บทที่ 10 เื่พื้นฐาน
ซูหยวนออกมาจนถึงด้านหน้าที่เต็มไปด้วยคนตระกูลจางและตระกูลเวิน พวกเขากำลังสนใจสถานการณ์การต่อสู้ภายในเขตพื้นที่ล่า B ซึ่งเป็แหล่งที่มาของเสียงคำรามก่อนหน้านี้ คาดว่าสัตว์อสูรจากชั้นในคงจะแตกตื่นอะไรบางอย่างแล้วพุ่งตรงออกมาข้างนอก
ตระกูลจางไม่ได้แสดงท่าทางกังวลใจมากนัก ไม่ว่าจะคุณหนูจางหรือผู้ติดตามที่เข้าไปข้างใน ทุกคนล้วนแต่มีความสามารถกันทั้งสิ้น ทว่าทางตระกูลเวินกลับไม่เป็เช่นนั้น ครั้งก่อนคุณชายเวินของพวกเขาหนีออกมาคนเดียวโดยทิ้งคุณหนูจางเอาไว้เพียงเพราะมีฝูงแมลงแตกรังออกมา
ถ้าครั้งนี้คุณหนูจางจัดการกับสัตว์กลายพันธุ์ได้ แต่เป็คุณชายของพวกเขาที่หนีออกมาอีก นี่ไม่เท่ากับเป็การยืนยันความไม่เหมาะสมในการหมั้นหมายหรอกหรือ? อีกอย่าง...ถ้าผลงานของคุณชายเวินออกมาไม่ดี อย่างนั้นก็เท่ากับว่าพวกเขาพ่ายแพ้การแข่งขันนี้แล้ว ซึ่งต้องชดใช้ให้กับตระกูลจางตามที่อีกฝ่ายเรียกร้องด้วย
แม้จะไม่ห่วงความปลอดภัยของอีกฝ่าย แต่ใบหน้าของตระกูลเวินคงจะบอบช้ำไม่น้อย รวมทั้งเส้นทางในการทำธุรกิจในอนาคตด้วย
“การแข่งขันถูกทำให้วุ่นวายเช่นนี้ ฉันคิดว่าควรจะต้องหยุดเอาไว้ก่อน เรียกทั้งสองกลับมาแล้วรอให้สถานการณ์สงบลงน่าจะดีกว่า” ผู้นำตระกูลเวินแสดงความคิดเห็น
อันซูหยวนอยู่แถวนั้นด้วยย่อมได้ยินการพูดคุยของพวกเขาทั้งสองคน เธอยังให้ความสนใจกับจุดสีแดงและสีฟ้าในแผนที่ จุดที่เธอจากมาย่อมเป็ตำแหน่งของตระกูลจาง ในขณะที่อีกฝั่งเป็คนของตระกูลเวิน สัตว์กลายพันธุ์เหล่านี้กำลังมุ่งหน้าไปรอบๆ ก็จริง ทว่า...ซูหยวนมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าเป้าหมายของพวกมันก็คือฝั่งของตระกูลเวิน
“ไม่จำเป็ การเอาตัวรอดออกมาจากสถานการณ์เช่นนี้ถือเป็เื่ปกติที่นักล่าจะต้องเจอ หากมีความสามารถในการล่าสัตว์กลายพันธุ์ระดับสูงด้วยแล้ว ก็ยิ่งยืนยันความแข็งแกร่งได้ด้วย” บิดาของคุณหนูจางโบกมือ บุตรีของเขาจำเป็ต้องกลัวสัตว์กลายพันธุ์ระดับต่ำเหล่านี้ด้วยหรือ? นี่เป็แค่เื่ไร้สาระเท่านั้น!
