บทที่ 16 การฝึกของเสี่ยวอวี๋
ชื่อเสียงที่เพิ่มขึ้นของฮั่วอวี๋สร้างความตกตะลึงให้กับแพลตฟอร์มการถ่ายทอดสดเป็อย่างมาก
ความนิยมของชายหนุ่มเพิ่มขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อั้แ่เริ่มต้นถ่ายทอดสด แต่ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคืออัตราการรักษาผู้เข้าชม
นี่ทำให้เหล่าเ้าหน้าที่ของแพลตฟอร์มการถ่ายทอดสดสับสนอย่างมาก เทพเ้าองค์นี้มาจากที่ไหนกัน?
สิ่งที่อุกอาจยิ่งกว่าคือการที่ฮั่วอวี๋ลงชื่อในสัญญาที่เรียบง่ายที่สุดกับทางแพลตฟอร์ม แพลตฟอร์มไม่มีข้อผูกมัดกับเขา และเขาสามารถจากไปได้ทุกเมื่อตาม้า
เมื่อแพลตฟอร์มการถ่ายทอดสด้าจะติดต่อกับผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มเพื่อยกระดับสัญญา พวกเขาก็ต้องตกตะลึงอีกครั้ง
คนผู้นี้อยู่ที่ขั้วโลกเหนือ พวกเขาไม่สามารถติดต่ออีกฝ่ายได้
กลับกัน พวกเขาทำได้เพียงส่งข้อความส่วนตัวถึงผู้พิทักษ์น้ำแข็งผ่านแพลตฟอร์มการถ่ายทอดสดเท่านั้น แต่ฮั่วอวี๋ก็ไม่เคยตอบ
เมื่อต้องทำการถ่ายทอดสดในทุกวัน ฮั่วอวี๋นั้นวิ่งวุ่นยิ่งกว่าเสี่ยวอวี๋เสียอีก แล้วเขาจะมีเวลาอ่านข้อความส่วนตัวเ่าั้ได้อย่างไร?
ในกรณีนี้ ไม่มีสิ่งไหนที่แพลตฟอร์มการถ่ายทอดสดสามารถทำได้ ฮั่วอวี๋ไม่ใช่เ้าของห้องตัวเล็ก ๆ ที่ไร้ภูมิหลัง อีกฝ่ายคือคนขององค์กรผู้พิทักษ์น้ำแข็ง ดังนั้นพวกเขาไม่สามารถทำอะไรได้ตามใจชอบ
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือฮั่วอวี๋มีความชอบธรรมอย่างมาก!
เขาไม่รับของขวัญ การโอนเงิน หรือการขายสินค้าใด ๆ
อีกทั้งเขายังเป็ผู้พิทักษ์น้ำแข็งในขั้วโลกเหนือและผู้บุกเบิกการรักษาสิ่งแวดล้อมด้วย
ด้วยการสนับสนุนของคนหลายกลุ่ม อาชีพของฮั่วอวี๋ในฐานะผู้ถ่ายทอดสดได้รับการปกป้องด้วยลำแสงสีทอง ไม่มีผู้ใดสามารถหยุดเขาได้
หากผู้ถ่ายทอดสดกลางแจ้งคนอื่น ๆ รู้ว่าฮั่วอวี๋ไม่เพียงแค่กลายเป็อันดับหนึ่งของการถ่ายทอดสดกลางแจ้งภายในสองวัน แต่ยังลงชื่อในสัญญาพื้นฐานที่ไม่ผูกมัด พวกเขาคงจะโกรธจนกระอักเืเป็แน่
ขณะนี้ ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มซ่อนตัวอยู่ในสถานีหน้าด่านที่อบอุ่นและกำลังเผชิญหน้ากับลูกหมาป่าตัวน้อย
วันนี้สถานีหน้าด่านอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิ ไม่มีความจำเป็ที่จะต้องจุดเตาผิง อุณหภูมิภายในอาคารก็ให้ความรู้สึกสบายเป็อย่างมาก
ด้วยการพัฒนาของเงื่อนไขการใช้ชีวิตอยู่ ฮั่วอวี๋ได้ใส่การฝึกฝนเสี่ยวอวี๋ไว้ในกำหนดการของเขาเรียบร้อยแล้ว
การฝึกฝนสัตว์ไม่ใช่เื่ง่าย ต่อให้เป็ฮั่วอวี๋ผู้มีทักษะเฉพาะอย่างการฝึกฝนสัตว์ก็ตาม
เขาเคยได้ยินครูฝึกสุนัขพูดเอาไว้ก่อนหน้านี้ว่า หากคุณอยากจะฝึกสุนัขสักตัว คุณก็ต้องเรียนรู้ที่จะคิดและปฏิบัติเหมือนสุนัข คุณจะต้องพิสูจน์ให้มันเห็นว่าคุณเป็เพื่อนของมันก่อน ถึงจะสามารถเป็ผู้นำของมันได้
บรรพบุรุษของสุนัขคือหมาป่า เหมือนกันกับที่บรรพบุรุษของมนุษย์คือลิงซึ่งวิวัฒนาการแล้ว
