Say Sorry ขอโทษ...ฉันลืมไป

    บทที่ 5

            ฉันลืมตาตื่นขึ้นเมื่อนาฬิกาปลุกบนหัวเตียงส่งเสียงโหวกเหวก !?        “ห๊าวว =_=”        ตาของฉันยังเหมือนคนตื่นนอนไม่เต็มที่ ฉันขยี้ตาไปมาแล้วนึกขึ้นมาได้ว่าวันนี้เป็นวันเสาร์ซึ่งนัดไปเที่ยวกับนายเชนคนนั้น        เท่านั้นแหละฉันรีบลุกขึ้นอาบน้...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 6.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