รุ่งเช้า06.40น.
ลานจอดรถปรมะตื่นเเต่เช้ามาดักรออรรถพร...รถยังอยู่เเสดงว่ายังอยู่....ปรมะยืนรออยู่ตรงรถอรรถตื่นเเต่เช้าเขาเดินย้อนขึ้นไปชั้น4...ลืมไปขึ้นมาทำไมในเมื่อไม่รู้ว่าพี่เค้าพักห้องไหน....ตนตัวเล็กมองหาสุดท้ายก็เดินลงไปพร้อมเดินเตร่ไปที่ลานจอดรถเดินคิดอะไรไปเรื่อยพอจะเปิดประตู
"เห้ย"ปรมะเเกล้งแหย่ให้คนตัวเล็กใ
"ไอ้เหี้ย"เขาใด่าชัดถ้อยชัดคำเเถมปล่อยหมัดใส่หน้าปรมะ...ผั๊ว.....
"โอ้ย ทำไรวะเเหย่เล่นเฉยๆทั้งด่าทั้งต่อยเลยเหรอ"ปรมะเอาลิ้นดุนเเก้ม
"พี่เล่นไรของพี่นี่ไม่ตลกนะ"อรรถพรโวยใส่
"นี่ดีนะหมัดเบาไม่งั้นหมดหล่อเลยนะ"
"ไม่ขำ"อรรถพรตีหน้านิ่ง
"ขอโทษโกรธเหรอ"ปรมะเอ่ยเสียงออ่นลงเหมือนจะอ้อนคนตัวเล็ก
"ไม่ได้โกรธนี่ครับ"
"เเต่ไม่มองหน้ากันอะนะ"
"ก็พี่ปิงเป็คนพูดเองเมื่อคืนลืมไปเเล้วเหรอครับผมเลยไม่อยากมองไม่อยากอยู่ใกล้เดี๋ยวจะรำคาญเอาเปล่าๆ"
"งอนว่างั้น"
"เเล้วทำไมผมต้องงอนครับ"อรรถพรเอ่ยเหลือบมองเขาปรมะยิ้มๆเอามือจับเเก้มอรรถพรไว้จ้องตากัน
"เื่เมื่อคืนกูงี่เง่าขอโทษนะ"
"พี่ปิงหายโกรธเเล้วเหรอครับ"
"ก็นี่งัยถึงมายืนอยู่ตรงนี้งัยเเล้วมึงโกรธกูหรือเปล่าปรมะเอ่ยใช้มือที่จับเเก้มทั้งสองข้างจับโยกไปมา
"ไม่ครับก็เเค่นอยเฉยๆพี่พูดแแรงนี่ครับ"
"นิสัยผู้หญิงชัดๆเลยนะมึง"ปรมะเอ่ยลูบผมคนตัวเล็กเเล้วยิ้มออกมาดูอ่อนโยนจนคนตัวเล็กยิ้มออกมาจนได้
"มึงยิ้มเเล้ว"
"ก็พี่ปิงง้อทั้งทีผมจะโกรธต่อได้อย่างงัยหละครับ"ปรมะลดสายตามองคนตัวเล็กจนอรรถพรหลบสายตาเก็บอาการเขินไว้เเบบสุดๆ
"งั้นไปกัน"ปรมะเอ่ยเดินมานั่งเป็คนขับอรรถพรยืนอึ้ง
"อ้าวยืนงงไร"
"รถผม"
"จะขับให้ขึ้นมา"เขาเอ่ยยักคิ้วให้อรรถพรยิ้มๆเดินมานั่งข้างคนขับปรมะจึงขับออกไป
ที่บ้านพุฒิชัย
"พี่วินเสร็จยังนี่"
"อะไรเสร็จพูดดีๆกูยิ่งคิดลึกอยู่"มาวินเอ่กวนๆ
"อาบน้ำเสร็จยังพี่ต้องแวะเปลี่ยนชุดด้วยไม่ใช่เหรอเเล้วตอนนี้ก็จะ7โมงเเล้วด้วยเดี๋ยวสาย"
"เสร็จเเล้วนี่งัยบ่นจนหูดับเเล้วเนี่ย"มาวินเดินออกมาทั้งคู่รีบขึ้นรถโดยมาวินบอกทางไปบ้านตัวเอง
"พี่วินอยู่คนเดียวเหรอบ้านเงียบๆ"
"ก็กูอยู่คนเดียวนานๆทีถึงจะกลับบ้านเเม่กู"
"อ๋อแล้ว...."คนตัวเล็กจะถามต่อ
"พอก่อนให้กูไปเปลี่ยนชุดก่อนลงมามึงค่อยถาม"มาวินเอ่ยขึ้นไปเปลี่ยนชุดไม่นานเขาก็ลงมาพอขึ้นรถคนตัวเล็กก็เริ่มถาม
"พี่วิน"
"อะไร"มาวินเลิกคิ้วถาม
"ถ้าผมถามพี่พี่จะตอบผมใช่มะ"
"เออถามมาดิดูทางด้วยกูไม่อยากเป็ผีเฝ้าถนน"
"ทำไมพี่ถึงต้องมีบ้าน่ยกออกมาจากเเม่พี่หละ"
"เหตุผลของกูก็เหมือนมึงนั่นหละ"
"เเล้วเเฟนพี่หละไม่ได้มาอยู่ด้วยเหรอ"
"ถามมากมาขอกูเลยมะขับรถไป"
"ไหนบอกถามอะไรมาจะตอบ"
"ก็กูไม่มีเเฟนเว้ยหรือมึงอยากเปลี่ยนสถานะมาเป็เเฟนกู"
"หาสาระไม่ได้จริงๆเลยนี่ขับรถดีกว่า"พุฒิชัยเปลี่ยนเื่.....พูดเล่นไปเรื่อยเเล้วกูเป็เหี้ยไรถึงเขิน....คนตัวเล็กคิดในใจมาวินยิ้มเหมือนจะพอใจกับคำพูดตัวเอง
1K
