ในห้องนอนใหญ่มีคนร่างคนนอนอยู่บนเตียงโดยลูกสาวน้อยชิดกำแพงตรงกลางผู้เป็แม่นอนและมีคุณพ่อนอนริมเตียงสุด ลูกสาวนอนหลับอย่างมีความสุขในอ้อมกอดของพ่อกับแม่ชายหนุ่มเองก็มีความสุขไม่ต่างไปจากลูกสาวที่ได้นอนกอดหญิงคนรักทั้งสองนอน ในขณะที่ผู้เป็แม่กลับรู้สึกต่างออกไปที่รู้สึกขัดเขินที่ต้องนอนในอ้อมกอดของเขาอีกครั้งทำให้นอนตัวเกร็งไม่ขยับไปไหน
“นอนเถอะครับ พี่แค่นอนกอดลูกสาวเอง” เขาบอกออกมาพร้อมระบายยิ้มด้วยความเอ็นดู
“ลูกหลับแล้ว คุณขยับออกไปได้แล้วค่ะ”
“ลูกหลับก็จริง แต่พี่อยากนอนกอดลูกบ้าง” เขาบอกอย่างไม่เชื่อฟังที่หญิงสาวบอก
“เดี๋ยวฉันเปลี่ยนที่กับลูก” เธอบอกอย่างไม่พอใจที่เขาไม่ยอมปล่อยสักที
“นอนเถอะ เดี๋ยวถ้าพี่เกิดห้ามใจตัวเองขึ้นมา เราจะลำบาก” บอกพร้อมขยับ่ล่างใกล้ชิดหญิงสาวมากขึ้น เธอจึงเงียบเสียงลงและหลับตาพยายามทำใจให้ว่างไม่สนใจเพราะไม่อยากให้สิ่งที่อยู่ในกางเกงของเขาตื่นเพราะรู้ว่าถ้ามันตื่นเมื่อไหร่มันจะสงบลงต้องใช้เวลานาน ในที่สุดหญิงสาวก็หลับไปในอ้อมกอดของเขา
เช้าวันต่อมาเธองัวเงียตื่นขึ้นหลังได้ยินเสียงพูดคุยอยู่ใกล้ๆ จึงรู้ว่าลูกสาวคงตื่นนานแล้วเพราะฟังจากน้ำเสียงที่มีแต่เสียงสดใสหัวเราะไม่หยุด เธอเลยลืมตาขึ้นมามองไปอีกฝั่งจึงได้เห็นคนเป็พ่อจับลูกสาวไปหอมแก้มทั้งสองข้างแล้วจั๊กจี้เอวเบาๆ ก่อนที่ลูกสาวจะหันมาทางเธอ
“คุณแม่ตื่นแล้ว”
“คุณพ่อไปหอมแก้มคุณแม่เร็วค่ะ” เพราะตอนที่ตื่นมาคุณพ่อก็หอมแก้มเธอบอกว่าเป็การทักทายยามเช้าเธอจึงอยากให้ไปทักทายคุณแม่ด้วย
“ไม่ต้องคะ” รีบปฏิเสธเสียงหลงกลัวว่าเขาจะทำตามที่ลูกบอก แต่เมื่อว่าลูกหน้าเสียจึงรีบอธิบายไม่อยากให้เข้าใจผิด
“คือแม่เพิ่งตื่นยังไม่ล้างหน้าแปรงฟัน เดี๋ยวคุณพ่อจะเหม็นเอานะคะ”
“แต่ตอนที่หนูตื่น คุณพ่อก็หอมเลยนะคะ หนูยังไม่ล้างหน้าแปรงฟันที” บอกเสียงอ่อย
“คุณพ่อเหม็นไม่คะ” เอ่ยถามอย่างไม่มั่นใจกลัวว่าคุณพ่อจะไม่ชอบ
“ไม่ค่ะ ไม่เหม็น” ตอบลูกแล้วหันไปพูดกับหญิงสาว
“มา เดี๋ยวพี่พิสูจน์ให้ว่าเหม็นไหม” พร้อมส่งรอยยิ้มกวน เธอเห็นว่าลูกสาวกำลังมองมาด้วยความหวังจึงยอมนั่งนิ่งๆ ให้ชายหนุ่มเข้ามาหอมแก้ม ถึงได้เห็นรอยยิ้มดีใจของลูก
“หืม หอมมากเลยค่ะ” ปากพูดสายตาจ้องมองเธอด้วยความรู้สึกลึกล้ำ
หลังจากชายหนุ่มหอมแก้มเขาก็พาลูกสาวลงไปรอกินอาหารเช้าด้านล่างที่ตอนนี้ป้าสายคงทำเสร็จเรียบร้อยแล้วคงเพราะเมื่อคืนหลับสบายในอ้อมกอดเขาทำให้เช้านี้ตื่นสาย เธอจึงเดินเข้าไปอาบน้ำจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองจะได้ลงไปกินอาหารเช้าพร้อมพวกเขาทั้งสอง เธอลงบันไดเดินเข้าไปเห็นบนโต๊ะเตรียมอาหารเรียบร้อยแล้วก็ไปนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิม แล้วเราก็กินอาหารเช้ากันโดยที่บนโต๊ะจะได้ยินเสียงของลูกสาวไม่หยุดถามคนพ่อบ้าง ถามคนแม่บ้าง สลับกันไปจนกินเสร็จเรียบร้อย