฟ้าบีบอัดห่อหุ้ม จนบอลดวงจิตแก่นแท้ของนางภูตสาวระดับเทพ ย่อลงเท่าเม็ดถั่ว
ก่อนที่กริชเพชรจะใช้มือขวาประทับพลังบอลดวงจิตของนาง ลงไปบนไข่สีดำถ่ายทอดพลังบอลดวงจิต นางภูตสาวหายเข้าไปในไข่ใบนั้น ไข่ดำส่งแสงประกายสีเขียว กระจายออกไปทั่วห้อง ชีวิตที่อยู่ในไข่เทพ ประสานกับพลังวิญญาณของนางภูตสาว ก่อกำเนิดเป็นชีวิตใหม่ในไข่ใบนั้น
"เอิ๊กๆ ..สำเร็จแล้ว..องค์หญิงเจ้าเฟิง ข้าสามารถทำสำเร็จแล้ว นี่เป็นการร่ายคาถาประสานชีวิตภูตอสูรบทแรก ขั้นตอนนี้เป็นขั้นตอนที่ส่งวิญญาณและพลังนางอสูรเทพ ไปสถิตในไข่ดำ ข้าดีใจสุดๆ ที่สามารถทำได้โดยไม่เกิดปัญหาขึ้นกลางคัน ข้าจึงทดลองทำกับไข่ดำนี้ก่อน ถ้าไข่นี้เกิดปัญหาขึ้นข้าจะได้หยุดประสานเศษเสี้ยววิญญาณหนิงหนิง ข้าอยากมั่นใจที่สุดที่จะส่งวิญญาณนางไปสถิตในไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาล"
กริชเพชรอธิบายให้องค์หญิงเจ้าเฟิงเข้าใจ ในเจตนาของเขาที่ไม่ร่ายคาถาส่งวิญญาณของนางภูตสาวหนิงหนิงไปเกิดก่อน
ชายหนุ่มหัวเราะพร้อมกับดึงพลังสายฟ้าคืนกลับมา แล้วหันหน้าไปดูบอลดวงจิตแก่นแท้ของหนิงหนิง เขาร่ายคาถาผสานวิญญาณภูตอสูร ใช้พลังสายฟ้าห่อหุ้มเศษเสี้ยวดวงจิตของนาง ส่งเข้าไปในไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาล เหมือนกับที่กริชเพชรได้ประสานวิญญาณ นางภูตอสูรสาวขั้นเทพกับไข่ดำเมื่อสักครู่ มันเป็นไปด้วยความเรียบร้อย ชายหนุ่มสามารถประสานชีวิตของนางภูตสาว ก่อกำเนิดชีวิตใหม่ในไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาล หนึ่งวิญญาณหนึ่งชีวิตในไข่ใบเดียวกัน
"ฮ่าๆ ๆ ๆ ..สุดยอด! ..สำเร็จแล้วววว..!! "
กริชเพชรลืมตาขึ้นปาดเหงื่อบนใบหน้าพร้อมกับยกยิ้มอย่างยินดี ก่อนที่จะใช้ฝ่ามือลูบไข่สัตว์เลี้ยงบรรพกาล อย่างทะนุถนอม
"ขั้นตอนเหล่านี้นับว่าไม่ยากแต่ขั้นตอนประสานไข่ทั้งสองใบ ให้เป็นใบเดียวนี่สิยากยิ่ง..และท่านก็มีน้ำยาประสานชีวิตเพียงเม็ดเดียว ถ้าล้มเหลวก็เท่ากับว่าสูญสิ้นวิญญาณภูตอสูรทั้งสอง
และไข่ขั้นเทพที่หายากที่สุดสองใบในโลกอสูร ต้องสูญสิ้นไปอย่างไร้ค่า.. องค์ชายสิบสี่ขั้นตอนต่อไปนี้ห้ามจิตใจว่อกแว่กเด็ดขาด เกิดอะไรขึ้นต้องร่ายคาถาให้จบ ประกอบพิธีกรรมให้เสร็จสิ้น ไม่เช่นนั้นท่านต้องเสียใจไปตลอดชีวิต.."
