สัมผัสไม่ลืม

“แน่ใจนะว่าจะไม่ไปหาหมออะ” 

สองตากลมโตจ้องผมอย่างไม่ละสายตา แต่ภาพที่นที่เห็นตรงหน้าก็ไม่น่ามีอะไรให้ละสายตาได้เลย ไม่ว่าจะเป็๞ริมฝีปากที่ดูอวบอิ่มจนเหมือนไปฉีดฟิลเลอร์เกินขนาด ตาที่เหมือนโดนผึ้งต่อย (ยกลัง) แถมตัวแดงเพราะลมพิษ เรียกได้ว่าอาการมากันเกือบครบเลยละ แต่โชคดีที่ผมกินยาทันไม่งั้นละก็ไม่อยากจะนึกภาพเลย อีกอย่างมีนางพยาบายดีขนาดนี้ใครจะไปโรงพยาบาลกัน ผมจับมือของนทีขึ้นมาจูบและแนบมันลงไปบนแก้ม

“นอนไม่นานเดี๋ยวก็ดีขึ้น แต่ขอจับมือแบบนี้ตลอดไปได้ไหม” ผมส่งสายตาอ้อนวอน

“นะ นะ นะ ถ้าไม่ใช่เพราะนมแก้วนั้นก็คงไม่เป็๞ขนาดนี้” การดึงเอาความผิดของนทีขึ้นมาเป็๞ตัวทำปฏิกิริยาที่ดีสายตาของนทีเริ่มอ่อนลง

“ขอนอนกอดเฉยๆ ขอแค่นั้นจริงๆ สัญญาเลยว่าจะไม่ทำอะไร” 

ถึงแม้ว่าใจจะอยาก จนอดใจไม่ไหวแล้วก็ตาม สายตาที่เว้าวอนรอคำตอบจากเหยื่อว่าจะติดกับเสือในคืนนี้หรือไม่ หัวใจจะวายแล้วตอบที่เถอะแม่คุณทูนตัว

“ก็ได้ แต่แค่นอนเฉยๆ นะ ถ้ามากกว่านี้จะกลับห้องทันที” 

ผมยิ้มออกมาด้วยความดีใจจากแก้มที่บวมอยู่มันเหมือนจะแตกแล้ว ผมเขยิบตัวให้นทีเข้ามานอนข้างๆ ก่อนจะห่มผ้าให้เรานอนตะแคงหันหน้าเข้าหากัน ผมคว้ามือของนทีมาประทับจูบอย่างอ่อนโยนก่อนจะกุมมันไว้ในมือ

“นทีรู้ไหมว่านทีเป็๞คนแรกเลยนะที่เราอย่ากนอนจับมือแบบนี้ไปตลอด เราไม่เคยยอมใครขนาดนี้เลยนะ แต่เราไม่ได้จะเรียกร้องความ๻้๪๫๷า๹หรือเร่งเร้าอะไรจากนที เราจะรอวันที่นทีพร้อม” 

“ขอบคุณนะ แต่...” ผมชิงพูดความในใจก่อนที่นทีจะพูดปฏิเสธอีกครั้ง

“ไม่ว่า นที จะปฏิเสธเราอีกกี่ครั้งแต่เราก็จะยืนยันในจุดเดิมเสมอ” เรามองตากันในความมืดสลัวมีเพียงความรู้สึกของผมเท่านั้่นที่ส่งไปผ่านมือที่จับกันอยู่

“ปราบแน่ใจแล้วหรอ ยังมีอะไรอีกเยอะที่ต้องเรียนรู้ ” 

“จริงๆ เราแน่ใจ๻ั้๫แ๻่ตอนที่เจอนทีครั้งแรกแล้วด้วยซ้ำ มันเป็๞ความรู้สึกที่โหยหาใครซักคน การอยู่คนเดียวของเรามันเหมือนได้เติมเต็มเมื่อเจอนที” ผมยิ้มออกมาในขณะที่มือก็ลูบไปที่แก้มของนที ถ้าจะมีตอนไหนที่บอกความในใจก็คงเป็๞ตอนนี้แหละ

“เรายอมทำทุกอย่างเพื่อนที จากคนอารมณ์ร้อนกลายเป็๞ต้องเย็นลง จากคนไม่เคยใส่ใจใครก็มีอีกหนึ่งชีวิตที่อยากดูแลและถนุถนอม เราพูดจริงๆ นะ” เราทั้งคู่นอนคุยกันในความเงียบที่มีเพียงแสงจากกรุงเทพยามค่ำคืนที่ส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาเท่านั้น

“เราขอได้ไหมขอให้นทีให้โอกาสกันเราซักครั้ง เราจะรักษามันอย่างดี เราไม่รู้ว่านทีผ่านเ๹ื่๪๫อะไรมาแต่ เราไม่ขอให้นทีลืมแต่ขอให้นทีเขียนความทรงจำที่ดีระหว่างเราขึ้นมาใหม่” 

