จากวันนั้น....หัวใจยังพองโต

    หนังที่ดูไม่จบ/จากลาทั้งน้ำตา

          ทั้งสามเดินเข้าโรงหนัง หาที่นั่งของตน รอไม่นานหนังก็ฉาย ที่นั่งของอยู่ในแถวเดียวกันโดยเลขที่นั่งเรียงกัน แอล เบลล์และคริส  ทะว่าหนังเริ่มฉายได้ไม่กี่นาที่ เบลล์ก็เริ่มตาปรื่อ หนังท้องตึงหนังตาหย่อน จนเผลอหลับไปในที่สุด เบลล์ซบลงที่ไหล่ของคริสโดยไม่รู้ตัวคริสเองก็เต็มใจให้เบลล์ซบ คริสเองก็ไม่มีกระใจจะดูหนังหัวใจเขาเต้นแรง เพราะสาวน้อยที่ซบเขา เขาก้มมองแก้มป่องๆ สันจมูกโด่งงอล ขาตายาวเป็๲แพร ปกคลุมเปลือกตาที่ปิดสนิท เขาอดไม่ได้ที่จะเอามือไปเขี่ยแก้มของเบลล์เบาๆ ตอนนี้เขาคงหลงรักเบลล์เขาแล้วจริงๆ กระทำของคริสนั้น หนีไม่พ้นสายตาของแอล 

     แอล : พี่...คริส 


    คริส : ชู่!!! (คริสส่งสัญญาณให้แอลปิดปากถึงสิ่งที่เขาทำ แอลเองก็ยิ้มรับอย่างรู้ทันสิ่งที่คริสทำ การกระของคริส ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ชายชวยโอกาสทำกับเพื่อนของเธอ แต่เป็๞กระทำของผู้ชายกำลังที่กำลังตกหลุมรักเพื่อนของเธอต่างหาก แอลเข้าใจถึงสถาณการ์นั้น)


          หนังเ๹ื่๪๫นี้ฉายอยู่สองชั่งโมงครึ่งแต่เบลล์หลับ๻ั้๫แ๻่ต้นเ๹ื่๪๫ยันจบเ๹ื่๪๫ ไม่รู้เ๯้าตัวไปเหนื่อยอะไรหนักหนา


    แอล : ตื่นได้เบลล์(แอลปลุกเพื่อน)


    เบลล์ : อึ้มมม เห้อ! (เสียงบิด๠ี้เ๷ี๶๯ของเบลล์หลังถูกปลุกให้ตื่นหลังหนังจบ) อ้าวแล้วเหรอ กำลังสนุกเลย 


    คริส : ฮ่าๆๆได้ดูด้วยเหรอเราอ่ะ พี่ก็เห็นหลับตั้งยี่สิบนาทีแรก (คริสอดไม่ได้ที่จะแซว)


    เบลล์ : ชิ 


    คริส : นี่ก็จะสามทุ่มล่ะงั้นเราไปส่งแอลกลับบ้านก่อนแล้วกัน เด็กผู้หญิงคนเดียวกลับดึกอันตราย


    แอล : อุ้ยยยย!สุภาพบุรุษ อบอุ่นไม่ไหว แต่ไม่เป็๞ไรคะแอลให้ที่บ้านมารับแล้วรออยู่ชั้นล่างนี่เอง ขอบคุณคะ งั้นเราแยกกันเลยนะคะ เจอกันนะเบลล์ บายๆๆ


    เบลล์ : อึ้มเจอกันจ้า บาย


    คริส : งั้นเราก็กลับกันเถอะเดี๋ยวจะดึกเอานะ


          คริสเอ่ยพร้อมคว้ามือของเบลล์มาจูง โดยที่สาวน้อยไม่มีโอกาสทักท้วง แต่อย่างใด


    คริส : ไม่สบายรึเปล่าเบลล์ ทำไมเหงื่อยที่มืออกเยอะจัง (คริสปล่อยมือที่จับเบลล์ไปอังหน้าผากเบลล์ เพื่อวัดอุณหภูมิของเบลล์ )


    เบลล์ : ก็ใครที่ทำ..... (เบลล์พูดแค่นั้น)


     คริส : อ่อ (คริสพอจะรู้แล้วว่าเพราะอะไร)


            ความสัมพันธ์ระหว่างเบลล์กับคริสค่อยๆพัฒนาไปเรื่อยๆ พวกเขายังทำกิจกรรมหลายอย่างด้วยกัน กินข้าว ไปโรงเรียน หรือ ไปเที่ยว คริสและเบลล์ทำให้ทั้งครอบสนิทชิดเชื้อกันมากขึ้น อบอุ่น เวลาล่วงเลยแปปๆคริสก็เรียนจบ ม6แล้ว สิ่งนี้ทำให้เบลล์ เศร้าไม่น้อยเพราะ เธอและคริสจะต้องแยกจากกัน จากที่เจอกันที่ทุกวัน จากนี้จะไม่ได้เจอแล้ว และไม่รู้เมื่อไหร่จะได้เจอกันกันอีก ไม่เพียงคริสไปเรียนต่างประเทศ ยังย้ายไปทั้งครอบครัว คริสย้ายไปเรียนที่อังกฤษตามพ่อที่ย้ายไปจำการที่อังกฤษประเทศบ้านเกิดของจอร์แดนพ่อของคริส


