Engineering Stalker I วิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก!

    EP 5 พี่จะทำกับผมแบบนี้ไม่ได้สิครับ(^_^) 18+

    *คำเตือน! ตอนนี้มีเนื้อหา รูปภาพ และ ความอ่อนไหวทางเพศที่ไม่เหมาะสม*

    ทุกอย่างเกิดขึ้นจากจินตนาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เด็กต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ

    *เตือนแล้วน๊า*

    ........................................

    Engineering Stalker

    วิศวะซ่อน (คลั่ง) รัก!

    EP 5 

    พี่จะทำกับผมแบบนี้ไม่ได้สิครับ (^_^) 

    ..................................


     

    "พี่ครับ"

    "พี่ขวัญ~" สายฟ้าที่ยังสอดแก่นกายเอาไว้ในกายเล็กเรียกชื่อรุ่นพี่สาวเสียงอ้อน ก่อนจะกดแผ่นหลังบางให้ของขวัญล้มลงไปกับที่นอน และขึ้นไปนอนทับร่างเล็กเอาไว้

     

    สวบ สาบ~

     

    "ดะ เดี๋ยว นี่นายจะทำอะไรอีก (-_- ;) " ของขวัญเริ่มเลิกลัก เมื่อสะโพกของสายฟ้าเริ่มบดเบียดไปมาที่ด้านหลังตัวเธอ

     

    "พี่ครับ.....ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน ผมไม่เคยเป็๲แบบนี้มาก่อนเลย"

    "ผมรู้แค่ว่าตอนนี้ผม๻้๪๫๷า๹พี่" สายฟ้าเอ่ยอย่างไร้เดียงสา เขาทำเสียงออดอ้อนในยามที่กระซิบที่ข้างหูของรุ่นพี่สาวตัวเล็ก

     

    "สะ สายฟ้าลุกขึ้นไปก่อนสิ"

    "เรามาคุยกันก่อนเถอะนะ" ของขวัญพยายามโน้มน้าว แต่ทว่าคนบนตัวด้านหลังกลับทำตัวราวกับเด็ก ๆ ไม่ยอมลุกไปจากตัวเธอเสียที

     

    สวบ สาบ~

     

    "พี่ครับ~"

    "ผมปวดไปหมดเลย.....อึก!" สายฟ้าเอ่ยเสียงกระเส่า ก่อนจะขบกัดใบหูเล็กเบา ๆ

     

    "สะ สายฟ้า.....อึก!" ของขวัญนิ่วหน้า เมื่อสายฟ้าเริ่มขยับสะโพกตอกอัดเบา ๆ

     

    ฟึบ~

    กึด~

    แจ๊ะ~

     

    "อึก! อื้อออ" ของขวัญได้แต่นอนเม้มปากแน่นเพราะไม่อาจดิ้นหนีไปจากการเกาะกุมของคนด้านหลังได้ ทว่ายิ่งสายฟ้าเอาแต่บดเบียดกายอย่างเชื่องช้าเธอก็ยิ่งรับรู้ได้ถึงตัวตนของเขาอย่างชัดเจน

     

    ฟึบ~

    กึด~

    แจ๊ะ~

     

    "พี่ครับ"

    "ผมขอทำมากกว่านี้ได้ไหมครับ.....ผมทรมานจนแทบทนไม่ไหวแล้ว อ่าห์" สายฟ้าเอ่ยถามเสียงอ้อนในขณะที่เอาแต่ขยับสะโพกไม่หยุด

     

    'เพิ่งจะมาถาม ทั้ง ๆ ที่ทำถึงขนาดนี้แล้วเนี่ยนะ' ของขวัญได้แต่ค่อนแคะรุ่นน้องหนุ่มในใจ

     

    ฟึบ~

    กึด~

    แจ๊ะ~

     

    "อืออ พี่ครับ"

    "ว่ายังไงครับ ผมรอพี่อนุญาตอยู่นะ"

     

    "ระ รีบทำให้เสร็จเถอะ" ของขวัญเอ่ยเสียงสั่น เธออยากรีบหลุดออกจากสถานการณ์ตอนนี้เต็มทีแล้ว

     

    "ขอบคุณครับพี่~" สายฟ้าเอ่ยอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่เขาจะเริ่มขยับสะโพกหนักหน่วงมากขึ้น

     

    ปึก.....ปึก.....ปึก

    เอี๊ยด.....เอี๊ยด.....เอี๊ยด

     

    "อะ อึก อื้อออออออ"

     

    "แฮ่ก ๆ พี่ครับ.....พี่ขวัญ"

    "ตัวพี่อุ่นมาก ๆ เลยครับ.....ผมรู้สึกดีมาก ๆ เลย" 

     

    "ยะ หยุดพูดได้แล้ว" ของขวัญแทบอยากจะมุดดินหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด

     

    พั่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    ปึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    เอี๊ยด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

     

    "พี่ครับ ผมขอจูบพี่หน่อยได้ไหม"

     

    พั่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    ปึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    เอี๊ยด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

     

    "มะ ไม่เอา"

    "รีบ ๆ ทำให้เสร็จสักทีสิ อื้อออออ"

     

    กรอด!