“................” เมื่อผู้นำตระกูลเวินได้ยินเช่นนั้น เขาไม่อาจทำสิ่งใดได้อีกนอกจากรออย่างใจจดใจจ่อ ขอให้คนที่วิ่งกลับมาเร็วที่สุดก็คือฝั่งของคุณหนูจาง อย่างน้อยๆก็จะไม่ทำให้ขายหน้าเกินไปนัก
อย่างไรก็ตาม พวกเขาคิดผิด! และซูหยวนก็คือคนที่เห็นสถานการณ์พลิกกลับนี้เป็คนแรก
ด้วยจำนวนของสัตว์กลายพันธุ์ที่พุ่งไปยังตำแหน่งของตระกูลเวินนั้นมากกว่าจะวิ่งกระจายไปรอบๆถึง 2 เท่า พวกมันไล่ตามกลุ่มคนของตระกูลเวินด้วยความรวดเร็ว เหนือสิ่งอื่นใด....ตอนนี้ซูหยวนเข้าใจแล้วว่างานที่เธอได้รับมอบหมายมานั้นมีประโยชน์อะไรต่อพวกเขา
ทางฝั่งคุณชายเวินที่จู่ๆก็เห็นสัตว์กลายพันธุ์ร่างใหญ่ที่มีรูปร่างเหมือนกับหมาป่าตัวใหญ่กระโจนออกมาขวางหน้า พวกเขายังไม่ทันตั้งตัวด้วยซ้ำ เพียงแค่ได้ยินเสียงหอนไม่กี่วินาที พวกมันก็ปรากฏตัวราวกับจับจ้องมายังตนเองอยู่แล้วอย่างไรอย่างนั้น
“เร็วเข้า! รีบถอยก่อน!”
คุณชายเวินรีบออกคำสั่ง เขาก้าวเท้าหนีแทบจะทันทีที่เห็นพวกมันปรากฏตัว ไม่มีความคิดที่จะต่อสู้เลยแม้แต่น้อย ถึงด้านหลังจะมีผู้แข็งแกร่งติดตามมาดูแลความปลอดภัยให้ ทว่าตามกฎการแข่งขันครั้งนี้แล้ว หากไม่ได้รับาเ็จนปางตาย ผู้ดูแลจะไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ
ดังนั้น ชายหนุ่มจึงไม่มีความคิดที่จะเอาชีวิตตนเองไปเสี่ยงตายง่ายๆแบบนั้น หากเขาพ่ายแพ้จนถูกผู้คุ้มกันออกมาช่วยเหลือ จะเท่ากับถูกตัดสิทธิในชัยชนะนี้ทันที ในขณะเดียวกัน...เขาก็เชื่อว่าทางคุณหนูจางเองก็ได้เจอกับสถานการณ์เดียวกันกับเขาด้วย
สุดท้ายตอนนี้จึงมีปัญหาแค่ว่า เขาจะสามารถหนีรอดจากพวกหมาป่ากลายพันธุ์พวกนี้ได้หรือไม่ ตราบเท่าที่หนีรอด เขาก็มั่นใจในชัยชนะครั้งนี้ เพราะดูจากอัตราการล่าของเขาแล้ว ยังไงก็ต้องชนะคุณหนูจางผู้อ่อนแอเป็แน่
อย่างไรก็ตาม คุณชายเวินที่มั่นใจในชัยชนะก็เริ่มหน้าเสียขึ้นเรื่อยๆ ไอ้พวกหมาป่ากลายพันธุ์เหล่านี้ไล่ตามพวกเขาไม่หยุดหย่อน ราวกับว่าตรงหน้าของพวกมันนั้นมีแต่พวกเขาเท่านั้นที่เป็เป้าหมาย เขาไม่รู้และไม่เข้าใจว่าเกิดเื่แบบนี้ได้ยังไงกันแน่ ทั้งๆที่สัตว์กลายพันธุ์มากมายก็อยู่รอบๆ พวกมันควรต้องแยกตัวออกไปบ้างไม่ใช่หรือ?
