สัญญาธนาการ | Eternity Bondage
[ตอนที่ 2] ภพ: นายทาส ตอน 2
ขุนออกแรงกดไล้เรื่อยั้แ่ฝ่าเท้า เขามิได้ร่ำเรียนมาจากไหน แต่จดจำมาเรื่อยๆว่าท่านเ้าคุณปวดตรงจุดไหน ต้องออกแรงอย่างไร ต้นขาท่านเ้าคุณนั้นแข็งแกร่งสมชายชาตรี กล้ามเนื้อแน่นดูยิ่งใหญ่ราวกับท่อนไม้ ผิวสีแดงเข้มจากการทำงาน ไม่เหมือนผิวพรรณของเ้านายในวังคนอื่น ที่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวอ้วนเผละ ผิวขาวเสียจนเหมือนคนอมโรค
สองมือที่กดจุดตามแข้งขาทำให้ท่าเ้าคุณรู้สึกแปลกๆ เืไหลพล่านทั่วสรรพางกาย รู้สึกกระปรี้กระเปล่าราวกับเป็หนุ่มแรกรุ่น ั้แ่ภริยาสิ้นไปเมื่อหลายปีก่อน เขาก็มิได้มีหญิงใดเคียงคู่กายแม้แต่คนเดียว วันๆก็มุงานหลวงและดูแลกิจการร้านรวงจนแทบมิได้นึกถึงเื่อื่นเสียเท่าใดนัก เมื่อความ้าถูกบีบคั้นซุกซ่อนไว้ที่ก้นบึ้ง การถูกกระตุ้นด้วยนิ้วเรียวน้อยไล้ตาม อาวุธคู่กายผงาดเหยียดหยัดจนเขามิอาจทนนอนคว่ำหน้าได้ด้วยท่านอนคว่ำทับความใหญ่โต
“ขุน หยุดก่อน” เขาออกคำสั่ง เด็กหนุ่มหยุดอย่างว่าง่าย มองดูท่าเ้าคุณที่ผงาดตัวใหญ่โตน่าเกรงขามและเปลี่ยนท่านอน หงายให้สิ่งที่ซ่อนเร้นได้ผงาดปลดปล่อยจากการกดทับ นี่มิใช่ครั้งแรกที่ท่านเ้าคุณเผยเรือนร่างต่อหน้าเขา ถึงแม้จะเห็นมาหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ทำให้เขาตื่นตาตื่นใจทุกครั้งร่ำไป
“เ้าอายุเท่าใดแล้วรึขุน”
“ปีนี้กระผมย่างเข้า 1X ปีแล้วขอรับ” เด็กชายตอบ พลางออกแรงฝ่ามือกดที่โคนขาแข็งแกร่ง ความชูชันน่ายำเกรงผงกหัวภายใต้ผ้าคลุมผืนบาง เด็กชายไม่กล้าแม้แต่จะมองตาม ด้วยหวั่นเกรงในบารมีของเ้านาย
“นวดแบบนั้นข้าไม่รู้สึกอะไรเลย” เ้าคุณพิชัยบ่น
“เ้าขึ้นมานั้งบนนี้” เขาชี้ที่แผงอก เด็กขุนเก้ๆกังๆผุดมานั่งที่หน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม
“นั่งแบบนี้แหละ แล้วนวดตรงโคนขาให้ข้าอีกที” ท่านั่งบนหน้าท้องและเอื้อมมือไปนวดต้นขาท่านเ้าคุณยิ่งทำให้เขาออกแรงลำบาก เพราะต้องคอยหลบัผงาดท่อนใหญ่เพื่อออกแรงกดให้ถึงเส้น ถึงแม้จะพยายามหลบเลี่ยง แต่ต้นแขนหรือข้อศอกของเรายังถูไถกับท่อนลำใหญ่นั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้
“นวดลำบากรึ” เ้าคุณถาม
“ชะ ใช่ขอรับ”
ผู้เป็นายสลัดผ้าคลุมผืนบางทิ้ง ท่อนเอ็นใหญ่ปูดโปนผงาผงึดหัวเด่นจ่อตรงหน้าเด็กชาย ขุนตกตะลึงกว่าทุกครั้ง เพราะนี่เป็ครั้งแรกที่เขาเห็นมันอย่างเต็มตา
“ข้าดึงผ้าออกแล้ว เ้าคงนวดได้ง่ายขึ้น ไม่ต้องห่วงไปดอกหากเ้าจะพลาดไปโดนมัน ข้ามิตำหนิเ้า”