    สายฟ้าเผลอขบกรามแน่น ของขวัญคงไม่รู้ว่าคนที่ทำตัวออดอ้อนเหมือนตัวเองเป็๞ลูกหมาตอนนี้จะกำลังจ้องมองเธอด้วยแววตาแบบไหนอยู่

     

    พั่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    ปึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    เอี๊ยด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

     

    "อ๊ะ! ๆ ๆ ทะ ทำไมถึงทำแรงขึ้นกว่าเดิม" ของขวัญนิ่วหน้าเมื่อสายฟ้าตอกอัดสะโพกใส่เธอหนักหน่วงมากขึ้นราวกับกำลังโมโหอะไรอยู่

     

    พั่บ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    ปึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

    เอี๊ยด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

     

    "อ๊ะ ๆ ๆ ๆ อื้ออออ แฮ่ก ๆ ๆ ๆ"

    "ท้องจะทะลุ! อึก ๆ อื้อออออ" คนตัวเล็กเอ่ยเสียงกระเส่า ตอนนี้เธอรู้สึกคับแน่นช่องท้องไปหมด จะขยับไปไหนก็ไม่ได้ เพราะสายฟ้ากดตัวของเธอเอาไว้กับที่นอนจนแน่น

     

    "พี่ครับ~"

    "พี่ต้องรับผิดชอบผมด้วยนะ (^_^) "

     

    " (⊙_⊙;) !?"

     

     

    สองชั่วโมงต่อมา

     

    " (=_=|||) " ตอนนี้ของขวัญได้แต่นอนหน้าซีดเซียวอยู่บนเตียงนุ่ม โดยมีสายฟ้ากำลังใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดทำความสะอาดตามตัวให้พิถีพิถัน

     

    " (^_^) "

     

    " (-_- ;) "

    'ทำไมถึงมีแต่นายที่ดูดีทั้ง ๆ ที่ฉันหมดสภาพขนาดนี้กันนะ' ของขวัญอดที่จะหมั่นไส้สายฟ้าที่ดูสดชื่นเกินหน้าเกินตา

     

    "พี่ครับ วันนี้ค้างที่นี่เลยไหมครับ เพราะพี่น่าจะกลับไม่ไหว"

    "ผมขอโทษนะครับที่ยั้งแรงไม่ถูกจนทำให้พี่ลุกไม่ขึ้นแบบนี้ (-//////-) " สายฟ้าเอ่ย ก่อนจะเขินหน้าแดง

     

    'จ้า ๆ พ่อคนแรงเยอะเอ๊ย! เอาแต่อวดเ๱ื่๵๹แรงอยู่ได้'

     

    " (-//////////-) "

     

    "สายฟ้า.....พี่ยังยืนยันคำเดิมนะ"

    "พี่ไม่รู้ว่าเรามาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้กันอีกได้ยังไง แต่อย่างที่พี่บอกไปว่าพี่ไม่คิดที่จะ....." ยังไม่ทันที่ของขวัญจะเอ่ยจบ ทว่าเธอกลับรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่แสนกดดันจากคนตรงหน้า ที่ถึงแม้ใบหน้าจะยังยิ้มอยู่ แต่กลับดูน่ากลัวแปลก ๆ

     

    "พี่จะทำกับผมแบบนี้ไม่ได้สิครับ (^_^) "

    "ถึงพี่จะบอกว่าเห็นเหมือนผมเป็๲น้อง แต่พี่น้องที่ไหนเขาจะนอนด้วยกันถึงสองครั้งกันล่ะครับ"

     

    "มันจะไม่มีครั้งที่สาม"

     

    "พี่ครับ" 

    "ตอนนี้ผมกำลังพยายามใจเย็นอยู่นะ (^_^) "

     

    "..................." ของขวัญนิ่งไปเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เธอถึงได้รู้สึกกลัวสายฟ้าขึ้นมาจับใจ ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้มีท่าทีคุกคามเธอเลยแม้แต่น้อย

     

    " (^_^) "

     

    "ละ แล้วนายจะเอายังไง" ของขวัญเอ่ย เพราะไม่รู้ว่ารุ่นน้องหนุ่ม๻้๪๫๷า๹อะไรกันแน่

     

    "เ๹ื่๪๫มาถึงขั้นนี้พวกเราก็ต้องคบกันสิครับ (^_^) "

     

    "ห๊า!"

    "ตะ แต่มันเป็๲อุบัติเหตุ"

     

    "ผมเพิ่งรู้นะครับว่าพี่หัวสมัยใหม่กว่าที่คิด ทั้ง ๆ ที่มันเป็๲ครั้งแรกของพี่แท้ ๆ"

     

    "ชะ ใช่ มันก็แค่ครั้งแรกเอง"

    "พี่ไม่คิดมากหรอก"

     

    "งั้นหรอครับ"

    "ถ้าพี่พูดแบบนั้น แต่ถึงแม้พี่จะไม่ซีเรียสครั้งแรกของตัวเองก็ตาม"

    "แล้วครั้งแรกของผมล่ะครับ พี่จะรับผิดชอบยังไง (^_^) "

    'ผมยอมทำตัวเหมือนลูกหมาเพราะอยากอยู่ใกล้พี่ แต่พี่คิดว่าผมเป็๲ลูกหมาจริง ๆ แบบนี้ผมก็แย่สิ'

     

    ..................................

    เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์ 

    = กำลังใจ (◕‿< ❀)