“ไอ้พวกสัตว์เฮงซวย! ทำไมไม่ไปไล่ตามพวกสัตว์กลายพันธุ์ด้วยกันบ้างวะเนี่ย!” เขาะโลั่นออกมาด้วยความหงุดหงิด ยิ่งข้างหน้ามีซากสัตว์กลายพันธุ์กองอยู่เป็จำนวนมาก ก็ยิ่งทำให้การวิ่งของพวกเขาช้าลงมากขึ้นไปอีก
ครั้นจะวิ่งหนีไปเส้นทางอื่น ก็ไม่รู้ว่าอาจจะกลายเป็หนีเสือปะจระเข้แทนก็ได้ เส้นทางที่พวกเขาไม่ได้ผ่านไปในตอนแรกคงจะเต็มไปด้วยสัตว์กลายพันธุ์ตัวอื่นๆ แทนที่จะไปเสี่ยงแบบนั้น...สู้กลับไปเส้นทางเดิมที่เปิดทางเอาไว้แล้วย่อมต้องดีกว่า
“บรู้ว!!”
หมาป่ากลายพันธุ์ตัวหนึ่งเร่งความเร็วของมัน ะโมาดักหน้าเหยื่อเอาไว้ได้ มันหันหลังให้กับคุณชายเวินและจัดการเคี้ยวซากสัตว์กลายพันธุ์โชว์เขี้ยวของตนเอง ท่าทางเหมือนกับว่ากำลังข่มขู่กันอยู่ไม่มีผิด
“บะ บัดซบ!!” คุณชายเวินรู้สึกเหมือนน้ำตาของเขากำลังจะไหลออกมาอยู่แล้ว ที่จริง...เขาไม่ควรจะไปตระกูลจางั้แ่แรกใช่ไหม? ไม่ควรจะอวดดีพาคุณหนูจางผู้มีปัญหาคนนั้นเข้ามาในพื้นที่ล่าเขต B เลย น่าจะพาพวกพ้องมากันให้มากๆ เผื่อเกิดปัญหาจะได้ช่วยเหลือกัน
ทั้งหมดเป็เพราะความมั่นใจที่ผิดๆของเขา สุดท้ายเื่วุ่นวายจึงเกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน ตอนนี้เขาถูกบิดาหมายหัวเอาไว้แล้วด้วย ถ้าไม่สามารถกลายเป็คู่หมั้นของคุณหนูจางได้ เขาจะถูกตัดออกจากชื่อตระกูล เปลี่ยนจากคุณชายตระกูลร่ำรวยกลายเป็คนที่ถูกเฉดหัวทิ้งทันที
ทว่า...ทำไมพวกหมาป่ากลายพันธุ์ต้องมาที่นี่ด้วย มันจะเป็เื่บังเอิญจริงๆน่ะหรือ? แล้วทำไม...ทำไมพวกมันต้องไล่ตามแค่พวกเขาเท่านั้น!!
ในขณะที่คุณชายเวินกำลังเศร้าเสียใจ ทางด้านของคุณหนูจางกลับกำลังต่อสู้อย่างสนุกสนาน หญิงสาวจัดการหมาป่ากลายพันธุ์ที่ละตัวสองตัว พวกมันเป็หมาป่าหลงฝูงที่บังเอิญมาพบกับเธอก็เท่านั้น คาดว่าเป้าหมายของพวกมันตอนนี้คงจะเป็ “กลุ่มของคุณชายเวิน” นั่นแหละ
ถามว่าเธอรู้เื่นี้ได้อย่างไร นี่ก็แค่ข้อมูลพื้นฐานของพื้นฐานเท่านั้น ตราบเท่าที่เข้าใจในข้อมูลพื้นฐานของเขต C ทั้งหมด ก็น่าจะรู้ว่าพวกหมาป่ากลายพันธุ์เขต C นั้นมีนิสัยเป็ยังไง
