ตอนที่ 2 ข้อเสนอ
ผมนั่งครุ่นคิดอยู่นานว่าจะเข้าหาเธอได้ยังไงดีในเมื่อเธอเหม็นขี้หน้าผมขนาดนี้ แต่คนอย่างผมไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆหรอกครับ
อยู่ๆสายตาของผมก็บังเอิญเหลือบไปเห็นคุณอาธีภพกำลังเดินมาทางที่ผมนั่งอยู่พอดีแต่ผมไม่เห็นยัยขี้เหร่เดินมาด้วย ว่าแล้วก็ลุกขึ้นทักทายคุณพ่อตาสักหน่อยดีกว่ายังไงท่านก็เป็ผู้ใหญ่อยู่ในแวดวงสังคมเดียวกัน
"สวัสดีครับคุณอา"ผมลุกขึ้นยืนแล้วรีบเอ่ยทักทายคุณอาธีภพด้วยท่าทีให้เกียรติ
"อ้าวธรณ์สวัสดีลูก"ผมมักจะเจอท่านอยู่บ่อยๆเวลาที่ผมไปที่บริษัทของไอ้ช้างไอ้มิตรน้องชายของผมก็ฝึกงานอยู่ที่นั่น จึงไม่แปลกที่ท่านจะรู้จักผม
"คุณอาสบายดีนะครับ"
"อาสบายดี เราล่ะสบายดีมั้ยเพื่อนแต่งงานแล้วเมื่อไหร่เราจะมีกับเขาบ้างล่ะ"
"ผู้หญิงที่ผมกำลังจีบอยู่เธอเหม็นขี้หน้าผมอยู่น่ะสิครับ"
"อาเอาใจช่วยนะแล้วยัยแอมหายไปไหนแล้วเนี่ย อาจะกลับแล้ว พอดีมีธุระต่อ"ท่านหันซ้ายมองขวาคงกำลังมองหาลูกสาว
"ผมไม่ได้เจอน้องแอมซะนานสวยขึ้นเยอะเลยนะครับ" เมื่อท่านยังไม่ได้เดินไปไหนผมจึงชวนท่านคุยต่อ
"เกิดเป็คนจะสวยอย่างเดียวมันไม่ได้หรอกนะนี่ก็ตกลงกันไว้ว่ากลับจากเกาหลีครั้งนี้จะต้องมาช่วยอาทำงานป่านนี้ยังไม่ได้อะไรสักอย่างเลย" ท่านกำลังบ่นลูกสาวของท่านให้ผมฟัง
"เอ่อ...คุณอาครับน้องแอมยังไม่มีประสบการณ์ พอดีผมขาดผู้ช่วยพอดีให้ผมช่วยสอนงานน้องให้เอามั้ยครับ สักหกเดือนหรือไม่ก็หนึ่งปีรับรองเก่งแน่นอนครับ" ได้จังหวะผมจึงรีบเสนอตัวทันที
"พูดจริงหรือเปล่าเนี่ยถ้าธรณ์จะช่วยสอนงานน้องให้ อายินดีมากเลยนะ" ท่านสอนเองก็อดที่จะตามใจลูกสาวไม่ได้
"พูดจริงแน่นอนครับว่าแต่เ้าตัวจะยอมมาหรือเปล่าครับ" ผมตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นอยากช่วยสอนงานให้เธอใจจะขาด
"เื่นี้เดี๋ยวอาจัดการให้ไม่ยอมก็ต้องยอมถ้ายังเป็อาที่ต้องสอนเองอยู่มีหวังก็คงไม่ได้เื่เพราะอดตามใจลูกสาวไม่ได้"
"พร้อมเมื่อไหร่มาได้ทันทีเลยนะครับ"
"ขอบใจมากเ้าตัวเดินมาโน่นแล้วอาไปก่อนนะ"ท่านเดินเข้ามาตบบ่าผมสองทีเบาๆแล้วเดินจากไป สงสัยจะรีบไปธุระต่อ
@บ้านอลิสา (แอม)
กลับมาถึงบ้านคุณธีภพก็เริ่มพูดคุยเื่ที่จะให้ลูกสาวไปฝึกงานเรียนรู้วิธีการทำงานกับธันยธรณ์ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงที่มากไปด้วยความสามารถ
"แอมไม่ไปค่ะ"ฉันรีบปฏิเสธทันที ถ้าฉันไปก็เท่ากับว่าฉันยอมรับน่ะสิว่าฉันมีใจ ไม่เอา!ยังไงฉันก็ไม่มีทางยอมไปเด็ดขาด!