องค์หญิงเจ้าเฟิงเตือนองค์ชายสิบสี่ด้วยความเป็นห่วง เพราะนางเข้าใจว่าเขารักและห่วงใยนางภูตอสูรหนิงหนิงอย่างมาก ดังนั้นจึงอยากให้เขาระมัดระวัง และให้กำลังใจชายคนรักไปพร้อมๆ กัน กริชเพชรหันมายิ้มให้กับองค์หญิงเจ้าเฟิง
"ข้าขอบคุณพี่หญิง.."
เขาค่อยๆ รวบรวมพลังบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งอีกครั้ง เริ่มร่ายคาถาใช้ฝ่ามือทั้งสองข้าง วางไว้บนไข่ทั้งสองใบ เขาท่องคาถาบทนี้อย่างมีสมาธิ
ชายหนุ่มรู้ดีว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่ มันสำคัญต่อชีวิตนางภูตสาวหนิงหนิง ที่มีคุณค่าสำหรับชีวิตในโลกใหม่ของตน เขาจึงเอาเม็ดยาประสานชีวิต ละลายออกเป็นน้ำชโลมลงไปบนไข่ทั้งสองใบ แล้วเร่งเร้าพลังสายฟ้าห่อหุ้มไข่บีบอัด ประสานให้เป็นหนึ่งเดียวแบบช้าๆ
ครึน! ครึนนนน!! ซ่าๆ ๆ ๆ ๆ!!
เปรี้ยง! เปรี้ยง! โครมๆ ๆ ๆ!!
ภายนอกถ้ำเกิดเป็นพายุตั้งเค้าอยู่เหนือเกาะเกิดฟ้าร้องฟ้าผ่าอย่างรุนแรง จนแผ่นดินสะเทือนเสียงดังก้องกัมปนาท แม้กริชเพชรและองค์หญิงเจ้าเฟิง จะนั่งอยู่ด้านในยังสัมผัสถึงความแปรปรวนของฟ้าดิน
นี่คือปรากฏการณ์จุติชีวิตใหม่ของไข่เทพทั้งสองใบ ก่อกำเนิดเป็นอสูรครึ่งเทพระดับต้นตั้งแต่ออกจากไข่ ลมทะเลพัดกระหน่ำคลื่นสึนามิม้วนเอาน้ำในมหาสมุทร ถล่มใส่เกาะร้างอย่างไม่ปรานี
ครึนๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!! ซ่าๆ ๆ ๆ ๆ!!
ดีที่กริชเพชรใช้พลังจิตธาตุเหล็กของเขา สร้างม่านบาเรียปกป้องเกาะไว้ ไม่เช่นนั้นเกาะแห่งนี้คงจะถูกพายุที่บ้าคลั่ง หอบน้ำทะเลซัดถล่มทลายไปแล้ว
วาบๆ ๆ!!
องค์หญิงเจ้าเฟิงตาเหลือกอ้าปากค้าง เอามือทาบอกอย่างตกใจ มองไข่ทั้งสองใบ ที่ถูกพลังสายฟ้าของกริชเพชรบีบผสานเข้าหากันช้าๆ ไข่สีดำเหมือนว่ามันจะมีพลังชีวิตที่น้อยกว่า เพราะถูกเสียงของนางภูตอสูรเทพโจมตี จนพลังชีวิตเหลือน้อยกว่าครึ่ง ก่อให้เกิดรอยร้าวเล็กๆ ทั่วทั้งใบ
"..."
กรอบๆ ๆ ๆ!!
'ไม่นะอย่าแตกนะ..สวรรค์ข้าขอร้อง!! ..'