พวกมันเป็นักล่าที่ชอบอยู่กันเป็ฝูง ดังนั้นเป้าหมายของพวกมันจะต้องเป็กองเนื้อชิ้นโตด้วย ยกตัวอย่างเช่นตอนนี้มีกลุ่มที่กำลังล่าอยู่ในพื้นที่ B ทั้งหมด 3 กลุ่ม กลุ่มหนึ่งมีนักล่า 3 คน กลุ่มสองมีนักล่า 4 คน และกลุ่มสี่มีนักล่า 5 คน ฝูงหมาป่ากลายพันธุ์พวกนี้จะไปยังกลุ่มนักล่า 5 คนทันที
เมื่อจัดการทั้ง 5 คนหมดแล้ว พวกมันจึงค่อยหันไปล่ากลุ่มสองที่มีจำนวน 4 คนตามลำดับ แต่ถ้ามีปัจจัยอย่างอื่น...เช่น ตำแหน่งที่มี “ซากกลายพันธุ์” เป็จำนวนมาก สิ่งเ่าั้จะถูกคำนวณในความคิดของหมาป่ากลายพันธุ์ด้วย ไม่สิ! พวกมันไม่ได้มีสมองคิดขนาดนั้น เพียงแค่ได้กลิ่นอาหารจำนวนมากกว่า ก็เลยตรงไปยังทิศทางนั้น ... ไม่ได้มีสิ่งที่น่าประหลาดใจใดๆ
ดังนั้นแทนที่จะวิ่งหนีไปตามเส้นทางที่ตัวเองเคยล่าเอาไว้ พื้นฐานในสถาบันสอนให้เธอรู้ว่าต้องเลี่ยงเส้นทางนั้นให้มากที่สุด แต่ดูเหมือนคุณชายจางจะลืมข้อมูลพื้นฐานเหล่านี้ไปหมดสิ้นแล้ว
ซึ่งก็เข้าใจได้ สถานการณ์เช่นนี้ไม่ได้จะพบเจอกันบ่อยๆ ปกติพวกหมาป่ากลายพันธุ์จะล่าในพื้นที่เขต C คนที่ล่าอยู่ในพื้นที่เขต B ไม่ค่อยมีโอกาสได้พบเจอพวกมันมากนักหรอก เพียงแต่ครั้งนี้เป็โอกาสพิเศษเสียหน่อย .... นั่นเพราะสัตว์กลายพันธุ์อย่าง “สิงโตดาว” ที่เป็เ้าถิ่นในเขต C ตื่นขึ้นมาหลังจากจำศีลแล้ว
พวกมันจำศีลเป็เวลา 2 ปีต่อหนึ่งรอบ หลังจากที่ตื่นขึ้นมาก็จะไล่ล่าสัตว์และพืชกลายพันธุ์ในชั้น C จำนวนมาก พวกหมาป่ากลายพันธุ์พวกนี้มีการรับรู้สูง ทั้งยังบังเอิญสร้างรังอยู่ขอบนอกของพื้นที่เขต C ดังนั้นจึงมีโอกาสสูงมากที่พวกมันจะหลุดมายังพื้นที่เขต B ได้
คุณหนูจางเข้าใจว่าทำไมคุณอาจึงให้คนมาจัดการซากสัตว์กลายพันธุ์เหล่านี้ั้แ่ต้น ไม่ใช่เพราะพวกเขากลัวว่าหมาป่ากลายพันธุ์จะมุ่งตรงมายังตำแหน่งของตนเอง แต่เพื่อให้มั่นใจว่าหมาป่ากลายพันธุ์เ่าั้จะสนใจคุณชายเวินเป็พิเศษ
ก็แน่ล่ะ....กล้ามายุ่งวุ่นวายกับหลานสาวของเขานี่นา จะให้ตอบแทนเล็กๆน้อยๆได้อย่างไร
“คุณอา เด็กคนนั้นน่าจะกลับไปถึงจุดรวมตัวแล้วใช่ไหมคะ ฉันสนใจเธอนิดหน่อย ดูเหมือนว่าร่างกายของเธอจะไม่ได้แย่เลย คุณอาจะเก็บเอาไว้ใช้งานต่อไหมคะ” คุณหนูจางจัดการหมาป่ากลายพันธุ์เสร็จสี่ตัว เธอก็มีเวลาว่างที่จะพักผ่อนเล็กน้อย
“ยังต้องตรวจสอบว่าเธอใช้แกนพลังงานได้ไหม”