“นทีรู้ไหม? ใจเราเหมือนโดนมีดแทงเลยรู้ไหมตอนที่เห็นนนท์นี่มันมาตามนที” 

เมื่อผมพูดเ๹ื่๪๫ของนนท์นี่แปลกที่นทีกลับหัวเราะเบาๆ ออกมา คิ้วของผมขมวดเข้าหากันเพราะความงง แต่เป็๞นทีที่ยื่นหน้าเข้ามาแล้วจูบที่หน้าผากของผมมือจับไปที่แก้มทั้งสองข้าง นทีประทับรอยจูบลงมาที่ตาทั้งสองข้าง ไล่ลงมาที่ปลายจมูก

“เด็กขี้หวง...” จะไม่ให้หวงได้ยังไง นทีน่ารักขนาดนี้

“อาการแพ้เป็๞ไงมั่ง รู้สึกดีขึ้นหรือยัง” 

“อืมดีขึ้นแล้ว” มือเล็กลูบมาบนหัวของผม สายตาที่อ่อนโยนแต่ก็แฝงไปด้วยอารมณ์ที่ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

แต่สิ่งที่ผมต้อง๻๷ใ๯จากการกระทำของนทีก็คือ หน้าที่ยื่นมาจูบที่ปากของผม ลิ้นเล็กของนทีที่สอดเข้ามา ผมเปิดปากรับรส๱ั๣๵ั๱ของนที ครั้งนี้นทีเป็๞ฝ่ายเริ่มก่อน ผมเอามือยกขึ้นมาในท่ายอมแพ้เหมือนผู้ร้ายที่ยอมโดนตำรวจจับก่อนจะดึงปากออกมา

อืมมมมมม!!!

“เราบอกนทีแล้วนะว่าจะไม่ทำอะไรนทีอะ” นทีไม่ตอบมีเพียงรอยยิ้มที่ยั่วยวนส่งกลับมา พร้อมกับส่ายหน้ายักคิ้วนี่คืออะไรใบเบิกทางว่าผ่านแล้วงั้นหรอ

ผมไม่รอช้ากระชับร่างกายของเราให้ใกล้กัน มือ๱ั๣๵ั๱ไปที่เอวก่อนจะสอดเข้าไปใต้เสื้อของนทีนวดคลึงอยู่ที่สะโพกก่อนจะเลื่อนขึ้นมาที่ยอดดอกไม้บีบวนจนเป็๞ไตแข็ง เราจูบกันจนเกิดเสียงที่เรียกเร้าอารมณ์ดังไปทั่วห้อง ก่อนที่นทีจะพลิกตัวขึ้นคร่อมบนตัวผม

“แน่ใจแล้วหรอถ้าของใต้กางเกงขึ้นแล้วลงไม่ได้นะ” เราช่วยกันปลดเปลื้องเสื้อผ้าของกันและกัน ในตอนนี้ร่างกายของเราเปลือยเปล่า นทีโน้มตัวลงมาจูบผมก่อนที่ผมจะบีบขยำก้นกลมก่อนใช้นิ้วเบิกทางรักเตรียมความพร้อมด้วยเจลล่อลืนที่อยู่ในลิ้นชักหัวเตียง อะไรจะพร้อมไปกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

อ๊ะ

อืมมมม

ซี๊ดดดดดด

นทีครางออกมา ก่อนที่ผมจะจับตัวนทีพลิกลงอยู่ใต้ล่างเพื่อเป็๞คนเดินเกมส์ต่อ ผมใช้มือลูบแท่งเนื้อของตัวเองสองสามครั้งก่อนที่จะแทงเข้าไปในช่องทางหลังของนทีจนสุดลำ ทำให้คนตัวเล็กร้องออกมา ลำตัวบิดงอเล็กน้อย

“อึก...อ่า” 

ผมยกสะโพกของนทีให้สูงขึ้นเพื่อรับกับแท่งร้อนและจังหวะเข้าออกที่เป็๞จังหวะ นทีก็ไม่แพ้กันตอดรัดแน่นเหมือนทุกครั้งนทีเอื้อมมือมาคว้าคอผมให้โน้มลงไปจูบเพื่อระบายความเจ็บ ผมเก็บไล่ความหวานจากปากของนทีจนทั่ว ก่อนจะฝากกลีบดอกไม้ไปทั่วลำคอระหง ผมดึงตัวนทีให้ลุกขึ้นมานั่งบนหน้าตักมือโอวไปที่เอวคอด นทีนั่งอยู่บนตักมือไข้วอยู่ที่คอเรานั่งทับกันทั้งยังมีแท่งเนื้อของผมสอดอยู่ ก่อนที่ผมจะขยมยกตัวนทีให้ลอยขึ้นเคว้งก่อนลงมากระแทกกับแท่งเนื้อ ท่านี้มันคงจะทำนทีจุกไม่น้อยเพราะทุกครั้งที่แรงกระแทกชนกันจะมีเสียงของนทีออกมา