เด็กชายมิเข้าใจในสิ่งที่เ้าคุณกล่าว เขาพยายามหลบเลี่ยง “สิ่งนั้น” และนวดอย่างเก้ๆกังๆ
“เ้าไม่เคยเห็นสิ่งนี้รึ” ท่านเ้าคุณลูบท่อนลำใหญ่แ่มือ เด็กชายหันหน้าและส่ายหัวอย่างแรง
“กระผมมิเคยเห็นของท่านขอรับ เห็นแต่ของตัวกระผมเอง แต่มันไม่ได้ใหญ่เท่านี้” เ้าคุณพิชัยหัวเราะร่วนกับคำตอบที่ได้
“แสดงว่าเ้าก็มิเคยจับต้องของผู้ใดล่ะสิ”
“ไม่เคยขอรับ”
“งั้นลองจับของข้าดู” เด็กชายลังเล ความยิ่งใหญ่ของมันราวกับท่อนแขนของเขา ความยาวของมันเกือบครึ่งแขนได้กระมัง ทั้งใหญ่และโค้งมนน่าเกรงขาม
“ข้าบอกให้ลองจับดู” ท่าเ้าคุณย้ำ เ้าขุนยื่นมือไปจับอย่างลังเล ััที่ได้มันร้อนระอุ แข็งแกร่งราวกับเหล็กไหล และดิ้นไปมาในมือน้อย เขาต้องใช้ถึงสองมือเพื่อจับทั้งหมด ท่านเ้าคุณร้องซี๊ด เสียงกระเส่าออกคำสั่ง
“รูดมันสิ” เด็กชายรูดสองมือขึ้นลงช้าๆ ท่านขุนโยกบั้นท้ายขึ้นลงตามจังหวะเร่งเร้ากระตุ้นความกระสัน ผู้เป็เด็กย่ามใจเร่งจังหวะจนท่านเ้าคุณครางเสียงหลง ปลาเท้าจิกเกร็ง
“พอก่อนขุน” เด็กชายหยุดมือด้วยความเสียดาย
“ท่านไม่ชอบหรือขอรับ”
“ชอบสิ แต่ข้าอยากให้เ้าทำอย่างอื่นมากกว่า” ท่านเ้าคุณจับเอวเด็กชายให้เลื่อนมาที่หน้าอก
“ยกก้นขึ้นหน่อย” เขาออกคำสั่ง
“ข้าอยากให้เ้าใช้ปากกับสิ่งนั้นของข้า”
เด็กชายหันมามองหน้าท่านเ้าคุณผู้เป็นายที่นอนพิงศีรษะกับหมอนพิงใบใหญ่โดยมีเด็กชายนอนราบยกบั้นท้ายสูงเกือบจรดใบหน้า
“กระผมไม่เคยเลยขอรับ”
“ไม่ต้องห่วงดอก ข้าจักสอนเ้าเอง” ท่านขุนยกบั้นท้ายจ่อเอ็นยาวใหญ่ที่ปากน้อยของขุน
“อ้าปากสิ อมมันไว้”
เด็กชายครอบปากกับดาบทู่ดุ้นเขื่อง แค่หัวหยักก็แทบทำให้เขาสำลักเสียแล้ว กลิ่นสาปอ่อนๆกระตุ้นความกระสันซ่านให้กับเขาแบบที่ไม่เคยเป็มาก่อน เืไหลเวียนสูบฉีดรุนแรงทั่วกาย เขาอมถึงคอหอยได้ยังไม่ถึงครึ่งท่อนลำเลย มันทั้งใหญ่ทะมึนจนเกินความสามารถของเขา
“เลียมันสิ” ท่านขุนออกคำสั่ง เด็กชายถอนปากออกมาใช้ลิ้นน้อยเลียแตะน้ำใสที่ปลายเปิดสีแดงเข้ม รสชาติเค็มคาวโชยแตะจมูก “เลียให้ทั่วสิ” ท่านขุนสั่งด้วยเสียงรำพันสั่นสะท้าน
“ดูดมันด้วย อย่างนั้นแหละ” ขุนพยายามอยางยิ่งยวดที่จะเอาใจผู้เป็นายตามคำสั่งผู้เป็พ่อ เขายินดีทำทุกอย่างเพื่อตอบแทนเ้าคุณพิชัยให้สมกับความเมตตาดูแลชุบเลี้ยงมาั้แ่เด็ก ด้วยความใหญ่ของท่อนเนื้อ มันไม่ง่ายเอาเสียเลยที่จะไม่ทำให้เขาสำลักจนน้ำตาไหล
