คลั่งรักซาตาน 1 [Loved Devil]

“แต่เรื่องมันไม่จบเมื่ออาลีน่าจากไปแล้ว แคทรีนไม่รู้ว่าแม่จากไป จากไปแบบไม่มีวันกลับและได้พานพบกันอีกเลย นานเป็นสิบปี ฉันก็ยังไม่มีความกล้ามากพอที่จะบอกเธอ บอกแคทรีนว่าแม่จากไปแล้ว แม่เสียชีวิตแล้ว ฉันไม่เคยโกรธแคทรีน แต่ฉันเสียใจ ที่แคทรีนพูดถูกว่า ฉันปล่อยให้แม่ของแคทรีน ทรมานและจากไปอย่างเดียวดาย” คีนและตะวันหันมามองฟิลิป ที่เดินเข้ามา บอกกล่าวเรื่องราว ความจริงในเรื่องนี้

“แล้วพี่เคททราบได้อย่างไรคะ?”

“เธอเจอกับพี่เลี้ยงของอาลีน่าโดยบังเอิญ อาลีน่าได้รับการดูแลโดย       พี่เลี้ยงของเธอมาโดยตลอด และนั้นทำให้สิ่งที่ฉันรับปากไว้กับอาลีน่า ต้องพังลงไป แคทรีนเสียใจ ทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้ เธอจึงเลือกที่จะจากไป แต่ฉันสบายใจอย่างหนึ่งนะตะวัน เพราะเธอไปกับแคทรีนด้วย แคทรีนรักเธอมาก รักเหมือนกับเธอเป็นน้องสาวจริงๆ ตะวันเธอทำให้ความโศกเศร้าของแคทรีนเบาบางลง...สิ่งที่เธอเป็น สิ่งที่เธอทำ มันตีค่าเป็นมูลค่าเงินไม่ได้เลย และฉันอยากจะบอกเธอว่า ฉันดีใจมากที่พ่อของเธอไม่ติดต่อฉันมา ฟังดูเหมือนฉันเห็นแก่ตัว แต่นั้นคือสิ่งที่ฉันรู้สึกจริงๆ...ขอบใจมากที่เธอมาอยู่กับฉันที่นี่ อยู่เคียงข้าง       แคทรีน อยู่เคียงข้างคีน ลูกที่ฉันรัก รักมากทั้งสองคน” ตะวันยิ้มออกมาทั้งน้ำตา ซาบซึ้งกับสิ่งที่ฟิลิปกล่าวออกมา เธอมีคุณค่ากับคนตรงหน้าทั้งสองคนมากเพียงนี้เลยเหรอ และพี่เคทด้วย ซึ่งเธอไม่เคยสงสัย เคลือบแคลงใจต่อสิงที่แคทรีนทำให้กับเธอ 

“ตะวัน ดีใจค่ะ ที่มันเป็นแบบนั้น ตะวันสัญญาค่ะ ว่าครอบครัวของตะวันคือคุณคีน นายท่าน และพี่เคท” ฟิลิปยิ้มออกมา มองคีนที่โอบกอดตะวันไว้ ก่อนจะเดินไปจากตรงนั้น

--ขอบคุณ ที่เธอเข้มแข็ง และรักคีน ตะวัน-- ฟิลิปคิดในใจ 

อีกสิบสัปดาห์ต่อมา “ยินดีด้วยนะคะ คุณพ่อได้ลูกชายค่ะ” คีนยิ้ม และรับเด็กทารกเพศชายมาจากพยาบาล มองไปที่ตะวัน ที่ยิ้มให้กับคีนรออยู่แล้ว

“คุณคีน เราสองคนยังมีสิ่งที่ต้องทำให้สำเร็จอีกอย่างนะคะ”

“ไม่เหนื่อยเหรอ สองคนก็พอแล้ว คุณคีนเป็นห่วงตะวัน”

“ตะวันไม่เป็นไร อย่าลืมสิค่ะว่านายท่านเลี้ยงเควิ้นมากกว่าที่ตะวันทำเสียอีก ตะวันไม่เป็นไรจริงๆ ถ้าไม่มีเควิ้น ที่ติดคุณปู่ขนาดนั้น ป่านนี้นายท่านก็คงทิ้งเราสองคนไปจริงๆ...” คีนต้องยิ้มออกมา “แล้วลูกเราคนนี้คุณคีนจะเรียกเขาว่าอะไรดีคะ?” 

