Chok-Dee โชค ทะลุมิติไปพร้อมระบบต่างโลก

ผ่านไปอีก 10 วัน โชคกับนินและโอก็ขับรถตุ๊กๆ สองคันเข้าเมืองเหมือนเดิม ซื้อของกิน ของใช้ และเครื่องปรุงรสเพิ่มเติม

ก่อนกลับบ้าน ทั้งสามแวะที่ร้านตีเหล็กของลุงช่าง โชคเห็นจักรยานปั่น 3 ล้อแบบมีกระบะลากของวางเรียงกันหลายคัน แม้จะดูหยาบๆ ตามสไตล์งานช่างยุคนี้ แต่คนในตลาดและเมืองเริ่มใช้กันแล้ว

โชคยิ้มกว้าง ถามลุงเ๽้าของร้าน “ลุงครับ ขายไปได้กี่คันแล้วครับ?”

ลุงช่างหัวเราะลั่น “หลายคันเลยหลาน! ลุงนับไม่ถูกซะด้วยซ้ำ หลายสิบคันแล้วล่ะ มีคนจากหมู่บ้านข้างๆ เมืองก็มาซื้อไปใช้งานเหมือนกัน หลังเห็นคนในเมืองใช้แล้วบอกว่าสะดวกดี”

โชคคิดในใจ “เริ่มมีคนใช้แล้วแฮ่ะ ดีๆ จะได้เดินทางมาๆ ไปๆ ได้ไกลและสะดวกขึ้น”

ลุงช่างพูดต่ออย่างภูมิใจ “แรกๆ ไม่คุ้น ทำยาก แต่พอชินแล้ว คนงานในร้านทำได้สบายๆ วันละ 2-3 คันได้ เพราะมีแบบพิมพ์เขียวจากหลาน ทำหลายอย่างได้ง่าย แต่ละคนทำคนละส่วน คนสร้างโครง คนทำล้อ คนประกอบ... ตอนนี้ผ่านมา 10 วันแล้วมั้ง มีคนบอกอยากได้แต่ยังไม่มาเอาเหมือนกัน ขายคันละ 50 ลูกปัดเล็ก”

นินกับโอที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ตาโตอ้าปากค้าง

“ว้าว... ขายได้แพงขนาดนั้นเลยเหรอคะพี่โชค!” นินอุทาน

โอตื่นเต้น “50 ลูกปัดเล็กต่อคัน! โอไม่เคยคิดเลยว่าจะมีของที่ขายแพงขนาดนี้”

โชคหัวเราะหึๆ “ดีมากครับลุง! ลุงทำต่อไปเรื่อยๆ นะครับ เดี๋ยวคนเห็นมากขึ้น ก็จะขายได้เยอะกว่านี้แน่”

ลุงช่างยิ้มแก้มปริ “ลุงจะเร่งทำเพิ่มแล้วหลาน! ของแบบนี้... ขายดีจริงๆ”

ทั้งสามลาจากร้านตีเหล็ก โชคนั่งยิ้มมุมปากขณะขับรถกลับบ้าน

“ฮ่าๆ... แผนการค้าขายเริ่มเดินหน้าแล้ว  ลูกปัดจะไหลเข้ามาเรื่อยๆ แน่”