"พ่อขอเหตุผลด้วยเพราะอะไรลูกถึงไม่ยอมไป"ฉันหันไปมองหน้าคุณพ่อด้วยสายตาออดอ้อน
"ไม่มีเหตุผลค่ะ"เหตุผลมีแน่นอนแต่พูดออกมาไม่ได้
"ไปเถอะลูกได้ไปฝึกงานกับคนเก่งๆแบบนั้น ไม่ใช่ใครที่ไหนจะได้ไปกันง่ายๆ ดูอย่างเ้ามิตรสิคุณวาริชยังให้มาเรียนรู้งานที่บริษัทเลย" มิตรก็คือน้องชายของคุณธรณ์ส่วนคุณวาริชก็คือคุณพ่อของพวกเขาทั้งสอง
"แต่ลูกเหม็นขี้หน้าเขานี่คะ"คุณธีภพขยับคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย รู้สึกแปลกใจกับคำพูดของลูกสาว
"ฮึ!เ้าธรณ์บอกกับพ่อว่าเขาจีบผู้หญิงอยู่คนนึง"
"ใครคะ" ฉันรีบถามทันทีสีหน้าของคุณพ่อที่มองมาที่ฉันดูเหมือนว่าท่านจะจับพิรุธของฉันได้แล้ว
"พ่อก็ไม่รู้เหมือนกันแต่เขาบอกว่าเธอคนนั้นกำลังเหม็นขี้หน้าเขาอยู่ใช่ลูกของพ่อหรือเปล่า" ท่านส่งยิ้มบางๆมาให้ฉัน จะตอบดีหรือไม่ตอบดีนะ...
"ไม่ทราบสิคะคุณพ่อว่าคุณธรณ์เป็ยังไงบ้างคะ"ฉันอยากรู้ในมุมมองของผู้ใหญ่ที่มองคนอย่างเขา
"ธรณ์เหรอ ในสายตาของพ่อ พ่อว่าเขาก็ไม่เลวนะเป็ผู้ชายเอาการเอางานใช้ได้ แต่ดูลูกสาวของพ่อสิ..." ท่านหยุดพูดแต่ใช้สายตาพูดแทน
"คุณพ่อ...แต่แอมว่าข้อเสียของเขาเยอะจะตาย"เขาเ้าชู้ เขามีผู้หญิงเยอะ ฉันไม่อยากเสียใจ
"ลูกของพ่อไม่มีข้อเสียเลยว่างั้น"อ้าว...
