เทอมสุดท้าย
เช้าวันสดใสวันไปโรงเรียนปริมและเปรมไปโรงเรียนพร้อมกัน เมื่อถึงโรงเรียนก็แยกย้ายกันขึ้นชั้นเรียนปริมมาถึงโต๊ะก่อนที่ฮีลจะมานั่งตามมาติดๆ เธอไม่ได้หันไปมองหน้าเขาเมื่อถึงเวลาเริ่มเรียนเธอก็ตั้งใจฟังคุณครู จนถึงเวลาหลังเลิกเรียนก็ทำรายงานด้วยกันวนแบบนี้ซ้ำๆ
ขณะที่เธอกำลังจะเข้าห้องน้ำ่พักเที่ยงวันนี้เธอไม่ได้ลงไปทานอาหารกลางวัน เพราะรู้สึกไม่ค่อยสบายจึงนั่งอยู่ในห้องเรียนเมื่อถึงเวลาเริ่มเรียนเธอจึงไปเข้าห้องน้ำ ระหว่างที่เธอเดินเธอรู้สึกสะลึมสะลือเล็กน้อย
เมื่อเดินมาถึงห้องน้ำเธอจึงล้างหน้าที่อ่างล้างหน้าก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ เมื่อเธอเข้าไปในห้องน้ำปิดประตูห้องน้ำแล้ว สักพักเธอจึงได้ยินเสียงจากคนที่เข้ามาใหม่ฟังจากเสียงแล้วเป็เสียงของเพื่อนในกลุ่มเธอนั่นเองขณะที่เธอกำลังจะลุกขึ้นมาทำธุระทุกอย่างเสร็จสิ้นบทสนทนาของเพื่อนๆในกลุ่มก็เกิดขึ้น
“นี่เห็นแล้วหมันไส้เนอะ อีนี่หลายรอบและ”ไนซ์เอ่ย
“ใจเย็นๆน่ะไนซ์ เดี๋ยวก็เรียนจบแล้วป่ะ”เนเน่กล่าว
“เออใช่ อย่าไปสนใจมากเลย” อันเสริม
“หนอย..ที่พวกเราคุยด้วยเพราะสงสารหรอกนะที่เป็เด็กใหม่มาเทอมสุดท้ายนี่ทำมาเป็สำออยป่วยออดๆแอดๆ น่าจะอยากให้ฮีลสงสารแหละฮีลก็นะไม่รู้หลงอะไรมันนักหนา” ไนซ์ยังพูดต่อ
“เลิกบ่นได้แล้วไหม ไปกันเถอะ” อันน์กล่าว
เมื่อสิ้นสุดบนสนทนา ที่เธอคิดมาตลอดั้แ่วันแรกที่เจอคือเพื่อนอาจจะเสียใจ แต่เลือกที่จะเข้มแข็งไว้ เพื่อนที่ดีคือตัวเราเองต่างหาก
ระหว่างที่เธอเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วมือที่ยื่นมาตรงหน้าคืออาหารซึ่งเป็ของกินเล่นง่ายๆ เธอหันไปมองหน้าคนที่ยื่นมาฮีลยื่นให้เธอ แล้วจับข้อมือเธอมาให้จับของกินที่เขาถือไว้
“เอาไปกินซะ เดี๋ยวปวดท้องเอาเธอไม่สบายอยู่นี่”ฮีลพูดด้วยน้ำเสียงเป็ห่วง
“เอาเก็บไปเถอะน่า ฉันไม่กิน”ปริมบอกน้ำเสียงเธอดูหงุดหงุด แต่ก็ปนไปด้วยความเซื่องซึม
แล้วเธอก็เดินออกมาโดยมีคนมองดูอยู่ตลอดเธอชินแล้วที่มีคนมองแบบนี้ คงเป็กันทั้งโรงเรียนสินะที่เป็แบบนี้ไม่มีใครอยู่ข้างเธอสักคน เมื่อเธอเดินเข้ามาในห้องเรียนกลุ่มนั้นก็หันมามองเธอแล้วส่งยิ้มให้
“หายไปไหนมาหิวอะไรไหม พวกเราเลือกไม่ถูกจะซื้ออะไรให้เธอดีก็เลย..” ไนซ์พูดขึ้นแต่เธอเองก็อยากจะยั่วโมโหนางเห็นฮีลเดินมาในมือยังถือถุงอาหารมาด้วยเธอจึงคว้ามาถือไว้
“ฉันหิวแล้วที่นายเอามาให้ฉันขอบใจนะ” เธอพูดกับฮีลแล้วถือถุงอาหารก่อนจะกินอาหารเข้าคำโตเธอกินจนหมดแล้วได้เวลาเรียนพอดี
เมื่อเลิกเรียนเธอเห็นฮีลเดินตามเธอมาทีนี้เธอเลือกที่จะหยุดเดินแล้วเดินอยู่ข้างเขาจากเมื่อก่อนที่เดินนำเขาแต่ตอนนี้เธอไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ทุกอย่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว ั้แ่นั้นเป็ต้นมาเธอไม่มีเพื่อนในห้องเรียนนอกจากฮีลแล้วหลังเลิกเรียนเธอก็ไปทำรายงานที่คาเฟ่กับฮีลทุกวันโดยไม่มีใครเข้ามาหาเื่เธออีกเลย
เธอและฮีลได้คะแนนสูงสุดที่ได้ทำรายงานร่วมกันเธอดีใจที่คะแนนของเธอออกมาดี และฮีลก็ดูจะดีใจเช่นกัน เพื่อนในห้องดูเหมือนจะดีใจแต่ความจริงก็แค่ของปลอม
จนวันที่เธอเรียนจบเธอได้ไปเรียนต่างประเทศและไม่ได้ติดต่อกลับใครอีกเลยกับฮีลเธอก็เลือกที่จะไม่บอกเพราะเขาไม่ใช่เพื่อน แต่เป็คนรู้จักเท่านั้น
36K
