เอมิเลียน่า อีมิล และวาเลนติน เลวิน สมรสดวงฤทัยที่ 2 คู่สมรสคนแรกของเอมิเลียน่ากำลังแข่งกันออกแบบจัดสวนจำลองเพื่อให้สภาร่วมตัดสินใจว่าจะใช้แบบของผู้ใดเป็แกนหลักสำหรับการจัดงาน พร้อมด้วยการให้กำลังใจจากเหล่าพิลลูเนต สัตว์เลี้ยงประจำอาณาจักรที่มีลักษณะมีทั้งตัวเหมือนกระต่าย หน้าเหมือนแมว และมีเขาเล็ก ๆ เหมือนกับกวาง แต่ละสายพันธุ์จะต่างกันไปตามสีของดวงตา
อีกด้านหนึ่งของลานภายในวัง เลนนาร์ท วิลล์ เหมฤทัย ที่ 7 เอลซ่า และอังเดร บรรดาลูกคนเล็กของเอริกา เอมิเลียน่า และอีมิลกำลังฝึกซ้อมระบำพื้นเมืองพร้อมกันเพื่อเปิดงานพิธี
ขยับไปทางสนามสังเวียนในวัง โทเร จับคู่กับ โทเบียส แอนทอนสัน สมรสดวงฤทัยที่ 3 บิดาของเขา เพื่อแข่งซ้อมล่าสัตว์กับทีมของ เวอร์เนอร์ เหมฤทัยที่ 6 ผู้เป็น้องชายต่างพ่อ และอัลฟองโซ เหมฤทัย ที่ 2 ลูกชายคนแรกของเอริกา พวกเขาแก่งแย่งแข่งกันบุกสัตว์ป่าในสังเวียนอย่างดุดัน
กลับมาที่ส่วนราชการภายในวัง เอริกา บยอน พร้อมกุสตาฟ พากันงานยุ่งหัวหมุนกับจดหมายส่งข่าวและการอนุมัติแผนการจัดงานของนครต่าง ๆ
ส่วนด้านในห้องพัสตราภรณ์ ทอร์ฮิลดา ซินนอร์ฟ เหมฤทัยที่ 12 และเฮเลน่า เหมฤทัยที่ 13 กำลังช่วยกันออกแบบอาภรณ์ของคู่สมรสและของเหล่าราชวงศ์ที่มาร่วมงานเพื่อให้นางในนำไปตัดเย็บ
ในเวลาเดียวกัน อันนิกาได้เลือกเครื่องประดับตระการตาอยู่ภายในห้องพระสำอางฝั่งตะวันตกกับ ลาร์ช สนิทเนตราของเธอ และข้าง ๆ กันมีเลียวานั่งคอยเลือกเครื่องประทินผิวและเครื่องทาหน้าให้ เธอเน้นคัดเป็พิเศษโดยเฉพาะกับแมลงปีกแข็งสีแดงที่ต้องนำมาบดเพื่อนำเืมาทาปาก ตัวไหนดูไร้คุณภาพในสายตา เธอโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี แต่ฟรานซ์ก็เข้ามาช่วยจัดการมันลงท้องเขาไปเสียจนเกลี้ยง
ขณะที่ทุกคนกำลังวุ่นวายอยู่กับหน้าที่ของตนเอง แอสทริดกลับใช้เวลานั้นมาขย่มคร่อมร่างเอียนอยู่ภายในห้องของเธอ
“อีกสักรอบเ้าไหวหรือไม่”
แอสทริดโน้มตัวลงใช้แก้มตัวเองแนบบนแก้มของเอียนที่นอนเพลียอยู่ใต้ตัวเธอ
“ข้าน้อยไม่น่าไหวแล้ว ไว้คราหน้าได้หรือไม่ขอรับ” เอียนตอบเสียงเบาอย่างคนหมดแรง
“ข้ารู้ว่าเ้าไหว หากแต่เ้าอยากไปดูเวอร์เนอร์ถอดเสื้อล่าสัตว์เสียมากกว่า” แอสทริดพูดประชดพร้อมลุกออกจากตัวเอียนลงมานอนข้าง ๆ หันหน้าหนีอีกฝ่ายหันเข้าฝาผนัง เอียนพลิกตัวเข้าสวมกอดเธอจากด้านหลังทันที
“ขอความเห็นใจด้วยเถิดขอรับ ข้าน้อยสัญญาว่าหลังจากนี้จะทำเพื่อท่านหามีอิดออด” เอียนทำเสียงอ้อนวอน
“เ้าหาได้มีความสุขตอนอยู่กับข้าหรอกหรือ นี่เ้าเป็สนิทเนตราของข้าหนา” แอสทริดเอียงหน้ามาถามด้วยความน้อยใจ
“หาไม่ขอรับ แต่หาได้เหมือนกันไม่ ข้าน้อยเต็มใจที่จะทำหน้าที่ทุกอย่างเพื่อท่าน แต่หัวใจของกระหม่อมยังคงวิ่งพล่านอยู่รอบกายของท่านเวอร์เนอร์อยู่เสมอเช่นเดียวกัน”
แอสทริดหันมาสวมกอดเอียน
“ข้ายอมให้เ้าไปก็ได้ แต่ถ้าจะไม่กลับมานอนที่ห้องก็แวะมาบอกข้าเสียก่อนหนา” แอสทริดทำใจยอมรับว่าคืนนี้เธอคงไม่มีเพื่อนเล่นด้วย
“ขอบน้ำใจขอรับท่านเหมฤทัยที่ 10” เอียนยิ้มดีใจ กลับมาทำหน้ามีเรี่ยวแรงอีกครั้ง เขารีบลุกแต่งตัวแล้ววิ่งออกไปที่สนามสังเวียนทันที
หลังจากที่เขาออกไปแล้วแอสทริดก็ได้แต่เรียกพลังหิมะดาวกระจายปาออกไปที่ฝาผนังซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความเบื่อความเซ็ง
จารึกหอสมุดผู้เปิดภิภพ
พิลลูเนต (Pillunet) สัตว์วิเศษประจำถิ่นรอสเพิล (รูปร่างคล้ายกระต่ายผสมแมวและมีเขากวาง) นอกเหนือจากความน่ารัก พวกมันยังเป็สัตว์ที่มีสัญชาตญาณระวังภัยสูง สีของดวงตาพิลลูเนตมักบ่งบอกถึงสายพันธุ์และภูมิประเทศที่มันถือกำเนิด
2K