มนุษย์ได้เปลี่ยนหมาป่าให้กลายเป็สุนัขผ่านการเลี้ยงดูเป็ระยะเวลานาน เปลี่ยนความป่าเถื่อนและพฤติกรรมการใช้ชีวิตของมัน ดังนั้นความแตกต่างพื้นฐานระหว่างสัตว์สองชนิดนี้คือ สุนัขจะเชื่อฟังคำสั่งและรับใช้มนุษย์ ในขณะที่หมาป่าไม่ใช่
หากคุณ้าฝึกหมาป่าจึงยากกว่าการฝึกสุนัขมาก
เช่นเดียวกับมนุษย์ สุนัข และหมาป่าเป็สัตว์ที่อยู่รวมกันเป็กลุ่ม แต่พวกมันก็ไม่เหมือนมนุษย์เสียเดียว เพราะพวกมันไม่เข้าใจอารมณ์ที่ซับซ้อน
อย่างเช่นเมื่อครู่นี้ ฮั่วอวี๋ทำห้องน้ำสำหรับเสี่ยวอวี๋ด้วยเศษกระดาษ จากนั้นจึงอุ้มเสี่ยวอวี๋ไปที่นั่นเมื่อมันอยากจะเข้าห้องน้ำ
นี่คือความสามารถของทักษะฝึกฝนสัตว์ เป็เื่ยากที่คนธรรมดาจะมองออกว่าสัตว์เลี้ยงของพวกเขา้าจะเข้าห้องน้ำเมื่อใด
แต่จากการสังเกตภาษากายของเ้าตัวเล็ก ฮั่วอวี๋สามารถบอกได้ทันทีว่าอีกฝ่าย้าจะเข้าห้องน้ำ เขาจึงพามันไปได้ทัน
หลังจากที่ทำซ้ำอยู่หลายครั้ง เสี่ยวอวี๋ก็รู้ว่ามันควรจะต้องไปห้องน้ำหาก้าจะขับถ่าย
ฮั่วอวี๋พึงพอใจอย่างมาก เขาคิดว่าเ้าตัวเล็กเองก็ฉลาดเช่นกัน
ทว่าผลที่ได้คือ ภายในเวลาสิบนาที เสี่ยวอวี๋อาศัยโอกาสตอนที่ของฮั่วอวี๋เดินไปด้านล่างเพื่อต้มน้ำ วิ่งไปยังถุงนอนของเขาเพื่อปัสสาวะ
ผู้พิทักษ์น้ำแข็งรู้สึกสิ้นหวังอย่างมาก แต่เขาก็ไม่ได้แสดงสีหน้าใด ๆ ออกไป
เพราะการแสดงสีหน้าคือข้อห้ามที่สำคัญที่สุดเมื่อคุณฝึกสัตว์
สัตว์สามารถเข้าใจความรู้สึกเ้าของได้ผ่านสีหน้าเท่านั้น หากคำวิจารณ์หรือคำชมของคุณช้าเกินไปจะไม่มีประสิทธิภาพ
จะทำอย่างไรให้คำวิจารณ์และคำชมมีประสิทธิภาพมากขึ้น?
คำเดียว : อยู่กับปัจจุบัน!
หากคุณเห็นว่าสุนัขของคุณปัสสาวะหรือถ่ายอยู่บนพื้นหลังกลับมาจากทำงาน คุณไม่ควรพูดอะไรและทำความสะอาดทันที
เพราะการมัวตำหนิมันเป็เื่เปล่าประโยชน์ สุนัขไม่มีทางเข้าใจว่าทำไมถึงถูกคุณต่อว่า
มันอาจจะสงสัยและคิดว่าคุณอยากหาอาหารให้ก็ได้...
คำวิจารณ์และคำชมที่มีประสิทธิภาพที่สุด ต้องกล่าวเมื่อสุนัขของคุณเพิ่งทำสิ่งนั้นเสร็จ ชมในขณะที่มันยังจำได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
หากมันปัสสาวะผิดที่ ก็ตำหนิมันอย่างรุนแรงในที่ที่มันก่อเหตุทำ จากนั้นค่อยพาไปยังที่ที่ถูกต้องและบอกมันอย่างใจเย็นว่าควรเป็ที่นี่ สุนัขจะค่อย ๆ เข้าใจเองว่าเวลาปัสสาวะควรปัสสาวะที่ใด ที่ไหนถูกดุและที่ไหนได้รับคำชม
ดังนั้นฮั่วอวี๋จึงทำความสะอาดสิ่งที่ถูกทิ้งไว้โดยเสี่ยวอวี๋เงียบ ๆ
จากนั้นจึงแสร้งทำเป็เมินเฉยและมองเ้าลูกหมาป่าจากหางตา
หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง เสี่ยวอวี๋ก็เริ่มดมไปตามพื้นและเดินวนไปวนมาอยู่กับที่
เ้าตัวเล็กเดินไปรอบ ๆ ราวกับ้าจะเลือกที่ที่เหมาะที่สุด เห็นได้ชัดว่ามันกำลังคิดว่าควรจะไปเข้าห้องน้ำที่ไหน
ดวงตาของฮั่วอวี๋สว่างวาบ ตราบใดที่เสี่ยวอวี๋ถ่ายไม่เป็ที่ เขาสามารถหยุดการกระทำนั้นและสั่งสอนมันได้ทันที!