"คุณพ่อนี่ลูกนะคะ"
"ลูกก็อย่าคาดหวังจะให้เขาเป็ในแบบที่ลูกชอบมากนักสิ”
“คุณพ่อพูดเข้าข้างเขา ทำไมไม่เข้าข้างแอมล่ะคะ”
“มานั่งข้างพ่อมา"ท่านขยับก้นเพื่อให้ฉันเข้าไปนั่งใกล้ๆที่โซฟาตัวเดียวกัน
"เราพ่อลูกไม่มีความลับต่อกันลูกคือผู้หญิงคนนั้นที่เ้าธรณ์พูดถึงใช่มั้ยบอกพ่อมา" ฉันกับคุณพ่อค่อนข้างสนิทกันมีเื่อะไรท่านก็มักจะมองออกได้ง่ายๆแบบนี้เสมอ
"ค่ะแต่ลูกไม่ชอบความเ้าชู้เพลย์บอยของเขานี่คะ"ฉันไม่รู้ว่าเขาชอบฉันจริงหรือว่าแค่อยากได้ฉันไม่อยากเป็ของเล่นแก้เหงาของเขาอีก แต่ฉันก็ไม่ปฏิเสธว่าฉันอยากเป็ตัวจริง
"แล้วลูกชอบอะไรในตัวเขา"ทำไมคุณพ่อถามแบบนี้ เห็นแบบนี้ฉันก็เขินเป็นะ
"ไม่ชอบอะไรเลยค่ะ"ฉันปฏิเสธ
"อย่าโกหกพ่อ สายตาของลูกบอกพ่อว่าลูกชอบเขา"สมแล้วที่ท่านเป็คุณพ่อของฉัน ไม่เคยปิดบังอะไรท่านได้สักครั้งเลย
"คุณพ่อ...ก็ได้ค่ะแอมชอบเขาที่เขาเป็คนอารมณ์ดี ร่าเริง สนุกสนาน อยู่ด้วยแล้วมีความสุขแต่ข้อเสียของเขาล่ะคะ" ถ้าเกิดวันหนึ่งเขาเบื่อฉันขึ้นมา ฉันจะทำยังไง
"ผู้ชายมันก็เ้าชู้ทุกคนนั่นแหละลูกเพียงแต่ว่าลูกของพ่อจะทำให้เขาหยุดเ้าชู้ได้หรือเปล่าก็เท่านั้น"คุณพ่อกำลังจะบอกอะไรกับฉันกันแน่ ฉันไม่เข้าใจ
"ยังไงคะ"
"พ่อไม่ได้บอกให้ลูกต้องยอมรับความเ้าชู้ของเขานะลูกแต่พ่อกำลังอยากให้ลูกลองศึกษาดูใจกับเขาดูก่อน ถ้าลูกยอมไปเรียนรู้งานกับเขาลูกจะได้ใช้เวลานี้ศึกษานิสัยใจคอกัน แถมได้เรียนรู้งานด้วย"
ฉันทำท่าคิด...ข้อเสนอของคุณพ่อก็ฟังดูไม่เลวถ้าฉันยอมไปเรียนรู้งานที่บริษัทกับเขาสิ่งที่ฉันจะได้ก็คือเื่งานและได้รู้ว่าจริงๆแล้วในใจของเขาคิดอะไรกับฉันกันแน่แต่ฉันจะไม่มีวันยอมตกเป็ของเขาง่ายๆเหมือนครั้งแรกอีกแน่นอน
"ก็ได้ค่ะแอมจะไปฝึกงานกับเขา" ฉันตกลงไปก็ได้ อย่างน้อยฉันจะได้ไม่ต้องมานึกเสียดายทีหลังให้เวลากับเื่นี้สักพักคงไม่เสียเวลาชีวิตมากนักหรอกมั้ง
"สองคนพ่อลูกคุยอะไรกันอยู่คะ ลุกขึ้นมาทานข้าวกันได้แล้วค่ะ"
"ค่า...คุณแม่ ไปค่ะคุณพ่อทานข้าวกันดีกว่า"ฉันกอดแขนคุณพ่อแล้วพากันเดินตามคุณแม่เข้าไปในห้องรับประทานอาหาร
"คุยอะไรกันคะสองคนพ่อลูก"
"คุณพ่ออยากได้ลูกเขยค่ะ"ฉันตอบยิ้มๆ
"ใครลูกแม่รู้จักหรือเปล่า" คุณแม่ของฉันท่านเป็แม่บ้านคอยดูแลฉันกับคุณพ่ออย่างดีมาตลอดไม่เคยไปบริษัทท่านคงไม่รู้จักผู้ชายเ้าชู้คนนั้นหรอก
"ความลับค่ะ"ฉันตอบยิ้มๆ ก็ฉันเขินนี่คะ ถ้าเขาไม่จริงใจ ฉันก็คงไม่เอาหรอกค่ะ
"อ้าวเ้าลูกคนนี้นี่"
"เอาน่าคุณเดี๋ยวผมเล่าให้ฟัง"
27K