หญิงสาวส่งพลังอาการตกใจเป็นคลื่นสะท้อน จนกริชเพชรสัมผัสได้เขารีบส่งพลังจิตอสูร เป็นไอหมอกสีชมพูสำรวจไข่ทั้งสองใบ
'โอ้แม่เจ้า! .ไข่ดำเทพกำลังจะแตก'
การแยกพลังทั้งสองสาย ทำงานพร้อมกันทำให้เม็ดเหงื่อเริ่มซึมออกจากจรผม กายอสูรกริชเพชรสั่นสะเทิ้นขึ้น ร่างกายคนครึ่งอสูรระดับห้าของชายหนุ่ม เริ่มปวดร้าวไม่สามารถรองรับพลังจิตอสูร และพลังบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งของเขาได้ มันเริ่มชาหนึบร้าวไปในศีรษะ สมองปวดจี๊ดๆ ขึ้นมาทันทีเหมือนกับว่าหัวเขาจะระเบิด
วาบๆ ๆ!!
'เอายังไงดี..ในคาถาบทคุมควบพลังจิตที่เจ็ดสิบแปด สามารถบังคับวัตถุให้ทรงรูปร่างไว้ได้ด้วยการถ่ายทอดพลังจิตสีชมพู แต่แค่ส่งพลังจิตอสูรออกไปสำรวจไข่แป๊บเดียว หัวเรายังปวดจี๊ดๆ กายอสูรเรายังไม่เข้มแข็งพอที่จะใช้พลังสองอย่างในเวลาเดียวกัน มันเป็นข้อห้ามที่บันทึกไว้ แต่ถ้าเราไม่ร่ายคาถาต่อ วิญญาณจิตของหนิงหนิงต้องดับสูญไป
กรอดดด!! ..บัดซบ..เอายังไงดีดำเนินต่อเรามีสิทธิ์ตายได้ แต่ถ้าไม่ทำต่อเราต้องสูญเสียหนิงหนิงไปตลอดกาล!! ..เอาว่ะตายเป็นตาย..ถ้าไม่มีนางเราก็ตายไปตั้งนานแล้ว..ยังไงก็ต้องเสี่ยงเราไม่อาจทิ้งหนิงหนิง..!! ..'
กริชเพชรกัดฟันกรอดรวบรวมพลังบอลดวงจิตแก่นแท้และพลังจิตอสูรของตัวเอง เป็นระลอกควบคุมการประสานไข่ทั้งสองใบ ให้เป็นหนึ่งก่อกำเนิดเกิดเป็นวิญญาณชีวิตเดียวกัน
ตึก! ..ตึกๆ ..ตึก!
วาบๆ ๆ ๆ ๆ!!
'กรอดดด..สำเร็จสิวะ..!! ..'
หัวใจของเขาเต้นเหมือนดั่งตีกลอง ความตื่นเต้นและความกลัวตาย ทำให้ชายหนุ่มพยายามที่จะบังคับหัวใจของตน ไม่ให้เต้นเร็วเกินไปเพราะรู้ว่า ถ้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้และพลังจิตอสูรตีตลบกลับ ต้องทำให้ไฟธาตุแตกตายแน่ๆ
องค์หญิงเจ้าเฟิงนั่งตัวแข็งทื่อ มองปฏิกิริยาของชายหนุ่ม หัวใจของนางตกวูบ ร่างกายขององค์ชายสิบสี่ สั่นสะท้านตัวแดงก่ำ คลับคล้ายคลับคลาว่า เริ่มถูกไฟธาตุเข้าแทรกถ้าเป็นเช่นนั้น ถ้าสถานเบาเขาต้องพิกลพิการเสียพลังยุทธ์ไปหมดสิ้น
แต่ถ้าอาการหนักก็หัวระเบิดแตกตาย ต่อหน้าต่อตาของหญิงสาว นางกลั้นลมหายใจหลับตาลงไม่อยากเห็นภาพชายหนุ่มคนรัก อยู่ในสภาพทั้งสองแบบนั้น
มันช่างทรมานใจนางยิ่งนัก เพราะในเวลานี้นางไม่สามารถยื่นมือเข้าไปช่วย หรือเกี่ยวข้องขั้นตอนสำคัญนี้ได้ แม้แต่ไปแตะต้องตัวเขาเพียงนิดเดียว ไม่เช่นนั้นจะเร่งเร้าให้ชายหนุ่มไฟธาตุแตกตายเร็วขึ้น
'ไม่นะ!! "
เปรี้ยง! เปรี๊ยะๆ ๆ ๆ ๆ!!
............................................................................................................................................................................................