“เคลย์ตัน”

“ค่ะ เคลย์ตัน” ตะวันและคีนหันมาทักทายเคลย์ตัน 

ตะวันมองคีน คีนที่ไม่เปลี่ยนไปเลยรูปลักษณ์ภายนอก แต่ภายในเขาเปลี่ยนไป เปลี่ยนมากยามที่อยู่กับเธอ อยู่กับเควิ้นและเคลย์ตัน คีนจะอ่อนโยนกับลูกๆเสมอ ซึ่งในทางตรงข้าม คีนไม่เคยแม้จะดุเด็กๆ กลายเป็นเธอที่กลายเป็นแม่ใจร้าย  ต้องสวมบทโหดกับลูกๆเสียเอง และตะวันมักจะต้องคอยบอกคีน ว่าอย่าตามใจเควิ้นและเคลย์ตันมากเกินไป เพราะจะทำให้สองคนนี้เสียนิสัย เรื่องความเอาแต่ใจตัว มันคงเป็นยีนส์เด่นมาจากคีน ซึ่งตอนนี้เคลย์ตันได้หนึ่งขวบแล้ว กับที่เธอใกล้คลอดอีกครั้งท้องครั้งที่สาม แต่คงต้องมีครั้งที่สี่แน่นอนเพราะตะวันตั้งใจแล้วว่าจะมีตะวันตัวน้อยๆให้กับคีน ซึ่งคีนเองก็บอกว่าไม่ต้องแล้วกับเธอหลายต่อหลายครั้ง แต่คนอย่างตะวันถ้าได้ตั้งใจแล้วก็ต้องทำให้ได้ เพราะท้องที่สามของเธอก็ยังเป็นผู้ชาย  เธอจะมีโอกาสทำให้คีนสมหวังบ้างมั้ย?

เค-วอลลิส คือชื่อของลูกชายคนที่สาม หลังจากที่คลอด เค-วอลลิสแล้ว ตะวันก็ตั้งท้องครั้งที่สี่อีกครั้ง เมื่อ เค-วอลลิส ได้หนึ่งขวบเคลย์ตันสองขวบ และ   เควิ้นสี่ขวบ 

“นับวัน พ่อยิ่งคิดว่า โชคดีเหลือเกินที่ได้ตะวันมา แทนที่จะได้เป็นเงินเป็นการชำระหนี้ครั้งนั้น และยิ่งขอบคุณพระเจ้าที่ให้โอกาสคนบาปอย่างพ่อ       ผู้หญิงคนนี้สู้ไม่ถอยจริงๆ”

“ครับ ตะวันทำในสิ่งที่ผมไม่คิดว่าเธอจะทำได้ ถ้าเธอสัญญาอะไรไว้ เธอจะตั้งใจและพยายามที่จะทำมันให้สำเร็จ” คีนย้อนคิดไปตอนที่ตะวันสัญญากับเขาเรื่องที่จะเอาเขาออกมาจากคุกเมื่อหลายปีก่อนให้ได้ และนี้ก็เป็นสัญญาอีกอย่างที่เธอบอกไว้ว่า “...ต้องมีลูกสาวแสนน่ารักให้ผม เธอก็จะทำให้ได้ ผมหวังว่า ครั้งนี้คงจะใช่สักที พระเจ้าคงเห็นใจตะวันมากกว่าผมเสียที” คีนยิ้มและมองตะวันที่นั่งอยู่กับเด็กๆทั้งสามคน ที่รุมเล้ากันดูแลแม่ ที่รู้ว่าแม่กำลังจะมีน้องอีกคน

และเมื่อถึงช่วงครบที่ครรภ์จะสามารถดูเพศของลูกได้ ตะวันยืนยันว่าจะขอดูและอยากรู้ ซึ่งคีนก็ไม่ขัดข้อง

“ยินดีด้วยนะคะ คุณพ่อและคุณแม่ได้ ลูกสาวค่ะ”

ตะวันหันมายิ้มกับคีน ที่ยิ้มและโน้มตัวหอมแก้มตะวัน สำหรับคีนแล้ว หญิงหรือชาย ความรักที่มอบให้ไม่แตกต่างกันเลย 

“คนสุดท้ายนะ” คีนพูดพร้อมกับมอบรอยยิ้มให้กับตะวัน

“ตกลงค่ะ” คีนเผยรอยยิ้มเห็นฟันขาวเรียงตัวสวยงาม และข่าวดีนี้ทำให้เด็กๆทั้งสามต่างก็ดีใจมาก 