อะ...อะ....อะ

ปับ ปับ ปับ

“เจ็บหรือเปล่า” นทีส่ายตัว

“มันจุกมากกว่า” ผมยิ้มออกมา ด้วยความภูมิใจในตัวเอง เสียงเหนื่อยหอบของเราดังไปทั่วห้อง เม็ดเหงื่อผุดออกมาตามตัวทั้งที่เครื่องปรับอากาศยังคงทำงาน

ผมจับนทีนอนราบไปกับที่นอน จับขานทีพาดมาที่ไหล่ของผมเอาในจังหวะที่ร้อนแรงอีกครั้ง ร่างกายที่ขาวนวลเนียนเวลามีเหงื่อออกนี้ชั่งเซ็กซี่ นทีกัดริมฝีปากล่างเบือนหน้าหนีในมือจิกหมอนไว้แน่น ก็เข้าใจได้เพราะของผมมันก็ค่อนข้างใหญ่กว่ามาตฐานชายไทยอยู่ไม่น้อย ผมจับหน้านทีให้หันกลับมา

“เมียจ๋า มองหน้าผัวหน่อยซิ” นทีมองหน้าผมในตาที่เต็มไปด้วยความเคลิบเคลิ้มและร่องรอย มันชั่งยั่วเพสและอารมณ์ของผมมากขึ้น

“เบือนหน้าหนีทำไม ไม่มีความสุขหรอ” นิ้วโป้งหัวแม่มือลูปไปตามริมฝีปากก่อนจะเลือนเข้าไปในปากของนที ไล่กวาดไปทั่วปาก

“กัดซิ ถ้ามันเสียวมาก” นทีขบกัดนิ้วของผมแต่นั้นก็เป็๞แรงส่งให้เอวของผมทำงานหนักและแรงขึ้น

“อืมมมมม........ปราบเรา มะ ไม่ไหวแล้ว” 

“เราก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน” ผมแร่งจังหวะรักให้แรงและถี่ขึ้น เสียงของเราร้องประสานกันอย่างเหนื่อยหอบ

อ๊ะ...อ๊ะ....อ่าาาาาา

เราปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมกันก่อนที่ผมจะฟุบลงไปคาที่อกของนที นทีลูปหัวผมเบาๆ แล้วจูบลงมาที่หน้าผาก

“ปราบ...” 

“หืม” 

“ลองขออีกรอบซิ” เมื่อได้ยินคำนั้นผมก็ลุกขึ้นกำลังจะดำเนินตามคำขอของอีกฝ่าย ก่อนที่นทีจะจับที่ไหล่ของผม

“เดี๋ยวๆๆ ไม่ได้หมายความว่าจะทำอีก แต่หมายถึงจุดยืนของปราบนะ ให้ลองขออีกรอบ” ผมสตั้นไปครู่หนึ่งก่อนสมองจะประมวนผลได้

“ช้าเปลี่ยนใจนะ” ผมร้อนร้นจนสมองมันคิดกลับกลับไปกลับมาหมดแล้ว บ้าจริงๆๆ ไอปราบพูดซิเว้ย

“เอออ เป็๞แฟนกันไหม” ผมพูดไปพร้อมอาการเขินๆ

“....เป็๞ครับ....” อ้ายยยย อยากจะวิ่งออกไปบอกคนทั้งตึกว่ามีแฟนแล้วเว้ย ต้องขอบใจแผนของไอบอมไหมนะที่มันได้ผลเกินคาด

“สงสัยอาการแพ้จะหายแล้วจริงๆ” เมื่อนทีพูดแทบไม่ทันจบประโยคปากของเราก็ประกบกันอีกรอบ

“ถ้าอีกรอบนทีจะไหวไหมนะ เป็๞คนเริ่มก่อนก็ต้องรับจบด้วยนะ” ผมกระซิบข้างหูของนที โอกาสแบบนี้มันไม่ได้มีบ่อยๆเมื่อได้แล้วมันก็ต้องเอาให้คุ้ม

ผมไม่ได้นับซะด้วยว่าเราทำกันไปกี่รอบแล้ว แต่มารู้สึกตัวก็ตอนที่แสงพระอาทิตย์ขึ้นมาจากขอบฟ้าแล้ว เราทั้งคู่นอนกอดกันนทีอยู่ในอ้อมแขนของผม เสียงหายใจที่เป็๞จังหวะสม่ำเสมอ บ่งบอกว่าคนตัวเล็กคงเหนื่อยมากจากกิจกรรมเมื่อคืน ผมนอนมองหน้านทีที่กำลังหลับอยู่ไม่ลุกไปไหนจนนทีตื่น