“ฉันคิดว่าใช้ได้ค่ะ ไม่อย่างนั้นจะมีพลังกายมากกว่าคนทั่วไปแบบนั้นหรอ เธออาจจะบังเอิญได้รับแกนพลังงานแล้วก็เผลอดูดซับไปโดยไม่รู้ตัว ซึ่งโชคดีที่รอดตายมาได้”
“อืม ก็น่าจะเป็แบบนั้น”
“ถ้าอย่างนั้น...คุณอาจะให้เธอเข้าทีมไหนคะ เธอยังเด็กและยังไม่มีประสบการณ์มากนัก ให้อยู่ร่วมกับทีมเด็กใหม่ก็ได้ อ้อ แล้วก็...เธอดูเหมือนจะไม่มีเงินมากนัก คุณอาอาจจะต้องส่งเธอเข้าสถาบันก่อน ไม่อย่างนั้นเธออาจจะไม่รู้เื่รู้ราวอะไรเกินไป”
“ยังไม่ต้องรีบร้อน ฉันต้องมั่นใจว่าเธอมีประโยชน์พอที่จะส่งเข้าสถาบัน”
“โถ่ คุณอาก็ยังคงเป็เหมือนเดิมเลยนะคะ ถ้าแค่สงสารเด็กน้อยที่ผอมแห้งก็ไม่ได้หรอ”
“ฉันไม่เคยทำอะไรที่ขาดทุน”
ชายอายุยี่สิบปลายๆกล่าวขึ้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย เหมือนที่พูดนั่นแหละ...เขาไม่เคยทำสิ่งใดขาดทุนมาก่อน หากมั่นใจว่าใครที่ลงทุนด้วยแล้วคุ้มค่า เขาก็จะไม่ลังเลที่จะมอบทรัพยากรที่ดีให้ แต่ถ้าเห็นว่าไม่คุ้มกับการลงทุนของเขา อย่างนั้นก็ต้องเดินคนละเส้นทางแล้ว
ถามถึงเื่ความเมตตาสงสาร สำหรับเขาแล้วมันไม่เคยมีอยู่ในความคิดมาก่อน!
การต่อสู้ของทั้งสองฝั่งที่แตกต่างกันมากขนาดนี้ ผลลัพธ์ย่อมไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจากที่คาดการณ์เอาไว้ กลุ่มของคุณชายเวินถูกโจมตีอย่างหนักโดยพวกหมาป่ากลายพันธุ์จนผู้ดูแลต้องออกมาช่วยรับมือ ซากหมาป่ากลายพันธุ์ระดับ C ตายเกลื่อนทั่วบริเวณ แต่นั่นไม่สามารถเก็บแกนพลังงานมานับเป็คะแนนได้
เมื่อคุณชายจางถูกตัดสิทธิ์ ความจริงแล้วคุณหนูจางสามารถกลายเป็ผู้ชนะได้เลย ทว่าเธอกลับไม่้ารับชัยชนะเช่นนี้ ไม่อย่างนั้นมันจะง่ายดายเกินไปหากอีกฝ่ายบอกว่าตนเอง “โชคร้าย”
เธอ้าเหยียบเขาให้จมดิน...ดังนั้นจึงเสนอให้นับแกนพลังงานที่เธอได้รับมา
ปรากฏว่าแกนพลังงานของพวกกลายพันธุ์เขต B ของคุณชายเวินมีทั้งหมด 74 อัน ในขณะที่คุณหนูจางอาศัยการล่ารังสัตว์กลายพันธุ์เอาชนะไปได้ที่ 87 อัน นอกจากนี้....แกนพลังงานที่คุณหนูจางได้มายังมีของพวกเขต C หรือก็คือหมาป่ากลายพันธุ์อีก 7 ชิ้น ทำให้เธอได้รับชัยชนะที่สง่างามนี้ไป