“พ่อครับ ให้ผมตั้งชื่อน้องได้มั้ยครับ” เควิ้นเอ่ยกับคีน

“เควิ้นมีชื่อที่อยากได้แล้วเหรอ?” เควิ้นพยักหน้า

“นิโคล ชอว์น” คีนพยักหน้า ตามนั้น ตะวันที่นั่งเงียบๆ ยิ้มออกมา เพราะเธอไม่เคยเห็นสักครั้งที่คีนจะขัดใจเควิ้น ชอว์น  

“แม่ครับ มาครับเดี๋ยวผมยกไปเองครับ” เค-วอลลิส พูดพร้อมกับยื่นมือไปรับถาดที่วางไก่งวงอบชีสที่ได้ที่แล้ว สำหรับการเฉลิมฉลองเทศกาลวันคริสต์มาส ปีนี้แตกต่างกับทุกปี เพราะทุกคนอยู่กันอย่างพร้อมหน้า

“แม่ แม่ค่ะ หนูมาถึงแล้วค่ะ” เสียงนิโคล ที่เธอไม่เปลี่ยนเลยสักนิด ทั้งๆตอนนี้เธออายุยี่สิบสองปีแล้ว นิโคลวิ่งเข้าไปกอดตะวัน หอมแก้มซ้ายขวา ซ้ำไปซ้ำมา

“นิโคล แก้มแม่ช้ำหมดแล้ว แล้วพี่ยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคน ไม่เห็นบ้างเหรอไง ความคิดถึงเผื่อเหลือมาถึงพี่บ้างมั้ย?” เค-วอลลิส ที่จะแก่กว่า นิโคลสองปี ตัดพ้อน้องสาวแกล้งทำเป็นน้อยใจ

“คิดถึงสิ! มา มาให้น้องสาวหอมแก้มเดี๋ยวนี้” เค-วอลลิส ย่อตัวลงยื่นแก้มให้นิโคลได้ทำตามที่เขาอยากให้ทำ และเธออยากทำ 

“พี่เค เหมือนพ่อมาก เหมือนมากจริงๆ” ตะวันยิ้ม มองลูกชายคนที่สาม จริงอย่างที่นิโคลว่า เค-วอลลิส เหมือนคุณคีนอย่างกับถอดแบบออกมา แถม เค-วอลลิส ชอว์น ยังมีเคราหนวดเหมือนคีน ชอว์น เหมือนกันทุกอย่าง แตกต่างอย่างเดียวคือ เค-วอลลิส มักมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเสมอ 

“แล้วเสื้อของพี่อยู่ไหน อยากเห็นจังเสื้อที่น้องสาวแสนสวยมาบังคับให้พวกเราทุกคนในวันนี้ต้องสวม”

“อยู่ในห้องนั่งเล่น ก็วันนี้เป็นวันสำคัญของครอบครัวเรานิค่ะ รับรองค่ะว่าต้องสวยมากๆ เมื่อทุกคนสวมเสื้อนั้น และถ่ายรูป น้องภูมิใจมากที่จะนำเสนอผลงานชิ้นแรก และอีกอย่างน้องไม่ได้บังคับด้วย ทุกคนอยากได้กันทั้งนั้น” ตะวันกอดนิโคลที่โน้มกายมาโอบกอดเธออีกครั้ง เค-วอลลิส อดไม่ได้ที่จะขยี้ผมนิโคลเล่น ยามที่หมั่นเขี้ยวน้อง การหยอกล้อกันตามประสาพี่น้อง

นิโคล อยากเป็นดีไซน์เนอร์ เธอจึงไปเรียนต่อที่ปารีส แต่เธอมักจะเดินทางกลับมาบ้านบ่อยๆ เพียงแค่มีวันหยุดติดต่อกันแค่สามถึงสี่วัน เธอก็จะต้องเดินทางกลับมา ใครจะเชื่อว่านิโคลติดคีน ผู้เป็นพ่อมาก คีน มักจะคุยโทรศัพท์กับนิโคลนานเกือบชั่วโมง ทั้งๆที่นิโคลโทร.มาหาบ่อยๆ เป็นอีกอย่างที่เปลี่ยนไปในตัวคีน ตั้งแต่ที่นิโคลเกิดมา

ตะวัน เค-วอลลิส และนิโคล ช่วยกันยกถาดอาหารออกมา ทุกคนมากันพร้อมหน้าแล้ว นายท่านนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ อายุท่านก็เก้าสิบแล้ว แต่ท่านก็ยังคงเป็นหลักให้กับพวกเราทุกคน ถึงแม้นายท่านมักจะบอกพวกเราเสมอว่า ไม่มีใครหนี เกิด แก่ เจ็บ ตาย ไปได้ก็ตามที เควิ้นค่อนข้างติดคุณปู่ มาตั้งแต่เด็กๆ ธุรกิจของครอบครัวจึงเป็นหน้าที่ของเควิ้น จะเป็นผู้ดูแลและรับช่วงต่อรุ่นที่สาม สองสิ่งที่ครอบครัวนี้จะไม่แตะต้องคือ ค้ายาเสพย์ติดและค้ามนุษย์ 