เ้าคุณพิชัยพินิจบั้นท้ายของเด็กน้อยที่ลอยยกสูงจ่อตรงหน้า เขาต้องหักห้ามใจอย่างหนักมิให้ล่วงเกินไปมากกว่านี้ คงเป็แพราะเขาห่างหายจากรสชาติของอิสตรีมานานั้แ่ภริยาคนล่าสุดจากไป การโดนััไล้ไปมาทั่วเรือนร่างของเด็กชายกลับกลายเป็การกระตุ้นความรู้สึกตื่นตัวกระชุ่มกระชวยราวกับกลับไปเป็เด็กหนุ่มแรกรุ่นอีกครั้ง เมื่อสมัยเขาออกรบ ทหารหนุ่มกลัดมันต่างก็ร่วมรักกันเองเพื่อปลดปล่อย แต่เมื่อาสงบ เหล่าทหารต่างพากันกลับพระนครและต่างออกเรือนไปกับหญิงสาวสวย ดังนั้นมันจึงมิใช่เื่แปลกที่เขาจะรู้เื่พวกนี้ แต่หากยังเกรงว่าการล่วงล้ำเด็กน้อยตัวกระจิริดนี้ อาจก่อความเสียหายมากกว่าการล่วงล้ำเหล่าทหารหนุ่มวัยฉกรรจ์
แต่ยิ่งผ่านไป สัมปะชัญญะของเราเริ่มเหือดแห้ง ด้วยปากน้อยๆที่โลมเลียท่อนเนื้อขนาดใหญ่ยิ่งกระตุ้นความ้าปลดปล่อย ไม่อาจทำให้เขาสำเร็จล่วงอะไรได้เลย เ้าคุณพิชัยเพ่งบั้นท้ายน้อย รู์เล็กกว่าปลายก้อยเขาเสียอีก แต่เขามิอาจทานทนได้อีกแล้ว เ้าคุณพิชัยกระหวัดปลายลิ้นใหญ่ที่รูลับแลนั้นอย่างบ้าคลั่ง
“ทะ ท่านเ้าคุณ อย่าขอรับ อ๊า!” เสียงห้ามช่างต่างจากเสียงครางที่เปล่งออกมาจากรสลิ้นสากตวัดปลายอุโมงค์ของตนเสียยิ่ง ความเย็นเยียบของััแรกเหือดแห้งไปอย่างรวดเร็วเมื่อลิ้นสากนั้นทะลึ่งฉกละเลงน้ำลายจนชื้นแฉะ เด็กน้อยหัวโล่งมิอาจรับรู้ความรู้สึกใดๆได้อีกนอกจากความเปรมปรีดิ์ ขุนโยกบั้นท้ายอย่างลืมตัวตามแรงกระหวัดนั้น ปากยังมิวายควานช้อนหาความหอมหวาน ความแข็งแกร่งที่รายล้อมด้วยเส้นเืปูดโปนโค้งงอยิ่งใหญ่นั้นยากแก่การทีเดียวด้วยปากน้อย เขาต้องสาละวนซ้ายทีขวาทีราวกับกำลังดูดดื่มความหอมหวานของแท่งทวนนั้น ความคับแน่นแล่นพล่านเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมว่ายแหวกเข้าไปที่รูเล็กแคบ ขุนอ้าปากจะกรีดร้องแต่ถูกท่อนใหญ่ั์ดุนเข้ามิดชิด มีแต่เสียงอู้อี้และน้ำตาที่ไหลพรากเพราะความอึดอัดที่บั้นท้ายนั้นค่อยๆรุนแรงขึ้น นิ้วมือใหญ่หนาของเ้าคุณพิชัยมิได้ชโลมด้วยน้ำหล่อลื่นใดๆทั้งสิ้น ทำให้มันทั้งฝืดคับและยากแก่การดุนดันเข้าไป เขาควานหาบางอย่างที่วางไว้ข้างที่นอน และละเลงบนนิ้วใหญ่หนา ก่อนจะเขี่ยปลายนิ้ววนรอบรูน้อยของขุนที่ปิดสนิท
ขุนสะดุ้งเฮือกเมื่อของเหลวถูกราดรดที่ขอบบั้นท้าย เขาพยายามยกตัวหนีแต่ก็ถูกสกัดด้วยแรงมหาศาลของผู้เป็นาย นิ้วสากใหญ่ทะลวงเข้ารูแคบทีละน้อย เขาต้านทานสิ่งแปลกปลอมด้วยแรงขมิบ แต่ถูกสั่งห้ามไว้ด้วยเสียงทรงพลัง เด็กชายถูกล่วงล้ำทั้งปากและทวาร น้ำตาไหลรินด้วยความรู้สึกที่มิอาจพรรณาได้ ทั้งสุขสันต์และคับข้องในคราเดียวกัน
---------------------------------------------------------------------------------------------------------