เสี่ยวอวี๋เดินไปรอบ ๆ ด้วยขาเล็ก ๆ จากนั้นจึงวิ่งตรงไปยังห้องน้ำที่ฮั่วอวี๋ทำขึ้น
ฮั่วอวี๋ :????
ไม่น่าเชื่อ หลังจากที่แสร้งทำเป็เมินเฉยอยู่ครึ่งชั่วโมง ชายหนุ่มก็ได้เห็นเ้าลูกหมาป่าเป็ฝ่ายเดินไปห้องน้ำด้วยตัวมันเองอีกครั้ง
ชายหนุ่มงุนงงเล็กน้อย หรือว่าเ้าตัวเล็กเรียนรู้ที่จะเข้าห้องน้ำด้วยตัวเองได้แล้ว?
ที่มันปัสสาวะรดถุงนอนของเขาเมื่อครู่นี้เป็แค่อุบัติเหตุจริง ๆ เหรอ?
หรือเ้าตัวเล็กรู้เื่แล้ว มันจึงไปปัสสาวะที่ห้องน้ำเมื่อเขาอยู่และปล่อยตัวเป็อิสระเมื่อไม่มีเขา?
เพื่อที่จะพิสูจน์ข้อสงสัยของตัวเอง ฮั่วอวี๋จงใจเดินลงบันไดด้วยฝีเท้าหนัก ๆและวิ่งไปยังห้องควบคุม
หลังจากอยู่ในห้องควบคุมเป็เวลาหนึ่งชั่วโมง ผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มก็กลับไปยังห้องนอน
ทันทีที่ก้าวเข้าไป สีหน้าของเขาก็มืดมนลง
ใช่ ด้านข้างถุงนอนของเขามีแอ่งน้ำขนาดเล็กอยู่
เมื่อหันไปมองอีกด้านหนึ่งพบว่า เ้าตัวการกำลังนอนอยู่ในบ้านสุนัขอย่างไร้เดียงสา เมื่อเห็นฮั่วอวี๋มองมาที่ตน เ้าตัวก็อ้าปากหาว
ให้ตายเถอะ เ้าตัวเล็กนี่จงใจ!
หมาป่ามีประสาทการดมกลิ่นไวกว่ามนุษย์ร้อยเท่า และพวกมันก็ใช้ประสาทััดังกล่าวในการสื่อสารผ่านรูปแบบต่าง ๆ อีกทั้งมันยังสร้างอาณาเขตของตัวเองด้วยการปัสสาวะ ซึ่งเป็การปล่อยกลิ่นอีกด้วย
ฮั่วอวี๋วิเคราะห์ภาษากายของเสี่ยวอวี๋และสรุปได้ว่าอีกฝ่ายอาจคิดว่าเขาเป็พี่น้องของมัน บางทีอาจจะคิดว่าเป็พ่อแม่ด้วยซ้ำ
ดังนั้นเมื่อเขาสั่งให้มันไปเข้าห้องน้ำในจุดที่กำหนดจึงไม่ได้ขัดขืน
แต่มันก็คงอยากรู้เช่นกันว่า เหตุใดฮั่วอวี๋ถึงไม่ปัสสาวะเพื่อสร้างอาณาเขต?
สมองเล็ก ๆ ของเสี่ยวอวี๋ทำงานอย่างรวดเร็ว และตัดสินใจได้ทันทีว่าถุงนอนคืออาณาเขตของฮั่วอวี๋
ดังนั้น เพื่อที่จะป้องกันไม่ให้สัตว์อื่นมารุกราน เ้าตัวเล็กจึงช่วยฮั่วอวี๋ขับไล่สัตว์เ่าั้โดยทิ้งปัสสาวะตัวเองเอาไว้
ขณะเดียวกันเสี่ยวอวี๋ก็ไม่้าขัดคำสั่งเขา มันจึงปัสสาวะไว้ข้างถุงนอนอย่างลับ ๆ ขณะที่เขาไม่อยู่
ฮั่วอวี๋ที่รู้เื่ทั้งหมด มองไปยังถุงนอนตรงหน้าที่ส่งกลิ่นออกมาอย่างสับสน
เขามองไปที่ลูกหมาป่าตัวน้อยผู้ไร้เดียงสาด้วยความโล่งใจ
กตัญญู กตัญูญูเกินไปแล้ว แต่ความกตัญญูของลูกจะฆ่าพ่อนะ!
516