เควิ้นยืนคุยกับคุณคีนที่ริมหน้าต่างถัดไป โทนี่นั่งอยู่ด้านขวาของนายท่าน โทนี่เปรียบเสมือนญาติคนหนึ่งของพวกเราทุกคน และโทนี่ก็สอนทุกอย่างให้กับเควิ้น จนตอนนี้เควิ้นอายุยี่สิบเจ็ดแล้ว ชื่อเสียงลือเลื่องในด้านนี้มาก ไม่ต่างกับนายท่านและคุณคีนเลย 

“แม่นั่งตรงนี้นะครับ” เคลย์ตัน ขยับเก้าอี้ให้เธอก่อน เคลย์ตันอายุยี่สิบห้าแล้ว เขารับช่วงต่อธุรกิจโรงแรมของคุณคีน และตอนนี้กำลังสร้างโรงแรมระดับห้าดาวอีกแห่งที่โทรอนโต เคลย์ตันเป็นนักบริหารที่มีมันสมองเฉียบแหลมอย่างมาก ซึ่งในขณะที่เค-วอลลิสจะแตกต่างกับทุกคน เมื่อเขากลับเดินบนเส้นทางบันเทิง ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่แคลิฟอร์เนีย เมื่อเส้นทางฮอลลิวูดอยู่ที่นั้น และเขาก็ไปได้ดีอย่างน่าเหลือเชื่อ  เขาเป็นทั้งนายแบบและนักแสดง เค-วอลลิสจึงเป็นคนที่อารมณ์ เป็นคีน ชอว์น ในลุ๊คที่เธอจะไม่วันเห็นในคีน ชอว์น ตัวจริง

คุณคีนไม่เคยบังคับหรือกำหนดว่าใครต้องทำอะไรและไม่ต้องทำอะไร เขาจะให้ลูกๆได้ตัดสินใจเอง ได้เลือกในสิ่งที่ตัวเองชอบและต้องการ 

“ชีวิตลูกเป็นของลูก ลูกอยากเป็นอะไร อยากทำอะไร สุดแท้แล้วแต่ที่ลูกอยากจะเป็น” ประโยคที่คีนเคยพูดไว้กับเธอ 

วันคริสต์มาสปีนี้ที่บอกว่าแตกต่างกว่าทุกปี ด้านซ้ายของนายท่าน       พี่เคทที่เดินทางกลับ กลับมาในที่สุด ข้างกายเป็นเรย์ลอยที่เคียงข้างพี่เคทมาตลอดสามสิบกว่าปี ถึงแม้ปีนี้อาลีน่าจะไม่ได้มาร่วมคริสต์มาสในปีนี้ แต่อาลีน่ามักจะเดินทางมาเยี่ยมเธอ เยี่ยมนายท่านบ่อยๆแต่สาเหตุที่เธอไม่ได้มาร่วมงานในปีนี้ เพราะเธอตั้งครรภ์ไม่สะดวกที่จะเดินทางในตอนนี้ อาลีน่าอยู่กับสามีที่นิวยอร์ก คงกำลังฉลองคริสต์มาสอยู่เช่นกันในตอนนี้...

คีนโน้มหน้ามาหอมแก้มเธอ หลังจากที่นั่งลงข้างๆเธอด้านขวาถัดจากโทนี่ และทุกคนก็นั่งตรงตำแหน่งของตัวเอง เคลย์ตันนั่งตรงข้ามเธอถัดจาก      เรย์ลอย นิโคลมานั่งข้างๆเธอทางด้านซ้าย ฝั่งตรงข้ามนิโคลเป็นเค-วอลลิส ที่นั่งถัดจากเคลย์ตัน และหัวโต๊ะอีกด้านเป็นเควิ้น เมื่อทุกคนนั่งเป็นที่เรียบร้อย เวลาการเฉลิมฉลองก็เริ่มต้น

“เมอรี่คริสต์มาส” ทุกคนยกแก้วขึ้นมา และกล่าวอย่างพร้อมเพรียงกัน ด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความสุข ความสุขของครอบครัว จากคนในครอบครัว 

NEXT TO BE CONTINUOUS...คลั่งรักซาตาน 2 [Loved Devil]