เื่ราวหลังจากนั้น อันซูหยวนไม่ได้เข้าไปวุ่นวายด้วย เมื่อเธอได้รับอนุญาตให้ขนซากขยะเหล่านี้ออกไปขายได้ หญิงสาวก็ทำหน้าที่ของตนเองทันที แม้จะเหนื่อยมากขึ้นเพราะไม่สามารถใช้ทักษะรวบรวมผลผลิตไปเก็บเอาไว้ในคลังได้ แต่เงินก้อนโตที่รออยู่ข้างหน้าก็ทำให้ซูหยวนไม่ได้รู้สึกเหนื่อยเลย
ซูหยวนต้องเร่งมือจัดการกองขยะเหล่านี้เพื่อให้ทันก่อนมืดค่ำ หลังจากที่ท้องฟ้าถูกเปิดม่านออกจนเปลี่ยนเป็สีดำแล้ว นั่นจะเป็่เวลาของผู้เก็บขยะ ซึ่งถ้าพวกเขาเห็นซากสัตว์กลายพันธุ์มากมายเช่นนี้ จะต้องรีบกรูกันเข้ามาแย่งชิงไปหมดแน่
หญิงสาวทำงานหนักตลอดหลายชั่วโมงจึงจัดการได้เสร็จทั้งหมด เ้าของร้านคุณสวี่เองก็อึ้งกับการทำงานของเธอเหมือนกัน เขาได้ยินข่าวเกี่ยวกับการแข่งขันของคุณชายเวินและคุณหนูจางก่อนหน้านี้ ซึ่งได้ประกาศแจ้งผู้คนล่วงหน้าให้เลี่ยงใช้เส้นทางเดียวกับพวกเขา เพราะนี่คือการแข่งขันที่้าความยุติธรรม นักล่าคนอื่นๆจึงพยายามเลี่ยงการล่าในเขต B ให้กับทั้งสองเช่นกัน
ซึ่งการที่ซากขยะจากเขต B มากมายขนาดนี้ ยืนยันแล้วว่าหญิงสาวได้ทำงานให้กับคนตระกูลใหญ่โตในครั้งนี้จริงๆ จากที่ไม่ค่อยไว้ใจเธอมากนัก หลังจากนี้เขาจะมอบความเชื่อใจให้เพิ่มอีกอย่างแน่นอน
ซากที่ซูหยวนนำมามีปริมาณเกือบ 5,000 กิโลกรัม ขายได้เงินเกือบ 50,000 เครดิต ยังไม่รวมที่ซูหยวนพยายามจะเข้าไปในพื้นที่ล่าของคุณชายเวิน คาดหวังซากสัตว์อสูรกลายพันธุ์ที่อยู่ใกล้ๆ ดังนั้นด้วยการทำงานหนักเพียงวันเดียว อันซูหยวนก็ได้รับเงินเพิ่มมาอีก 64,850 เครดิตแล้ว นับเป็จำนวนเงินที่มากพอสำหรับเปลี่ยนสถานะคนยากไร้คนหนึ่งให้กลายเป็คนที่มีฐานะปานกลางได้เลย
น่าเสียดายเพียงอย่างเดียวก็คือ สัตว์และพืชกลายพันธุ์เขต B นี้มีจำนวนมากกว่าเขต A อย่างเห็นได้ชัด และจำนวนผู้ล่าวันนี้ก็น้อยลงเพราะพวกเขา้าให้อิสระในการล่าแก่ตระกูลจางและเวิน ดังนั้นไม่น่าแปลกใจที่ซากอสูรและสัตว์กลายพันธุ์เ่าั้จะถูกเก็บกวาดโดยพวกกลายพันธุ์ตนอื่นๆ
ซูหยวนทำได้แค่มองซากอสูรกลายพันธุ์จากเขต C ที่ค่อยๆหายไปด้วยความเสียดาย เธอยังได้ยินว่าพวกเขาไม่ได้เก็บเกี่ยวแกนพลังงานมาด้วย หากเธอบังเอิญรวบรวมมันได้ด้วยตนเองล่ะก็....ไม่รู้เลยว่าจะสร้างรายได้มหาศาลขนาดไหน
……………………………….