..............ย้อนกลับไปที่ตระกูลหง..............
นายท่าน นายท่าน....ช่วยข้าด้วยนายท่าน
เสียงตระโกนโหวกเหวกมาแต่ไกล หนึ่งในกลุ่มคนที่ติดตามไล่ล่าจับ หงอี้กลับม่ถึงตระกูล หง
อ้าวนั่น หงหมานนิมันกับมาแล้วรีบไปดูมันซิ หงจี้รีบบอกให้ลูกน้องมันไปดูหงหมานทันที
คาราวะนายท่าน เ้าไปโดนอะไรมาหงหมาน แล้วพวกที่ไปกับเ้าไปไหนไม่กลับมาด้วย
แล้วไอเด็กนั่นล่ะอยู่ไหนแล้วทำไมเ้าถึงาเ็หนักขนาดนี้ ตอบข้ามาเดี๋ยวนี้
พวกที่ไปกับข้าอีก 5 คน ตายหมดแล้ว อั่กๆๆ หงหมานกระอักเืออกมาอย่างหนักเมื่หงจี้เห็นอย่างนั้น
มันจึงโกรธอย่างสุดขีด ไอพวกไร้ประโยชน์แค่เด็กคนเดียวยังไม่มีปันญาจับอีก หึมๆๆ พวกเ้าเอายาบำรุงอาการเจ็บให้มันกินซะ
แล้วเ้าหงหนานเล่ามาให้ระเอียดว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง หลังจากกินยาไปได้ซักคู่มันก็เริ่มเล่ารายระเอียดให้ หงจี้กับหัวหน้าพัก
อีก4 ตระกูลฟังทั้งหมดโดยระเอียด หลังจากหงหมานเล่าจบหงจี้ก็สังให้คนพามันไปรักษาตัว เหตุที่มันรอดมาได้เพราะ
มันมีพลังปรามมากกว่าอีก5คน หงจี้กับหัวหน้าตระกูลทั้ง4 จึงประชุมกันว่าจะทำไงดีจะส่งคนเข้าไปหาหงอี้ดีหรือเปล่า
ตี้ห่าวจึงพูดขึ้นมาว่า พวกท่านไม่ต้องกังวนไปข้าว่าไอเด็กนั่นมันไม่รอดหรอกอสูรที่นั่นดุร้ายปานใดพวกท่านก็น่าจะรู้ดี
เป็ไปไม่ได้เลยว่ามันจะมีชีวิตอยู่แม้แต่ซากก็ไม่น่าเหลือ ข้าว่าจับเ้าหงฟู่มาเค้นให้มันลอกตำราทั้ง2เล่มให้พวกเราดีกว่า
จิงยั่งท่านว่าท่านตี้ ปู้หนานตระกูลวายุสนับสนุนคำพูดตี้ห่าว พวกท่านจะว่ากันยังไง อืมถ้าเป็อย่างนี้ก็คงไม่มีทางอื่นอีกแล้วละ
เอาเป็ว่าทำตามที่ท่าน ตี้ห่าวว่า พวกเ้าจับหงฟู่ ไปขังไว้ก่อนและรักษามันด้วยอย่าให้นันตายเป็อันขาด คับนายท่าน
สำหลับพี่น้องข้าอีก3คนพวกท่านจะเอายังไงจะเลือกตามข้าหรือเลือกทางตายทั้งครอบครัว หงฟ่าน หงกู้ หงมู้ มองหน้ากัน
อย่างหมดหวังและไม่มีทางเลือกอื่นจึงก้มหัวยอมจำนนต่อ หงจี้ ด้วยความโกรธแค้น มันทั้ง3จึงพูดออกมาพร้อมกันว่าพวกข้าจะสนับสนุน
เ้าขึ้นเป็หัวหน้าตระกลูต่อไปแต่มีข้อแม้ ว่าเ้าจะต้องให้สนับสนุนลูกๆๆของพวกข้าให้ได้รับทรัพย์ยากรในการฝึกปือพลังปราณ
ฮ่าฮ่าฮ่า ลูกพวกท่านก็หลานๆข้าเหมือนกันข้าต้องสนับสนุนอยู่แล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า.....
............ในถ้ำป่าอสูรต้องห้าม...........
หงอี้เดินเข้ามาได้ซักพักมันก็เริ่มเห็นว่าข้างหน้ามีแสงแวบๆเข้ามาปะทะที่ตามัน หงอี้จึงรีบเดินอย่างเร็วในใจก็คิดว่า
ข้างหน้าน่าจะมีทางออกไปอีกฝั่งแน่ มันเดินมาไกล้แสงเข้าไปเรื่อยๆๆ แต่แล้วมันก็ต้องอยุดชงั้กกะทันหัน
ภาพที่มันเบื้องหน้าที่เป็แสงแว็บๆจากไกลๆที่แท้ไม่ใช่แสงจากทางออกแต่กลับเป็แสงที่สะท้อนมาจาก
ขนหางของสัตว์อสูร มันคืออสูรๆๆๆ หงอี้ใจนทำอะไรไม่ถูกยืนตัวแข็งค้างกับสายตาที่จ้องมองไปข้างหน้า