ถังอวี่พาเบลล่าเดินตามหลังไอวี่ เขาพยายามทำตัวให้ไร้ตัวตนมากที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้
เขามั่นใจว่าอีกฝ่ายต้องได้ยินคำพูดของคุณแม่แล้วแน่นอน ส่วนที่ว่าจะได้ยินมากน้อยแค่ไหนคงมีแต่เ้าตัวเท่านั้นที่รู้
ถังอวี่หน้าแดงขึ้นเล็กน้อยเมื่อคิดถึงตรงนี้ ทั้งที่การสอบติดโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งเป็เื่ที่มีเกียรติมาก แต่ผู้เป็แม่กลับพยายามขัดขวางทุกวิถีทาง คนอื่นรู้เื่ก็แล้วไปเถอะ แต่ไม่รู้คงจะดีกว่า...
“รุ่นพี่ฟอกซ์ คุณรับหน้าที่มารับผมแค่คนเดียวเหรอครับ” เพราะเงียบมาตลอดทาง ถังอวี่จึงทำได้เพียงหาประเด็นชวนคุยอย่างไม่มีทางเลือก
ไอวี่หันหน้ากลับมาพร้อมรอยยิ้มสดใส “อย่าทำตัวห่างเหินขนาดนี้สิ เรียกฉันว่าไอวี่ก็ได้”
ถังอวี่ลูบจมูกเบาๆ พวกเขายังไม่ได้สนิทกันถึงขั้นเรียกชื่อของอีกฝ่ายตรงๆ ได้สักหน่อย
“นายเป็แค่หนึ่งในคนที่ฉันต้องไปรับ เดี๋ยวพอส่งนายขึ้นยานทางนั้นเสร็จแล้วฉันยังต้องไปรับคนอื่นๆ อีก”
ไอวี่พูดถึงตรงนี้แล้วก็มุ่ยปาก อันที่จริงเขาไม่ได้อยากมาหรอก เดิมทีถังอวี่เป็คนในความรับผิดชอบของคุณชายป๋าย เขาแค่มาหาเื่สนุกๆ ดู กลับถูกจับมาเป็แรงงานเสียอย่างนั้น
แต่ก็คิดไม่ถึงว่าเขากับถังอวี่จะมีวาสนาต่อกันเช่นนี้ เมื่อวานเพิ่งเจอหน้ากัน วันนี้ก็ได้พบกันอีกแล้ว ต้องบอกก่อนว่าคนที่ผ่านการทดสอบบนดาวเคราะห์ดวงนี้ถึงจะมีไม่มาก แต่ก็ใช่ว่าจะมีน้อย
เขาดูออกว่าถังอวี่กระอักกระอ่วนต่อเื่ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่มาก อันที่จริงเขาได้ยินคำพูดทั้งหมดของคุณนายถังแล้วถึงเดินตามคนรับใช้เข้าไป
เพียงแต่ไม่คิดเลยว่าจะมีตระกูลชนชั้นสูงที่คัดค้านไม่ให้ลูกชายของตัวเองเข้าเรียนที่โรงเรียนทหารอันดับหนึ่งด้วย แถมยังไม่ลังเลที่จะลงมือทำร้ายอีกต่างหาก
คิดถึงตรงนี้แล้ว ไอวี่ก็รู้สึกไม่ชอบคุณนายถังหน่อยๆ แล้ว
“นายไม่ต้องสนใจแม่ของนายหรอก รอนายเข้าเรียนที่โรงเรียนทหารอันดับหนึ่งจนมีอนาคตที่ดี บางทีแม่นายอาจจะรู้ตัวก็ได้ว่าคิดผิดไปแล้ว”
ถังอวี่ยิ้มเขินๆ คิดในใจ ‘ตระกูลถังต้องคิดว่าการปล่อยให้เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนทหารอันดับหนึ่งต่างหากคือความผิดพลาด ไม่ว่าจะเป็ตอนนี้หรือในอนาคตก็ตาม’
“ถ้างั้นผมขอรับคำอวยพรของรุ่นพี่ไว้แล้วกัน”
ไอวี่ส่งถังอวี่ขึ้นบนยานอวกาศแล้วก็จากไป สัมภาระของถังอวี่ถูกไอวี่เก็บเข้าไปในเข็มกลัดมิติก่อนแล้ว ซึ่งเข็มกลัดนี้ถือว่าเป็ของถังอวี่ เพราะเป็สิ่งที่โรงเรียนทหารอันดับหนึ่งมอบให้แก่นักเรียนใหม่ มิติมีขนาดไม่ใหญ่มาก เพียงพอให้บรรจุสัมภาระของถังอวี่ลงไปได้พอดี
เมื่อขึ้นมาบนยานอวกาศ ถังอวี่ค้นพบอย่างรวดเร็วว่าคนที่พาหุ่นยนต์มาด้วยไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว จึงถอนหายใจโล่งอกได้อย่างแท้จริง แม้ตอนนั้นไอวี่จะไม่ได้พูดอะไร แต่ในใจเขายังกังวลมาก