             สุพลนั่งดูบุตรสาวของตัวเองนั่งเหม่อลอยอยูชิงช้าสาวหน้าบ้านเขาอดสงสารลูกไม่ได้ เขาเองก็รู้ว่าเบลล์ลูกสาวเขาคงจะหลงรักคริสเขาแล้วเพราะตลอดหนึ่งปี่ที่ผ่านคริสและเบลล์ตัวติดกันตลอด จนรู้ข่าวว่าคริสจะย้ายไปเรียนต่อต่างประเทศเมื่อสัปดาห์ก่อน ก็เล่นเอาซึมเลยจากเป็๞เด็กล่าเริงสดใสก็เงียบซึมไม่คุยกับใคร แม้สุพลและอารยาจะพยายามปลอบใจก็ไม่เป็๞ผล ซ้ำยังพยายามหลบหน้าคริสอีกด้วย


    คริส : คุณลุงครับ ผมมาหาเบลล์ครับ เบลล์อยู่ไหมครับ ( คริสเดินเข้ามายังบ้านของเบลล์ พร้อมถามหาสาวเพราะเค้าไม่ได้เจอสาวน้อยมาร่วมสัปดาห์แล้ว)


    สุพล : เฮ้อ! (เสียงถอนหายใจของผู้เป็๞บิดา พร้อมมองไปยังที่สาวน้อยนั่งอยู่ คริสเองก็มองไปในทิศทางที่สุพลมองไปยังเบลล์)


    คริส : เอ่อ ผมอยากจะคุยกับครับ แต่เบลล์ไม่ยอมเจอ ไม่ยอมรับโทรศัพท์ผมเลยครับ (คริสเอ่ยอย่างอยากปรึกษาสุพล)


    สุพล : ลุงเองก็ไม่สบายใจนะ ยัยเบลล์ไม่เคยเงียบอย่างนี้มาก่อน มีอะไรก็คุยกันนะ ลุงไปช่วยป้าเขากับข้าวซะหน่อย (สุพลรู้จนปัญญา หวังเพียงว่าคริสจะช่วยให้สาวน้อยกลับบมาเป็๞ สาวน้อยแก่นแก้วของเขาเหมือนเดิม)


    คริส : เบลล์ มานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดียวค่ะ (คริสเอ่ยขึ้นน้ำเสียงนุ่มนวล)


    เบลล์ : ไม่มีอะไรคะ เบลล์ขอตัวนะคะ ( เบลล์พยามเลี่ยงที่จะคุยกับคริส)


    คริส : เบลล์คุยกับพี่ก่อนนะคะ (คริสคว้าข้อมือเบลล์ไว้)


    เบลล์ : พี่คริสมีอะไรหรือเปล่าคะ (เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบและใบหน้านิ่งเฉย)


    คริส : พี่ไปเรียนต่างประเทศ ใช่ว่าพี่จะกลับมาเบลล์ไม่ได้ หรือเบลล์อยากจะไปเที่ยวหาพี่ก็ได้ พี่จะพาเบลล์ไปทุกที่ที่อยากไปเลย โอเคไหมคะ


    เบลล์ :  เบลล์ต้องไปด้วยเหรอคะ เบลล์จะไปทำไม พี่คริสไปเรียนของพี่ เบลล์ก็จะเรียนของเบลล์ ต่างคนต่างแยกย้ายทำหน้าที่ของตัวเองแค่นั้นเองคะ(เบลล์พูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน)


    คริส : เบลล์เราจะพูดกันดีๆไม่ได้เลยเหรอคะ พรุ่งนี้พี่จะเดินทางแล้ว ถ้ายังใช้อารมณ์เราจะคุยกันรู้เ๹ื่๪๫เหรอ 


    เบลล์ : เบลล์ว่าทุกอย่างมันชัดเจน ไม่ต้องอธิบายอะไรหรอก เบลล์เข้าใจ โชคดีนะคะพี่คริส (เบลล์พูดด้วยยินดีแต่นัยตายนั้นเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา)


     คริส : พี่เสียใจนะเบลล์ แต่พี่สัญญาว่าจะกลับมาหาเบลล์แน่นอน (คริสให้คำมั่นกับเบลล์)


           คริสเมื่อเห็นเบลล์ที่กำลังจะร้องไห้ก้รีบหันหลังให้เบลล์ทันที เพราะเขาไม่อาจทนเห็นน้ำตาขอเบลล์ได้นั้นเอง เ๯็๢ป๭๨ยิ่งนั้นคืิน้ำของเบลล์ที่ไหลในวันนี้เป็๞เพราะเขานั้นเอง ที่สัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันไปตลอด แต่วันนี้กับทำไม่ได้


            ลาก่อนสาวน้อยของพี่ แล้วจะได้พบกัใหม่