หลังผ่อนคลายจิตใจได้จริงๆ แล้ว ถังอวี่จึงมีอารมณ์มองหาที่นั่งหนึ่งแล้วนั่งลง
โรงเรียนทหารอันดับหนึ่งไม่ได้ตั้งอยู่บนดาวเคราะห์ดวงที่ถังอวี่อาศัยอยู่ แต่เป็สถานที่ลึกลับแห่งหนึ่ง ทำไมถึงบอกว่าลึกลับน่ะเหรอ ก็เพราะนอกจากนักเรียนและอาจารย์ผู้สอนแล้ว ไม่มีใครรู้เลยว่าโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งตั้งอยู่ที่ไหน แน่นอนว่าคนที่รู้ยังมีพวกข้าราชการทหารระดับสูงอีกจำนวนหนึ่ง ถึงอย่างไรพวกเขาก็สำเร็จการศึกษามาจากโรงเรียนทหารอันดับหนึ่ง
แม้จะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับที่ตั้งของโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งแต่ผู้คนในยุคดวงดาวลึกๆ แล้วล้วนมีจิติญญาผจญภัย ด้วยเหตุนี้ทุกๆ ปีเมื่อโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งรับสมัครนักเรียน จึงมีคนมากมายแห่กันลงชื่อสมัคร
ส่วนเหตุผลว่าทำไมคนทั่วไปจึงไม่รู้ว่าโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งตั้งอยู่ที่ไหน เป็เพราะในดาราจักรต้าเหอไม่ได้มีประเทศแค่ประเทศเดียว
ประเทศที่ถังอวี่อาศัยอยู่คือสหพันธหฺวาซย่า ถือเป็หนึ่งในมหาอำนาจของดาราจักรต้าเหอ ทว่าในดาราจักรต้าเหอยังมีอีกสองประเทศมหาอำนาจที่ถ่วงดุลกับสหพันธหฺวาซย่ากลายเป็สามขั้วอำนาจ
ทุกประเทศมหาอำนาจต่างมีความทะเยอทะยานของตัวเอง โรงเรียนทหารอันดับหนึ่ง ไม่สิ ควรต้องบอกว่าโรงเรียนทหารทุกแห่งล้วนเป็สถานที่ฝึกฝนนักรบ เมื่อการประเมินถึงเกณฑ์ พวกเขาทุกคนก็จะกลายเป็ทหารกล้าในสนามรบ โดยเฉพาะนักเรียนที่จบออกมาจากโรงเรียนทหารอันดับหนึ่ง ยิ่งแกร่งกล้าเชี่ยวชาญการศึกกว่าใคร
ดังนั้นโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งจึงได้รับความสนใจมากกว่าอีกสองประเทศที่เหลือ หากไม่ระวังเปิดเผยตำแหน่งที่ตั้งของโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งออกไปก็อาจมีโอกาสโดนวางะเิ
ด้วยเหตุนี้ ทุกครั้งเมื่อถึงเวลารับนักเรียนใหม่จึงต้องระวังแล้วระวังอีก
สิ่งที่ถังอวี่ไม่รู้ก็คือสาเหตุที่เขาผ่านการรับสมัครเข้าเรียนได้อย่างรวดเร็วนั้นเป็เพราะเขาเคยมีรายชื่อโควตาส่งตัวมาก่อน ถึงแม้เขาจะสละสิทธิ์ไปแล้ว แต่โรงเรียนทหารอันดับหนึ่งยังคงเก็บไฟล์ข้อมูลของเขาไว้อยู่ ดังนั้นการสมัครเข้าเรียนของเขาจึงเป็ไปอย่างราบรื่นเช่นนี้
สำหรับคนทั่วไป หลังยื่นใบสมัครแล้วต้องใช้เวลารอประมาณเจ็ดวันจึงจะรู้ผลว่าตัวเองสมัครผ่านหรือไม่ เนื่องจากโรงเรียนทหารอันดับหนึ่งจำเป็ต้องตรวจสอบสถานะของผู้สมัคร เพื่อป้องกันการปรากฏตัวของสายลับประเทศอื่น
ถังอวี่มองดูท้องฟ้ามืดมิดที่เต็มไปด้วยดวงดาวนอกหน้าต่าง ในที่สุดเขาก็ต้องไปจากดาวเคราะห์ที่ตัวเองเกิดและเติบโตมาแล้ว
12K
